บททั้งหมดของ เงารักมาเฟียอคิราห์ (เซต Bad Mafia): บทที่ 131 - บทที่ 140

3 เดือนต่อมาเด็กหญิงตัวเล็กผิวขาวในชุดเจ้าหญิงกระโปรงฟูฟ่อง ได้รับหน้าที่สำคัญคือยืนอยู่ตรงกลาง แล้วจับมือเจ้าบ่าวเจ้าสาวเดินผ่านพรมสีแดงไปยังเวที จากนั้นก็นำมือของคุณตาคุณยายของเธอมาวางทับกัน แล้วก้าวลงจากเวทีไปนั่งอยู่ข้างกายผู้เป็นแม่ที่โต๊ะด้านหน้าสุด ซึ่งอีกข้างก็คือยูตะ ที่นั่งถัดกันเป็นยูกิ และแฟนหนุ่มที่ชื่อไดจิซึ่งวันนี้สนามหญ้าหน้าคฤหาสน์ของอาคิระที่ประเทศไทย ได้ถูกจัดเป็นสถานที่รับรองแขกที่มาร่วมงานมงคลสมรสของเขากับรุ่งนภา แขกส่วนใหญ่ที่มาร่วมเป็นสักขีพยานก็จะเป็นคนรู้จักในวงการแพทย์ และเครือญาติ มีอาหารคาวหวาน เครื่องดื่มพร้อมให้บริการเสิร์ฟถึงโต๊ะ และแบบเลือกหยิบเองที่ซุ้มอาหารด้านข้างพิธีการต่าง ๆ ได้ดำเนินมาถึงช่วงตัดเค้ก พนักงานชายคนหนึ่งในชุดเรียบร้อยได้เข็นโต๊ะที่มีเค้กก้อนใหญ่วางซ้อนกันเป็นชั้นอย่างสวยงามเข้ามาหยุดด้านหน้าเวที แล้วเดินออกไปเจ้าบ่าวเจ้าสาวก้าวมาหยุดอยู่ตรงหน้าโต๊ะเค้ก รุ่งนภายืนทางซ้าย อาคิระยืนทางขวา เจ้าสาวเลื่อนมือทั้งสองข้างไปถือมีดตัดเค้กที่มีความยาวสิบสองนิ้ว ด้ามจับสลักชื่อของทั้งสองคนลงบนนั้น มือของเจ้าบ่าวก็วางทับมือของเจ้าสาวอีกที ก่อนจ

“คูมแม่ขา หนูเอมอยากฟังเลื่องนี้ค่ะ”เด็กน้อยชูหนังสือนิทานเล่มหนึ่งขึ้น ก่อนจะเดินตรงเข้ามาหาคุณแม่ที่ยืนคุยกับคุณลุงตรงประตู แล้วยูตะก็เป็นฝ่ายเลื่อนมือออกไปรับหนังสือเล่มนั้นมาจากมือของหลานสาว“มาค่ะ เดี๋ยวคุณลุงอ่านให้ฟัง”“เย่ คืนนี้หนูเอมจะได้ฟังนิทานจากคูมลุงหมอแล้ว”หนูเอมส่งเสียงดีใจ รีบก้าวขึ้นไปประจำที่บนเตียง เอนตัวล้มลงนอนหนุนหมอนของตัวเอง ยูตะก็ตามไปนั่งเอนแผ่นหลังพิงพนักหัวเตียง ทำให้อิงดาวต้องจำใจตอบตกลง“งั้นดาวฝากลูกด้วยนะคะ”“ครับ”อิงดาวเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวและชุดสำหรับใส่นอนเข้าไปในห้องน้ำ ทางด้านคนบนเตียงก็เริ่มอ่านนิทานเพื่อกล่อมหลานสาวเข้านอนหลายนาทีต่อมา อิงดาวก็เปิดประตูเดินออกมาจากห้องน้ำ พบว่าหนุ่มรุ่นพี่ได้ออกไปจากห้องตามที่รับปากเอาไว้ พร้อมทั้งปิดประตูให้ดังเดิมเขายังคงเป็นคนพูดคำไหนคำนั้น และเชื่อใจได้อยู่เสมออิงดาวขึ้นไปนอนบนเตียง โน้มตัวฝังปลายจมูกลงบนหน้าผากของลูกสาวแผ่วเบา ก่อนจะบอกฝันดีแล้วปิดไฟเข้านอนไปด้วยกัน.ห้องรับประทานอาหารเช้านี้อยู่กันพร้อมหน้าทั้งเจ็ดคน ขณะกินข้าวอิงดาวก็หันไปเอ่ยกับผู้เป็นแม่“แม่คะ เดี๋ยวช่วงสายดาวขอพาหนูเอมออกไปซื้อ

