ขุนเขาอย่าร้าย のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

วันหยุดก็มาถึง ไอรีนตื่นแต่เช้าอย่างตื่นเต้นด้วยใบหน้าที่เบิกบานยิ่งกว่าอะไร เมื่อคืนคิดทั้งคืนว่าจะสร้างสถานการณ์อย่างไรให้องศามาคอนโด แต่พอเริ่มจะคิดออกดันหลับซะก่อน เธออาบน้ำแต่งตัวสวยเสร็จแล้วออกจากห้องนอนเพื่อหาน้ำขนมกินรองท้องเท้าสวยหยุดชะงักเมื่อหางตาเหลือบเห็นภาพผิดปกติ วันนี้ท่าจะแปลกกว่าทุกวัน ขุนเขายืนรับลมเย็นที่ระเบียงห้อง ซึ่งประตูระเบียงเหมือนไม่ค่อยใช้งานเท่าไร ตั้งแต่ย้ายเข้ามาไม่ค่อยเห็นเขาอยู่ตรงนั้น ส่วนใหญ่สิงสถิตอยู่ในห้องนอน“พี่ขุนตื่นแต่เช้าเลยนะคะ” ไอรีนทักทายเขา เดินเข้าห้องครัวหยิบขนมปังแผ่นมากัดไว้ แล้วแกะหลอดจากกล่องนมเจาะดูดทันที เท้าบางเคลื่อนไหวไปหาเขาเพื่อรับลมเป็นเพื่อน ไออุ่นจากแดดตอนเช้ามันดีแบบนี้นี่เอง“ตื่นเช้าแล้วทำไม หรืออยากให้ฉันไปนอนกับเธออีกสักรอบ?” ขุนเขาถามเสียงเรียบแต่แฝงความเจ้าเล่ห์ มือข้างหนึ่งเท้าเอวกับอีกข้างถือแก้วกาแฟ ต่อให้เขาตอบแบบไม่มองหน้าเธอ เชื่อเถอะตอนนี้กำลังหยักลึกมุมริมฝีปากอยู่“พูดอะไรทะลึ่งอะ” ใบหน้าหวานร้อนผ่าวอย่างรวดเร็ว “วันนี้พี่ไม่มีธุระที่อื่นใช่ปะ?” เอียงหน้าเหลือบมองเขาเล็กน้อย ซึ่งวันนี้เป็นวันหยุดที่อยากใ

ไอรีนหนีมากบดานที่หอพักเพื่อนสาวอย่างปาล์ม หลังจากส่งองศาเข้าห้องเคลียร์กับรูมเมตคนหล่อ ป่านนี้ไม่รู้พวกเขาจะเคลียร์กันไปถึงไหนแล้ว ถึงขั้นเหมือนซีรีส์วายแบบจูบ หอมอะไรแบบนี้ หรือจะเกินกว่านั้นซึ่งเธอจินตนาการไม่ออก...เมื่อพูดถึงเขานึกถึงอาหารที่ทำออกมาน่าทานมากด้วย สีสันกลิ่นรสมันยังรัญจวนอยู่ปลายจมูก อดอีกแล้วอดกินของอร่อย พอนึกถึงท้องดันร้องโครกคราก~ น่าอายออกมา"ถ้าหิวก็ไปหาอะไรกินจ้ะ เป็นสาวเป็นนางปล่อยให้หิวได้ไง"ปาล์มบ่นออกมาเมื่อเสียงท้องร้องดังขึ้นท่ามกลางความตั้งใจเขียนคิ้ว โชคดีที่ควบคุมมือได้ ไม่งั้นไม่ลงเหวก็ขึ้นเขา ขัดจังหวะเธอจริง ๆ"ขี้เกียจลงไปซื้อแล้วอะ มีอะไรกินบ้าง""นู่นขนมอยู่ในนั้น" บุ้ยปากทางลิ้นชักสีขาวข้างประตูห้องนอน ในนั้นมีขนมสะสมไว้เยอะ ตอนหิวจะได้ไม่ต้องวุ่นวายและเผื่อกลางคืนด้วย นิสัยความหิวมักเรียกร้องอยากนู่นนี่ตอนดึกเสมอไอรีนเปิดลิ้นชักหยิบขนมสักห่อแกะกิน แล้วมานั่งปลายเตียงที่เดิม รู้สึกเบื่ออย่างไรไม่รู้ ใจหวิว ๆ จนอยากหาที่นั่งสักแห่ง เกือบลืมวันนี้เธอมีนัดดูหนังกับพี่รหัสต้นไม้ทักหาเธอตั้งแต่เมื่อคืนว่านัดบ่ายโมง ยังบอกว่าจะมารับเธอที่คอนโด ไ

