Todos os capítulos de MY BAD DAD! แม่ครับ...พ่อผมเป็นคนเลว!: Capítulo 61 - Capítulo 70

  “จริงเหรอวะ!” เลโอถามกลับไป “เออ! สวยจริงว่ะคนนี้ กูว่าสเปคมึงเลยเชี้ยเค แต่คนนี้กูเจอก่อน กูจอง!” มิกกี้พูดพลางหันมาสบตากับเควิ่น เขาแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ แล้วว่า “มึงเอาเลย กูขอบายว่ะ” เควิ่นไม่สนใจผู้หญิงคนไหนมากไปกว่าเมียและลูกของเขาอีกแล้ว แม้ว่าหยาดพิรุณจะยังไม่ยอมรับ แต่เขาก็เชื่อว่าไอคิโด้เป็นลูกชายของเขาอย่างแน่นอน “เห็นแล้วมึงจะไม่พูดงี้เชี้ยเค มึงเชื่อกู!” คริสบอกก่อนจะยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นมาซดทีเดียวจนหมดเกลี้ยง “สวยขนาดนั้นเลยเหรอวะ” เลโอถามท่าทางสนใจ “หน้าก็ไม่ได้สวยเหมือนพวกดารา นางแบบ หรือว่านางเอกซีรี่ส์อะไรเทือกนี้หรอกว่ะ แต่หุ่นแบบ...เห็นแล้วต้องร้องซี๊ด เลยทีเดียว มึงเชื่อกู!” คริสพูดก่อนจะหันไปมองหน้ามิกกี้ “แต่กูให้นามบัตรเค้าไปนานแล้วว่ะ ไม่เห็นโทรติดต่อกูมาเลย ไม่รู้ผับอื่นได้ตัวไปแล้วหรือยังก็ไม่รู้เหมือนกัน” มิกกี้พูดอย่างเ

ค่ำคืนอันแสนโหดร้าย (SM) คำเตือน : เนื้อหาบางช่วงบางตอนมีฉากความรุนแรง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน “ไอ้คนชั่ว! เก่งแต่กับผู้หญิง แต่กับเด็ก ตายไปตกนรกไม่รู้ด้วย” ไอคิโด้ชี้หน้าด่าทอมันอย่างไม่กลัวเกรง จนพวกมันเหลืออด เกือบจะหมดความอดทน “หุบปาก! พวกกูจะพาแม่มึงขึ้นสวรรค์อยู่รำไร มึงรอดูก็แล้วกัน ไอ้ลูกหมา!” “พวกแกสิไอ้ลูกหมา!” ไอคิโด้ด่าทอกลับไป หยาดพิรุณกลัวจนตัวสั่น ไม่อยากให้ลูกชายไปต่อปากต่อคำกับคนพวกนั้น เพราะกลัวว่ามันจะทำร้าย และไม่ไว้ชีวิตลูกชายของเธอ “พอได้แล้ว! อย่าทำอะไรเค้าเลย ฉันยอมแล้ว ยอมทุกอย่างแล้ว” หยาดพิรุณน้ำตาไหลพรากพูดไม่เป็นคำ เพราะกลัวจนทำอะไรไม่ถูก สิ่งเดียวที่ทำได้ในตอนนี้คือร้องขอชีวิตเพื่อไม่ให้มันทำอะไรลูกชายของตัวเอง ในตอนนั้นสายตาดวงน้อยเหลือบไปเห็นโทรศัพท์มือถือของผู้เป็นแม่ที่ตกอยู่ใต้เตียง ทำให้ร่างน้อยๆ รีบกระโจนลงไปหยิบแล้วรีบกดวิดีโอคอลออกไปหาใครคนหนึ่ง ที่จะสาม

 “มันแค่ถูกวางยาสลบเท่านั้น ไม่ได้โดนวางยาเบื่อ สบายใจได้ครับ” “อย่างงั้นเหรอครับ” เควิ่นพยักหน้าอย่างโล่งใจ เพราะคิดว่าตนจะต้องสูญเสียเพื่อนอย่างเจ้ามอร์แกนไปเสียแล้ว แต่โชคดีที่มันไม่ได้เป็นอะไร เควิ่นถอนหายใจของมาพรืดใหญ่ด้วยความโล่งอก “ผมอยากให้คุณผู้หญิงระวังตัว หรือควรจะย้ายออกจากที่นี่ไปพักที่อื่นก่อน เพราะหนึ่งในคนร้ายพวกนี้สามารถหลบหนีไปได้ จากที่ตรวจสอบเบื้องต้น คนร้ายพวกนี้ไม่เพียงแต่เป็นหัวขโมยที่ย่องมาขโมยเอาทรัพย์สินเท่านั้น แต่มันยังมีคดียาเสพติด และคดีปล้นฆ่าข่มขืนติดตัวมาด้วย เลยอยากให้ระวังตัวเอาไว้ให้มากครับ” “ขอบคุณมากครับ พวกเราจะระวังตัวให้มากขึ้น” เควิ่นบอกกับสารวัตรที่ลงมาดูเหตุการณ์ในพื้นที่ด้วยตัวเอง “ถ้ายังไง พวกผมขออนุญาตควบคุมตัวคนร้ายสองคนนี้กลับไปที่โรงพักก่อนครับ อย่าลืมช่วยเข้าไปให้ปากคำเพิ่มเติมด้วยนะครับ” “ยินดีครับ ขอบคุณมาก” เควิ่นพูดคุยกับเจ้าหน้าที่จนแล้วเสร

