โปรเจคร้อนซ่อนรัก

โปรเจคร้อนซ่อนรัก

last updateLast Updated : 2026-01-27
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
46Chapters
357views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เป็นเทพ จรัสไพศาลสกุล บุตรชายคนเล็กของเจ้าสัวเป็นหนึ่ง มหาเศรษฐีหมื่นล้าน ที่ต้องวางแผนเพื่อให้ความรักของเขากับแฟนสาวได้ลงเอยอย่างสมหวัง เพราะเธอเป็นทายาทศัตรูคู่แข่งทางการค้ามาตั้งแต่รุ่นคุณปู่ ทั้งสองตระกูลไม่ว่าในที่ลับหรือที่แจ้งต่างก็แสดงความเป็นอริอย่างเปิดเผย เป็นเทพจึงต้องคิดแผนสารพัดเพื่อให้เขาได้แต่งงานกับเมขลา

View More

Chapter 1

บทที่ 1 ศัตรูสุดหล่อ

The Sterling Estate's living room was lavishly decorated, every inch radiating wealth and status.

"Take this for your travel expenses."

Mrs. Sterling placed a stack of cash on the coffee table and looked at Rue with detached indifference. "Your biological family is poor. I'm afraid no one will be coming to pick you up."

Rue glanced at the money and almost laughed. The stack contained ten thousand dollars—less than the price of one of the designer handbags Mrs. Sterling carried to social events.

Just a few days ago, a DNA test had shattered the lie she'd lived with for eighteen years. She wasn't a Sterling. The family had already changed her surname back to Blackwood, and her identification records had been updated overnight. The speed was almost impressive. The way they'd rushed to erase her from the family made it seem as though she were carrying a contagious disease.

Mrs. Sterling sat across from her with perfect posture and a cold expression. There wasn't the slightest trace of reluctance on her face.

To the Sterling family, daughters had never truly been family. They were investments—assets to be polished, packaged, and eventually married off for maximum profit. Everything Rue had learned growing up, from music and etiquette to painting, wine tasting, and foreign languages, had been carefully chosen to increase her value.

Two years ago, when the family had fallen on hard times, Mrs. Sterling had even drugged her and tried to send her to a middle-aged investor. Rue had only been sixteen. The memory still made her stomach turn. Fortunately, she'd escaped, and from that day forward, she'd been planning her departure. That was why discovering she wasn't actually a Sterling felt less like a tragedy and more like an early release from prison.

A faint smile tugged at her lips as she reached for the money.

Mrs. Sterling frowned. Apparently, she hadn't expected Rue to accept it so readily. Before Rue could put the cash away, Mrs. Sterling pressed a hand down on top of the stack.

"There's one more thing. Your engagement to the Galloway family will naturally be canceled."

Rue raised an eyebrow but said nothing.

"And after everything the Sterling family has done for you," Mrs. Sterling continued, her voice turning sharper, "I trust you understand what should and shouldn't be said after you leave."

The threat was obvious.

Rue looked down at the money, then back at Mrs. Sterling. After a moment, she slowly pushed the stack across the table.

A hint of satisfaction appeared on Mrs. Sterling's face. She knew it. The girl still had some pride left.

Then Rue sighed.

"Actually, never mind."

Mrs. Sterling frowned. "Never mind what?"

Rue looked genuinely troubled. "Ten thousand isn't enough."

Silence filled the room.

Mrs. Sterling stared at her. "What?"

"You just told me my biological family is poor." Rue gestured toward the cash. "With prices these days, twenty thousand might barely keep me from starving. And people tend to talk when they're hungry."

The temperature in the room seemed to drop instantly.

"You little—"

"It's fine." Rue rose to her feet and picked up her worn canvas bag. "If the Sterling family can't afford it, I'll manage somehow. I'd hate to bankrupt you."

Mrs. Sterling's face turned green.

The servants immediately lowered their heads, not daring to make a sound.

A few seconds later, Mrs. Sterling abruptly opened her handbag and threw another stack of cash onto the table.

Twenty thousand dollars.

"Take it," she snapped. "And watch your mouth."

Rue's smile brightened immediately. Now that looked far more reasonable.

After tucking the money into her bag, she met Mrs. Sterling's gaze and said calmly, "Don't worry. With all the shameful things the Sterling family has done, I'd be afraid of dirtying my mouth by talking about them."

The last trace of a smile vanished from Mrs. Sterling's face.

Before she could respond, a soft voice interrupted.

"Mom, please don't be angry."

