All Chapters of MY BAD DAD! แม่ครับ...พ่อผมเป็นคนเลว!: Chapter 1 - Chapter 10

201 Chapters

2. ผีพนันเข้าสิง

แกร๊ก!มือหนาใหญ่ผลักประตูเข้ามาด้านในแล้วค่อยๆ เดินเข้าไปในห้องนอน ความเงียบสงัดดูผิดปกติกว่าทุกครั้ง เพราะสาวๆ ที่ส่งมาก่อนหน้านี้จะต้องจัดแจงเปิดน้ำอุ่นในอ่างเพื่อเตรียมต้อนรับเขาแล้ว แต่ครั้งนี้กลับแปลกไปจากครั้งผ่านๆ มา“ไหนวะ! ผู้หญิงของไอ้คริส!” เควิ่นเดินไปหยุดยืนอยู่ปลายเตียงก่อนจะเห็นร่างบอบบางรูปร่างสมส่วนนอนหลับตาพริ้มอยู่บนที่นอน มีเพียงแสงไฟสลัวจากโคมไฟข้างเตียงที่เปิดทิ้งไว้เพื่อพอให้เห็นเรือนร่างอยู่รำไร“นอนหลับต่อหน้าแขกเลยนะ แม่คุณ!” เควิ่นพึมพำก่อนจะเพ่งสายตามองร่างระหงที่นอนหลับสนิทอยู่บนเตียงนอน ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า แล้วมาหยุดอยู่หน้าอกอวบอิ่มที่รัดรึงอยู่ภายใต้เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวปกปิดด้วยกระดุมมิดชิดจนเกือบจะถึงต้นคอมือหนาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาบันทึกวิดีโอเป็นภาพใบหน้าและเรือนร่างเพียงครึ่งตัว เพื่อเก็บไว้เป็นหลักฐานว่าเขาได้รับของขวัญแทนเงิน 4 ล้าน เรียบร้อยแล้ว“หน้าก็สวย ผิวพรรณก็ดี อกก็ใหญ่พอได้ ขอดูหน่อยแล้วกันว่าของจริงหรือผ่านมีดหมอ” ว่าแล้วมือหนาก็เอื้อมไปปลดกระดุมเสื้อออกทีละเม็ดๆ เผยให้เห็นเนินเนื้อนุ่มนิ่มขาวอวบอิ่มขนาดคัพ D อยู่ตรงหน้าทำตาลุกว
last updateLast Updated : 2026-01-27
Read more

3. ตราบาป​

“ช้าไปแล้วสาวน้อย! จะมาปฏิเสธตอนนี้ก็คงไม่ทันแล้วมั้ง” สายตาคมกริบปรายตาดูความแข็งแกร่งที่ผลุบเข้าผลุบออกบริเวณใจกลางดอกไม้ช่องามที่บานสะพรั่งอยู่ตรงหน้า“ไอ้คนชั่ว! เอาตัวของแกออกไปจากฉันเดี๋ยวนี้ เอามันออกไป!” แววตาใสแปดเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาที่เอ่อไหลท่วมท้นบนใบหน้าสวยงามด้วยความหวาดกลัวอย่างสุดขีด"ช่วยด้วยค่ะ! ใครก็ได้ช่วยฉันที" หยาดพิรุณดิ้นรน พร้อมกับตะโกนอย่างสุดเสียง อีกแต่ฝ่ายกลับยิ้มเยาะ เพราะเธอคงไม่รู้ว่าต่อให้ตะโกนดังแค่ไหน เสียงของเธอก็ไปไม่ถึงคนข้างนอกอยู่ดี เพราะเควิ่นไม่เพียงแต่รู้ว่าห้องของเขานั้นถูกออกแบบมาเพื่อเก็บเสียงได้เป็นอย่างดี อีกทั้งยังเคยทดสอบกับผู้หญิงหลายต่อหลายคนที่เคยพาพวกเธอมาขึ้นสวรรค์ที่นี่แล้วอีกด้วย ทำให้เขาย่ามใจไม่กลัวว่าเธอจะแผดเสียงขึ้นมาจนลั่นห้องสักแค่ไหน“สะดีดสะดิ้งแบบนี้กะจะอัพค่าตัวด้วยใช่ไหม นี่ไอ้คริสมันไม่ได้บอกหรือไง ว่าฉันจ่ายค่าจ้างตัวเธอไปเป็นเงินเท่าไหร่แล้ว” เควิ่นพูดพลางกระแทกกระทั้นเข้าใส่เธอแบบไม่ยั้ง“ไอ้สารเลว! แกพูดเรื่องอะไร ถอยไปเดี๋ยวนี้นะ ถอยออกไป!” หยาดพิรุณร่ำไห้ แม้จะเจ็บปวดแค่ไหนก็ตาม แต่เธอก็กัดฟันพูด เพื่อให้มันยอ
last updateLast Updated : 2026-01-28
Read more

