جميع فصول : الفصل -الفصل 7

ปิดฉากลงแล้วสำหรับมหกรรมลูกหนังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมวลมนุษยชาติซึ่งจัดขึ้น ณ กรุงรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล โดยทีมชาติเยอรมันสามารถเอาชนะทีมชาติอาร์เจนติน่าไปได้ 1 ประตูต่อ 0 หลังต่อเวลาพิเศษ ผงาดคว้าแชมป์โลกสมัยที่ 4 ไปครองได้สำเร็จไม่เพียงแต่แฟนบอลทั่วโลกเท่านั้นที่ตื่นเต้นและดีใจต่อชัยชนะในครั้งนี้ เควิ่นชายหนุ่มลูกครึ่งผิวขาวแบบชาวตะวันตก จมูกโด่งเป็นสันรับกับรูปหน้า ริมฝีปากหยักได้รูปดูหล่อเหลาและกระชากใจสาวๆ ด้วยหุ่นล่ำๆ ก็เป็นอีกหนึ่งคนที่ดีใจไม่แพ้กัน เพราะเขาชนะการวางเดิมพันในการแข่งขันที่เข้มข้นตลอดทั้งทัวร์นาเมนต์นี้ด้วยวงเงินจำนวนมากถึงสี่ล้านห้าแสนบาท“เชี้ยอะไรวะเนี่ย! อาร์เจน แพ้! แม่งต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ” เสียงชายหนุ่มผิวเข้มพูดขึ้นระหว่างนั่งดูดบุหรี่อยู่ที่โต๊ะภายในผับที่คราคร่ำไปด้วยเหล่าผีเสื้อราตรีที่ออกโบยบินหาความสนุกและบันเทิงเริงรมย์ให้แก่ชีวิต หันมาพูดกับเควิ่นที่นั่งสะกิดปลายเรียวเล็บที่ยาวปริ่มๆ พอประมาณในแบบผู้ชายสำอาง ด้วยสีหน้าและท่าทางที่ดูสะใจในแบบของผู้ชนะ“กูว่าแล้ว! เมสซี่แม่งไม่ใช่ทุกอย่างของอาร์เจน” เลโอถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะลุกเดินออกไปจากโต๊ะ“สี

“ช้าไปแล้วสาวน้อย! จะมาปฏิเสธตอนนี้ก็คงไม่ทันแล้วมั้ง” สายตาคมกริบปรายตาดูความแข็งแกร่งที่ผลุบเข้าผลุบออกบริเวณใจกลางดอกไม้ช่องามที่บานสะพรั่งอยู่ตรงหน้า“ไอ้คนชั่ว! เอาตัวของแกออกไปจากฉันเดี๋ยวนี้ เอามันออกไป!” แววตาใสแปดเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาที่เอ่อไหลท่วมท้นบนใบหน้าสวยงามด้วยความหวาดกลัวอย่างสุดขีด"ช่วยด้วยค่ะ! ใครก็ได้ช่วยฉันที" หยาดพิรุณดิ้นรน พร้อมกับตะโกนอย่างสุดเสียง อีกแต่ฝ่ายกลับยิ้มเยาะ เพราะเธอคงไม่รู้ว่าต่อให้ตะโกนดังแค่ไหน เสียงของเธอก็ไปไม่ถึงคนข้างนอกอยู่ดี เพราะเควิ่นไม่เพียงแต่รู้ว่าห้องของเขานั้นถูกออกแบบมาเพื่อเก็บเสียงได้เป็นอย่างดี อีกทั้งยังเคยทดสอบกับผู้หญิงหลายต่อหลายคนที่เคยพาพวกเธอมาขึ้นสวรรค์ที่นี่แล้วอีกด้วย ทำให้เขาย่ามใจไม่กลัวว่าเธอจะแผดเสียงขึ้นมาจนลั่นห้องสักแค่ไหน“สะดีดสะดิ้งแบบนี้กะจะอัพค่าตัวด้วยใช่ไหม นี่ไอ้คริสมันไม่ได้บอกหรือไง ว่าฉันจ่ายค่าจ้างตัวเธอไปเป็นเงินเท่าไหร่แล้ว” เควิ่นพูดพลางกระแทกกระทั้นเข้าใส่เธอแบบไม่ยั้ง“ไอ้สารเลว! แกพูดเรื่องอะไร ถอยไปเดี๋ยวนี้นะ ถอยออกไป!” หยาดพิรุณร่ำไห้ แม้จะเจ็บปวดแค่ไหนก็ตาม แต่เธอก็กัดฟันพูด เพื่อให้มันยอ

