บททั้งหมดของ ขุนเขาอย่าร้าย: บทที่ 11 - บทที่ 20

49

ตอน 11 ตัวเล็กขี้เซา

ขึ้นรถไม่ทันไร ไอรีนชิงหลับซะก่อน มือไม้วางสะเปะสะปะไม่เป็นที่ทาง อาจจะเพราะว่าง่วงหนักก็เป็นไปได้ ไหนจะเรียนและโดนบังคับให้เต้นอีก กระโปรงนักศึกษาก็สั้น ยังดีที่เจ้าหล่อนสวมกางเกงซับในไม่งั้นคงเห็นอะไรต่อมิอะไรถึงคอนโดขุนเขาช้อนตัวอุ้มไอรีนขึ้นห้อง เจ้าตัวคงเหนื่อยมากขนาดโดนย้ายตัวยังไม่ยอมตื่น หลับพริ้มไปในอ้อมกอดกำยำของร่างสูง ขนาดตัวบางเบาราวกับคนไม่ค่อยกินข้าว เขาอุ้มสบายตัวปลิวสแกนนิ้วเข้าห้องเสร็จ วางคนตัวเล็กบนโซฟา จัดท่านอนให้เธอสบายตัวแล้วพาร่างกายแข็งแกร่งอาบน้ำชำระตัว เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็ออกมาดูไอรีนพร้อมกับผ้าห่มเจ้าตัวเปลี่ยนนอนตะแคงหน้าหันไปทางพนักพิงโซฟา ขาเรียวขาวยกขึ้นข้างหนึ่งจนกระโปรงเลิกขึ้น เผยให้เห็นกางเกงซับใน ขุนเขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก พยายามมองข้ามสิ่งดึงความสนใจนั้น เปิดผ้าห่มแล้วคลุมร่างบอบบางที่หลับไม่รู้เรื่องข้าวปลาไม่ทันกิน ตื่นคงบ่นหิว ช่างเถอะ! โตแล้วหัดดูแลตัวเองซะบ้างขุนเขาเตรียมจะก้าวออกจากตรงนั้น เสียงข้อความจากโทรศัพท์ไอรีนดังขึ้นต่อเนื่อง แจ้งเตือนระรัวเข้ามาไม่ขาดสักนาทีเดียว ชายหนุ่มถือวิสาสะหยิบขึ้นมาดู เป็นเพื่อนผู้ชายที่ชอบวอแ
อ่านเพิ่มเติม

ตอน 12 ภาพกระบอก

ฉันตื่นมาในสภาพเสื้อนักศึกษาจากเมื่อวาน แล้วนอนบนโซฟาจนเมื่อยตัวหมดไม่รู้ว่าตัวเองนอนตรงนี้ได้ไงถึงเช้า ลุกขึ้นนั่งปรือตามองในห้องแล้วสะดุดตากับทีวีจอใหญ่กำลังเล่นเพลงอยู่ ถึงว่าหูฉันมันพังรึเปล่าได้ยินเพลงแต่เช้าก่อนจะอึ้งว่าทำไมมันเปิดเอง? ฉันควานหารีโมทไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหน หยัดกายขึ้นยืนแทบล้ม โซซัดโซเซเหมือนคนอ่อนแรงขา พอเห็นว่าไอควบคุมทีวีอยู่ตรงไหนรีบหยิบมาปิดเจ้าของห้องอยู่ไหนละเนี่ย คงไม่บ่นฉันหรอกใช่ไหม เชื่อไหมว่าเวลาเขาไม่อยู่ฉันจะแอบเปิดดูหนังผ่านทีวีจอใหญ่นี้ เพราะมันดูหน้าพระเอกแบบเต็ม ๆ ฟินจิกหมอนขาดก็ตรงที่เห็นปากกับปากจูบกันนี่แหละฉันรู้ว่าเขาไม่ได้งก แค่ไม่เข้าใจทำไมถึงไม่ยอมให้เปิดซีรีส์ดู แต่มีบางวันที่เขากลับมาแล้วบังเอิญเห็นฉันเปิดเพลง พี่ขุนไม่ว่าอะไร เหลือบมองจอแล้วเข้าห้องตัวเองเกือบลืมว่ามีเรียนเช้า รีบอาบน้ำแต่งตัวก่อนดีกว่า ไปช้าเดี๋ยวเพื่อนบ่นอีก ฉันกลับเข้าห้องตัวเองหลังจากห่างกันทั้งคืน คิดถึงเตียงนุ่ม ๆ กลิ่นหอมจากก้านไม้หอมกลิ่นโปรด ล้มตัวนอนปุ๊บตาก็จะปิดอีกแล้ว“ไม่ได้นะ แกต้องอาบน้ำ ใช่”ดีดตัวขึ้นมาแล้วคว้าผ้าขนหนูแล้วรีบเข้าห้องน้ำ ทำธุระส่วนตัว
อ่านเพิ่มเติม

