登入“ไม่ให้จีบ ยังลืมคนเก่าไม่ได้” ต่อให้ตรงสเปคยังไงเขาก็ทำได้แค่หมาหยอกไก่ ชาตินี้ให้ตายยังไงก็ไม่ขอมีเมียอีก “เข้าใจละเพราะโง่แบบนี้นี่เองถึงยังมูฟออนไม่ได้สักที”สารพัดงัดท่าอ่อยยังไม่สนใจ ถ้าจะเย็นชาใส่กันขนาดนี้เชิญคุณพี่ไปบวชเลยดีมั้ยคะ
查看更多ทะเลยังพูดคุยกับภูผาถึงเรื่องที่เขาอยากใช้สถานที่บางส่วนของไร่ภูพนาไพรเป็นโลเคชั่นถ่ายพรีเวดดิ้ง ซึ่งภูผาก็เต็มใจเป็นอย่างมาก และจะขอดูแลจัดการเรื่องเตรียมสถานที่ให้เขาด้วยตัวเอง“เพื่อมึงกูจะทำให้ออกมาดีที่สุดเลยไอ้ทะเล”“ขอบใจมึงมากนะ” ทะเลเอ่ยด้วยความซึ้งในน้ำใจ เขารักพวกมันก็ตรงนี้ ตรงที่พร้อมซัปพอร์ตกันทุกอย่าง จะกี่ปีๆ พวกมันทุกคนก็เป็นเพื่อนที่ดีกับเขาเสมอ มื้ออาหารดำเนินไปท่ามกลางเสียงพูดคุยและสีหน้ายิ้มแย้มมีความสุขของทุกคน จากนั้นพวกผู้ชายก็แยกย้ายกันออกไปตั้งวงดื่มเหล้าตามประสา ส่วนพวกผู้หญิงย้ายมาอยู่อีกห้องที่กว้างขวางและสงบเงียบมากกว่า พื้นที่ในโรงแรมสุดหรูของคิเรย์ไม่ว่าจะมุมไหนก็น่าพักผ่อนหย่อนใจไปหมด ม่านไหมนั้นเปรียบเสมือนเด็กใหม่ท่ามกลางกลุ่มสาวสวยที่ไม่โสด เธอจึงค่อนข้างเกร็งอยู่บ้างเพราะไม่ได้สนิทสนมกับใครเป็นพิเศษ แต่อาจจะมีมุกดาที่เคยพูดคุยกันมาก่อนเมื่อตอนทะเลเคยพาไปพักที่บ้านของอีกฝ่าย แต่เห็นทีคราวนี้คงได้ทำความรู้จักกับทุกคนมากยิ่งขึ้น ม่านไหมไล่มองทีละคน ในกลุ่มนี้มีแต่คนสวยๆ ทั้งนั้นเลย เริ่มต้นที่ต้นหยงภรรยาของพายัพ เป็นคนสวยที่มีใบหน้าหวานปนเซ็
คุณธนินท์กลับมาจากญี่ปุ่นแล้ว กลับมาคราวนี้ก็ได้ข่าวดีของเจ้าลูกชาย ทะเลขอหนูม่านไหมแต่งงานเรียบร้อย รวดเร็วสายฟ้าแลบตัดหน้าเขาไปเลย “งั้นเรื่องฤกษ์ยามพ่อขอเป็นคนจัดการให้เองนะ”“ดีเลยครับ” ทะเลพยักหน้ายิ้มแย้มอารมณ์ดี มื้ออาหารเย็นของวันนี้เขาพาม่านไหมมาร่วมโต๊ะกับบิดาและพูดคุยกันถึงเรื่องงานแต่งที่จะมีขึ้นในปีนี้ สำหรับเขาและม่านไหมคิดเห็นตรงกันว่าไม่จำเป็นต้องจัดใหญ่โตอะไรมากมาย เขาชอบความเรียบง่าย ม่านไหมเองก็เหมือนกัน สถานที่ก็เลือกสวนหน้าบ้านของบิดาที่กว้างขวางราวสนามฟุตบอล เพราะม่านไหมชอบวิวของที่นี่ เธอบอกเขาว่าหากถ่ายรูปออกมาจะต้องสวยมากแน่ๆ “เดือนหน้าพ่อต้องมาดูแลงานให้ผมด้วยนะ ผมกับน้องคงยุ่งๆ กับเรื่องถ่ายพรีเวดดิ้ง”“จะไปถ่ายกันที่ไหน ถ่ายหลายที่เหรอ” ถึงขั้นยุ่งทั้งเดือนจนให้เขาดูแลงานแทน ธนินท์คิดว่าลูกชายอาจจะพาเมียมันบินไปถ่าย พรีเวดดิ้งต่างประเทศก็เป็นได้ “จะบินไปถ่ายที่ไร่ไอ้ผาครับ ให้ม่านไหมดูรูปแล้วชอบ ผมเองก็ปักใจอยากถ่ายที่ไร่มันเหมือนกัน” ทะเลพูดถึงไร่ภูพนาไพร มันคือไร่ส้มและไร่ชาที่ตั้งอยู่บนดอยหยาดฟ้า เป็นไร่ที่ใหญ่ที่สุดเกือบครอบคลุมดอยทั้งลูกเลย
“อ่า~ อย่างนั้นคนสวย ดีมาก” เมื่อเริ่มจับจุดได้มันก็เหมือนสวรรค์ดีๆ เลย ความคับแน่นของม่านไหมจู่โจมรัดรึงท่อนเนื้อของเขาทุกจังหวะการเคลื่อนไหว เธอส่ายร่อนสะโพกไปมาอย่างเนิบช้าจนได้ยินเสียงน้ำในกายที่ดังผสมกันลามก และยิ่งดังมากขึ้นตามแรงขย่มสะโพกของเธอ“ซี้ดดด เสียวมากเธอจ๋า เอาพี่แรงๆ” เขาร้องบอกตามความต้องการอันมากล้นของตัวเอง ฝ่ามือหยาบบีบขยำสะโพกนุ่มระบายความกระสันรัญจวนที่จู่โจมกันไม่พักจนก้นขาวๆ ขึ้นรอยแดงไปหมด อาหมวยคนสวยเซ็กซี่มาก แม้จะมีชุดกี่เพ้าก็ไม่อาจปกปิดความร้อนแรงของเธอได้เลย ร่องเนื้อที่เปียกเยิ้มกลืนกินเขาอย่างหนักหน่วงตามแรงขย่มที่เร็วขึ้น เสียงสะโพกของเธอกระทบต้นขาของเขาดังมาก และบางจังหวะที่เขากระแทกสวนกลับไปนั้นก็ทำใบหน้าสวยลอยคว้างร้องเสียงหลงอย่างไม่อาจทนไหว“พี่ทะเล~ มันจุก” ตัวเธอในตอนนี้แทบไม่ต้องออกแรงขย่มเองแล้ว ทะเลเอื้อมมือมาจับแขนเรียวตรึงแน่นกับที่ก่อนจะยกสะโพกแกร่งของตนสวนกระแทกกระทั้นใส่ร่องแคบไม่ยั้ง ตัวเธอสั่นคลอนราวกับโดนรัวปืนกลอยู่บนตัวเขา แหกปากร้องครางไม่เป็นภาษากับความเสียวปนจุกที่เขามอบให้กัน “อืม~ พี่ไม่ไหวครับ เธอรัดพี่แน่นขนาดนี้
ทะสูดลมหายใจลึกทุกครั้งที่อาหมวยคนสวยเคลื่อนริมฝีปากนุ่มไปตามลำตัวเปลือยเปล่าของเขา ท่าทางสุดเซ็กซี่ขี้ยั่วของเธอแทบทำเขาใจวายตั้งแต่วินาทีแรกจนถึงตอนนี้ อารมณ์รุ่มร้อนที่โดนเธอปลุกขึ้นมายากจะดับให้มอดลง ไม่มีใครเป็นน้ำ เขาว่าร้อนแล้ว เธอยิ่งร้อนแรงกว่า เหมือนไฟที่พร้อมจะลุกโชนใส่กันตลอดเวลาหน้าท้องแกร่งขมวดเกร็ง ลมหายใจสะดุดเป็นจังหวะเมื่อศีรษะของคนตัวเล็กมุดไปอยู่กลางหว่างขา ฝ่ามืออุ่นนุ่มประคองความใหญ่โตแข็งกร้าวที่เกือบกำไม่รอบ ปลายนิ้วชี้อีกข้างหมุนวนส่วนหัวที่มีน้ำปริ่มซึมเบาๆ อย่างขี้แกล้ง“อ่า~ ม่านไหมครับ” เสียงที่เอ่ยออกไปมันสั่นเครือและเต็มไปด้วยความกระสันซ่านในอารมณ์แบบที่ทำม่านไหมขนลุกชันไปด้วย เพราะเสียงครางเบาๆ ของเขามันเซ็กซี่มาก “เสียวเหรอคะ” ถามเขาขณะปลายนิ้วยังหมุนวนเบาๆ มือที่กอบกุมเกือบไม่รอบรูดกำความแข็งแกร่งขึ้นลงจนรู้สึกว่ามันกระตุกสู้มือ “เธอจ๋า~ อย่าแกล้งพี่” เขาคงทนไม่ไหวแล้วถึงได้เอื้อมมือกดหัวเธอเบาๆ เพื่อให้รีบจัดการกับมันสักที หากจับมันใส่ปากเธอได้เขาคงทำไปแล้ว แต่ถือว่ายังดีที่เขายังปรานี ม่านไหมอมยิ้มเล็กน้อย เปลี่ยนเป็นใช้สองมือกอบกุมท่อนเน
ทะเลออกกำลังกายเสร็จก็รีบมานั่งรอที่โต๊ะอาหารเพื่อทานข้าวเช้าฝีมือม่านไหม แววตาอ่อนโยนที่เขามองหญิงสาว ไหนจะรอยยิ้มอบอุ่นนั่นอีก ม่านไหมท่องในใจมันคือสิ่งจอมปลอม ห้ามหลงดีใจและรู้สึกถลำลึกอีกเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นเธอจะติดอยู่ในบ่วงนี้ไม่มีทางเอาตัวเองออกมาได้ “กับข้าวฝีมือเมีย อร่อยจังเลยครับ” ทำดี
เวลาผ่านไปสักพักกระทิงยังคงท่องบทสวดไม่ลดละ เขาเริ่มขยุมก้อนดินเหนียวขึ้นมาก่อนจะเอามือหยิบผงสีขาวซึ่งเป็นผงที่ได้มาจากการบดกระดูกศพหญิงตายทั้งกลม ป้ายผงกระดูกลงไปบนดินเหนียวศักดิ์สิทธิ์และขยำนวดให้เข้ากัน ในตำราที่เขาท่องจำมา การทำแบบนี้จะช่วยเพิ่มฤทธิ์เดชของตุ๊กตาเสน่ห์ให้ยิ่งขลังขึ้นอีก กระทิง
“นังดาหลามันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ เห็นไหมล่ะฉันเคยพูดผิดที่ไหนว่ามันก็ชอบพี่ทะเล อยากได้เขาตัวสั่นจนต้องทำของสกปรกใส่ นังนี่มันร้ายเงียบจริงๆ” นารีด่าว่าดาหลาเป็นชุดด้วยความโมโหขณะพากันเดินออกมาจากป่า ต่างฝ่ายต่างไม่มีอารมณ์ทะเลาะกันต่อก็ตั้งแต่ได้ยินบทสนทนานั้น ไม่มีใครคาดถึงกับสิ่งที่ได้ยิน มันเหลื
“ไม่รู้แหละ แกคือคนทำไอ้น้ำมะพร้าวนั่น แกก็ต้องรับผิดชอบ” “ฉันไม่รับผิดชอบอะไรทั้งนั้น ฉันไม่ใช่คนทำ คุยกับเธอมีแต่เสียเวลา วัวควายมันยังรู้เรื่องกว่าซะอีก หลีกไปซะ..เสียเวลาฉันมากพอแล้ว” ม่านไหมเอ่ยเสร็จก็ตั้งท่าจะเดินเบียดนารีออกไป อารมณ์ของคนโดนด่ายิ่งโกรธจัดกว่าเก่า “ฉันไม่ให้แกไป!” นารีปั