รวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS3 のすべてのチャプター: チャプター 51 - チャプター 60

ตอนที่ 2เธอไม่มีสิทธิ์ตายถ้าฉันไม่ได้สั่ง ในตอนเช้าที่ควรจะสดใส กลับมืดมนเมื่อชัชพลกระชากประตูหนาเปิดออก แสงแดดรำไรส่องเข้าไปกระทบร่างเล็กที่นอนคุดคู้อยู่บนพื้นซีเมนต์ที่เย็นจัดตลอดทั้งคืนเขามองภาพนั้นด้วยความหมิ่นแคลน ในมือถือถาดข้าวต้มราคาถูกที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่น ขัดกับความสกปรกของห้องเก็บของ แต่เมื่อเห็นว่าร่างนั้นยังคงแน่นิ่งไม่ขยับไหว ความหงุดหงิดก็เริ่มพุ่งพล่าน"ตื่น! อย่ามาทำสำออย"เขาวางถาดลงอย่างแรงจนเสียงดังสนั่น แต่พะพายยังคงนิ่งเฉย ชัชพลจึงก้มลงไปกระชากต้นแขนบางให้ลุกขึ้น ทันทีที่ผิวสัมผัสกัน เขาก็ต้องชะงักเมื่อพบว่าร่างกายของเธอนั้นเย็นเฉียบราวกับน้ำแข็ง ใบหน้าที่จิ้มลิ้มบัดนี้ซีดเผือดไร้สีเลือด ริมฝีปากที่เคยแดงระเรื่อกลับเขียวช้ำเพราะความหนาวเหน็บ"มารยาของเธอ ใช้ไม่ได้กับฉันหรอก"ความกังวลชั่ววูบถูกกลบด้วยความโกรธแค้น เขาคิดว่าเธอกำลังใช้มารยาเพื่อเรียกร้องความสนใจ ชายหนุ่มคว้าชามข้าวต้มที่กำลังอุ่น ๆ ราดลงบนศีรษะของหญิงสาวที่ไม่ได้สติ ข

ตอนที่  4พูดมาสิพะพาย NC25+  ความรู้สึกแปลกใหม่ที่พุ่งพล่าน จากจุดกึ่งกลางกายเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความหวามไหวที่ไม่อาจต้านทาน มือของเธอที่เคยพยายามผลักไส กลับเผลอโอบรัดต้นคอเขาแน่นขึ้นโดยสัญชาตญาณ ทุกครั้งที่เขากระแทกกายเข้าหา ร่างบางก็แอ่นอกรับสัมผัสจนแผ่นหลังโค้งมนหยัดเกร็งไปตามแรงกระแทกเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องประสานไปกับเสียงครางกระเส่าของคนทั้งคู่ที่ดังระงมไปทั่วห้องนอนใหญ่ ความยับยั้งชั่งใจที่มีอยู่เพียงน้อยนิดมลายหายไปสิ้นเหลือเพียงสัญชาตญาณดิบที่โหมกระหน่ำ ชัชพลเร่งสะโพกสอบกระแทกกระทั้นรัวเร็วและหนักหน่วง ดุจพายุที่บ้าคลั่งจนร่างของพะพายสั่นคลอนไปตามแรงอารมณ์สมองของหญิงสาวขาวโพนไปหมด ความเสียวซ่านที่โถมซัดเข้ามานั้นรุนแรงและล้ำลึกอย่างที่เธอไม่เคยพบพานมาก่อนในชีวิต ร่างกายเล็กเกร็งกระตุกอย่างควบคุมไม่ได้ เมื่อถึงจุดสุดยอดของอารมณ์ ความรัดรึงจากร่องสาวตอดรัดท่อนเนื้อของเขาแน่น ราวกับจะดูดกลืนทุกหยาดหยดของความสิเน่หา"อ๊า... พะพาย"ชัชพลครางกระหึ่ม ใบหน้าหล่อเหลาบิ

