Lahat ng Kabanata ng โปรเจคร้อนซ่อนรัก : Kabanata 31 - Kabanata 40

ด้านหลังคุ้นตาที่ผลุบหายเข้าไปในลิฟต์ทำให้ราเมศถึงกับโคลงศีรษะ ‘เหมือนเมย์จัง?’ แต่จังหวะนี้เขาต้องรีบหลบออกจากคอนโดให้ไวก่อนที่เป็นเทพจะรู้เข้า ราเมศรีบเดินกึ่งวิ่งตื๋อออกไปยังรถของนิธิ เขาจำเป็นต้องเดินลงทางบันไดเพราะธนกรบอกว่าเวลานี้เป็นเทพชอบลงไปซื้อของที่ข้างคอนโดเป็นเทพหัวเราะหึๆ เขาแอบติดกล้องไว้ตรงหน้าล็อบบี้และหน้าห้องของธนกร พอมองเห็นพี่ชายคนรักมองซ้ายมองขวาแล้วรีบวิ่งเหมือนโจรที่กลัวตำรวจจับได้ก็ยืนยิ้มพอใจ ‘คนเราจะห้ามใจได้สักเท่าไหร่? ในเมื่อคิดถึงก็ต้องแอบมาจนได้’ กำลังคิดแผนอยู่เพลินๆ เสียงกดออดหน้าห้องก็ดังขึ้น ชายหนุ่มรีบออกไปต้อนรับ เมขลาเองก็แอบมาหาเขาที่นี่เหมือนกัน ดีที่เป็นคนละชั้นกับธนกร ไม่งั้นสองพี่น้องคงได้เจอกันแน่ “ธิ แกไปหาวิธีซื้อยูนิตที่อยู่ติดกับกรให้ฉันที ใช้ชื่อน้องสาวแกก็ได้” “ครับ” “พี่ไม่ไหวแล้วนะโว้ย ต้องแอบเข้าๆ ออกๆ อยู่แบบนี้” “ทำไมพี่รามไม่นัดคุณกรที่อื่นล่ะครับ?” “ไม่! แอบมานอนกับกรที่นี่ล่ะดี เหมือนได้เหยียบจมูกเ

ราเมศจำต้องเดินนำหน้าไปนั่งที่โต๊ะ เมขลามานั่งข้างขวามือ เป็นเทพเลือกนั่งชิดหญิงสาว ส่วนธนกรนั่งถัดจากเป็นเทพไป ก่อนหน้างานนี้ ทั้งสัปดาห์ราเมศยังไม่มีโอกาสได้หลับนอนกับธนกรเลยสักคืน เพราะเป็นเทพดึงเอาตัวธนกรไปช่วยงาน ซ้ำยังเอาตัวคนหน้าหวานของเขาไปนอนที่ห้องของเป็นเทพด้วย ราเมศจึงตกอยู่ในอาการงุ่นง่าน สายตาวาวๆ ของราเมศส่งไปถึงคนที่นั่งอยู่ห่างออกไป นักธุรกิจหญิงสาวสวยในชุดราตรีสีทองที่นั่งติดกับธนกรส่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ให้คนหน้าหวานพร้อมทั้งชวนคุยจนราเมศรู้สึกเคือง ธนกรรักษามารยาทด้วยการสนทนาโต้ตอบให้ดูไม่มากไปหรือน้อยไป แต่พอเหลือบไปอีกฝั่งเห็นราเมศเม้มริมฝีปากก็อดยิ้มมุมปากไม่ได้ไม่เพียงเท่านั้น ครู่หนึ่งก็มีผู้ชายใส่สูทแต่งตัวดีเดินเข้ามาจับบ่าสองข้างของธนกร“อ้าวกร! มางานนี้ด้วยเหรอ?” สายตาคนทักหันไปมองเป็นเทพ “ว้าว! ใส่สูทคู่ด้วย น่ารักจริงๆ หวานไม่เคยเปลี่ยนเลยนะ”ธนกรหันไปยิ้มเมื่อเห็นว่าเพื่อนคนนั้นไม่เจอกันนาน เป็นเทพเองก็หันมาคุยด้วย ไม่นานนักผู้ชายคนนั้นก็ผละจากไป แต่หญิงสาวชุดสีทองดูเหมือนจะไม่สนใจว่าธนกรจะชอบเธอหรือไม่? หญิงสาวยังคงชวนช

