All Chapters of เงารักมาเฟียอคิราห์ (เซต Bad Mafia): Chapter 1 - Chapter 10

ร่างบางเปลือยเปล่าสั่นสะท้านเมื่อถูกลำท่อนสีเนื้อขนาดใหญ่สอดเข้าไปในช่องทางสงวนจนสุดลำ พลันเกิดความรู้สึกเจ็บแปลบตรงใจกลางความเป็นสาว กับการสูญเสียครั้งแรกให้กับชายผู้เป็นสามีที่เพิ่งเข้าพิธีวิวาห์ไปเมื่อช่วงเช้าและตอนนี้เขาก็กำลังเมาอย่างหนักจากงานเลี้ยง ซึ่งต้องดื่มเหล้ากับแขกที่มาร่วมงานตั้งแต่ช่วงเย็นจนถึงดึก“อ่า… แน่นฉิบ”เจ้าของแก่นกายใหญ่เอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าอย่างพึงพอใจ รู้สึกเสียววาบตรงแก่นกายเมื่อถูกช่องทางคับแน่นบีบรัดจนขยับตัวได้ยาก ก่อนที่เอวสอบจะขยับอย่างเชื่องช้าจนเริ่มคล่องตัวเตียงนอนขนาดคิงส์ไซซ์โยกคลอนตามแรงกระแทกของมาเฟียหนุ่มผู้มีใบหน้าหล่อเหลา ทว่าดุดันเมื่อตอกตรึงท่อนเอ็นใหญ่เข้าใส่เจ้าของร่างบาง มือเล็กยกขึ้นปิดปากตัวเองไม่ให้ส่งเสียงน่าอาย แต่กลับถูกมือของอีกฝ่ายปัดออกราวกับรู้สึกขัดหูขัดตา“อึก ฉะ ฉันเจ็บ อ๊ะ อื้อ… พะ พี่คิณ”คิณเห็นสีหน้าเหยเกของหญิงสาวขณะเปล่งเสียงครางหวานออกมา ทำให้อารมณ์สวาทในกายชายหนุ่มปะทุขึ้นอย่างหนักยิ่งเห็นอีกฝ่ายทรมานเพราะถูกท่อนเอ็นแข็งกระแทกเต็มแรงจนดิ้นพล่านครางชื่อของเขา ชายหนุ่มก็ยิ่งมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกเอวสอบออกแรงส่ง

“คุณอิงฟ้า ทำไมมานอนที่นี่คะ”ช่วงเช้าตรู่แม่บ้านรายหนึ่งได้เข้ามาทำความสะอาดในห้องนั่งเล่น ทว่านายหญิงของบ้านที่เพิ่งแต่งงานเข้ามาเมื่อวาน กลับมานอนอยู่บนโซฟา ส่งเสียงพึมพำคล้ายกับคนนอนละเมอแต่ฟังไม่ได้ศัพท์“คุณอิงฟ้าคะ”แม่บ้านเรียกอีกครั้ง คนที่นอนอยู่ก็ยังไม่ลืมตาตื่น และสีหน้าก็ดูคล้ายกับคนไม่สบาย จึงถือวิสาสะเลื่อนมือขึ้นไปแตะบนหน้าผาก จากนั้นก็เดินออกจากห้องนั่งเล่น“ป้านวล ฉันเห็นคุณอิงฟ้านอนอยู่ในห้องนั่งเล่น แล้วตัวก็ร้อนมากเลยนะจ๊ะ ป้าขึ้นไปบอกคุณคิณให้หน่อยสิ”แม่บ้านอีกคนที่กำลังวุ่นอยู่กับการทำความสะอาดคฤหาสน์หลังใหญ่เอ่ยตอบ“แกก็ขึ้นไปบอกเองสินังปิ่น”“ฉันไม่กล้าขึ้นไปหรอก หรือว่าฉันเอาผ้าชุบน้ำไปเช็ดตัวให้คุณอิงฟ้าดีไหมจ๊ะป้า”“ถ้าแกไม่อยากชะตาขาด ป้าว่าอย่าไปยุ่งเรื่องของคุณคุณเค้าเลย ทำหน้าที่ของตัวเองไปเถอะ”“จ้ะ”ในขณะที่ท้องฟ้าเริ่มสว่างขึ้นเรื่อย ๆ คิณ อคิราห์ พิชยเมฆา มาเฟียหนุ่ม อายุ 28 ปี ผู้สืบทอดธุรกิจนำเข้าน้ำมันดิบ และปั๊มน้ำมันรายใหญ่ทั่วประเทศ แล้วเขาก็ยังเป็นหนึ่งในหุ้นส่วนของ V.K.T. Pub ได้ลุกออกจากที่นอนไปอาบน้ำแต่งตัว แล้วลงมากินมื้อเช้าก่อนออกไปทำง

