หลังจากนายกล้าผู้นำหมู่บ้านและน้องชายพรานอ่องที่แยกตัวออกมาได้ ก็พากันเลาะลัดมาตามเส้นทางเพื่อเดินกลับกระท่อมของตนเอง ก่อนที่น้องชายจะเร่งฝีเท้าเพื่อให้เดินตามผู้เป็นพี่ได้ทัน“แหม่...พี่กล้ารีบเดินเชียวนะ” พรานอ่องที่เดินตามมาทัน เอ่ยปากแซวพี่ชาย“นี่เอ็งจะรีบตามข้ามาทำไมวะไอ้อ่อง เดี๋ยวไอ้พวกคนกรุงก็ได้สงสัยเอาหรอก” นายกล้าตำหนิน้องชายตนเอง“คงไม่สงสัยหรอกมั้งครับ ว่าแต่คืนนี้พี่จะไม่ไปจัดให้คุณญาดาสักดอกสองดอกเหรอครับ”“ยังก่อน!!! ปล่อยให้คุณญาดา เธอตายใจแบบนั้นแหละ เพราะยังไงพรุ่งนี้คุณญาดาก็ต้องไปล่าสัตว์กับเรา เพื่อหากล้วยไม้ที่เธอต้องการ" นายกล้ายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์“แล้วมันจะมีจริง ๆ เหรอพี่ ไอ้กล้วยไม้ที่คุณญาดาเค้าตามหา”“อาจจะมี เพียงแต่เราไม่รู้จัก ในป่ามันมีกล้วยไม้พวกนี้เป็นร้อย ๆ ชนิด ก็ต้องอาศัยคุณญาดานั่นแหละ“แสดงว่า พี่จะยังไม่ทำอะไรคุณญาดา จนกว่าเธอจะตามหากล้วยไม้นั่นพบใช่ป่ะ”“ใช่..เดี๋ยวคืนนี้กูจะให้อีแก้วตามันมาปรนนิบัติกูแทนคุณญาดาเค้าไปก่อน ฮ่า ๆ ๆ”“เอ่อ...ว่าแต่คืนนี้ผมขอสักคนได้ไหมพี่ ตั้งแต่เดินทางกับพวกนั้นมา..ผู้หญิงก็ไม่ตกถึงท้องเลยครับ”“เอ็งอยากได้ใครละ
Last Updated : 2026-01-23 Read more