Ariana hurried forward. Dressed in a simple white dress, she looked delicate and harmless—the perfect picture of innocence.

"Maybe my sister just needs some time to adjust," she said gently. "After all, anyone would be upset after learning something like this."

Mrs. Sterling's expression softened immediately. Compared to Rue's sharp tongue, Ariana's gentle obedience was infinitely more pleasing.

Turning toward Rue, Ariana offered a sympathetic smile. "Rue, why don't you stay a few more days? I don't mind."

Rue almost laughed.

Of course Ariana didn't mind. Winners never minded showing a little sympathy to the losers.

"What a coincidence," Rue said lightly. "I don't mind either."

Ariana's smile immediately stiffened, and she shot a glance at Mrs. Sterling. Sure enough, Mrs. Sterling's expression darkened. If Rue stayed any longer, who knew how much more money she might squeeze out of them?

"That's enough," Mrs. Sterling said at once. "Ariana is only thinking of you, but you should return to your real family as soon as possible. They must be worried sick. After all, you've been separated for eighteen years. I know I'd have been worried every day if Ariana hadn't come back the moment we found her."

The atmosphere instantly became awkward.

Rue spread her hands. "Fair enough. You make a good point. You keep your daughter, and I'll keep the twenty thousand."

Several servants nearly choked.

Even Mrs. Sterling froze.

For a moment, nobody seemed to know how to respond.

Ignoring their expressions, Rue picked up her canvas bag and headed for the door.

"Rue!"

Ariana called out again, and this time there was unmistakable urgency in her voice.

Rue stopped and looked back.

Ariana took a deep breath. "Next month is my engagement banquet with Hans."

A shy smile appeared on her face.

"I hope you'll come."

The room immediately fell silent.

Everyone understood exactly what she meant. That engagement had once belonged to Rue. Now it belonged to Ariana. The invitation wasn't an act of kindness. It was a declaration of victory.

Ariana lowered her eyes and added softly, "After all, everyone used to think you'd be the one becoming Mrs. Galloway."

Several servants immediately turned toward Rue, waiting for her reaction.

Instead, Rue smiled.

"That's a great idea. Just make sure to send me an invitation."

Ariana blinked, clearly caught off guard.

Rue's smile widened slightly.

"Front-row seats usually have the best view."

For the first time, an uneasy feeling rose in Ariana's chest. For some reason, she no longer wanted Rue to attend.

Unfortunately, before she could say anything else, Rue had already turned and walked away without looking back, as though the Sterling family meant absolutely nothing to her.

That realization left everyone feeling strangely uncomfortable.

