Semua Bab มู่หรงเหว่ยว่าน ลิขิตหวนรัก: Bab 21 - Bab 30

แม้ฮ่องเต้หลี่เหวินเจี๋ยได้อภิเษกกับฮองเฮาเฉิงซูหลิงมานานแล้วแต่มิมีครั้งใดที่เขาจะแสดงออกถึงความหลงใหลนางมากถึงเพียงนี้ร่างกายอรชรอ้อนแอ้นเปลือยเปล่าของนางถูกเขาขบเม้มไปทั่วทุกบริเวณ นางปล่อยร่างกายให้เขาบ่งการกดขี่และปลดปล่อยอารมณ์ได้ตามอำเภอใจ เสียงครางเป็นระยะอย่างมีความสุขของนางดังลอยไปพอให้ตำหนักเทียนหลงไม่เงียบสงัดเกินไปนัก เขาครอบครองนางซ้ำแล้วซ้ำเล่า ภายหลังจากความสุขนำมาซึ่งความเหนื่อยล้าจนถึงขีดสุดหลี่เหวินเจี๋ยผละออ้มแขนของตนออกจากการกอดรัดเฉิงซูหลิง “ว่านเอ๋อร์” น้ำเสียงแหบพร่าของหลี่เหวินเจี๋ยดังขึ้นอย่างแผ่วเบาดังเสียงกระซิบก่อนที่เขาจะเอนตัวล้มลงนอนหลับสนิท ทิ้งให้เฉิงซู--หลิงที่นอนอยู่ข้างกายตกตะลึงตัวแข็งค้าง นางรู้สึกโกรธจนแทบคลั่ง เขาร่วมรักกับนางอย่างดูดดื่มหนักหน่วง ใบหน้าของเขาที่ยิ้มแย้ม ดวงตาของเขาที่แสดงออกถึงความหลงใหลในเรือนร่างของนางเมื่อครู่ใหญ่ที่ผ่านมา เหตุใดเขาถึงเอ่ยชื่อของนางแพศยานั่นออกมา เฉิงชูหลิงที่ยังคงไร้อาภรณ์ปกคลุมกายค่อยๆ ลุกขึ้นนั่งและกำมือทั้งสองข้างแน่น น้ำตาแห่งความแค้นกำลังเอ่อท่วมท้น “

ในยามเช้าที่แสงทองสาดส่องมู่หรงเหว่ยว่าน ซือหม่าไป๋และมู่เต๋อต้วนข่าย พร้อมออกเดินทางขึ้นสู่สุสานที่ตั้งอยู่บนบริเวณยอดเขาคุนหลุน เป็นเวลากว่าร้อยปีหลังจากตระกูลมู่หรงได้เดินทางมาตั้งหลักปักฐานที่บริเวณเชิงเขาคุนหลุน พวกเขาต่างดูแลให้การปกป้องเขา คุนหลุนแห่งนี้มารุ่นสู่รุ่นด้วยเชื่อว่าสุดยอดเขาของคุนหลุนนั้นเชื่อมต่อกับสรวงสวรรค์ เต็มไปด้วยเซียนที่ได้สำเร็จการบ่มเพาะจากยอดเขาแห่งนี้ ชื่อเสียงของตระกูลมู่หรงจึงค่อยๆ เพิ่มขึ้นจนกระทั่งถึงขีดสุด พวกเขาได้กลายเป็นตระกูลดาวเด่นที่ผู้คนทั่วทั้งใต้หล้าเชื่อว่าได้รับพรจากเซียนบนยอดเขาคุนหลุน ไม่ว่าที่ใดก็จะมีเรื่องราวของตระกูลมู่หรงให้พูดคุยถึงในวงสนทนา แน่นอนว่าความมีชื่อเสียงเป็นเสมือนดาบสองคม เมื่อมีคนพยายามเข้าหาตระกูลมู่หรงเพื่อผลประโยชน์ และเมื่อได้ผลประโยชน์เป็นที่เรียบร้อยแล้วตระกูลมู่หรงก็กลายเป็นหอกข้างแคร่ที่ต้องกำจัดให้สิ้น นี่คือโชคชะตาเปรียบเสมือนเคราะห์กรรมที่ตระกูลมู่หรงต้องเผชิญ มู่หรงเหว่ยว่าน ซือหม่าไป๋และมู่เต๋อต้วนข่ายเดินทางมาถึงสุสานคุนหลุน พวกเขารู้สึกสดชื่นแม้ว่าหนทา

