Lahat ng Kabanata ng ชู้ลับประธานร้าย : Kabanata 21 - Kabanata 30

ธนียามองผับที่เต็มไปด้วยหนุ่มสาวแต่งกายดีด้วยความพอใจ แสงสีและบรรยากาศแห่งความสุขแบบนี้เธอห่างเหินมาพักใหญ่แล้ว ครั้งนี้หากไม่ได้ของเก่าที่คุณย่าสะสมเอาไว้เธอก็คงจะยังโงหัวไม่ขึ้น “ที่นี่ล่ะ มีแต่ผู้ชายโปรไฟล์ดีมารวมกัน สถานที่ตกแต่งทั้งสวยทั้งหรู ราคาก็เอาเรื่อง พี่นัดนิจไว้แล้ว อยู่โต๊ะด้านในน่ะ” หญิงสาวยิ้มหวาน เธอเองก็พบกับวัลลภครั้งแรกในผับเหมือนกัน ครั้งนั้นเขามากับเพื่อนอีกสามคน พอได้ยินนามสกุลของวัลลภ ธนียาถึงกับตาโต พอเขายอมรับว่าเป็นญาติกับเจ้าของบริษัทเครื่องดื่มยักษ์ใหญ่ เธอก็หาทางติดต่อกับเขาอีก แต่...น่าโมโหที่ได้รู้ว่าเขากำลังจีบญาติผู้น้องของเธอ “แนน นี่พินิจ เพื่อนของพี่” พินิจมองหญิงสาวสวยแต่งกายงดงามไม่ถึงกับเปิดเผยร่างกายมากนักตรงหน้าด้วยสายตาแฝงความพึงพอใจ ธนียาเป็นผู้หญิงหน้าตาคม โครงหน้าเรียว บุคลิกนุ่มนวล เขาเพิ่งได้เห็นน้องสาวของธนนท์ครั้งแรก อาจเป็นเพราะธนนท์มีหน้าตาที่ธรรมดา เขาจึงไม่คิดว่าธนียาจะสวยขนาดนี้ “ไง? น้องกู สวยป่ะ?” “เออ มึงไม่เห็นบอกว่ามีน้องสาวสวยมาก

ระหว่างที่ขับรถกลับคอนโดมิเนียม ในหัวของธเนศก็ยังเต็มไปด้วยประโยคที่ธนียาเล่า ‘น้องสาวแนนเหรอคะ? เป็นคนสวยมากค่ะ น่าเสียดายที่พวกคุณคงต่อแถวไม่ไหวเพราะผู้ชายแถวนั้นรุมจีบหลายคน ทั้งปลัดอำเภอ เจ้าของธุรกิจ อ้อ...ยังมีผู้จัดการแบงก์อีกนะคะ’ ฟังดูเหมือนเธอจะอวดน้องสาว แต่ความจริงเหมือนเป็นการปิดประตูใส่ผู้ชายทุกคน ไม่ให้สนใจพรรษามากกว่า ผู้ชายในโต๊ะฟังแล้วก็พากันหัวเราะแก้เก้อและชมกันว่าธนียาเองก็สวยมาก แต่แล้วก็มีคนตั้งข้อสงสัยขึ้น ‘ปลัดอำเภอคนนั้น ใช่เกียรติกุลไหม?’ ‘ใช่ค่ะ รู้จักกันเหรอคะ?’ ‘น้องสาวคุณแนน ชื่อพีชหรือเปล่าครับ?’ พอธนียารับว่าใช่ คนทั้งโต๊ะก็ฮือฮา ผลัดกันเล่าเรื่องเกียรติกุลให้ธนียาฟัง ‘เซอร์ไพรส์จังเลยค่ะ ไม่รู้มาก่อนเลยว่าปลัดเกียรติเป็นเพื่อนพวกคุณ ถ้างั้น ต่อไปแนนคงต้องสนับสนุนให้ปลัดเกียรติมาเป็นน้องเขยซะแล้วสิคะ เขาใจดีกับหลานสาวของแนนมากด้วย มาทีไรเอาขนมกับของเล่นมาฝากแสนรักทุกที’ ธเนศฟังแล้วกำแก้วเหล้าแน่นเข้า ราเชนทร์สะกิดแขนเพื่อนเบาๆ เพราะเห็นอากา

