All Chapters of ท้ารักนายหัวมาเฟีย : Chapter 81 - Chapter 90

เขายัดบัตรเครดิตใส่มือคนตัวเล็ก ต้องไว้ใจมากแค่ไหนกันนะถึงได้ให้ของมีค่าแบบนี้กับเธอ “ไม่ต้องคิดมาก จะใช้จ่ายอะไรก็เต็มที่เลย เงินพี่ก็เหมือนเงินเธอนั่นแหละ” เขากลับมานอนกอดเธอเหมือนเดิม ถ้าจะดีกันขนาดนี้ก็ขอให้มีแค่เธอคนเดียวไม่ได้เหรอ ความสุขปนเศร้าที่เป็นอยู่มันคืออะไรกัน “ขอบคุณนะคะ..” ม่านไหมกอดเขาแนบแน่น ทะเลไม่มีทางเห็นว่าดวงตากลมของคนน้องรื้นหยาดน้ำใส เวลาแห่งความสุขใกล้หมดลงทุกที อีกไม่นานเธอและเขาก็คงกลายเป็นคนแปลกหน้าต่อกัน ยังไม่อยากให้มันเกิดขึ้นเลยเช้าวันรุ่งขึ้นทะเลออกไปทำงานเช่นเคยแต่เขาบอกม่านไหมว่าวันนี้อาจกลับบ้านดึกหน่อยเพราะติดประชุมและจะไปดูไซต์งานก่อสร้างท้ายเกาะ ม่านไหมคิดว่าเธอจะใช้เวลานี้นี่แหละรีบออกไปจากเกาะให้เร็วที่สุด ไม่มีการวางแผนใดๆ ล่วงหน้า เธอรอแค่เวลาและโอกาสเหมาะสม ไม่มีเต๋าและใหญ่คอยจับตาดู ไม่มีใครเลย…ทางสะดวกเหลือเกิน“แซลมอน~ มาหาหม่ามี๊หน่อยครับ” ม่านไหมเก็บกระเป๋าเตรียมพร้อมหมดแล้ว แต่เธอยังไม่รีบออกไปในทันที ยังไงก่อนจะไปเธอก็ขอแวะห้องเจ้าลูกชายอีกสักหน่อย ให้ได้เห็นหน้าตากันครั้งสุดท้ายก็ยังดี “มี๊ขอโทษที่พาหนูไปด้วยไม่ได้นะลูก” ถ

“ตกใจเหรอแม่ที่เห็นฉัน คงคิดว่าชาตินี้จะไม่ได้เห็นหน้าฉันอีกแล้วใช่ไหม” ยิ้มที่เหยียดขึ้นเหนือมุมปากของชบาทำหล่อนสับสนมึนงงไปหมด “ไม่จริง! แกจะหนีออกมาได้ยังไง” “แม่ก็ลองถามไอ้เดวิดสิ ตอนฉันหนีออกมามันไม่ได้บอกแม่เหรอ!” สิ้นคำชบา ผู้เป็นแม่เลี้ยงหันมองหน้าคู่ค้าของตนทันที เดวิดหรือเอเย่นต์ที่เรียกกันมีสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก “ไอคิดว่ามันตกเรือตายไปแล้ว ใครจะไปรู้ว่ามันหนีรอดไปได้ ถ้าไอบอกยู เดี๋ยวยูก็บ่นเยอะแยะอีก ไอขี้เกียจฟัง”“หน็อยไอ้เดวิด! เพราะแกทำงานสะเพร่าแบบนี้ไงถึงโดนจับกันหมด ฉันก็พลอยซวยไปด้วย” แม้จะโดนใส่กุญแกมือและยังมีตำรวจยืนประกบ แต่บุษบาก็ยังไม่หายฤทธิ์เยอะ เท้ายกขึ้นเหวี่ยงไปมาหวังจะเตะไอ้ฝรั่งคู่ค้าของตนสักป๊าบสองป๊าบ “โธ่เว๊ย! ไอจะไปรู้เหรอว่าจะโดนรวบเนี่ย ยูบอกให้เลือกที่นี่เอง แล้วเป็นไงล่ะ ซวยกันหมด”“ก็เพราะแกมันทำงานชุ่ยไงไอ้โง่!”“หยุดๆ อย่าเพิ่งทะเลาะกัน เดี๋ยวค่อยไปตีที่โรงพักกันต่อ” ผู้หมวดเข้ามาห้ามสงครามน้ำลายที่ด่าสาดไปมา ก่อนโดนนำตัวไปไม่วายบุษบายังหันมาร้องขอความเห็นใจจากทะเล หล่อนบีบน้ำตาให้ดูน่าสงสาร “นายหัวช่วยป้าด้วยค่ะ ป้าโดนใส