มาเฟียหนุ่มเป็นคนไม่ชอบเด็ก เพราะคิดว่าเด็กเอาใจยาก แถมยังพูดไม่รู้เรื่อง ทว่าเขากลับรู้สึกสงสารเด็กคนนี้อย่างบอกไม่ถูก แม้จะทำทรงไม่โวยวาย แต่ดูสายตาละห้อยที่เอาแต่มองไอศกรีมละลายก็รู้ว่าอยากกินมากแค่ไหน มือหนาล้วงกระเป๋าเงินออกมาจากกระเป๋ากางเกงสีดำราคาแพง หยิบธนบัติสีเทาใบหนึ่งยื่นให้กับเด็กผู้หญิงหน้าตาจิ้มลิ้มคนนั้น พร้อมกับเอ่ยเป็นภาษาญี่ปุ่น“เอาไปซื้อไอศกรีม”“ไม่เป็นไรครับ”ไดจิเห็นท่าไม่ดีจึงรีบปฏิเสธ พร้อมกับโอบไหล่หลานสาวเข้ามายืนแนบชิด เพราะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายมีจุดประสงค์ใดกันแน่ ส่วนหนูเอมก็เลื่อนแขนมากอดขาของคุณอาเอาไว้แน่น“เราไปกันเถอะค่ะ”อิงฟ้าเช็ดคราบที่เปรอะเปื้อนขากางเกงของคิณเสร็จ ก็จับมือของเขาแล้วรั้งให้เดินออกไปให้พ้นจากจุดนี้ไดจิก้มหน้าลง เอ่ยกับหลานสาว“เราไปหาคุณแม่กับคุณน้ากันนะครับ เดี๋ยวอาไดจิจะพาไปนั่งกินไอศกรีมที่ร้านแทน”“ค่ะ”หนุ่มชาวญี่ปุ่นจูงมือหลานสาวตรงไปยังห้องน้ำ เดินไปได้แค่ครึ่งทางก็เห็นอิงดาวกับยูกิเดินมาพอดี หนูเอมจึงรีบปล่อยมือของคุณอา แล้ววิ่งเหยาะ ๆ เข้าไปหาผู้เป็นแม่“คูมแม่ขา เอมิอยากกินไอติมค่ะ”ไดจิเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ให้ฟัง

ก๊อก! ก๊อก!สายตาของสองแม่ลูกพากันจับจ้องไปทางประตูห้องที่ถูกเคาะจากคนด้านนอก ก่อนจะที่อีกฝ่ายจะเปิดเข้ามา พร้อมกับรอยยิ้มละมุนประดับบนใบหน้าหล่อ“คูมลุง”เด็กน้อยเอ่ยเรียกยูตะเสียงหวาน ก่อนจะลุกออกจากเก้าอี้แล้ววิ่งเข้าไปหา ผู้เป็นลุงย่อตัวลงนั่งอัตโนมัติ อ้าแขนทั้งสองข้างออกกว้าง เพื่อรอรับหลานสาวที่โผเข้ามากอด“ทำการบ้านเสร็จแล้วเหรอคะ”“เสร็จแล้วค่ะ“นี่คุณลุงมาช้าไปใช่ไหมคะ ไม่ทันได้มาสอนการบ้านให้เอมิเลย”“คูมลุงไม่ต้องสอนค่ะ เอมิทำเองได้ทุกข้อเลย เมื่อกี้คูมแม่ยังชมว่าเอมิเก่งมากด้วยนะคะ”“จริงเหรอคะ”“จริงค่ะ”ยูตะหยัดกายลุกขึ้นเต็มความสูง ก่อนจะโน้มตัวอุ้มหลานสาวขึ้นมานั่งบนท่อนแขน หันใบหน้าหล่อไปโต๊ะทำงาน ซึ่งอิงดาวกำลังนั่งเตรียมการสอนสำหรับวันพรุ่งนี้“วันศุกร์นี้ดาวกับลูกไปงานการกุศลกับพี่นะครับ”“งานการกุศลเหรอคะ แล้วจัดขึ้นที่ไหนคะ”“เป็นงานประมูลขององค์กรการกุศลครับ จัดขึ้นที่โรงแรมบีเค รอยัล โรงพยาบาลของพี่ได้รับเกียรติให้ไปร่วมงาน พี่เลยอยากชวนดาวกับเอมิไปด้วยกัน”“แต่เอมิยังไม่เคยไปงานแบบนี้เลยนะคะ ดาวกลัวว่าลูกจะอยู่ได้ไม่นาน พี่หมอชวนคุณลุง หรือแม่ของดาวไปแทนดีไหม

ดวงตาของคิณมองเด็กน้อยในชุดเจ้าหญิงตรงหน้า ในหัวของเขาก็ฉายภาพเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่วิ่งมาชนตอนอยู่ในห้างสรรพสินค้า เขายังจำแววตาของเด็กคนนั้นตอนมองไอศกรีมละลายบนพื้นได้ดี และก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้เอาแต่เห็นภาพเด็กน้อยใบหน้าจิ้มลิ้มคนนั้นอยู่เรื่อยมามาเฟียหนุ่มทำเป็นไม่สนใจ หรือเอ่ยถามว่าใช่คนเดียวกันหรือไม่ จากนั้นก็เดินเลี่ยงสองแม่ลูกเดินเข้าไปในห้องน้ำอิงดาวก็จูงมือพาหนูเอมกลับเข้าไปในงานประมูล ระหว่างก้าวเดินหัวใจของเธอก็เกิดความผิดปกติขึ้นมา เพราะเธอนึกออกแล้วว่าน้ำเสียงและแววตาที่คุ้นเคยของผู้ชายคนนั้นคือใคร จึงเปลี่ยนใจไม่กลับเข้าไปในห้องจัดเลี้ยงของโรงแรม“คูมแม่จะพาเอมิไปไหนหลอคะ”“เดี๋ยวเราลงไปนั่งข้างล่างกันนะคะ”เธอพาลูกสาวลงไปนั่งโซฟาตรงโถงทางเข้า ที่มีเคาน์เตอร์พนักงานต้อนรับอยู่ตรงนั้น แล้วหยิบโทรศัพท์ออกมาส่งข้อความไปหาหนุ่มรุ่นพี่อิงดาว อัญชิสา: หนูเอมบ่นว่าง่วงแล้ว ดาวขอพาลูกกลับไปนอนก่อนนะคะจากนั้นเธอก็กดเรียกรถจากแอปพิเคชันให้มารับที่หน้าโรงแรม แล้วนั่งรอด้วยความรู้สึกกังวล จนอยากหนีออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด“เดี๋ยวเรากลับบ้านกันก่อนนะคะ”“ไม่รอกับพ้อมกับคูมลุง