ตอนที่  6ภรรยาในนาม ช่วงเย็นวันนั้น บรรยากาศภายในห้องโถงกว้างเงียบสนิทจนได้ยินเสียงเข็มนาฬิกาเดิน ทนายประกิตนั่งอยู่ที่โซฟาตัวยาว ขณะที่ชัชพลและพะพายต่างแยกกันนั่งคนละมุม สายตาของชัชพลคอยชำเลืองมองร่างบางที่นั่งก้มหน้ากำมือตัวเองแน่นอยู่ตลอดเวลาทนายประกิตหยิบซองสีน้ำตาลสองซองออกมาจากกระเป๋าเอกสาร ก่อนจะยื่นซองแรกให้ชัชพล และอีกซองให้พะพาย"คุณชัชพล... วันนี้ที่ผมมา ไม่ใช่เรื่องพินัยกรรมหรือมรดกของคุณธนิน เพราะเรื่องนั้นเราจัดการตามกฎหมายเรียบร้อยแล้ว ทรัพย์สินและอสังหาริมทรัพย์ทั้งหมด ตกเป็นของคุณในฐานะทายาทเพียงคนเดียว"ชัชพลรับซองมาถือไว้เฉย ๆ สายตายังคงจดจ้องไปที่พะพาย ทนายประกิตจึงขยับแว่นสายตาแล้วหันไปหาหญิงสาว"ส่วนคุณพะพาย... ในซองนั้นคือตนฉบับสัญญาจ้าง ที่คุณธนินทำขึ้นโดยมีผมเป็นพยานรับรู้ คือ... คุณพะพายไม่ได้จดทะเบียนสมรส และไม่เคยเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของคุณธนินเลยตั้งแต่ต้น"ชัชพลขมวดคิ้วแน่น แม้เขาจะเพิ่งรู้ความจริงเรื่องความสัมพันธ์ของพี่ชายกับพี่พิรุณ แต่กา

ตอนที่ 8ผมอยากจะชดเชย... มากกว่าจูบ NC25+ ระหว่างทางกลับบ้าน ไฟถนนสีส้มสลัวสาดส่องผ่านกระจกรถเข้ามาเป็นจังหวะ ชัชพลลดความเร็วลงเล็กน้อยขณะเลี้ยวเข้าสู่ถนนเส้นที่เงียบสงบ ความตึงเครียดที่เคยมีจางหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงบทสนทนาที่ไหลลื่นอย่างน่าประหลาดใจ"จริง ๆ แล้ว... ผมไม่ได้เป็นคนชอบเที่ยวในเมืองเท่าไหร่หรอกครับ" ชัชพลเอ่ยขึ้นขณะมองไปข้างหน้า "ผมชอบความเงียบ... ชอบเสียงลมพัดผ่านยอดไม้มากกว่าเสียงรถติด"พะพายหันไปมองเขาด้วยความแปลกใจ "คุณชอบเข้าป่าเหรอคะ""ครับ" ชัชพลยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว "ผมชอบการแบกเป้เดินป่า ไปกางเต็นท์นอนดูดาวในที่ที่ไม่มีสัญญาณมือถือ มันเหมือนการได้ล้างสมองจากความวุ่นวาย... คุณล่ะ"พะพายตาเป็นประกายขึ้นมาทันที ราวกับพบเพื่อนที่เข้าใจในโลกส่วนตัวของเธอ "พายก็ชอบค่ะ พายเคยไปเดินป่าที่กาญจนบุรี แถว ๆ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า ชอบบรรยากาศตอนตื่นมาสูดอากาศเย็น ๆ ที่สุดเลยค่ะ"นั่นเป็นจุดเริ่มต้นของบทสนทนาที่ยาวเหยียด

ตอนที่ 10ไปกางเต็นท์ ความเงียบงันที่แสนหวานปกคลุมไปทั่วห้องนอน มีเพียงเสียงลมหายใจที่สอดประสานกัน ใต้ผ้าห่มผืนหนาที่คลุมกายของทั้งคู่เอาไว้ชัชพลนอนตะแคงข้าง กอดกระชับร่างบางที่ซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนเขา มือหนาข้างหนึ่งลูบไล้ไหล่เนียนของพะพายอย่างแผ่วเบาและทะนุถนอม ราวกับกลัวว่าหากเขาเผลอปล่อยมือ ร่างที่อบอุ่นนี้จะจางหายไปกับความมืดใบหน้าหล่อมองเสี้ยวหน้าของหญิงสาวผ่านแสงสลัวจากโคมไฟหัวเตียง ความรู้สึกผิดที่เคยเกาะกุมใจบัดนี้ถูกแทนที่ด้วยความหวงแหนอย่างมหาศาล เขาตระหนักได้ว่าเวลาหนึ่งเดือนที่เคยตั้งเป็นกรอบไว้ให้เธอนั้น มันช่างโหดร้ายต่อหัวใจของเขาเหลือเกินเหลือเวลาอีกแค่สามอาทิตย์...ชัชพลคิดในใจด้วยความรวดร้าวที่เริ่มก่อตัวขึ้นในอก เขาไม่อยากให้ช่วงเวลานี้จบลงเลย ไม่อยากให้ถึงวันที่เธอต้องเดินออกจากบ้านหลังนี้ไปทางด้านพะพาย เธอก็รับรู้ถึงความอุ่นที่สัมผัสได้จากอกกว้างของเขา เธอหลับตาพริ้ม ซึมซับเอาความรักและความห่วงใยที่เขากำลังถ่ายทอดออกมาผ่านสัมผัสที่ปลาย