“พี่ทะเลปล่อยฉันเลยนะ!” ม่านไหมดีดดิ้นในอ้อมกอดร่างสูง เขาใช้กำลังพาเธอมาจบที่ฟูกนอน โดนร่างหนากำยำคร่อมตัวไว้มิด ใบหน้าหล่อคมคายโน้มต่ำใกล้กันจนต้องเบือนหน้าหนี “พี่ให้โอกาสเธอแล้วแต่เธอดื้อเอง ก็ใช้วิธีนอนคุยนี่แหละ” “อื้อออ! ไม่เอานะ”“แต่พี่จะเอา” ใครกันแน่ที่ดื้อ ใครกันแน่ที่เอาแต่ใจ ไม่ใช่เขาเหรอที่ใช้กำลังบังคับกัน ม่านไหมจ้องคนตัวสูงด้วยแววตาไม่พอใจอย่างยิ่ง ปากที่กำลังจะพ่นคำด่าทอต้องหยุดไว้แค่นั้นเมื่อเขาจับล็อกใบหน้าของเธอด้วยมือหนา ประทับจูบลงมาอย่างรวดเร็วไม่ให้มีเวลาตั้งตัว “อึก! อื้มมม” ม่านไหมไม่เผลอใจไปกับสัมผัสของเขาอีกแล้ว เธอทุบตีอกแกร่งซ้ำๆ ด้วยแรงทั้งหมดที่มี นั่นยิ่งทำให้ทะเลรุกล้ำริมฝีปากบางมากขึ้น แม้มันจะไม่ได้รุนแรงแต่ก็เป็นจูบเร่าร้อนของคนเอาแต่ใจที่อยากให้เธอคล้อยตาม ฟันคมขบกัดกลีบปากนุ่มเบาๆ เรียวลิ้นหน้าสอดลึกชิมรสหวานจากคนตัวเล็ก พยายามเกี่ยวรัดลิ้นนุ่มอย่างหยอกเย้าแต่คนน้องไม่เล่นด้วย ซ้ำยังฉวยโอกาสกัดลิ้นเขาอีก“โอ๊ะ! อีกแล้วนะม่านไหม กัดลิ้นพี่อีกแล้ว” แถมครั้งนี้ยังกัดแรงกว่าครั้งก่อนโน้นอีก “ก็พี่อยากฉวยโอกาสกับฉันทำไมล่ะ!” เธอใช้หลัง