ตอน 13 ลุ้นพี่รหัส

กิจกรรมตามพี่รหัสได้เริ่มต้นขึ้นอย่างตื่นเต้น ซึ่งเป็นวันที่ฉันกับปาล์มรอเวลานี้แหละ อยากรู้ว่าใครโชคดีได้ฉัน แล้วล่าลายเซ็นที่ผ่านมาทำเอาขาลากเลย เสียงแหบเพราะตะโกนและร้องเพลงสารพัดอย่างที่รุ่นพี่สั่ง“คำใบ้ที่ออกคืออะไรเอ่ย”ตอนนี้กระดาษคำใบ้สื่อถึงพี่รหัสของตัวเองอยู่ในมือแล้ว รุ่นพี่ยังไม่สั่งว่าให้เปิด ยืนลุ้นจนมือเย็นเฉียบเลย เวหาแบมือให้ฉันดูว่าเต็มไปด้วยเหงื่อ อีกทั้งมันทาบฝ่ามือบนแขนฉัน เช็ดเหงื่อด้วยหน้าตาเฉยมากคนเรา“มันไม่ใช่เหงื่อ ดูดิไม่ติดแขนแกเลย”“งั้นตื่นเต้นสินะ มือฉันก็เย็น” มือแตะหลังมือเวหา มันรีบสะบัดออกเพราะเย็นกว่าของมันอีก ไม่รู้จะตื่นเต้นอะไรขนาดนั้นแค่หาพี่รหัสเอง แน่นอนว่าเป็นผู้ชายสักพักรุ่นพี่ให้เราเปิดดูคำใบ้ที่ได้ เราสามคนเปิดพร้อมกัน ค่อย ๆ เลื่อนขึ้นจนเห็นลายอะไรบางอย่าง หรี่ตาเล็กลงลุ้นมากว่าจะเขียนอะไรพิเรนรึเปล่า แทบกรี๊ดกับสิ่งที่ได้“แว่น?” ปาล์มโชว์คำใบ้ตัวเองที่เขียนสั้น ๆ ว่าแว่น ซึ่งไม่ได้ลงรายละเอียดอะไรต่อเลยนอกจากคำนั้นจริง ๆ ทว่าสายตาฉันดันเห็นข้อความเล็กมุมขวาล่างกระดาษ ต้องกับขมวดคิ้วแล้วส่องใกล้“ตรงนี้ยังมีคำอยู่ แกลองส่องใกล้ ๆ อ่า
อ่านเพิ่มเติม

