Tous les chapitres de : Chapitre 71 - Chapitre 80

 “เมื่อกี้ได้ยินว่าคุณหมออาสาจะไปส่งคนของผมที่บ้านใช่หรือเปล่าครับ” ร่างกำยำสูงใหญ่พอๆ กับคุณหมอลีเดินเยื้องย่างเข้ามาแล้วสมอ้างความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของสองแม่ลูกต่อหน้าคุณหมอลีที่เหลือบหางตามามองเขาพอดี ก่อนที่เรียวปากหยักลึกจะพูดต่อไปอีกว่า “ดีเลยครับ ผมเองก็ต้องไปให้ปากคำที่สถานีตำรวจกับหยาดด้วยเหมือนกัน แต่ผมก็ดันเผลอโทรให้คนรถที่บ้านมาเอารถของผมกลับไปซะก่อน เผอิญว่าผมเจ็บแผลอยู่ขับเองไม่ไหว ถ้ายังไงผมรบกวนคุณหมอพาเราไปที่สน. แล้วก็จะขอติดรถกลับไปที่บ้านของหยาดด้วยเลยแล้วกันนะครับ เพราะว่าเมื่อคืน ผมค้างที่นั่น (พูดแบบลอยหน้าลอยตา) แล้วก็ลืมของสำคัญบางอย่างไว้ คงต้องกลับไปเอา” เควิ่นพูดจาให้อีกฝ่ายคิดไปสองแง่สองง่าม โดยที่หยาดพิรุณเองก็คิดว่าเขาพูดจาไม่ค่อยจะเคลียร์นัก ซึ่งเธอก็พอรู้ว่าเขาหมายถึงอะไร แต่ไม่ทันที่เธอจะได้พูดอะไรออกมา หมอลีก็เป็นฝ่ายที่พูดมันออกมาซะก่อน “ที่ว่าของสำคัญ หมายถึงอะไรครับ” หมอลีพยายามควบคุมสติอารมณ์ไม่ให้ฉุนเฉียว พลางแสดงสีหน้าที่เปื้อนยิ้มออกไป 

 “ผมไม่ได้ฝันไปใช่มั้ยหยาด...ไอคิโด้คือลูกของเรา ผมเข้าใจถูกแล้วใช่มั้ย” ร่างสูงผละอ้อมแขนออกจากกายของเธอ พลางสบสายตาคู่สวยของเรือนร่างระหงที่ยืนอยู่เบื้องหน้า พร้อมกับเอื้อมมือคู่อุ่นขึ้นไปสัมผัสลูบไล้กับใบหน้าหวานนวลเนียนอย่างอ่อนโยนด้วยความทะนุถนอม “ผมจะเป็นพ่อที่ดี และเป็นสามีที่น่ารักของคุณ ให้โอกาสผมได้มั้ยที่รัก เรามาเริ่มต้นสร้างครอบครัวด้วยกันเถอะนะ” สายตาคู่คมจ้องมองเธอด้วยแววตาที่อบอุ่นและจริงใจ แต่ทว่า... “ตื่นได้แล้วค่ะ ตื่นมาเผชิญกับโลกแห่งความเป็นจริงว่าเรื่องทั้งหมดมันเป็นมายังไง ไม่มีคำว่าครอบครัว ไม่มีพ่อ ไม่มีแม่ และไม่มีลูก ไม่มีอะไรทั้งนั้น! เลิกพูดอะไรที่มันเพ้อเจ้อสักที เพราะระหว่างเรามันเป็นไปไม่ได้!” เสียงหวานขึ้นเสียงตวาดลั่นด้วยความเจ็บช้ำที่ฝั่งแน่นอยู่ในอก สี่ปีที่แสนทรมานไม่มีวันไหนเลยที่เธออยู่อย่างไม่เจ็บช้ำน้ำใจที่ถูกเขาตราหน้าด้วยคำพูดที่สุดแสนจะหยาบคาย “ทำไมล่ะหยาด คุณเอาอะไรมาตัดสินว่าเป็นไปได้หรือไม่ได้”

