All Chapters of เงารักมาเฟียอคิราห์ (เซต Bad Mafia): Chapter 151 - Chapter 160

“ตรวจดีเอ็นเอ ผมกับใครครับ”คิณเอ่ยถามผู้เป็นแม่ สีหน้าตะลึงไปเล็กน้อยกับการกระทำของท่าน แต่ก็คิดว่าต้องเป็นเด็กคนนั้นแน่ ๆ“ใช่จ้ะ แม่สงสัยว่าหนูเอมิคือลูกของคิณ เชื่อเซนส์แม่นะ แม่มองไม่ผิดแน่”“ผู้หญิงคนนั้นบอกให้แม่ทำแบบนี้เหรอครับ”“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับหนูอิงดาว แม่แค่อยากรู้ก็เลยสั่งซื้อที่ตรวจมาเอง”มาเฟียหนุ่มพอจะทราบว่าพักหลังผู้เป็นแม่มักจะอยู่บ้านไม่ติด ออกจากบ้านไปแต่ละทีก็หายไปหลายชั่วโมงทั้งที่ไม่ได้มีนัดหาหมอ หรือออกไปซื้อของ ยิ่งได้เห็นการกระทำของท่านเช้านี้ ก็ทำให้เขารู้ได้ทันทีว่าแม่ต้องออกไปหาอิงดาวแน่ ไม่อย่างนั้นจะคิดทำเรื่องไร้สาระแบบนี้ได้อย่างไรกัน“ก็แสดงว่าแม่ยังไม่ได้เก็บตัวอย่างมาจากเด็กคนนั้น งั้นผมก็ไม่ตรวจครับ” เขาหันแผ่นหลังให้ผู้เป็นแม่อย่างไม่เห็นด้วย“แม่ขอร้องเถอะนะ ที่ผ่านมาแม่แทบจะตามใจลูกทุกอย่าง ลูกอยากให้อิงฟ้าอยู่ที่นี่ พ่อกับแม่ก็ยอมมาเกือบห้าปี แต่ครั้งนี้แม่อยากรู้จริง ๆ ถ้าผลตรวจออกมาว่ามันไม่ใช่ ลูกก็จะได้หายค้างคาใจยังไงล่ะ”“แต่ผมไม่ได้คาใจนี่ครับ ยังไงเด็กคนนั้นก็ไม่ใช่ลูกของผม”“แล้วถ้าใช่ขึ้นมาล่ะ คิณไม่คิดจะรับผิดชอบเลยเหรอ ถ้าคิณไ

“ทำไมยังเรียกว่าคุณแม่อีกล่ะครับ ดาวกับผู้ชายคนนั้นไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว”จู่ ๆ เขาก็รู้สึกไม่ชอบใจ จนเผลอเอ่ยถามออกไปอย่างเสียมารยาท แล้วก็ได้รับแววตาตำหนิของอิงดาวจ้องกลับมา“ใช่ค่ะ ดาวกับเค้าไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว แต่คุณแม่ท่านดีกับดาวมาก ดาวแค่ไม่รู้ว่าท่านทำผิดอะไร ถึงต้องให้ดาวรู้สึกเกลียดชังจนมองหน้ากันไม่ติด”“พี่ไม่ได้หมายความอย่างนั้น”“ดาวเข้าใจความคิดของพี่หมอนะคะ แต่ดาวก็อยากให้พี่หมอเชื่อใจดาวด้วย ไม่อย่างนั้นดาวก็คงจะลองศึกษาดูใจกับพี่ต่อไม่ได้”สีหน้าของยูตะถอดสี พลันรู้สึกผิดขึ้นในใจที่ไปตัดสินความคิดของอีกฝ่าย ไม่ใช่ว่าเขาไม่เชื่อใจเธอ เพียงแค่กลัวว่ามาเฟียหนุ่มจะกลับเข้ามาในชีวิตของอิงดาวอีก“คูมแม่กับคูมลุงทะเลาะกันหลอคะ” หนูเอมเงยหน้าขึ้นมองผู้ใหญ่ทั้งสองคนที่เอาแต่จ้องกันด้วยสีหน้าจริงจัง“เปล่าค่ะ คุณแม่กับคุณลุงแค่คุยกันเสียงดัง เรากลับบ้านกันเถอะค่ะ”อิงดาวเอ่ยตอบลูกสาว ริมฝีปากเผยรอยยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะเข้าไปช่วยถือกระเป๋าให้กับหนูเอม แล้วจูงมือพากันเดินออกไปจากห้อง ยูตะก็รีบเดินตามหลังกันออกไป.อิงดาวที่กำลังจะเคลิ้มหลับในช่วงหลังสี่ทุ่ม ก็พลันสะดุ้งตื่นเนื่