“ปละปล่อยนะ! ถอยออกไป อย่ามาแตะต้องตัวฉัน!” แม้จะตะโกนอย่างสุดเสียง แต่ก็คงไม่มีใครได้ยินเพราะห้องพักของที่นี่ถูกออกแบบมาเป็นอย่างดีเพื่อเก็บเสียงรบกวนของภายนอกและจากภายใน“เธอยังไปไหนไม่ได้ ไอ้คริสมันไม่บอกเธอเหรอว่า ฉันต้องแลกด้วยเงินสี่ล้านกว่าเพื่อจะได้นอนกับเธอ” สายตาคมมองดูเธออย่างแทะโลม เมื่อนึกไปถึงบทเลิฟซีนที่ร้อนแรงระหว่างเธอและเขาเมื่อคืนก่อน เธอสะบัดแขนทิ้ง แล้วถอยห่างออกมา เขาขยับตาม“คริส! คือใครฉันไม่รู้จัก” ร่างบางพยายามอธิบาย แต่กลับถูกเขายิ้มเย้ยอย่างดูแคลน เพราะคิดว่าเธอจะอัพเรทค่าตัวเสียมากกว่า“อย่าพูดมากน่า! กับเธอ แค่ครั้งเดียวมันไม่พอหรอกนะ สำหรับเงินมากมายขนาดนั้น” ว่าแล้วก็ปราดเข้าไปคว้าร่างบางแล้วจ้องมองเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ชุดเมดสีฟ้าขาวดูหวานละมุนทำเขาใจเต้นตูมตาม เมื่อหวนนึกถึงบทรักที่เร้าร้อนที่พึ่งจะมอบให้เธอไปเมื่อครั้งก่อน“พูดเรื่องอะไร! ถอยออกไปนะ ถ้าครั้งนี้ทำกับฉันเหมือนครั้งก่อน ฉันจะแจ้งตำรวจจริงๆ ด้วยว่าแกข่มขืนฉัน!” หยาดพิรุณผลักไสเรือนกายกำยำให้ออกห่าง“หึ! ข่มขืนเหรอ รับเงินฉันไปแล้วสองหมื่น แบบนี้ไม่เรียกว่าข่มขื่นหรอก เค้าเรียกว่าขาย

สี่ปีต่อมา ณ โรงเรียนอนุบาลแห่งหนึ่ง “หม่ามี๊!” เด็กชายตัวน้อยหน้าตาออกไปทางลูกครึ่ง ผิวขาว จมูกโด่ง คิ้วหนาคมเข้ม ใบหน้าฉายแววหล่อใสไร้เดียงสาในวัยสามขวบเศษ เอ่ยปากพร้อมกับโผลเข้ากอดเรือนร่างระหงของคุณแม่วัยสาว ทันทีที่เห็นเธอเดินเข้ามาหยุดอยู่ที่หน้าประตูรั้วของโรงเรียน “ว่าไงสุดหล่อ วันนี้เป็นเด็กดีหรือเปล่าครับ” หยาดพิรุณเอ่ยถามไอคิโด้ พร้อมกับย่อตัวลงแล้วกระชับอ้อมแขนอันอบอุ่นเข้าหาลูกชายตัวน้อยของเธออย่างแนบแน่น “เป็นฮะ! วันนี้ผมช่วยคุณครูเก็บขยะแล้วก็ช่วยเพื่อนๆ ยกของด้วยนะฮะ” เจ้าตัวเล็กตอบกลับอย่างชัดถ้อยชัดคำ “เก่งมากครับคิโด้ ไหนมาให้หม่ามี๊หอมให้ชื่นใจหน่อยซิ” หยาดพิรุณจรดปลายจมูกลงบนแก้มนุ่มสีแดงสดฟอดโตๆ ทั้งสองข้าง ของเจ้าตัวน้อย ก่อนจะลุกขึ้นแล้วพูดกับคุณครูหนุ่มที่ยืนรอส่งอยู่ที่หน้าประตูรั้วของโรงเรียน “ขอบคุณมากนะคะ ที่ช่วยดูแลให้ แล้วก็ต้องขอโทษด้วยที่มารับแกช้ากว่าผู้ปกครองของเด็กคนอื่นๆ” หยาดพิรุณในวัยยี่