“เอ่อ ขอโทษค่ะ ฉันเก็บกวาดห้องของพี่เสร็จก็มาทำที่ห้องนี้ต่อ แต่ว่าเผลอหลับไปเพราะกินยาลดไข้”อิงดาวรีบขอโทษ เธอไม่ได้อยากแก้ตัว แต่เธอป่วยจนเผลอหลับไป ทำให้ลืมทำอาหารไปส่งให้คิณตอนพักเที่ยง“ข้ออ้าง”“ไม่ใช่ข้ออ้างนะคะ แต่ฉันป่วยเพราะเรื่องเมื่อคืน” เธอเอ่ยเสียงแผ่ว ไม่กล้าสู้หน้าอีกฝ่าย“นี่จะโทษว่าเป็นความผิดของฉันอย่างนั้นเหรอ”“เปล่าค่ะ”คิณเข้าประชิดตัวของอิงดาว คว้าข้อมือของเธอยกขึ้นพร้อมกับออกแรงบีบ เขาสัมผัสได้ถึงไอร้อนที่แผ่ออกมาจากผิวหนัง ก่อนจะผลักเธอล้มลงนั่งปลายเตียงมือของเขาล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูต หยิบกล่องสี่เหลี่ยมออกมาโยนให้กับอิงดาว“เอาไปกินซะ ฉันเกลียดเด็ก โดยเฉพาะเด็กที่เกิดมาจากเธอ”อิงดาวช้อนดวงตาขึ้นมองใบหน้าของสามีที่แสดงสีหน้ารังเกียจเธอ ก่อนจะหยิบยากล่องนั้นขึ้นมา ซึ่งมันคือยาคุมกำเนิดฉุกเฉิน“ฉันจะลงไปกินเดี๋ยวนี้”เธอว่าพลางดันตัวลุกขึ้นยืน แต่ด้วยสภาพร่างกายที่อ่อนแอ ทำให้เดินผ่านคิณไปได้แค่ไม่กี่ก้าว ก็ล้มลงไปนอนกองกับพื้น“เธอจะมาไม้ไหนอีก น่ารำคาญฉิบหายเลยว่ะ”“อิงฟ้า”“ฟ้า”คิ้วเข้มขมวดเป็นปม เพราะเรียกเธอแล้วไม่ยอมลุก ไม่รู้ว่าจะเรียกร้องความสนใ