4. ตราบาป​

“เป็นยังไงบ้างหยาด ไม่สบายหายดีแล้วเหรอ” รุ่นพี่ร่วมงามเอ่ยถาม หลังจากที่เห็นหน้าค่าตาเธอในรอบหลายวัน “คิดว่าดีขึ้นมากแล้วค่ะ แต่ว่าขอยังไม่ทำโอทีนะคะ” หยาดพิรุณปกปิดเรื่องเลวร้ายของตัวเองเอาไว้อย่างแนบเนียนที่สุด เพราะเธอจะให้ใครรู้เรื่องนี้ไม่ได้โดยเด็ดขาด “ได้สิ! วันนี้ไม่มีใครลางาน เราก็เลิกงานกลับบ้านปกติได้เลยนะ” “ขอบคุณมากค่ะ” หยาดพิรุณหันมากล่าวขอบคุณหัวหน้างาน ก่อนจะปิดตู้ล็อคเกอร์หลังจากที่เปลี่ยนชุดทำงานแล้วเดินไปทำหน้าที่ของตัวเอง ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีดำดูสมาร์ทเดินเข้ามาที่โรงแรมระดับห้าดาว ด้วยมาดของนักธุรกิจ ซึ่งดูแปลกตาไปกว่าทุกวัน แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่แปลกไปเลย คือหุ่นล่ำๆ และความหล่อเหลาของเขา ทำเอาพนักงานสาวๆ ตั้งแต่ทางเข้ามาจนถึงเคาน์เตอร์ต้อนรับด้านหน้าต่างมองตามกันเป็นแถว “ฮัลโหล! มีอะไรวะ กูมาประชุมที่โรงแรม” เควิ่นรับสายของคริส ที่โทรมาจากผับ ขณะที่เดินเข้าไปหยุดยืนที่หน้าล็อบบี้ “เออไม่เจอกันเลยว่ะ จะถามเรื่องคืนนั้นว่าเป็นยังไงบ้างวะ แล
last updateLast Updated : 2026-01-28
Read more