ตอน 14 คู่พี่น่ารักจัง

ไอรีนนั่งกดโทรศัพท์ตอบกลับข้อความสุดท้ายก่อนจะปิดลง ใช้ส้อมจิ้มแก้วมังกร ที่เธอปอกไว้ใส่ปากอย่างสดใส ได้เพิ่มความสดชื่นด้วยผลไม้แบบนี้ร่างกายโคตรฟินเลย อาการเพลียหรือเมื่อยจากกิจกรรมก่อนหน้านี้หายแล้วซึ่งเย็นนี้สายรหัสไอรีนมีนัดเลี้ยงที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง ต้นไม้พี่รหัสเธอทักตั้งแต่เช้าเพื่อแจ้งให้ทราบ ส่งโลเคชั่นให้ด้วยเผื่อมาไม่ถูก และยังบอกอีกว่าถ้าไม่รู้จะไปกับอะไรจะมารับ ไอรีนปฏิเสธบอกว่าไปกับเพื่อนดูก็รู้ว่าพี่รหัสคนนี้กำลังสนใจเธอ ไม่งั้นคงไม่ชวนคุยสารพัดเรื่องให้เธอตอบ ยิ่งเป็นคนมีมารยาทด้วยสิ ถามมาตอบกลับ แต่ค้างไว้สามข้อความที่ต้นไม้ส่งมา มันไม่เกี่ยวกับเรื่องในมหาลัยแล้วละ ขออนุญาตดองแชทก่อน!ไอรีนไม่ใช่คนเลือกมาก ใครทักมาตอบกลับหมดหรือถ้าไม่ชอบจะดองแชทเอาไว้ จนบางทีลบออกจากข้อความก็มี อย่าท้าทายระบบไอรีน เว้นแต่คนที่เธอชอบจะตอบกลับอย่างไว แบบเห็นไข่ปลาสามจุดกำลังเคลื่อนไหวเธอไม่ออกจากห้องแชทละ“พี่ขุน” เงยหน้าเรียกชายหนุ่มร่างสูงพึ่งออกจากห้องนอน เขาใส่เสื้อกล้ามกับกางเกงขาสั้น ผมไม่เซตดูรก ๆ แต่มันกลับหล่อมากเลย“…?” วันนี้ไม่มีปากพูดรึไง ตวัดตามองอย่างเดียว“เย็นนี้ไอมี
อ่านเพิ่มเติม

ตอน 15 เลี้ยงรับสายรหัส

เชื่อไหมว่า คำทิ้งท้ายจากปากขุนเขา ทำเอาไอรีนนิ่งไปสักพักใหญ่ ใครจะคิดว่าเขาที่แน่นอนว่าเข้าห้องไปแล้ว กลับแจ้นตัวมากระซิบคำชวนขนลุกข้างหูเธอ จิ้นเขาบ่อย ๆ ระวัง จะโดนจิ้ม! หมายความว่ายังไง เขาจะจิ้มเธอเหรอ? จิ้มแบบไหน?เมื่อคิดตามคำพูด ภาพเลิฟซีนชายหญิงเข้ามาในหัวทันที ไอรีนรีบสะบัดหัว สลัดความคิดอกุศลที่มันกำลังจะครอบงำจิตใจเธอ นึกแล้วทำกายร้อนรุ่ม มวนท้องเหมือนมีสิ่งมีชีวิตบินอยู่เขาพูดแบบนั้นเพื่อขู่เธอเท่านั้นแหละ ก็ในเมื่อเธอจิ้นเขากับเพื่อนมันมาจากเรื่องจริงที่เกิดขึ้น“บ้าไปแล้วแน่ ๆ หมายถึงฉันที่บ้า” คิดอะไรอยู่ในหัว เขาเป็นเกย์จิ้มเธอไม่ได้หรอก พยายามคิดบวกเข้าไว้ แต่อีกใจหนึ่งกลับคิดอกุศล เลิกคิด ๆเขียนคิ้วเกือบไม่ตรงกันละเนี่ย เนื่องจากต้องไปนัดเลี้ยงสายรหัส ซึ่งตอนนี้เธอกำลังจัดการตัวเองอยู่ไอรีนแต่งตัวน่ารักเสือยืดคอกลมไหล่ตกสีขาว สวมทับเอี้ยมกระโปรงยีนส์ ความยาวเสื้อเอี้ยมอยู่เหนือเข่า ดูไม่โป๊มาก เวลานั่งเลิกขึ้นไม่เยอะ แต่งหน้าเหมือนเช่นทุกวัน สะพายกระเป๋าผ้าเป็นอันเรียบร้อย ดูเวลาบนนาฬิกาข้อมือแล้วควรจะลงข้างล่างได้ละหญิงสาวยืนรอเพื่อนมารับหน้าคอนโด มือถือโทรศัพท
อ่านเพิ่มเติม

