All Chapters of ชู้ลับประธานร้าย : Chapter 1 - Chapter 10

“เอาจริงเหรอ?” “เราไม่มีทางเลือกแล้วนะพี่แทน”แทนพงษ์เหลือบมองหน้าญาติผู้น้อง ก่อนจะหัวเราะหึๆ ออกมา “แกอยากกินเขาก็พูดมาเถอะ หล่อมาก แถมยังฟิตและเฟิร์มกว่าเดิมด้วย”พรรษายักไหล่ “โอเค ยอมรับ ส่วนหนึ่งก็อยากล่ะ ได้ไหม?”“ได้ ถ้าเขายังเอาแก” คนเป็นพี่ ยิ้มน้อยๆ“พีชสวย เซ็กซี่ขนาดนี้นี่นะ มีเหรอเขาจะไม่อยากได้”​แทนพงษ์สีหน้าเคร่งเครียด มองผู้ชายที่ถูกพูดถึงซึ่งนั่งอยู่อีกโต๊ะ “สองครั้งแล้วนะ เขาให้เลขาปฏิเสธไม่ยอมพบพีช คราวนี้อย่าให้พลาดล่ะ ไม่รู้ว่าจะเข้าใกล้เขาได้อีกเมื่อไหร่?”“ค่ะ คราวนี้ต้องเสนอตัวเต็มที่”ฟาร์มแสนรักของครอบครัวมุ่งกิจวัฒนากำลังประสบปัญหาด้านการเงิน จนเข้าขั้นวิกฤต ปีนี้โรงงานรับซื้อน้ำนมดิบเจ้าเดิม ปฏิเสธที่จะรับน้ำนมจากฟาร์มของพวกเขา แม้พรรษาจะพยายามออกติดต่อขายน้ำนมให้เจ้าใหม่แต่ก็ยังเหลือน้ำนมจำนวนมากที่ขายไม่ออก เธอรู้มาว่าบริษัทเครื่องดื่มวินเนอร์สนใจจะทำผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับน้ำนมวัวออกวางจำหน่ายจึงได้พยายามขอเข้าพบท่านประธานบริษัทแต่เขาปฏิเสธหญิงสาวทำหน้าหนาติดต่อมาถึงสองครั้ง เขาปฏิเสธหนที่สองทำให้เธอเธอหัวเสีย แทนพงษ์จึงตามสืบจนได้รู้ว่าธเนศ ท

“มึงไปเตือนเกียรติเลยนะ ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่คนดีอย่างที่มันคิด” น้ำเสียงของธเนศเคร่งเครียดนึกถึงข้อเสนอของพรรษาแล้วนึกอยากจะแฉเบื้องหลังโสมมของเธอให้เพื่อนฟัง “ใครจะกล้า? มึงไม่รู้เหรอว่าเกียรติมันรักมันหลงของมันมาเป็นปีแล้ว ตั้งแต่เจอคุณพีช มันก็แสดงตัวจีบเขาทันที เธอสวยมากและก็ไว้ตัวมาก น่าแปลกนะที่เธอไม่ยอมคบกับใครสักคน” “พูดแบบนี้แสดงว่ามีคนมาจีบเยอะสิ?” “ใช่ เท่าที่กูรู้จากปากเกียรติก็มีอยู่สามคน นอกจากมันแล้วยังมีผู้จัดการธนาคาร และก็เจ้าของร้านอาหารใหญ่อีกคน ฟาร์มวัวของเธออยู่ในเขตอำเภอที่มันไปทำงานก็เลยได้เจอกันบ่อย” ธเนศหันไปสบตากับราเชนทร์ เขาแอบเล่าเรื่องที่พรรษามาเสนอตัวให้กับราเชนทร์ฟัง สองหนุ่มเลยไปดึงเพื่อนที่สนิทกับเกียรติกุลที่สุดออกมาจากโต๊ะอาหารและบอกให้เพื่อนคนนั้นไปเตือนเกียรติกุลให้เลิกจีบพรรษา “เชนทร์ กูคงต้องเปิดโปงผู้หญิงคนนี้เพื่อให้เกียรติมันไม่ถลำลึก ผู้หญิงเห็นแก่เงิน เห็นแก่ผลประโยชน์ไม่สมควรจะได้เป็นแฟนของคนดีๆ อย่างมัน” ธเนศหน้าตาเคร่งขรึมเกียรติกุลเป็นคนนิสัยดี เรียบร้อย และสุภาพ หา