5. ตราบาป​

“ปละปล่อยนะ! ถอยออกไป อย่ามาแตะต้องตัวฉัน!” แม้จะตะโกนอย่างสุดเสียง แต่ก็คงไม่มีใครได้ยินเพราะห้องพักของที่นี่ถูกออกแบบมาเป็นอย่างดีเพื่อเก็บเสียงรบกวนของภายนอกและจากภายใน“เธอยังไปไหนไม่ได้ ไอ้คริสมันไม่บอกเธอเหรอว่า ฉันต้องแลกด้วยเงินสี่ล้านกว่าเพื่อจะได้นอนกับเธอ” สายตาคมมองดูเธออย่างแทะโลม เมื่อนึกไปถึงบทเลิฟซีนที่ร้อนแรงระหว่างเธอและเขาเมื่อคืนก่อน เธอสะบัดแขนทิ้ง แล้วถอยห่างออกมา เขาขยับตาม“คริส! คือใครฉันไม่รู้จัก” ร่างบางพยายามอธิบาย แต่กลับถูกเขายิ้มเย้ยอย่างดูแคลน เพราะคิดว่าเธอจะอัพเรทค่าตัวเสียมากกว่า“อย่าพูดมากน่า! กับเธอ แค่ครั้งเดียวมันไม่พอหรอกนะ สำหรับเงินมากมายขนาดนั้น” ว่าแล้วก็ปราดเข้าไปคว้าร่างบางแล้วจ้องมองเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ชุดเมดสีฟ้าขาวดูหวานละมุนทำเขาใจเต้นตูมตาม เมื่อหวนนึกถึงบทรักที่เร้าร้อนที่พึ่งจะมอบให้เธอไปเมื่อครั้งก่อน“พูดเรื่องอะไร! ถอยออกไปนะ ถ้าครั้งนี้ทำกับฉันเหมือนครั้งก่อน ฉันจะแจ้งตำรวจจริงๆ ด้วยว่าแกข่มขืนฉัน!” หยาดพิรุณผลักไสเรือนกายกำยำให้ออกห่าง“หึ! ข่มขืนเหรอ รับเงินฉันไปแล้วสองหมื่น แบบนี้ไม่เรียกว่าข่มขื่นหรอก เค้าเรียกว่าขาย
last updateLast Updated : 2026-01-28
Read more

6. ความผิดพลาด

“หนึ่งแสนบาท! คงจะเพียงพอสำหรับค่าตัวของเธอ” เขาพูดพร้อมยื่นมันให้ร่างบางที่หันหลังอย่างทุกข์ใจแสนสาหัสที่ถูกย่ำยีความเป็นอิสตรีของเธอจนไม่หลงเหลืออะไรเลย “เอาเงินของแกคืนไป! ฉันไม่ได้ขายตัว แล้วฉันก็ไม่ใช่โสเภณี แต่แกพรากทุกอย่างไปจากฉัน ฉันขอสาปแช่งให้แกไม่มีความสุข ขอให้แกทรมานเหมือนอย่างที่ฉันเป็น!” หยาดพิรุณขยำเช็คแล้วหันกลับมาปาใส่หน้าของเขาเต็มๆ ก่อนที่เธอจะดีดตัวลุกขึ้นเพื่อไปหยิบเสื้อผ้าที่วางกองอยู่ที่พื้น สายตาคมกริบมองตามอย่างไม่เข้าใจ ว่าสรุปแล้วผู้หญิงคนนี้เป็นอะไรกันแน่ เธอไม่ใช่ผู้หญิงขายบริการจริงๆ งั้นหรือ คิ้วหนาขมวดเข้าหากันยุ่งเหยิงก่อนจะเดินตามเธอไปที่หน้าห้องน้ำ ร่างบางชะงักงันเมื่อเห็นเขาเดินเข้ามาใกล้ เธอปาดน้ำตาแล้วถอยห่างออกมาจากเขา “โอเค เดี๋ยวฉันจะเซ็นเช็คให้ใหม่” เควิ่นพูดด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลกว่าเดิม เธอปรายหางตามองเขาอย่างนึกรังเกียจต่อสิ่งที่เขากระทำ “เก็บมันไว้เป็นค่าทำศพของแกเถอะ เพราะคนเลวๆ แบบนี้ มันคงไม่ตายดีแน่!” พูดจบก็ปาดน้ำตาทิ้ง แล้วผลักเข้าที่แผงอกของเขาอย
last updateLast Updated : 2026-01-28
Read more