สไลด์บนจอขนาดใหญ่แสดงการเปรียบเทียบยอดขายระหว่างสองบริษัทอย่างชัดเจน พนักงานทั้งหมดทำหน้าเจื่อน “ผมเคยบอกพวกคุณแล้วว่าเราต้องพยายามคิดผลิตภัณฑ์ใหม่ที่จะบุกตลาดคนรุ่นใหม่ พวกเขานิยมเรื่องของสุขภาพและความงาม เทรนด์นี้กำลังมาแรงและระบาดไปในคนรุ่นใหญ่ด้วย” ปัง! ปัง! ปัง! เสียงตบโต๊ะของธเนศทำเอาพนักงานทั้งหมดสะดุ้ง “ฟังผมให้ดี ถ้ายอดขายยังสู้ไม่ได้ โบนัสปีนี้พวกคุณได้น้อยกว่าเดิมแน่ ฉะนั้นพวกคุณต้องคิดให้ออกว่าเราจะสู้เอ็มวีพีได้ยังไง?” สถานการณ์ในห้องประชุมคล้ายมีบรรยากาศปกคลุมในทันที ธเนศชี้ให้หัวหน้าฝ่ายการตลาดขึ้นนำเสนอแผนงานใหม่ ทุกคนดูเกร็งขึ้นมาในทันที หลายคนกำปากกาในมือแน่น ไม่กล้าหันไปมองบอสหนุ่มหล่อที่หน้าตาถมึงทึง ก่อนหน้านี้ธเนศเคยพูดเรื่องส่วนแบ่งการตลาดที่ถูกเอ็มพีวีชิงไปบางส่วนแต่ยังไม่ดูโมโหถึงขนาดนี้ ความโกรธของท่านประธานในวันนี้ จะว่าไปเหมือนกับคนที่กำลังถูกพวกเอ็มวีพีแอบดอดมาจีบแฟนมากกว่า พอผู้จัดการฝ่ายตลาดนำเสนอแผนงานจบลง ธเนศก็คลายความตึงลงไปเล็กน้อย “ดี เร่งมือ

“ฉันต้องส่งข้อความรายงานตัวด้วยเหรอคะ?” “ใช่” ธเนศพยักหน้า “เพื่อให้ผมรู้สึกไว้ใจคุณมากขึ้น คุณควรจะส่งข้อความหาผมทุกวันก่อนเก้าโมงเช้า ส่วนวันเสาร์กับวันอาทิตย์ให้ส่งทุกเที่ยง” “คุณเนศ มันจะไม่จุกจิกไปหน่อยเหรอคะ?” “ทำไม? คุณกลัวจะได้จ่ายค่าข้อความเพิ่มขึ้นหรือไง? เรื่องแค่นั้นผมจัดการให้ ผมจ่ายเพิ่มห้าหมื่นก็แล้วกัน” พรรษาได้ยินก็ทำตาโต ยื่นหน้าเข้ามาอย่างลืมตัว “ห้าหมื่น ได้เลยค่ะ เอาเป็นส่งข้อความเช้าบ่ายเลยดีไหมคะ? คุณจะได้จ่ายทีเดียวหนึ่งแสน” ธเนศยื่นนิ้วมาจิ้มหน้าผากของหญิงสาว ผลักเธอถอยกลับไป “ห้าหมื่นก็พอ แต่ถ้าคุณอยากส่งเพิ่มก็ตามใจคุณ” พรรษารีบยื่นหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่มีคิวอาร์โค้ดมาตรงหน้าธเนศ “รับโอนทันทีค่ะ” “คุณมันเห็นแก่เงิน” “คุณรู้ก็ดีแล้ว ขอเพียงได้เงินจากคุณ ฉันยินดีค่ะ”​ เขาชะงัก จ้องหน้าเธอ “เงินจากผม นี่คุณไม่คิดจะเอาเงินจากคนอื่นเลยเหรอ?” เธอยิ้มประจบ “คุณเป็นบ่อเงินบ่อทองนี่คะ ฉันว่าเอาจากคุณน่าจะง่ายกว่าเอาจากคนอื่น

ราเชนทร์หันมาพูดกับธนียาไม่กี่ประโยคแล้วก็หันกลับไปคุยเรื่องธุรกิจกับธเนศต่อ หญิงสาวคนเดียวในโต๊ะรู้สึกสับสน เหมือนกับผู้ชายสองคนต้องการคุยกัน ส่วนเธอถูกเรียกมาบังหน้า กระทั่งธเนศวางช้อนกับตะเกียบ ดื่มน้ำหมดไปครึ่งแก้ว ราเชนทร์ก็อิ่มตาม ธนียาที่คีบอาหารกินทีละน้อยก็อิ่มตาม “คุณแนนคงสงสัยว่าผมนัดคุณมาทำไม? อันที่จริงคนที่อยากนัดพบคุณก็คือ เนศครับ” “เอ๋?” “ถูกแล้วครับ ผมอยากจะนัดคุณแนนมาเพื่อให้ช่วยบางอย่าง” “ช่วย? แนนนี่นะคะที่ช่วยคุณเนศได้” “ครับ คุณน่าจะรู้แล้วว่าตอนนี้บริษัทผมกำลังลุยสินค้าประเภทนม และหนึ่งในฟาร์มที่เป็นคู่ค้าของเราก็คือ ฟาร์มแสนรัก” ธนียาชะงัก นึกเสียวสันหลังกลัวว่าธเนศจะรู้เรื่องการบริหารภายใน “อ้อค่ะ ได้ยินเผ่าเล่าให้ฟังแล้ว” “เผ่า?” “เผ่าพงษ์ค่ะ ลูกของคุณน้า เป็นสัตวแพทย์ที่คอยช่วยดูแลวัวในฟาร์มทั้งหมดและช่วยควบคุมกับบัญชีกับแทน เอ่อ หมายถึง แทนพงษ์ที่เป็นพี่ชายเขาน่ะค่ะ” สีหน้าของธเนศไม่ค่อยดีนัก “ที่ผมมีปัญหาก็คือ พรรษ