“ผมอยู่กรุงเทพฯ ส่วนคุณอยู่ราชบุรี ถ้าให้คุณขับรถมาหาผมสัปดาห์ละสามวัน ดูเหมือนจะทารุณคุณมากไปหน่อย ให้ผมไปหาคุณที่ฟาร์มดีไหม?” พรรษาฟังแล้วหน้าเสีย เธอไม่อยากให้คนรอบข้างรู้เห็นเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับธเนศ ชายหนุ่มสังเกตเห็นสีหน้าของเธอแล้วก็นึกเคืองเพราะคิดว่าเธอคงไม่อยากให้ผู้ชายที่ตามจีบเธอพวกนั้นรู้เห็นพฤติกรรมเลวๆ ของเธอ “สัญญานี้ ฉันขอปิดเป็นความลับค่ะ ให้รู้กันเฉพาะเรา”“ผมคิดไว้แล้วเชียวว่าคุณเป็นผู้หญิงที่ชอบทำเรื่องงุบงิบ มีความลับซ่อนอยู่เยอะแยะ ราวกับวัวสันหลังหวะ”พรรษาคอแข็ง ส่งสายตาไม่พอใจไปยังธเนศ “แล้วแต่คุณจะคิดค่ะ แต่ความสัมพันธ์ของเราต้องปิดไว้เป็นความลับ ถ้าคุณทำไม่ได้ ข้อตกลงนี้เป็นอันยกเลิก” ชายหนุ่มเลิกคิ้ว “คุณคงไปเสนอโปรเจกกับภาคิณไว้แล้วสินะ ป่านนี้เอ็มวีพีคงจะคิดทำผลิตภัณฑ์จากนมเหมือนวินเนอร์แล้วมั้ง?” หญิงสาวตกใจที่เขามาแอบตามดูเธอ แสดงว่าที่เธอนั่งคุยกับภาคิณในร้านนี้ อยู่ในสายตาของเขา “ค่ะ คุณภาคิณบอกว่ากำลังจะทำโปรเจกนี้อยู่เหมือนกัน ถ้าฉันรอได้” “พรรษา คุณเป็นคนเข้ามาหาผม

พรรษาลืมตาขึ้นมองเห็นผ้าม่านสีเทาก็ค่อยระลึกได้ว่าตนเองนอนอยู่ในห้องของธเนศ สัญญาระหว่างเธอกับเขาได้เริ่มต้นอย่างแท้จริงแล้ว แสงโคมบนหัวเตียงส่งแสงสว่างไปเกือบทั้งห้อง พลันหญิงสาวก็นึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนนี้ได้ ร่างของเธอเปลือยเปล่าใต้ผ้าห่ม ท่อนแขนของธเนศรัดใต้ราวนมของเธอไว้แน่น หญิงสาวค่อยๆ ขยับดู เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังหลับสนิทก็วางใจ เธอรีบเข้าไปในห้องน้ำสวมเสื้อคลุมสีขาว ย่องออกมาเก็บเศษขยะที่เขาหย่อนทิ้งไว้ข้างเตียงนอน แล้วออกไปห้องรับแขก เธอเก็บซากถุงยางอนามัยและทิชชูในถุงขยะใบน้อยใส่ถุงดำอันเล็กขมวดปมมัดจนแน่นหนา หาผ้ามาเช็ดโซฟาจนแน่ใจว่าสะอาด เก็บขวดไวน์ไปทิ้งใส่ขยะ หยิบแก้วไวน์ไปล้างแล้วคว่ำไว้ เมื่อเห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยเธอก็พ่อลมหายใจฟู่ออกมา “คุณตื่นเร็วดีนี่” เสียงของธเนศดังอยู่ข้างหลัง พรรษาสะดุ้ง หันกลับไปก็เห็นชายหนุ่มสวมกางเกงขาสั้นตัวเดียวใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กยกขึ้นเช็ดผมที่เปียก ช่วงอกที่แน่นด้วยซิกแพ็กของเขาชวนให้เธอคิดลึก หญิงสาวหน้าแดงเมื่อเขามองมาคล้ายกำลังสำรวจเรือนร่างของเธอ “ค่ะ ฉันต้องตื่นไปทำงานที่ฟ

พอโบกมือส่งหลานชายไปกับเลขาหนุ่มทั้งสองแล้ว ธเนศก็กึ่งเดินกึ่งวิ่งไปตามทิศทางที่วิษณุบอก ‘ไม่โกรธ ไม่โมโห ไม่รู้สึกอะไร’ ท่านประธานหนุ่มท่องในใจถี่ยิบ เขากวาดสายตาไปรอบๆ บริเวณซุ้มไอศกรีมใหญ่ที่อยู่ข้างรูปปั้นหมียักษ์แต่กลับไม่เห็นร่องรอยคนที่ตามหา ธเนศหัวเสียเล็กน้อย แต่พอประเมินจากที่พรรษาพาลูกสาวมา เธอย่อมไม่พาลูกสาวไปเล่นเครื่องเล่นที่ผาดโผน เด็กผู้หญิงน่าจะไปนั่งม้าหมุนหรือไม่ก็ชิงช้าสวรรค์ ธเนศตรงไปยังม้าหมุนเป็นที่แรก และก็ไม่ผิดหวัง พรรษากำลังยืนประคองลูกสาวที่กำลังนั่งอยู่บนรูปปั้นม้า เธอกำลังหันไปยิ้มกับผู้ชายที่ประคองเด็กหญิงอีกคนอยู่ข้างๆ ‘ภาคิณ พาเด็กที่ไหนมาอีกล่ะนั่น? หมอนี่ยังโสดไม่ใช่เหรอ?’ ธเนศมัวแต่หงุดหงิดกับคนที่อยู่บนม้าหมุนจนเกือบจะไปชนผู้ชายข้างหน้า พอเขาเห็นเสื้อก็ชะงักแล้วรีบถอยหลังหลบสองสามครอบครัวที่กำลังพูดคุยกัน แทนพงษ์ยืนกอดอกมองดูหลานสาวด้วยความสุขใจ รอยยิ้มกว้างและการโบกไม้โบกมืออย่างร่าเริงของแสนรักราวกับเป็นพลังวิเศษให้เขาลืมความทุกข์ใจไปได้ “ระวังนะแสนรัก เ