جميع فصول : الفصل -الفصل 20

ตอนที่ 4 หางกระต่ายแกนสแตนเลส!!ชายหนุ่มแยกขาเรียวของเอมิกาออกจนกว้างอยู่บนโต๊ะไม้ กระโปรงทรงเอของเธอรั้งขึ้นไปกองที่เอวคอด สายตาคมกริบจ้องของเขา มองความเปียกชื้นที่เยิ้มออกมาจากกลีบเนื้อสีหวานจนเธอต้องเบือนหน้าหนีด้วยความอาย กายไม่รอช้า เขาโน้มใบหน้าลงไปซุกไซ้กึ่งกลางกายสาว ลิ้นร้อนตวัดเลียร่องสวาทที่ฉ่ำแฉะอย่างตะกละตะกราม แรงดูดดึงที่จุดเสียวทำให้เอมิกาสะดุ้งเฮือก จิกเล็บลงบนบ่าหนาของศิษย์หนุ่มจนเป็นรอยแดง"อ๊าย..อย่าเลียตรงนั้น... อื้อออ เสียว... พี่ไม่ไหวแล้ว"เสียงครางหวานหู ปลุกเร้าอารมณ์ดิบของเด็กหนุ่มให้พุ่งพล่าน กายรีบถอดกางเกงออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นท่อนเอ็นใหญ่ยักษ์ที่แข็งขืนเต้นตุบ ๆ อยู่ตรงหน้าเอมิกา เธออึ้งจนตาค้าง ไม่คิดว่าเด็กหนุ่มวัยสิบแปดจะมีความยิ่งใหญ่เกินตัวขนาดนี้ เขาจับแก่นกายร้อนผ่าวจ่อที่ปากทางรักที่เปียกชุ่ม ก่อนจะค่อย ๆ กดแทรกเข้าไปช้า ๆ"ซี๊ดดด... พี่เอม... แน่นมาก... อ่าส์... ผมจะแตกให้ได้เลย" กายครางซี้ดปากขณะที่ความใหญ่โตกำลังแหวกผ่านผนังนุ่มที่บีบรัดเขาอย่างรุนแรง"อ๊ะ มันใหญ่... อื้อออ เจ็บ... อ๊าย" เอมิกาหน้าเหยเกเมื่อความแข็งขืนรุกล้ำเข้าไปลึดสุด

ตอนที่่ 6อุปกรณ์ในการเรียนรู้หลังจากการติวเข้ม ในคืนนั้นผ่านพ้นไป ความสัมพันธ์ลับระหว่างติวเตอร์สาวกับศิษย์หนุ่มก็ลึกซึ่งเหนี่ยวแน่นหลายสัปดาห์ต่อมา ผลการเรียนของกายพุ่งทะยานขึ้นจนน่าตกใจ ไม่ใช่แค่เพียงวิชาคณิตศาสตร์ที่เขาคว้าเต็มร้อยมาได้ แต่วิชาอื่น ๆ เขาก็ทำคะแนนได้ในระดับท็อป พ่อและแม่ของกายถึงกับปลาบปลื้มจนเนื้อเต้น พวกเขาจัดงานเลี้ยงอาหารมื้อเล็ก ๆ ภายในบ้านเพื่อฉลองความสำเร็จ และไม่ลืมที่จะเชิญเอมิกามาร่วมโต๊ะด้วย"หนูเอม พวกเราไม่รู้จะขอบคุณยังไงจริง ๆ เจ้ากายเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย จากที่เคยไม่สนใจเรียน ตอนนี้กลับตั้งใจขึ้นผิดหูผิดขยับ แถมยังมีเป้าหมายชัดเจนว่าจะเข้ามหาลัยอันดับหนึ่งให้ได้" พ่อของกายกล่าวด้วยรอยยิ้มกว้าง พลางรินไวน์ฉลอง"ใช่จ้ะแม่เห็นเขานั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้องจนดึกดื่นทุกวัน หนูเอมมีเทคนิคการสอนยังไงจ๊ะ ลูกชายแม่ถึงได้มีสมาธิขนาดนี้" แม่ของกายเสริมด้วยความชื่นชมเอมิกาทำได้เพียงยิ้มรับด้วยใบหน้าที่ร้อนผ่าว เธอเหลือบมองกายที่นั่งฝั่งตรงข้ามในชุดนักเรียนเรียบร้อย สวมแว่นตาดูเป็นเด็กเนิร์ดผู้ใสซื่อ แต่ดวงตาคู่นั้นที่จ้องมองเธอผ่านเลนส์แว่นกลับเต็มไปด้วยความน