“กร มึงหักหลังกู ไปคบกับศัตรู มึงทำได้ไง?” เป็นเทพหันไปถามธนกรด้วยสายตาเจ็บปวด ธนกรรีบสะบัดข้อมือจากราเมศแล้วยกมือสองข้างของเป็นเทพขึ้นมากุมไว้ “กูขอโทษ กูผิดไปแล้ว” “ต่อไป มึงอย่าพบเขาอีกได้ไหม? กูขอร้อง” ราเมศที่มองคนทั้งสองงอนง้อกันก็ทนไม่ไหว รีบสอดแขนสองข้างมากอดเอวธนกรแล้วอุ้มถอยออกห่างจากเป็นเทพ “ไม่มีทาง! ผมไม่ยอมให้กรไปกับคุณเด็ดขาด! คุณกับกรเป็นแค่เพื่อนกัน ไม่ได้เป็นผัวเมียอย่างที่คนอื่นเข้าใจ ยอมรับความจริงมาเป็นเทพ” “ผมกับกรจะเป็นอะไร ไม่ใช่เรื่องของคนอื่น ยังไงซะ กรก็เป็นคนของผม” “แต่ผมเป็นผัวของกร!” “พี่ราม กรตัดขาดกับเทพไม่ได้นะครับ” น้ำเสียงเศร้าของธนกรทำเอา ราเมศปวดใจ...นี่เขาจะแยกสองคนนี้ออกจากกันไม่ได้จริงหรือ? ราเมศจ้องหน้าเป็นเทพเขม็ง “บอกมา! ต้องทำยังไงคุณถึงจะยอมปล่อยผมกับกรไป?” “แลกเปลี่ยนสิ?” “ยังไง?” คนถูกจับได้ว่าเป็นชู้ดูเหมือนจะกำลังมองหาทางออกอยู่พอดี เป็นเทพหันหน้าไปทางเมขลาที่ยืนอยู่ใกล้ๆ “การแลกเปลี่ยน

หญิงสาวที่เท้าแขนคร่อมอยู่บนร่างของเป็นเทพอ้าปากแต่ยังไม่ส่งเสียง ถามออกมาด้วยประโยคที่ฟังแล้วขาดๆ หายๆ “แล้วยังไงคะ?” “ขยับขึ้นมาอีกหน่อยสิจ๊ะเมย์” เธอขยับตามที่เขาบอก แต่ชายหนุ่มกลับเลื่อนตัวต่ำลงไป “บางที คุณพ่อของเมย์ อาจจะคิดแนะนำเมย์ให้รู้จักกับวรเชษฐ์เพื่อปูทางไปสู่ธุรกิจใหม่” เขาพูดจบก็ใช้ปากครอบส่วนปลายก้อนเนื้อข้างหนึ่งไว้ เมขลาร่างกระตุกน้อยๆ “เฮียจะให้เมย์ทำยังไงดีคะ?” เป็นเทพไม่ตอบเขามุ่งมั่นดูดเม้มสิ่งที่อยู่ในสองมือ จนหญิงสาวครางเบาๆ ทั้งยังแอ่นอกเพื่อให้เขาทำกิจได้สะดวก “อ๊า!” เธอร้องดังเมื่อเขาเลื่อนมือซุกเข้าหว่างขา มือของเธอหันไปคว้าเอาส่วนของร่างกายเขาที่ตั้งชันและโอนเอนไปมาไว้ เขาเด้งบั้นท้ายขึ้นเมื่อมือเธอเคลื่อนขยับ เสียงเสียดสีระหว่างเนื้อกับเนื้อที่ทั้งสองกระทำต่ออีกฝ่ายดังผสานกับเสียงหายใจ “เมย์จ๋า เฮียอยากกระแทกแล้ว” หญิงสาวที่ถูกเขาบุกเข้าข้างในร่างกายด้วยนิ้วครางตอบเสียงกระเส่าก่อนจะหยัดกายขึ้นตรงแล้วค่อยๆ คร่อมเอาส่วนลับของเข

“ความวัวยังไม่ทันหาย ความควายก็เท่ามาแทรก นี่มันทำพินาศไว้กี่อย่างกัน ไอ้สกล?” ศรัณย์สบถอย่างเหลืออด เมื่อได้ดูคลิปข่าวตึกโรงแรมขนาดใหญ่ที่เพิ่งสร้างเสร็จด้วยฝีมือของบริษัทพีซีถล่มไปส่วนหนึ่ง มีทั้งคนงานเสียชีวิตและบาดเจ็บ ราเมศยืนตะลึง งานนั้นเขาเป็นคนไปตรวจตราอยู่ทุกระยะ แต่กลับไม่รู้ว่าอาสกลเริ่มทุจริตจากงานนี้ “ไม่รู้ต้องเยียวยาอีกเท่าไหร่นะครับคุณพ่อ?” “มันก็ไม่เท่าชื่อเสียงที่สั่งสมมาหลายสิบปีย่อยยับไปหรอก” ร่างกายของชายวัยหกสิบซวนเซทรุดนั่ง เขาหลับตาลงอย่างเหนื่อยอ่อน “เพราะคำสั่งเสียนั่นแท้ๆ ทำให้พ่อต้องเก็บคนเลวๆ นี้ไว้ใกล้ตัว” ที่ผ่านมาเขาก็ไม่อยากจะให้สกลอยู่ทำงานในบริษัทด้วย แต่เพราะบิดา ผู้ล่วงลับเคยฝากฝังน้องชายต่างมารดาเอาไว้ให้เขาอย่าทิ้งขว้าง เมื่อรับปากมาแล้ว ศรัณย์จึงต้องกล้ำกลืนความชั่วของสกลเอาไว้แล้วให้โอกาสครั้งแล้วครั้งเล่า มารดาของราเมศหวีดร้องเมื่อเห็นสามีสิ้นสติลงไป คนในคฤหาสน์รีบนำเจ้านายส่งโรงพยาบาล ราเมศกับเมขลาที่เฝ้าอยู่หน้าไซต์งานรีบรุดมาดูอาการบิดาที่หน้าห้องไอซียู