7. ความผิดพลาด

สี่ปีต่อมา ณ โรงเรียนอนุบาลแห่งหนึ่ง “หม่ามี๊!” เด็กชายตัวน้อยหน้าตาออกไปทางลูกครึ่ง ผิวขาว จมูกโด่ง คิ้วหนาคมเข้ม ใบหน้าฉายแววหล่อใสไร้เดียงสาในวัยสามขวบเศษ เอ่ยปากพร้อมกับโผลเข้ากอดเรือนร่างระหงของคุณแม่วัยสาว ทันทีที่เห็นเธอเดินเข้ามาหยุดอยู่ที่หน้าประตูรั้วของโรงเรียน “ว่าไงสุดหล่อ วันนี้เป็นเด็กดีหรือเปล่าครับ” หยาดพิรุณเอ่ยถามไอคิโด้ พร้อมกับย่อตัวลงแล้วกระชับอ้อมแขนอันอบอุ่นเข้าหาลูกชายตัวน้อยของเธออย่างแนบแน่น “เป็นฮะ! วันนี้ผมช่วยคุณครูเก็บขยะแล้วก็ช่วยเพื่อนๆ ยกของด้วยนะฮะ” เจ้าตัวเล็กตอบกลับอย่างชัดถ้อยชัดคำ “เก่งมากครับคิโด้ ไหนมาให้หม่ามี๊หอมให้ชื่นใจหน่อยซิ” หยาดพิรุณจรดปลายจมูกลงบนแก้มนุ่มสีแดงสดฟอดโตๆ ทั้งสองข้าง ของเจ้าตัวน้อย ก่อนจะลุกขึ้นแล้วพูดกับคุณครูหนุ่มที่ยืนรอส่งอยู่ที่หน้าประตูรั้วของโรงเรียน “ขอบคุณมากนะคะ ที่ช่วยดูแลให้ แล้วก็ต้องขอโทษด้วยที่มารับแกช้ากว่าผู้ปกครองของเด็กคนอื่นๆ” หยาดพิรุณในวัยยี่
last updateLast Updated : 2026-01-29
Read more

8. รุกล้ำ​ (ราวี)​

ก๊อก ก๊อก ก๊อก... มือบางเคาะที่หน้าประตูห้องเพื่อเป็นการขออนุญาต ก่อนที่เธอจะผลักเข้าไปด้านใน แต่ในจังหวะนั้นเอง อยู่ๆ ร่างของเธอเหมือนถูกเหวี่ยงไปตามแรงดันของประตูที่ถูกเปิดออก ทำร่างบางเซถลำไปชนเข้าที่แผงอกแกร่งของใครบางคนที่เปิดประตูออกมาพร้อมกับเธอที่ผลักเข้าไป “โอ๊ะ!” ร่างเล็กถลาเข้าไปอยู่ในอ้อมอกของใครคนนั้น พร้อมกับท่อนแขนแกร่งที่โอบรับร่างของเธอไว้เพื่อช่วยไม่ให้ล้มลงไปอยู่ที่พื้น “เป็นอะไรหรือเปล่าครับ!” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถาม ขณะที่ยังคงโอบกอดร่างของเธอเอาไว้ “มะ ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณมากนะคะ” แววตาสวยหวานเหลือบขึ้นไปมองหน้าของผู้เป็นเจ้าของเสียง ก่อนจะต้องตกตะลึง! เมื่อคนที่อยู่ตรงหน้าของเธอนั้น คือผู้ชายใบหน้าหล่อเหลาที่ทำเธอฝันร้ายตลอดสี่ปีที่ผ่านมา "นาย!!!" หยาดพิรุณพยายามปิดกั้นเสียงของตัวเอง เพื่อไม่ให้ส่งเสียงดังด้วยอาการตกใจอย่างสุดขีด “หยาด!” ร่างกำยำสูงใหญ่ ผู้มีใบหน้าหล่อเหลาของชาวเอเชียผสมผสานกับทางตะวันตกพึมพำออกมาเบาๆ เขายัง
last updateLast Updated : 2026-01-29
Read more