@ห้างสรรพสินค้าไอรีนกับปาล์มออกจากห้องน้ำในเวลาต่อมา เธอกำลังบ่นว่าอยากกินหม่าล่าทั่งร้านแถวมหาลัย ซึ่งผ่านทุกวันไม่เคยเข้าสักครั้ง จึงนัดกันจากนี้ต้องไปให้ได้ ระหว่างที่กำลังคุยกันอยู่นั้น สายตาดวงโตสบประสานเข้ากับร่างบอบบางของออมเพื่อนสาวกลุ่มขุนเขา“นั่นพี่ออมนี่ มากับใคร?”เกิดความสงสัยกอปรกับความตื่นเต้นในใจ กลัวว่าเธอจะควงสองหนุ่มมาที่นี่ด้วยกัน แต่ไม่น่าเป็นไปได้หรอก เพราะเธอมัดรวมสองหนุ่มไว้ที่คอนโด หากจะมาก็น่าจะควงคนคุยปัจจุบันตอนนี้ ไอรีนพยายามคิดบวกเพราะกลัวถ้าตื่นตูมขึ้นมาจะแสดงพิรุธ“เข้าไปทักพี่ออมกันเถอะ อย่าให้ไอเวย์ได้หน้าคนเดียว”ปาล์มเอ่ยตลกขบขันออกมาทำลายบรรยากาศครุ่นคิดคุกรุ่นในใจเพื่อนสาว เธอควงแขนไอรีนมาทักทายรุ่นพี่สาวหน้าหวาน ที่ปกปิดด้วยแว่นตา“สวัสดีค่ะพี่ออม”“อ่า น้องไอ น้องปาล์ม มาด้วยเหรอคะเนี่ย” ออมหันมาสนใจผู้มาใหม่ด้วยใบหน้าสดใส ฉีกปากยิ้มเอ็นดูเจ้าเด็กแสบหลานรหัสองศา ชอบคุยโว้ว่าเขาแต้มบุญอย่างดีได้ไอรีนเป็นสายรหัส จนบางทีเธอหมั่นไส้ฟาดกบาลเพื่อน“ใช่ค่ะ ไอกับเพื่อนอยากลองใช้ชีวิตในกรุงเทพฯ แบบว่าเป็นเด็กเมืองกรุง” ไอรีนยิ้มตอบกลับ พลางปรายตามองรอบ