โลหิตสดแดงฉานสาดกระเซ็นทั่วบริเวณพื้นห้องและผ้าม่านภายในห้องพักอันงามวิจิตรของอี้มู่หยาทันทีที่สายพลังวิญญาณสีแดงนั้นกระแทกกลับเข้าร่างของอี้มู่หยา พลังวิญญาณอันมหาศาลของสามกระบี่ศักดิ์สิทธิ์คุนหลุนผสานเพื่อแยกหยกเฟิงลู่เทียนหวงออกจากกัน ผมเผ้าของนางหงอกขาวทันที สายตาอันคมวาวประดุจเหยี่ยวของอี้มู่หยาลืมขึ้นมาแฝงความล้ำลึกเยือกเย็น มือกุมหน้าอกเก็บกลั้นความเจ็บปวดไว้จนข้อนิ้วนูนขึ้น สีหน้าของหน้าเคร่งเครียด สายตาที่คมกล้ากวาดมองจากหน้าต่างถึงประตู และทอดสายตายาวไกลออกไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด นางแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ กล่าวเสียงแหบพร่าเย็นชา “อี้มู่หยา เอ๊ยอี้มู่หยา เจ้าทำเช่นนี้ไปจะมีคนของคุนหลุนผู้ใดรู้? เจ้าจะลบคำครหาและตราบาปที่ถูกตราหน้าว่าเป็นศิษย์ทรยศได้?” เสียงเคลื่อนไหวภายในห้องทำให้เย่ลี่คาดเดาได้ว่าอี้มู่หยาออกจากฌานสมาธิแล้ว “ท่านอาจารย์” “เข้ามาได้” ครันพลันเย่ลี่เปิดประตูก้าวเข้ามาในห้องเห็นสภาพที่เหนื่อยล้า เส้นผมอันหงอกขาว และรอยโลหิตรอบๆ บริเวณ เย่ลี่แตกตื่นจนหน้าถอดสี จึงรีบรุดตรงเข้ามาคุกเข่าอยู่หน้าอี้มู่หยา พ

อำนาจในการจัดการเรื่องงานแต่งงานทั้งหมดอยู่กับฮองเฮาโดยมีกรมพิธีการเป็นผู้จัดเตรียมตามพระประสงค์ของฮองเฮา พิธีการต่างๆ จัดอย่างพิถีพิถันแล้วพิถีพิถันอีก ตามหลักแล้ว มู่หรงเหว่ยว่านรู้ดีว่าการแต่งงานในครั้งนี้ เกิดขึ้นเนื่องจากรัชทายาทซือหม่าไป๋ต้องการอำนวยความสะดวกในการฟื้นคืนพลังวิญญาณให้กับมู่หรงเหว่ยว่านในร่างของจ้าวจิงอวี่ แต่สิ่งที่มู่หรงเหว่ยว่านไม่รู้ก็คือรัชทายาทซือหม่าไป๋รอคอยวันนี้มานานแสนนานแล้ว เขาเร่งวันเร่งคืนให้ถึงวันแต่งเร็วๆ แต่ด้วยสถานการณ์ที่การแต่งงานในครั้งนี้เป็นการพระราชทานสมรสจากฮ่องเต้ ดังนั้นกว่าพิธีการทั้งหลายจะเสร็จสิ้นการเตรียมการ เร็วสุดก็กินเวลานานถึงครึ่งปีมู่หรงเหว่ยว่านเดินทางกลับมาถึงเมืองอันคัง เมืองหลวงของแคว้นโจว เมื่อครบกำหนดการรักษาศีลและกินเจ เดินทางกลับได้อย่างราบรื่นโดยการคุ้มกันอย่างแน่นหนาขององครักษ์เกราะทอง โดยมี รัชทายาทซือหม่าไป๋ขี่ม้าไปรอต้อนรับที่หน้าประตูเมือง และหลังจากวันนั้นทั้งคู่ก็มิได้พบหน้ากันอีกเลยตามประเพณี ว่าที่เจ้าบ่าวและว่าที่เจ้าสาวห้ามพบกันก่อนวันแต่งงานมู่หรงเหว่ยว่านพำนักอยู่ในจวนตระกูลจ้าวตั้งแต่กลับมาจากวันจูเ

มู่หรงเหว่ยว่านนอนไม่หลับทั้งคืน อันที่จริงแล้วนางเพิ่งจะได้พลังวิญญาณกลับคืนมาและเริ่มคุ้นชินกับร่างใหม่ได้ไม่นานเท่าไหร่ ก็ต้องแต่งให้กับรัชทายาทซือหม่าไป๋ ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและคาดไม่ถึง ตอนนี้อยู่ ๆ ข้างกายมีคนมาเพิ่มอีกคน เขายังเป็นศิษย์พี่ใหญ่ของนางอีกด้วย นางมองหน้าอันหล่อเหลาของชายหนุ่มที่นอนหลับอย่างเรียบร้อยอยู่ข้าง ๆ นาง แค่มองดูก็รู้ว่าซือหม่าไป๋ตลอดทั้งคืนที่ผ่านมานอนได้น้อยมาก กว่าเขาจะยอมผละจากนาง ทางทิศตะวันออกก็เริ่มมีสีขาวแซมทองรำไรปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า มู่หรงเหว่ยว่านถอนหายใจยอมรับชะตากรรม ดูท่าสิ่งที่ต้องปรับยังมีอีกมาก ต่อแต่นี้ไปนางคือไท่จื่อเฟย มู่หรงเหว่ยว่านตัดสินใจลุกขึ้นนั่ง ซือหม่าไป๋สัมผัสได้ถึงการเคลื่อนไหวข้างกาย หลังจากความรู้สึกสะลึมสะลือ เขาก็ตกใจรู้สึกตัวขึ้นมาไม่น้อย เขาลืมตาขึ้นมา เหม่อมองเพดานที่ตกแต่งอย่างวิจิตรด้วยมุ้งสีแดงสด ขณะที่กำลังพยายามคิดทบทวนว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างเมื่อคืนนี้อยู่นั้น พลันรอยยิ้มอย่างมีความสุขฉายชัดออกมาจากริมฝีปาก และดวงตาของเขา ใช่แล้วเมื่อวานเขาแต่งงานแล้ว มู่หรงเหว่ยว่านผู้หญิงหนึ่งเดียวใ