“ผมขอตัวนะครับ ผมยังไม่อยากพูดอะไรตอนนี้”มาเฟียหนุ่มลุกออกไปจากห้องนั่งเล่นทันที หากนั่งนานกว่านี้คงรู้สึกอึดอัดจนหายใจไม่ออกแน่ แล้วเสียงผู้เป็นพ่อก็ดังขึ้นไล่หลัง“ดูมันสิ คุณก็สปอยล์มันอยู่นั่นแหละ แล้วเมื่อไหร่มันจะคิดได้สักที”“ปล่อยให้ลูกได้คิดทบทวนอีกสักหน่อยนะคะ เรื่องมันกะทันหันเกินไป อาจจะตั้งรับไม่ทัน”เกสรามองตามแผ่นหลังของลูกชายด้วยความเป็นห่วง ทว่าเธอก็ยังหวังให้คิณจำทุกอย่างได้ในเร็ววัน และถ้าเป็นไปได้ก็ไล่ผู้หญิงไร้ยางอายที่เข้ามาอาศัยในคฤหาสน์มาเกือบห้าปี แล้วรับลูกกับเมียกลับมาอยู่ที่นี่สักที“หึ ปล่อยให้คิดเอง นี่ก็ปล่อยมาจะห้าปีละ แล้วเป็นไงล่ะ อิงฟ้าก็ยังลอยหน้าลอยตาอยู่ในบ้านนี่ไง คุณน่ะมันเป็นพวกปากแข็งแต่ใจอ่อน ถ้าให้ผมจัดการผู้หญิงคนนั้นตั้งแต่แรกก็สิ้นเรื่อง ไม่ต้องมานั่งกุมขมับกันอยู่อย่างนี้หรอก”“ฉันก็แค่กลัวค่ะ ตั้งแต่คิณฟื้นจากความเป็นความตายก็จำได้แต่ความรักที่มีให้กับแม่นั่น หากคุณทำอะไรอิงฟ้า ลูกของเราก็คงจะยอมตายไปด้วยกัน”“ถ้ามันอยากตายนักก็ปล่อยมันไปซะ คนอะไร ลืมได้แม้กระทั่งคนที่ตัวเองรัก ถามจริง ทุกวันนี้มันยังนึกว่าเป็นตัวมันเองบ้างไหม หรือผีตน

ดวงตาของอิงดาวสั่นระริก ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะมองเธอด้วยแววตาขยะแขยงขนาดนี้ และในเมื่อคิณไม่เคยให้เกียรติ เธอก็ไม่คิดที่จะพูดดีด้วย“ฉันไม่เคยคิดจะใช้ลูกเป็นสะพานเพื่อทอดไปหาใครทั้งนั้น คุณไม่ได้มีค่าพอให้ฉันกลับไปหา”“ปากดีนักนะ เซ็นซะ ฉันไม่อยากเสวนากับเธออีก”“ฉันไม่เซ็น”“จับเธอไว้”มาเฟียหนุ่มหันไปเอ่ยออกคำสั่งกับคนของตัวเอง ลูกน้องทั้งสองคนที่ยืนเฝ้าอยู่ตรงประตูก็ปรี่เข้ามาจับแขนของอิงดาวคนละข้าง ก่อนจะกดหัวไหล่บังคับให้เธอนั่งลง“คุณคิณใจเย็นก่อนนะครับ”แดนผู้รู้เห็นเหตุการ์ณตั้งแต่อดีตจนมาถึงปัจจุบันก็กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ก่อนจะทำใจดีสู้เสือเอ่ยห้ามผู้เป็นนาย แต่กลับถูกสายตาคมดุตวัดมอง“นายไม่ต้องยุ่ง ยังไงวันนี้ฉันก็ต้องเห็นลายเซ็นในเอกสารสองใบนี้ให้ได้”เอ่ยจบเขาก็ตัดสินใจแทรกตัวเข้าไปยืนด้านข้างอิงดาว โน้มตัวลงไปจับข้อมือทั้งสองข้างของเธอ ลูกน้องของเขาก็ผละมือออก แล้วก้าวไปยืนด้านหน้าโต๊ะทำงานอิงดาวออกแรงขัดขืน พลางนิ่วหน้าเพราถูกแรงของมือหนาบีบข้อมือของเธอเอาไว้แน่น แล้วมาเฟียหนุ่มก็เอ่ยเสียงกร้าว“ออกไปให้หมด”ลูกน้องทั้งสามคนทำตามคำสั่งอย่างไม่อิดออด พากันออกไปยืนรอด้านนอก

มาเฟียหนุ่มหย่อนก้นลงนั่งบนโต๊ะทำงานของอิงดาว แขนทั้งสองข้างยกขึ้นกอดอก เหลียวใบหน้าไปมองกระดาษสีขาวที่เธอกำลังไล่เขียนข้อความให้ทันตามที่เขาเอ่ยทั้งห้าข้อ ก่อนจะถามความเห็นของอีกฝ่าย“เธอมีอะไรจะเสริมอีกไหม”อิงดาวไม่ได้ตอบกลับในทันที รอจนกระทั่งเขียนเสร็จก็ช้อนดวงตาคู่สวยขึ้นมองอดีตสามี“เรื่องย้ายที่อยู่ ฉันขอเวลาคุยกับแม่ก่อน และจะเก็บของให้เสร็จภายในหนึ่งอาทิตย์”“ไม่มีปัญหา”“ส่วนเรื่องพาเอมิไปนอนที่คฤหาสน์ คุณห้ามบังคับลูกเด็ดขาด คุณจะต้องทำให้ลูกยอมไปกับคุณเอง”“อืม มันจะไปยากอะไร”คิดว่ามาเฟียอย่างเขาจะจัดการกับเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ไม่ได้อย่างนั้นหรือ“คุณต้องรับประกันว่าตอนระหว่างที่ลูกอยู่กับคุณ เอมิจะปลอดภัยดี”คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเป็นปม ตวัดดวงตาคมจ้องหน้าอิงดาว“นี่เธอกำลังกลัวอะไรไม่ทราบ บ้านฉันมีบอดีการ์ดคอยดูแลความปลอดภัยตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง ถ้าลูกของเธอมันไม่ซนเอง ก็ไม่มีทางได้รับบาดเจ็บหรอก”“รับปากฉันสิ คุณต้องดูแลเอมิอย่างดีที่สุด”“เออ ๆ มีอะไรอีกไหม”“ส่วนข้อห้า ฉันขอเพิ่มเติมว่าคุณก็ห้ามแตะเนื้อต้องตัวฉันเด็ดขาด”“หัวสมองของเธอกำลังคิดอะไรอยู่ คิดว่าฉันจะหน้าม