ตอน 16 ห้ามดื่ม! คำเตือนจากเขา

ไอรีนเข้ากับรุ่นพี่ทุกคนได้ดี พูดคุยเป็นกันเองราวกับว่ารู้จักกันมานาน หลังทานข้าวเสร็จแล้วก็ต่อช่วงเวลาสนุกกันต่อไป คืนนี้อยู่ยาวหน่อยเพื่อใกล้ชิดความสัมพันธ์ฉันพี่น้อง จบคืนนี้คงไม่มีช่วงแบบนี้อีกแล้ว“ฉันเข้าห้องน้ำก่อนนะ” เวหาขอเข้าห้องน้ำ หลังจากดื่มน้ำเยอะ เดี๋ยวต้องมาลองดื่มแอลกอฮอล์ที่รุ่นพี่แนะนำว่าที่นี่ของดี ของแรง จึงต้องจัดการตัวเองให้โปร่งก่อน“ฉันรอตรงนี้” ไอรีนเฝ้าเก้าอี้ให้เวหา พลางดื่มน้ำส้มที่เธอสั่งมา คนตรงหน้าเธอดูนิ่งมาก แทบไม่พูดไม่จา มีแต่องศากับออมที่ถกเถียงกันอยู่ไม่จบ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายตามอารมณ์ของทั้งสอง ล่าสุดโดนออมตบหัวเพราะทำให้หน้าขึ้นสีแดงรอยนิ้วปาล์มนั่งกลุ่มสายรหัสตัวเอง พี่รหัสเธอบอกว่าขอตัวยืมเพื่อนสาวคืนหนึ่ง ซึ่งคำใบ้ที่ได้มาคำว่า แว่น คือพี่ผู้หญิง นอกนั้นลุงปู่ก็เป็นผู้ชายหมดเหลือไอรีนที่สายรหัสมัวแต่จีบสาวกับทะเลาะกับเพื่อน กระทั่งต้นไม้มานั่งข้างเธอ ถือยึดครองเก้าอี้เวหา“เคยดื่มเหล้าไหม” ชายหนุ่มผมรากไทรเอ่ยถามน้องรหัส เขาอยากเข้าใกล้เธอหลายช่วง ทว่าเพื่อนผู้ชายของไอรีนกลับไม่ลุกไปไหนเลย จนกระทั่งเมื่อกี้“ไม่เคยค่ะ ไออยากลองนะคะ แต่กลัวเมา
อ่านเพิ่มเติม

ตอน 17 คนของขุนเขา

“ไอรีน”เวหาสะกิดตัวเพื่อนสาวที่วางหัวหลังจากดื่มจนตัวเองเมา ไอรีนขยับตัวปรือตามองรอบ ๆ หนักหัวเป็นบ้า แต่สลัดความปวดอึ้งไม่ได้เพราะเธอดื่มไม่นานมันยังไม่สร่างเมาเท่าไร ได้แต่ฉีกยิ้มให้แล้วฟุบหน้าลงที่เดิม“น้องไอน่าจะเมาหนัก งั้นพี่ไปส่งเธอกลับดีกว่า” ต้นไม้อาสาจะไปส่งไอรีนถึงคอนโด เขาอยากไปรู้จักที่พักของเธอด้วย เผื่ออนาคตหากเขากับเธอรู้สึกดีต่อกันจะได้ไปหากันง่าย แต่ถ้าคืนนี้เธอไม่สามารถบอกทางคอนโดตัวเอง แน่นอนต้นไม้จะพาเธอกลับห้องของเขาก่อนเวหากับปาล์มมองหน้ากันอย่างไม่ไว้ใจพี่รหัสคิดไม่ซื่อของไอรีนเท่าไร ในขณะที่กำลังจะหาข้ออ้างเพื่อไม่ให้เพื่อนถูกต้นไม้พากลับ ร่างสูงของขุนเขาเข้ามาขัดขวางทันที ช้อนตัวอุ้มไอรีนไว้ในอ้อนแขนอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ“อืม พี่ขุนเหรอ?” ไอรีนปรือตาพอรู้ว่าเป็นใคร กลับซุกหัวลงกับหน้าอกกำยำอย่างไม่คิดมาก กล้าหลับต่อหน้าต่อตาอย่างไว้ใจคนที่อุ้มเธอด้วย“พี่ขุนทำอะไรน่ะ ผมจะส่งเธอเอง”ต้นไม้ไม่ยอมที่โดนตัดหน้า เขาตั้งใจรอเวลานี้นาน เวลาที่เขาจะได้ใกล้ชิดกับไอรีน หวังจะเข้ามาแย่งจากมือหนาของขุนเขา“เอามือสกปรกของมึงออกไป!” ดวงตาคมกริบตวัดมองมือของต้นไม้ที่ก
อ่านเพิ่มเติม