เรือนกายกำยำกับเรือนร่างระหงที่หลับใหลโดยปราศจากกำแพงหมอนข้างกั้นอยู่ตรงกลางเตียง นอนพลิกตัวไปมาตลอดทั้งคืน ก่อนที่ร่างสองร่างจะขยับเข้ามาใกล้กัน จนแนบชิดโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว เรียวแขนเล็กโอบกอดไปบนร่างใหญ่ ในขณะที่ท่อนแขนแกร่งก็โอบรัดเรือนกายนุ่มเข้ามาประชิดแผงอกกว้าง ไออุ่นของทั้งคู่ส่งผ่านถึงกันก่อนที่ลมหายใจอุ่นๆ จากปลายจมูกโด่งเป็นสันได้รูปสวยจะพ่นลมหายใจออกมาลดใบหน้าของเธอ เปลือกตาสวยหวานค่อยๆ ขยับลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ เห็นใบหน้าที่ดูหล่อเหลาของเขาเต็มสองตา ทำให้หยาดพิรุณได้จ้องมองใบหน้าของเขาอย่างเปิดเผยเป็นครั้งแรก "กลิ่นแอลกอฮอลล์…นี่คุณดื่มมาด้วยหรือไง บ้าจริง! ดื่มแล้วก็ยังขับรถกลับมาช่วยอีกเหรอ ตาบ้าเอ้ย!” หยาดพิรุณพึมพำออกมาเบาๆ ก่อนที่เรียวแขนใหญ่จะโอบรั้งเรือนร่างของเธอเข้าไปแนบบชิดมากยิ่งกว่าเดิม มือบางที่คิดจะผลักไสร่างใหญ่ให้ไกลห่าง แต่ก็มานึกขึ้นได้ว่าแผลของเขาอาจจะปริ ทำให้เธอได้แต่นอนนิ่ง แล้วค่อยๆ หลับตาพริ้มลงจนผล็อยหลับไปในที่สุด ขณะที่อีกฝ่ายค่อยๆ ลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ พร้อมกระชับอ้อมแขนเพื่อให้เธอขยับเข้ามาใกล

“ใกล้จะปิดเทอมแล้วใช่มั้ยครับ มีแพลนไปเที่ยวซัมเมอร์กันที่ไหนหรือยังเอ่ย” แววตาอบอุ่นจ้องมาเจ้าของร่างเล็กระหว่างที่เอ่ยถาม “หม่ามี๊จะพาไปเที่ยวทะเลกับคุณป้าอุษากับป้าส้มฮะ” เจ้าตัวเล็กตอบกลับไปแบบซื่อๆ หมอลีหันมายิ้มเต็มใบหน้า ก่อนจะถามด้วยความใคร่รู้ “ที่ไหนเหรอครับหยาด” “คงจะเป็นทะเลใกล้ๆ แถวนี้ค่ะ เพราะว่าพี่อุจองที่พักเอาไว้แล้วแถวๆ หาดแม่พิมพ์” “จริงเหรอครับ ผมเองก็มีสัมมนาที่นั่นพอดี โชคดีจริงๆ ขอแวะไปร่วมทริปด้วยสักคืนสองคืนจะได้มั้ยครับ” “ถ้าคุณหมอสะดวกก็เชิญได้เลยค่ะ นอกจากหยาดกับคิโด้แล้วก็ยังมีลูกๆ กับสามีของพี่ๆ ที่ทำงานไปด้วย มีเพื่อนไปเยอะๆ เด็กๆ คงจะสนุกกันค่ะ” “ดีเลยครับ ถ้ายังไงหมอขอล็อกวันเอาไว้เลย เสาร์หน้าใช่มั้ยครับ” หมอลีถามย้ำ หยาดพิรุณพยักหน้าเบาๆ แทนการตอบคำถาม “แล้วนี่จะกลับกันเลยหรือยังครับ ผมจะได้แวะไปส่งที่บ้าน” หม