ในขณะพ่อที่ไม่ได้เลี้ยงดูเธอมา และน้องสาวฝาแฝดได้โยนปัญหามาให้อิงดาว แม่ของเธอก็เกิดความเครียดหนักเพราะร้านอาหารที่สร้างมาเองกับมือ ถูกพนักงานคนสนิทซึ่งท่านเอ็นดูเหมือนน้องสาวคนหนึ่งโกงเงิน ส่งผลให้เกิดอาการปวดศีรษะรุนแรงจนหมดสติ ต้องหามส่งโรงพยาบาลทันที“อาการของคุณรุ่งนภาต้องได้รับการผ่าตัดโดยด่วน”“ค่ะ ทำยังไงก็ได้ให้แม่ของหนูปลอดภัย แล้วเรื่องค่าใช้จ่ายล่ะคะคุณหมอ” อิงดาวเอ่ยถามเสียงสั่น“ก็อยู่ราว ๆ สี่แสนถึงแปดแสนบาทครับ ยังไม่รวมค่าฟื้นฟูร่างกาย หากพบว่าหลังผ่าตัดมีอาการของอัมพาต เดี๋ยวศัลยแพทย์ระบบประสาทจะมาคุยรายละเอียดกับญาติคนไข้อีกทีนะครับ”หมอเวรในห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลเอกชนที่ผู้เป็นแม่รักษาตัวด้วยโรคความดันโลหิตสูง ประเมินว่าต้องเข้ารับการผ่าตัดรักษาโรคเส้นเลือดในสมองแตกโดยด่วนแต่เงินเก็บที่มีก็ได้นำไปจ่ายเงินเดือนให้กับพนักงาน และนำไปลงทุนกับร้านอาหารอีกครั้ง ทำให้สองแม่ลูกมีเงินในบัญชีแค่ไม่ถึงสองแสนอิงดาวตัดสินใจแบกหน้าไปหาคนที่อิงฟ้าทิ้ง เสนอตัวขอแต่งงานแทน และมาเฟียหนุ่มก็ได้ยื่นข้อเสนอบางอย่างกลับมา ซึ่งเธอก็เต็มใจยอมรับเพื่อแลกกับเงินรักษาตัวของผู้เป็นแม่**

“คุณอิงฟ้าตัวร้อนมาก หยกว่ารีบพาไปหาหมอเถอะค่ะ ถ้าปล่อยไว้อาจจะชักได้นะคะ”“บอกให้แดนรีบเตรียมรถ”“ค่ะ”มาเฟียหนุ่มหยัดกายออกจากเก้าอี้ พร้อมกับสั่งให้สาวใช้ออกไปบอกลูกน้องคนสนิท แล้วรีบขึ้นไปบนชั้นสองของบ้านคิณมองหากระเป๋าสะพายใบเล็ก ซึ่งมีเอกสารสำคัญอยู่ในนั้นมาสะพายไว้บนบ่า แล้วเข้าไปอุ้มภรรยาที่ตัวร้อนอย่างกับเปลวไฟออกจากห้อง พาเธอเข้าไปนั่งในรถหรูที่ลูกน้องคนสนิทได้เปิดประตูรออิงดาวถูกจับนั่งบนเบาะผู้โดยสารด้านหลัง สามีของเธอก็ดึงเข็มขัดนิรภัยมาคาดกลางลำตัวให้ ในขณะที่ดวงตาพร่าเบลอกระพริบอย่างช้า ๆ มองใบหน้าของคิณที่นั่งอยู่ข้างกัน แล้วเอนศีรษะซบลงที่บ่าของเขาอย่างคนหมดแรงมาเฟียหนุ่มสั่งให้ลูกน้องคนสนิทขับรถมุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง ขณะที่อิงดาวถูกพาตัวเข้าไปในห้องฉุกเฉิน แดนก็เอ่ยกับผู้เป็นนาย“คุณคิณมีประชุมตอนเก้าโมง จะให้เลื่อนออกไปก่อนไหมครับ”“ไม่ต้อง”คิณเอ่ยตอบเสียงเรียบ ราวกับว่างานของเขานั้นสำคัญกว่าภรรยาที่รอตรวจอยู่ด้านในเขานั่งรออยู่หน้าห้องฉุกเฉินประมาณสี่สิบนาที พยาบาลสาวคนหนึ่งก็เดินตรงเข้ามาหา“ญาติของคุณอัญชิสาใช่ไหมคะ”“ครับ”“คุณอัญชิสามีไข้สูงถ