ตอนที่ 8หมดหน้าที่  “แล้วหนูเอมล่ะ” เมื่อแม่ของกายถามหาติวเตอร์สาว กายก็รีบตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย "พี่เอมเขาไม่ค่อยสบายครับ เมื่อคืนติวให้ผมหนักจนดึกมาก ผมเลยอยากให้พี่เขาได้นอนพักผ่อนยาว ๆ แม่ช่วยกำชับแม่บ้านด้วยนะครับ ว่าอย่าเพิ่งไปรบกวน"  คำพูดที่ดูเหมือนความห่วงใยของลูกศิษย์ทำให้พ่อแม่ยิ่งซาบซึ้งในสปิริตของครูสาว ก่อนที่กายจะก้าวออกจากบ้านไปสนามสอบด้วยรอยยิ้มของผู้ชนะทางด้านเอมิกา เธอรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีกทีในช่วงเกือบเที่ยงวัน แสงแดดที่ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาทำให้เธอต้องหยีตา ร่างกายของเธอรู้สึกหนักอึ้งและระบมไปหมด โดยเฉพาะที่กึ่งกลางกายและขาเรียวที่สั่นพั่บ ๆ ทันทีที่เธอยันตัวลุกขึ้นจากเตียง"ตายแล้ว จะเที่ยงแล้วเหรอเนี่ย!"เอมิกาอุทานด้วยความตกใจเมื่อหันไปเห็นนาฬิกาหัวเตียง เธอรีบฝืนอาการขาสั่นและความเพลียก้าวเข้าไปจัดการตัวเองในห้องน้ำอย่างรวดเร็ว ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนที่ถูก

ตอนที่ 10ชุดริบบิ้นของขวัญร่างสูงนั่งรออยู่ที่โซฟาตัวยาวกลางห้องรับแขกอย่างใจจดใจจ่อ ทุกวินาทีที่ผ่านไปช่างเชื่องช้าเหลือเกินในความรู้สึกของเขา เขามองเข็มนาฬิกาที่เคลื่อนผ่านไปราวๆ สามสิบนาที ความเงียบรอบกายยิ่งทำให้เสียงหัวใจของเขาเต้นดังระรัว จนกระทั่งได้ยินเสียงหวาน ๆ ของเอมิกาเรียกชื่อเขาแผ่วเบามาจากในห้องนอน เป็นสัญญาณอนุญาตให้เขาเข้าไปได้ชายหนุ่มผุดลุกขึ้นทันที เขาเดินไปหยุดอยู่หน้าประตูไม้บานใหญ่ บิดลูกบิดด้วยมือที่สั่นน้อย ๆ จากความตื่นเต้นที่ไม่อาจปิดบัง ทันทีที่เปิดประตูเข้าไป เขารีบกวาดสายตามองหาหญิงสาวทันทีบรรยากาศภายในห้องนอนใหญ่ของคอนโดหรูถูกหรี่ไฟจนเหลือเพียงแสงสลัวโทนอุ่น ขับเน้นให้ความเงียบดูมีมนต์ขลังและเย้ายวนใจ กายก้าวเท้าเข้าไปข้างในอย่างเชื่องช้า หัวใจของเด็กหนุ่มเต้นรัวแรงยิ่งกว่าตอนลุ้นผลสอบเสียอีก สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบห้องที่กว้างขวาง จนกระทั่งไปหยุดอยู่ที่เงาร่างบางที่ยืนรออยู่ข้างเตียงคิงไซส์ภาพตรงหน้าทำเอาเขาแทบหยุดหายใจ เลือดในกายเดือดพล่านพุ่งขึ้นหน้าจนรู้สึกเหมือนเลือดกำเดาจะไหลออกมา"พี่เอมครับ..."ชายหนุ่มอุทานออกมาเสียงพร่า มองตาค้างราวกับถูกสะ

ตอนที่ 2ผู้หญิงคนใหม่เช้าวันรุ่งขึ้น บรรยากาศในห้องเรียนที่มหาลัย ดูคึกคักตามปกติของนักศึกษาปีสุดท้ายที่ใกล้จะเรียนจบ แทจุน เดินเข้ามาด้วยท่วงท่ามาดมั่น ออร่าความหล่อรวยของเขาเรียกสายตาจากสาว ๆ ได้เช่นเคย เขาตรงไปที่โต๊ะประจำของกลุ่มเพื่อนพลางกวาดสายตาหาใครบางคน ที่ปกติต้องนั่งเตรียมเอกสารและชีทเรียนไว้ให้เขาอย่างรู้หน้าที่ แต่ทว่า วันนี้บนโต๊ะกลับว่างเปล่า ไร้ร่างเล็กที่แสนคุ้นตา"อันไปไหน" แทจุนเอ่ยถามเสียงเรียบ ทิ้งตัวลงนั่งด้วยท่าทางหงุดหงิดเล็กน้อย"อันมันบอกว่าไม่สบายว่ะ เจ็บคอ กลัวเพื่อนจะติดไข้เลยขอไปนั่งแยกคนเดียวโน่น" เพื่อนในกลุ่มพยักพเยิดหน้าไปทางแถวหลังสุดริมหน้าต่างแทจุนมองตามไปทันที เขาเห็นร่างบางของอัญชลีที่นั่งนิ่งหันหน้าออกไปทางนอกหน้าต่าง ดูเหมือนเธอจะพยายามทำตัวให้เล็กที่สุดเพื่อหลีกเลี่ยงการสบตากับใคร โดยเฉพาะกับเขา ความรู้สึกขัดใจแล่นริ้วขึ้นมาในอก ปกติเธอต้องนั่งข้างเขา คอยจดเลคเชอร์และทวนเนื้อหาให้เขาฟัง แต่วันนี้เธอกลับเลือกที่จะผลักไสตัวเองออกไปไกลหูไกลตาตลอดคาบเรียน แทจุนไม่มีสมาธิแม้แต่นิดเดียว สายตาของเขาคอยแต่จะเหลือบไปมองร่างที่นั่งนิ่งอยู่มุมห้องเป็