ตอน 18 เมาแล้วเริ่มรุก

@คอนโดBขุนเขาพาไอรีนกลับคอนโดอย่างปลอดภัย มาถึงวางร่างบางลงบนโซฟาเป็นจุดเดิมจากครั้งที่ผ่านมา คนตัวเล็กหน้าแดงซ่านจากการเมาเหล้าครั้งแรก พยายามพลิกตัวท่านอนที่สบายตัวแต่ก็ยังรู้สึกว่ามันไม่ใช่ จนต้องลุกนั่งแทน“หิวน้ำ ขอน้ำหน่อย” เสียงแหบเอ่ยขอน้ำเปล่า ตาปิดแน่นไม่รู้ว่ามีใครอยู่ให้เธอขอความช่วยเหลือรึเปล่าขุนเขาหยิบขวดน้ำออกจากตู้เย็น บิดฝาขวดแล้วยัดใส่มือนุ่ม แต่ต้องช่วยพยุงใส่ปากจนเธอดื่มกลืนลงคอ เผื่ออาการเมาจะสร่างขึ้นบ้าง คนตัวเล็กดื่มน้ำค่อนข้างเยอะทีเดียว แต่ก็ยังรู้สึกว่ามันช่วยไม่ได้เลย เพราะเธอคออ่อนมากแล้วดื่มสามแก้วทีเดียวในระยะเวลาใกล้ ๆ“จะนอนไหน ห้องหรือตรงนี้”“ห้องนอน อุ้มหน่อย” ปรือตาเล็กแทบจะมองไม่เห็นหน้า แต่รับรู้ว่าคนตรงหน้าคือใคร เสียงและกลิ่นหอมจากร่างกำยำเธอจำแม่นได้ดีกว่าใคร แขนเรียวยกสูงเพื่อให้คนตรงหน้าช้อนอุ้ม และไม่รอเก้อเขาอุ้มเธอจริง ๆ“ถ้ารู้ว่าตัวเองคออ่อนก็อย่าดื่ม” ดุเธอครั้งที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้ ถามว่าเชื่อฟังรึเปล่า ก็ไม่ ยังคงยิ้มหวานจนแก้มปริออกมาอย่างกวน ๆ ขุนเขาวางบนเตียงขนาดห้าฟุตอย่างเบามือ ไม่ทันระวังไอรีนดึงแขนเขาลงมาด้วย กลายเป็นว่าเขา
อ่านเพิ่มเติม

