บททั้งหมดของ ทีเด็ดพ่อหม้ายสายเปย์: บทที่ 21 - บทที่ 30

หลายแล้วที่เหมวัตเดินทางไปทำงานที่ประเทศจีน เป็นหลายวันที่มนตกานต์รู้สึกเหมือนชีวิตประจำวันเงียบเหงาแปลก ๆ อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ตั้งแต่เขาเดินทางไปคุยงาน เธอก็นอนห้องเดิม เดินเส้นทางเดิม ใช้ชีวิตแบบเดิมทุกอย่างแต่กลับรู้สึกเหมือนขาดอะไรบางอย่างไปหรือจริง ๆ คือเธอกำลังคิดถึงเขาอยู่กันแน่ เย็นวันศุกร์หลังเลิกงานหญิงสาวก็กลับห้องและทำทุกอย่างตามปกติเหมวัตโทรหาเธอตรงเวลาเป๊ะทุกเย็นตามที่ได้สัญญาไว้ก่อนที่เขาจะเดินทางแม้จะอยู่ในช่วงเวลาที่แตกต่างกันเกือบสามชั่วโมง“สวัสดีค่ะพี่เหม” มนตกานต์รับสายด้วยรอยยิ้ม“ทำอะไรอยู่ครับ” เสียงอบอุ่นของเขาดังผ่านสาย“เพิ่งอาบน้ำเสร็จค่ะ พี่เหมล่ะคะเลิกงานหรือยัง”“พี่คุยงานเพิ่งเสร็จวันนี้ยุ่งมาก” เสียงของเหมวัตฟังดูเหนื่อยล้าเล็กน้อยแต่ก็เต็มไปด้วยความอ่อนโยน“พี่เหมทำงานเหนื่อยไหมคะ ที่จีนตอนนี้กี่โมงแล้ว”“ที่นี่ประมาณทุ่มกว่า ๆ วันนี้เหนื่อยมากแต่พอได้ยินเสียงกานต์ก็หายเหนื่อยเลย พี่คิดถึงนะ” คำพูดติดปากของเขาแต่ทำคนฟังใจเต้นแรงทุกครั้ง ใบหน้าของมนตกานต์ร้อนผ่าว เธอไม่ชินกับการถูกบอกความในใจตรง ๆ แบบนี้“พี่เหมก็ปากหวานอีกแล้ว ไม่อายคนอื่นเหรอค

เมื่อกัญญาพรกลับไปอยู่หอพักของตนเองแล้วมนตกานต์ก็รู้สึกเหงาอย่างเดิม ยิ่งเห็นว่าเพื่อนคืนดีกับคนรักแล้วก็ทำให้อดนึกถึงเรื่องระหว่างตนเองกับเหมวัตไม่ได้เพราะตอนนี้ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขามันยังคลุมเครือและไม่รู้เลยว่าอนาคตจะเป็นไปในทิศทางใด แต่ถ้าถามความรู้สึกจากส่วนลึกแล้วมนตกานต์ก็ยอมรับว่าเธอรู้สึกดีกับเขามากที่ผ่านมามนตกานต์ไม่เคยคบกับผู้ชายคนไหนเลย มีเพียงแค่คนที่เข้ามาจีบคุยกันสักพักพอรู้ว่าเข้ากันมาได้ก็จบความสัมพันธ์และกลับมาคบกันแบบเพื่อนเวลาในแต่ละวันเดินไปอย่างช้า ๆ เหมวัตยังคงโทรศัพท์หาหญิงสาวในทุกวันอย่างเคยจนกระทั่งผ่านไปถึงสามสัปดาห์เขาก็ยังไม่กลับมา“พี่ขอโทษนะกานต์ที่ยังกลับตอนนี้ไม่ได้”“งานมีปัญหาเหรอคะ”“งานที่ตั้งใจมาทำเสร็จหมดแล้ว แต่มีงานอื่นแทรกมาน่ะ ตอนแรกพี่จะไม่รับเพราะไม่อยากผิดสัญญาว่าจะมาแค่สองอาทิตย์แต่พอเห็นค่าจ้างก็คิดว่ามันคุ้ม”“แล้วพี่เหมต้องอยู่อีกนานแค่ไหนคะ”“ไม่เกินห้าวัน จากนั้นพี่ก็คงว่างอีกนานเลย” เหมวัตคุยกับบริษัทแล้วว่าจากนี้เขาจะรับงานแบบนี้ให้น้อยลงและถ้าต้องมาต่างประเทศต้องเป็นโปรเจ็กต์ใหญ่เท่านั้น ส่วนงานให้คำปรึกษาในประเทศเขาก็ยั

“พี่เหมคะกานต์มีข่าวดีจะบอกค่ะ” มนตกานต์รีบพูดขณะขึ้นมานั่งบนรถของเหมวัตในเย็นวันหนึ่ง สีหน้าของเธอดูยิ้มแย้มและสดใสมากกว่าปกติ“ข่าวดีอะไรหรือว่าถูกหวยกันล่ะ” เหมวัตหัวเราะกับท่าทางอารมณ์ดีของหญิงสาว ในทุกวันที่เขามารับมนตกานต์เขารู้สึกหายเหนื่อยและยิ่งเห็นเธอยิ้มแบบนี้เขาก็ยิ่งสุขใจมากกว่า“พี่เหมคะ วันนี้มันใช่วันหวยออกที่ไหนล่ะ”“พี่ไม่รู้นี่แล้วข่าวดีที่กานต์พูดถึงมันคืออะไรล่ะ”“วันนี้ฝ่ายบุคคลเพิ่งแจ้งว่ากานต์ผ่านทดลองงานแล้วค่ะ เดือนหน้าเงินเดือนก็จะขึ้น” มนตกานต์บอกด้วยความดีใจเพราะเธอตั้งใจทำงานมาตลอดและรอวันนี้มานานถึงสามเดือน“แบบนี้เราคงต้องฉลองกันนะ”“ค่ะ”“พี่ว่าวันหยุดยาวนี้พวกเราไปฉลองกันไหมพาคุณยายไปด้วย กานต์อยากไปที่ไหนล่ะ”“แต่หยุดยาวที่จะถึงกานต์ว่าจะไม่กลับบ้านค่ะ”“อ้าว....ทำไมล่ะหรืออยากจะไปเที่ยวไหนเป็นพิเศษบอกพี่ได้นะ”“กานต์จะไปงานแต่งงานของหลินค่ะ”“หลินจะแต่งงานแล้วเหรอ แต่งที่ไหนที่บ้านหรือเปล่า”“แต่งที่โรงแรมค่ะ กานต์กับเพื่อนจะไปรวมตัวกันที่บ้านของหลินก่อนค่ะ พอถึงวันงานพวกเราก็จะไปนอนกันที่โรงแรม”“กานต์ต้องเป็นเพื่อนเจ้าสาวด้วยหรือเปล่า”“ค่ะ แต่ไม่

มนตกานต์รีบเดินเข้าไปในห้องนอนเพื่อหยิบผ้าห่มก่อนจะเดินออกมา หญิงสาวรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งใบหน้าเมื่อเห็นเหมวัตในสภาพนั้น ร่างกายกำยำส่วนบนเปลือยเปล่า มีเพียงผ้าเช็ดตัวพันรอบเอวไว้ผ้าขนหนูอีกผืนห่มท่อนบนไว้อย่างลวก ๆ แสงเทียนที่ริบหรี่อยู่ในความมืดสลัวกลับทำให้มองเห็นกล้ามเนื้อเขาดูชัดเจนขึ้น ดวงตาของเธอรีบหลบสายตาเขาด้วยความเขินอาย“นี่ค่ะ ผ้าห่ม” มนตกานต์เดินกลับมาที่โซฟา เธอส่งผ้าห่มให้เขา แต่เพราะชายผ้าห่มมันยาวทำให้เธอไม่ทันได้ระวังจึงสะดุดและเสียหลักเอนเข้าหาเขาโดยไม่ทันตั้งตัว“ว้าย!....”เหมวัตคว้าเอวเธอไว้ได้ทันก่อนที่เธอจะกระแทกพื้น แต่เพราะแรงโน้มถ่วงที่พุ่งเข้าหาทำให้ทั้งร่างของมนตกานต์ทาบทับลงไปบนตัวเขาที่นั่งอยู่บนโซฟาพอดีผ้าเช็ดตัวที่เขาพันไว้เกือบจะหลุดออก ร่างกายของทั้งคู่แนบชิดกันจนสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิที่สูงขึ้นของกันและกัน มนตกานต์พยายามดันตัวเองออก แต่สัมผัสจากผิวที่ร้อนผ่าวของเขาทำให้ร่างกายของเธออ่อนระทวยไปหมด“กานต์....เป็นอะไรไหม” เหมวัตถามเสียงพร่า ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใย แต่ลึกลงไปในนั้นมีความปรารถนาที่ไม่อาจซ่อนได้ในแสงเทียน“กานต์ไม่เป็นไรค่ะ ขอโทษน

ตลอดเวลาที่ผ่านเหมวัตคิดว่าตนเองจะอดทนได้จนถึงวันแต่งงานแต่ด้วยบรรยากาศในคืนนี้ก็ทำให้ชายหนุ่มไม่อาจอดทนได้อีกต่อไปเหมวัตจูบลงไปบนริมฝีปากอิ่มด้วยความเสน่หา ฝ่ามือลูบไล้ฟอนเฟ้นหน้าอกอวบจนขึ้นรอยแดงก่อนจะครอบครองด้วยริมฝีปากร้อนปลายลิ้นหยอกล้อกับเชอร์รี่เม็ดสีสวย ความเปียกชื้นทำมนตกานต์ขนลุกไปทั่วร่าง ความเจ็บกลางลำตัวกำลังลดลงไปทีละนิดและมันกำลังถูกแทนที่ด้วยความเสียวซ่านที่ไม่เคยได้รับ“พี่เหม....อื้ม....”“ดีขึ้นไหม พี่จะขยับช้า ๆ นะ”เขากระซิบก่อนที่จะเริ่มสะโพกอย่างช้า ๆ กดเน้นหมุนวนเพื่อให้ร่องรักของหญิงสาวได้คุ้นเคยกับแท่งร้อนของตนเอง“ตอดดีมาก กานต์จ๋า ตอนนี้กานต์เป็นของพี่แล้วนะ กานต์ต้องมีพี่คนเดียวนะ”“ค่ะพี่เหม....”“ดีมากคนเก่ง พี่สัญญาว่าคืนนี้กานต์จะมีความสุขที่สุด”ชายหนุ่มพยายามจะนุ่มนวลกับมนตกานต์ให้มากที่สุดทั้งที่ในใจอยากจะทำตามอารมณ์ที่พุ่งขึ้นสูงสุดขีด เขาอยากให้มนตกานต์มีประสบการณ์ครั้งแรกที่ลืมไม่ลงทุกจังหวะที่ขยับสะโพกเข้าออกท่อนเอ็นร้อนก็ถูกร่องรักที่คับแน่นตอดรัด มนตกานต์ดิ้นพล่านกับความเสียวซ่านที่เหมวัตมอบให้ หญิงสาวกัดริมฝีปากล่างแน่น ปลายนิ้วทั้งสิบก็จิ