@คอนโดBขุนเขาขับรถกลับถึงคอนโดเชื่องช้าไม่สมกับเป็นรถเครื่องแรง หลังจากได้ยินคำหนึ่งจากปากของไอรีน ทำเอาทำตัวไม่ถูกจากที่โกรธเป็นฟืนเป็นไฟมามอดดับกลายเป็นคนสติหลุดไปเลย เขาจอดรถสนิทแล้วหันมองคนตัวเล็กที่นั่งนิ่งเช่นเดียวกัน“เป็นอะไร” ร่างสูงเอ่ยถามแหย่แกล้งตัวแสบ รู้ว่าเธอเองเขินไม่แพ้เขา เอื้อมมือหนาจับแก้มป่องซึ่งมันร้อนมาก ถ้าดูตอนนี้ไม่พ้นหน้าแดง“เปิดประตูรถด้วยค่ะ ไอจะขึ้นห้องแล้ว” ไอรีนเบนหน้าทางอื่น ไม่กล้าสบตาเขาตรง ๆ ตอนเขาไม่รู้ว่าชอบมันก็ดีตรงที่เขาไม่ใช้สายตาหวานมอง แต่ตอนนี้กำลังเปลี่ยนไป อาจจะไม่ใช่เยิ้มแค่ที่ตา“รีบทำไม นั่งนี่ก่อน” ขุนเขาดึงร่างบอบบางของไอรีนขึ้นมานั่งตักตัวเองสำเร็จ ยอมรับว่าตัวเขาเองทำตัวไม่ถูกเหมือนกัน ครั้งแรกที่เขาสนใจผู้หญิง ไม่อยากให้อยู่ไกลจากตัวเอง มือหนาวางแหมะบนหน้าขาขาวใส“อย่าลูบสิ”“เขินเหรอ?” กระซิบชิดริมหู ปล่อยลมหายใจอุ่นรดลำคอเธอ ริมฝีปากเย็นแนบผิวขาวจนเธอย่นคอหนีเพราะไม่ทันตั้งตัว“คืนนี้ไอปกติ ไม่ได้เมา”“ฉันก็ไม่ได้บอกว่าจะรังแกคนเมา ตอนมีสติแบบนี้ดีกว่า”“ฮือ~ พะ พี่ขุนจะทำแบบวันนั้นเหรอ” น้ำเสียงติดขัดพยายามควบคุมเอาไว้ไม่ให้ส

ไอรีนขยับตัวนั่งระหว่างกายกำยำ เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเพียงเห็นสิ่งใหญ่ที่ดีดดิ้นมีน้ำไหลซึมวาววับส่วนหัวหยักบาน มือสวยจับครอบรูดขึ้นลงอย่างเงอะงะเพราะไม่คุ้นชิน อีกอย่างกำแทบไม่รอบนิ้วเรียว พยายามบีบอัดแล้วแต่ก็ไม่ได้ขุนเขากัดฟันแน่นเมื่อมือนุ่มจับแกนกายตัวเอง เพียงสัมผัสกับความนุ่มนวลทำเอาเขาสะกดกลั้นอารมณ์ไว้ไม่อยู่ ระบายเสียงครางบางเบาเอาไว้ ร่างบางใช้สองมือประคอง ปลายนิ้วโป้งคลึงส่วนหัวแค่แตะแผ่วเบา ทำเอาเขาหายใจสะดุดทันที“อาห์!” ห่อปากยั้งเสียงเอาไว้ แต่ก็หลุดออกมาไอรีนกระตุกยิ้มบางเบา โน้มหน้าลงกดจูบปลายหัวเห็ดสัมผัสริมฝีปากเย็นโดนตัว คนตัวเล็กแลบลิ้นออกมาลิ้มเลียโคนลำอย่างเดียวส่งผลให้เขาขบกรามแน่น ความเสียวค่อย ๆ แผ่ซ่านเล่นงานเขาเรื่อย ๆ“มันน่ารักจัง ยิ่งอยู่ในมือไอ” เอ่ยชมสิ่งใหญ่โตชมพูหัวปลายมน วาววับด้วยน้ำลื่นที่ไหลออกมาผสมกับน้ำลายของเธอที่เลียอยู่ ก่อนจะครอบใส่ปากราวกับไอติมรสอร่อย กดหัวส่วนที่เข้าได้ ส่วนที่ไม่ได้ก็ใช้มือชัดรูดขึ้นลงช่วยอีกแรง“อาห์ อย่าให้โดนฟัน” เขาระแวงอยู่เพราะยัยตัวแสบมือใหม่ ดูท่าที่ผงกหัวขึ้นลง ละเลงปลายลิ้นกับลำกายแล้วเหมือนคนเรียนร