ตอน 19 ช่วยเช็ด NC++

ฉันต้องอึ้งกับอะไรก่อนดี คำพูดของพี่ขุนที่บอกว่า ขอทำความสะอาดตรงนั้นของฉัน หรือคิดว่ามันเป็นความฝันตลอดตั้งแต่โดนอุ้มจนถึงตอนที่เราจูบกัน เหล้านี่ต่อให้รสชาติดีแต่วันหน้าไม่ดื่มแล้ว หากฉันไม่แพ้เสียงในหัวคงปฏิเสธตอนนั้นแล้ว“เออ…” ฉันพูดไม่ออกต้องทำยังไงตอนนี้ จะว่าขยับตัวหนีจากการควบคุมของพี่ขุนก็ไม่ นอนนิ่งใต้ร่างแข็งแรงเหมือนเดิม มือที่ควรจะดันเขาออกกลับชะงักไม่ขยับเช่นกัน เอายังไงกับมันดีเขาพูดถ้าไม่รังเกียจจะช่วยเช็ดตรงนั้นให้ แล้วเขาจะใช้อะไร? ฉันเม้มปากพลางครุ่นคิดอย่างหนัก ใจหนึ่งอยากรู้ อีกใจหนึ่งก็อยากออกจากตรงนี้ เรือนกายฉันตอนนี้ร้อนรุ่มไม่ผ่อนปรน ยิ่งน้ำลื่นใสไหลชุ่มออกมาไม่หยุด“พี่จะทำความสะอาดด้วยอะไรคะ” ตัดสินเอ่ยถามเขาอย่างใสซื่อ ฉันเองคิดไม่ออกเช่นกัน“ด้วยลิ้น” คำตอบของเขาทำฉันสตันท์ตกอยู่ในภวังค์ทันที ไม่ใช่คนไร้เดียงสาอะไร แต่มันใช่เหตุผลที่เขาต้องเอาลิ้นมาทำตรงนั้นไหม แค่คิดว่าใบหน้าหล่อคมนี้ซุกอยู่ตรงนั้น ท้องรู้สึกวูบวาบซะเหมือนมีสิ่งมีชีวิตบินวนอยู่ข้างใน ใจก็เต้นระรัวรวดเร็วขึ้นมาซะอย่างงั้น“ไอไม่เคย...” ฉันส่ายหน้า สบตากับเขาอย่างซื่อสัตย์ เกิดมาฉันไม่เค
อ่านเพิ่มเติม

ตอน 20 รับเกียร์

ผ่านเหตุการณ์สุดสยิวกายคืนนั้น พี่ขุนเขามักยกยิ้มแปลกประหลาดให้ฉันทุกครั้งที่พบหน้ากัน จากที่ชอบดูซีรีส์ผ่านทีวีก็มาจดจ่อกับโทรศัพท์แทน แล้วยิ่งเขาทิ้งรอยกุหลาบ สองจุดที่คอทำเอาฉันโมโหมาก ต้องกลบกับคอนซีลเลอร์อยู่หลายวัน เกรงว่าเพื่อนจะสังเกตแล้วถามว่าโดนอะไรแต่ฉันสังเกตเหมือนกันว่ามีรอยจางที่คอของเขาเหมือนกัน ใจตอนนี้รู้สึกผิดกับพี่องศาอย่างมาก เหมือนกำลังสวมเขาให้คู่เขาอย่างไรอย่างนั้นเพื่อเป็นการไถ่บาป ไอรีนคนนี้จะหาช่วงเวลาดี ๆ ให้เขาสองคนใกล้ชิดกันมากกว่าเดิม แต่คิดแล้วใจแป้วมากเลยคุณน้า ขอสานฝันชีวิตสาววายให้คู่เกย์ที่รู้จักสมหวังก่อนละกัน แล้วค่อยทำใจทีหลังแล้วเลือกหนุ่มหล่อสักคนดามใจ“คิดอะไรอยู่ ฉันโคตรเหนื่อยเลย”ปาล์มสะกิดฉันที่นั่งเหม่ออยู่ วันนี้เรารับน้องวันสุดท้ายแล้ว พี่รหัสหาเจอแล้ว ทั้งที่รุ่นพี่ให้เวลาเรื่อย ๆ จนกว่าจะเจอและมั่นใจว่าใช่จริง ๆ แต่เราเก่งหาได้วันเดียวเท่านั้น ซึ่งวันนี้เจอหน้ากันแล้วรีบมาถามว่าฉันปลอดภัยดีรึเปล่ามือหนาจะจับตัวแต่ฉันกระเถิบตัวเว้นระยะห่างเวหากับปาล์มเล่าเรื่องที่บาร์คืนนั้นว่า พากันแย่งตัวฉันเพื่อจะส่งกลับห้อง ระหว่างพี่ขุนเขากับพี
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
12345
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status