9. รุกล้ำ​ (ราวี)​

“พี่อุคะ! คือ ถ้าหยาดจะขอลาออก จะได้ไหมคะ” หยาดพิรุณเอ่ยถามทันทีพร้อมกับปาดเหงื่อที่ผุดขึ้นบริเวณผิวหน้าเนียนกริบ ที่แต่งแต้มด้วยสีสันของเครื่องสำอางดูจัดจ้านจนสวยสะกดทุกสายตา “ลาออก! (อุษาเสียงหลง หน้าตาตื่นไม่ต่างจากเธอ) แต่ก็รีบปรับสีหน้าและน้ำเสียงให้เป็นปกติ) ก็คงไม่มีปัญหาอะไร แต่ว่าเงินที่หยาดเบิกไปล่วงหน้า กับค่าชดเชยอีกสามเดือน รวมๆ แล้วน่าจะร่วมแสนอยู่นะ” “สะ แสนเลย เหรอคะ!” หยาดพิรุณตกใจ เพราะลืมไปว่าได้ทำสัญญาเบิกเงินล่วงหน้าสามเดือนไปจากที่นี่เพื่อเป็นค่าเล่าเรียนในเทอมล่าสุดให้กับไอคิโด้ลูกชายของเธอไปแล้ว “ใช่จ้ะ ทำไมเหรอ มีปัญหาอะไรหรือเปล่า พึ่งจะมาวันแรกก็ถอดใจแล้วเหรอ แล้วนี่ไปพบคุณวีมาแล้วหรือยัง” “เอ่อคือ...ยังเลยค่ะ พอดีหยาดเห็นว่าเธอมีแขกก็เลยไม่ได้เข้าไปรบกวน” “อ๋อ! คุณเค ไม่เป็นไรหรอก ถ้าเป็นรายนั้นก็เข้าไปได้เลย” “คุณเค...พี่อุ หมายถึงผู้ชายที่หน้าฝรั่งที่อยู่ในห้องคุณวีเหรอคะ” หยาดพิรุณถามอย่างสงสัย “จะพูดยังไงดี
last updateLast Updated : 2026-01-29
Read more

10. การเผชิญหน้า

มือหนาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาบันทึกภาพก่อนจะปิดแฟ้มและเก็บเข้าที่แล้วเดินกลับออกไป โดยไม่ได้สนใจเรื่องที่อุษาฝากให้ดูแลห้อง เพราะดูเหมือนว่ามันจะไม่จำเป็นที่จะทำตามในสิ่งเธอพูด เนื่องจากว่ามันไม่ใช่หน้าที่อะไรของเขาด้วยเลย “เที่ยงพอดี! คุณหยาดไปรับประทานมื้อกลางวันด้วยกันมั้ยคะ” วีรนุชเอ่ยปากชวนเธออย่างเป็นกันเอง แล้วเดินไปหยุดยืนข้างๆ กับเควิ่น หลังจากที่เขากลับเข้ามาภายในห้อง “ขอบคุณมากนะคะ เชิญคุณวีตามสบาย พอดีวันนี้หยาดเอาข้าวกลางวันมาทานเอง ขอตัวก่อนนะคะ” ร่างบางเดินผ่านหน้าทั้งคู่ออกไปจากห้อง สายตาคมกริบลอบมองตามออกไปแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา หลังจากพาวีรนุชไปรับประทานอาหารมื้อกลางที่ร้านประจำ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากสถานที่ทำงานมากนัก เควิ่นก็ขับรถกลับมาส่งวีรนุชเข้าทำงาน เพื่อพูดคุยรายละเอียดเกี่ยวกับการประชาสัมพันธ์กับหยาดพิรุณต่อ ส่วนตนขอปลีกตัวกลับ โดยให้เหตุผลว่ามีงานที่บริษัทจะต้องกลับไปเคลียร์ เควิ่นกลับเข้ามานั่งในสปอร์ตคันหรูของตัวเอง เพื่อเปิดดูรูปที่ถ่ายมาจากแฟ้มประวัติของหยาดพิรุณ ผู้หญิงท
last updateLast Updated : 2026-01-30
Read more
PREV
123456
...
21
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status