  “โอเค...ฉันจะพยายามต่อไปนะ แม้ว่ามันจะค่อนข้างริบหรี่แล้วก็ตาม” เควิ่นพยายามพูดช้าๆ บังคับไม่ให้เสียงสั่นเครือ แต่กระนั้นก็ยังไม่วายสั่นจนเจ้าตัวเล็กรู้สึกได้ “คุณอามาเป็น พ่อให้ผมได้มั้ยฮะ พ่อที่เอาเวลาของหม่ามี๊ไปจากผม พ่อที่จะทำให้ผมมีน้องสาวหรือน้องชายเพิ่มขึ้นมาอีกคน” ไอคิโด้พูดประโยคที่เควิ่นไม่คิดว่าจะได้ยินมันออกมา แววตาของเขาเป็นประกายขึ้นดุจดวงดาวนับล้านๆ ดวงอยู่ในนั้น “เธอจะยอมเป็นหมาหัวเน่าอย่างงั้นเหรอ” ร่างหนาเอ่ยถามเจ้าตัวน้อย ไอคิโด้ส่ายหน้าไปมาเล็กๆ ก่อนตอบ “ผมไม่เป็นหมาหัวเน่าแน่นอนฮะ เพราะผมรู้ว่าหม่ามี๊จะรักผมกับน้องของผมเท่าๆ กัน ตอนนี้ก็เหลือแค่คุณอาแล้วนะฮะ ว่าจะรักผมเท่าน้องได้หรือเปล่า” แววตาใสเอื้อนเอ่ยกับคนที่อยู่ตรงหน้า โดยที่เขารู้สึกซาบซึ้งหัวใจที่เจ้าตัวเล็กมีจิตใจที่กว้างขวาง แม้จะอายุได้ไม่เท่าไหร่ ยิ่งกลับทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่มีทั้งลูกและภรรยาที่น่ารัก แม้จะแสดงตัวออกมาได้ไม่เต็มที่เลยก็ตาม 

 “ถ้าเสี่ยอยากนอนกับมัน เอ่อ! หมายถึง...ถ้าเสี่ยอยากได้ผู้หญิงคนนี้มาแก้ขัด อังจัดให้ได้นะคะ” คำพูดของอังศุมาลินทำให้เสี่ยใหญ่ตัณหากลับน้ำลายสอ ทำตาโตขึ้นมาในทันใด “หนูอังว่าไงนะจ๊ะ” เสี่ยกวียกมือขึ้นลูบปากตัวเอง แล้วทำท่าทางเสมือนเก็บอาการไว้ ในขณะที่อังศุมาลินนึกถึงแผนการร้ายที่จะเขี่ยหยาดพิรุณออกไปให้พ้นจากบริษัทแบบสวยๆ แถมยังได้ผลประโยชน์เป็นค่าตอบแทนจากเสี่ยแก่บรมโง่นี่อีกด้วย “ถ้าเสี่ยอยากนอนกับผู้หญิงคนเมื่อตะกี้ เดี๋ยวอังจัดการให้ แต่เสี่ยต้องมีค่าตอบแทนให้อังหนักๆ สักหน่อย” “ได้สิ หนูอังอยากได้อะไรล่ะจ๊ะ” “สำหรับแม่หยาดพิรุณ อังขอแค่ค่าขนมนิดๆ หน่อยๆ ซักแสน...สองแสนก็พอค่ะ” “หยาดพิรุณ! หยาดพิรุณ หยาดพิรุณ ได้ฟังแค่ชื่อก็หวานหยดย้อยแล้ว” เสี่ยใหญ่ทำท่าทำทางหัวงู จนอังศุมาลินถึงกับเบ้ปากมองบน แล้วแสร้งทำเป็นอมยิ้มออกมาเล็กๆ เพราะหวังเงินจากตาแก่บ้ากามคนนี้ ก่อนจะเสนอความคิดร้ายๆ ขึ้นมาอีกด

 "อย่าปฏิเสธเลยครับ วันนั้นที่โต๊ะอาหาร สายตาของคุณสองคนที่มองกันมันมากกว่าแค่พ่อที่ให้กำเนิดลูก และแม่ผู้ที่เลี้ยงดูลูกน้อยของตัวเองมา แต่คุณสองคนมีอะไรลึกๆ ที่ตรงกัน นั่นก็คือความรู้สึกของหัวใจ” “ไม่จริง...เป็นไปไม่ได้ค่ะ ผู้ชายคนนั้นเค้าไม่เคยรักใครนอกจากตัวเอง เค้าไม่มีทางคิดแบบนั้นแน่” เธอแย้ง แต่คุณหมอลีออนกลับเดินเข้ามาหา แล้วพูดกับเธอออกไปตรงๆ ว่า “หมออาจจะไม่รู้คำตอบของคุณ แต่หมอรู้ว่าผู้ชายคนนั้นเค้าต้องการอะไร ไม่มีผู้ชายคนไหนหรอกนะครับที่จะคอยตามผู้หญิงที่ตัวเองไม่ได้รู้สึกอะไรด้วยเลย ถ้าเค้าไม่ได้รักคุณ ผมว่าเค้าก็ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ” “แต่ว่า!” “ตอนนั้น...เค้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าไอคิโด้เป็นลูกชายของตัวเอง มีผู้ชายคนไหนเหรอครับ ที่จะพยายามเข้าหาผู้หญิงที่ตัวเองไม่ได้รู้สึกอะไร ทั้งๆ ที่รู้ทั้งรู้อยู่ว่าเธอมีลูกกับสามีแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะว่ารัก ไม่ต้องเชื่อหมอหรอกครับ คุณลองสัมผัสด้วยหัวใจคุณดูสิ” หยาดพิรุณไม่พูดหรือโต้แย้งใดๆ หลั