“เสียวมากม่านไหม โคตรแน่นเลย” เขาหลับตาซึมซับความเสียดเสียวที่แล่นพล่านในกาย ให้รีบขยับตอนนี้ต้องชิงเสร็จก่อนแน่ จึงประคองใบหน้าแสนหวานป้อนจูบเร่าร้อนระบายความเสียดเสียวที่ก่อตัวขึ้นเหมือนพายุ ม่านไหมจูบตอบกลับมา เธอโดนเขาดูดดึงริมฝีปากจนบวมเจ่อ แขนล่ำสอดใต้ข้อพับขาเรียว ทะเลออกแรงกระแทกช้าๆ เพื่อให้ม่านไหมได้ปรับตัวกับขนาดที่ใหญ่ของเขา ใบหน้าเหยเกของเธอแทบทำเขาทนไม่ไหวเลย อยากกระแทกให้แรงกว่านี้แต่แบบนั้นไม่ดีแน่ ม่านไหมคงได้จุกตาเหลือกกันพอดี “อือออ~ เสียวจัง” ปลายเท้าเธอจิกเกร็ง ลมหายใจหอบกระเส่ายามที่ท่อนลำสีช็อกโกแล็ตผลุบเข้าผลุบออกในร่องนุ่ม ตาคู่สวยจ้องมองใบหน้าแสนเซ็กซี่ของทะเล จังหวะที่เขาเสยผมไปด้านหลังยิ่งเพิ่มดีกรีความร้อนแรง ฮ็อตปรอทแตกละสายตาไปจากเขาไม่ได้เลย“อ่า~ พี่ทำแรงกว่านี้ได้ยังครับ เจ็บอยู่มั้ย” แรงขยับสะโพกที่เชื่องช้าก่อนหน้านี้เริ่มเร็วขึ้นเมื่อเขาถามคำถามนั้นกับเธอ ม่านไหมส่ายหน้ารัวเร็ว สายตาอ้อนออดบอกให้เขารู้ว่าทำมากกว่านี้ได้เลย ทะเลจึงเริ่มเร่งจังหวะ อัดรัวสะโพกสอบใส่ร่างเล็กไม่ออมแรงกันอีกต่อไป ท่อนเนื้อสีเข้มที่กระทุ้งใส่กันหนักหน่วงทำให้ร

บ้านหลังใหญ่สองชั้นท้ายซอย เป็นที่รู้จักกันดีของคนละแวกนี้ว่าเจ้าของบ้านและลูกชายเป็นคนมีเงิน แต่ไม่ค่อยมีมารยาท หลายครั้งที่ตัวคนเป็นลูกชอบสร้างความรำคาญใจให้เพื่อนบ้าน บางวันตั้งก๊งเหล้ากับเพื่อน เมาแล้วเปิดเพลงเสียงดัง ขนาดแจ้งตำรวจก็ยังเอาไม่อยู่ เรียกว่าไม่เข็ดหลาบ โดนจับจ่ายค่าปรับก็ทำอีก พูดถึงวีรกรรมลูกแล้ว คนเป็นแม่ก็ไม่ได้น้อยหน้าไปกว่ากัน เรื่องเอารัดเอาเปรียบยืนหนึ่ง ขนาดที่ว่ามะม่วงของเพื่อนบ้านซึ่งอยู่ห่างจากรั้วบ้านตัวเองมากนักก็ยังใช้ไม้สอยเอาไปหน้าตาเฉย โดนจับได้ก็ทำลอยหน้าลอยตาไม่รู้สึกรู้สาอะไร สมกับคำที่ว่าเกิดมาแก่ให้เด็กมันด่าจริงๆวันนี้สองแม่ลูกมีแขกมาเยี่ยมบ้าน แต่ก็เป็นแขกที่ไม่อยากรับเชิญเท่าไรหากไม่มีผลประโยชน์ร่วมกัน “ม่านไหมมันโทร.หาฉันติดๆ หลายสายตั้งแต่เมื่อวาน แถมยังส่งข้อความมาบอกอีกว่าตอนนี้มันออกจากเกาะแล้วด้วย” มาลัยเอ่ยบอกผู้ร่วมอุดมการณ์ สีหน้าแสดงออกถึงความโมโหและเสียดายกับสิ่งที่ลูกสาวเลือกแทนที่มันจะทนอยู่ต่อสักนิดแล้วหลอกเอาเงินมาให้ได้เยอะๆ แต่นี่กลับโง่ไม่มีใครเกิน เสียเวลาอยู่ที่นั่นตั้งเท่าไรแต่มันคงจะกลับมาตัวเปล่าแน่ๆ มาลัยคิดแล้