Including Mrs. Sterling.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
46 Chapters
บทที่ 1 ศัตรูสุดหล่อ
“นั่น! เป็นเทพ จรัสไพศาลสกุล ลูกชายคนเล็กของเจ้าสัวเป็นหนึ่ง เพิ่งกลับมาจากอังกฤษเหมือนแก เห็นว่าจบปริญญาตรีวิศวโยธา แต่จบปริญญาโทบริหาร ตอนนี้เข้ามาดูแลบริษัทก่อสร้างในเครือ” สาวน้อยพยักหน้า เธอใช้เพียงหางตามองผู้ชายใส่สูทสีน้ำตาลเข้ม สุดเนี้ยบ คิ้วตรงเข้ม ดวงตายาวรี จมูกโด่งเป็นสันตรง หล่อเหลาจนไม่น่าจะเป็นนักธุรกิจ รูปร่างสูงกว่าร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตร ขายาว ไหล่กว้าง จะว่าดูเป็นคนร่างโปร่งก็ไม่เชิง ผิวขาวจนเกือบซีด ตามแบบของคนเชื้อสายจีน “หล่อมากเลยค่ะ น่าจะไปเป็นนายแบบนะคะ” คนเป็นพี่ขมวดคิ้ว “ใครให้แกสนใจเรื่องนั้น? ยื่นซองประมูลครั้งนี้เราจะต้องชนะ ไม่งั้นคุณพ่อต้องโมโหแน่ๆ” หญิงสาวยกยิ้มมุมปาก “ไม่ต้องห่วงค่ะ เมย์ชนะแน่ครั้งนี้” เมขลา พงษ์นาวากุล หันไปสบตาพี่ชายด้วยสีหน้ามั่นใจ หญิงสาวในชุดสูทกางเกงสีน้ำตาลอ่อน ยกมือขึ้นจับต้นแขนชายหนุ่มที่ยืนหน้าเครียดอยู่ข้างๆ “แกเอาอะไรมามั่นใจ?” “ข้อมูลที่ส่งคนไปสืบมาแล้วน่ะสิคะ ซูนวูกล่าวไว้ว่า...รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้ง...เมย์ก
Read more
บทที่ 2 ความผิดที่ไม่พลาด
“เฉือนไปไม่เท่าไหร่ น่าเสียดายเหมือนกันนะ” เป็นเอกหันไปมองน้องชาย ตัวเขาดูแลบริษัทจรัสไพศาลค้าเหล็ก ปกติในส่วนของบริษัทเจเอสเค จะปล่อยให้อาเจ็กภพเป็นคนดูแล เหนือภพ จรัสไพศาลสกุลเป็นญาติผู้น้องของบิดา ชายหนุ่มวัยสี่สิบกว่า ที่ดูแลบริษัทเจเอสเคเจริญก้าวหน้าในมาหลายปี ทำให้ราคาหุ้นในตลาดหลักทรัพย์สูงขึ้นเรื่อย “ช่างมันเถอะอาตี๋ ไม่กี่ร้อยล้าน ถือว่าแบ่งๆ กันไป เจ็กว่าให้เจ้าเทพไปจัดการโครงการก่อนให้เรียบร้อยจะดีกว่า โครงการนั้นหลายพันล้าน อย่าให้มีข้อผิดพลาดก็แล้วกัน” “จริงครับเจ็ก เราอยู่วงการเดียวกัน ถ้าเราคิดจะกินรวบทุกอย่าง คนอื่นจะหันไปรวมหัวมากินโต๊ะเราในภายหลัง” “เออๆ แล้วแต่แกเลยล่ะกัน” พี่ชายคนโตหันไปประชดน้องชาย เป็นเกียรติพี่ชายคนรองนั่งยิ้มน้อยๆ “ช่างมันเถอะน่าเฮียเอก เราไปจับเอาโครงการใหญ่คราวหน้า ได้ยินกว่าโปรเจคฝั่งตะวันออกกำลังจะมาปลายปีนี้” “แกหูไวตาไวเหมือนกันนี่?” ตอนนี้เป็นเกียรติก็ได้เข้ามาช่วยบริหารบริษัทค้าเหล็กเช่นเดียวกับพี่ชาย มีเพียงน้องชายคนเล็กที่แยกไปช่วยอาเจ็ก
Read more
บทที่ 3 คืนแรกคอนโดใหม่
“คนเลว คุณได้โปรเจคพันล้านไป ยังจะมาแกล้งเมย์อีก” เธอหอบหายใจระรัวเมื่อชายหนุ่มใช้ปากงับอยู่ผิวเนื้ออ่อนนุ่มของต้นขาด้านใน ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปาก “แกล้งตรงไหน?” เขาเอ่ยงึมงำ จูบไล่เข้าไปเกือบถึงซอกหลืบหญิงสาวส่งเสียงครางแผ่ว “เฮียเทพ....เมย์ขอ” เขารีบใช้นิ้วทำหน้าที่ตามคำร้องขอของหญิงสาว ทั้งห้องมีเพียงเสียงหายใจแรงและเสียงนิ้วที่กระทบเนื้อ ชายหนุ่มรีบกุมส่วนลับของร่างกายที่พร้อมตะลุย ฉีกซองถุงยางอนามัยด้วยปากแล้วสวมเข้าอย่างรวดเร็ว หญิงสาวที่นอนบิดกายทำให้ท่อนล่างเขาปวดตุบ เรือนร่างเธอช่างทำให้ร้อนรุ่มอยู่ไม่สร่าง “เฮียมาแล้วครับ” เขาแทรกร่างเข้าไประหว่างขาของเธอ ริมฝีปากก้มลงประกบกับหญิงสาว หญิงสาวครางระส่ำกอดรัดร่างชายหนุ่ม เป็นเทพส่งเสียงคล้ายคำรามเบาๆ ดันบั้นท้ายเข้าไป ร่างกายที่เปลือยเปล่าของทั้งสองราวกำลังถูกคลื่นแรงกระหน่ำซัดสาด เขาหันไปหยิบทิชชู่ออกจากกล่องบนหัวเตียงมาเช็ดคราบเลอะเทอะที่หน้าท้องขาวผ่องให้เธอ ทิ้งตัวลงนอนข้างๆ กอดเมขลาเข้าแนบอก “ให้ไปตั้งสามโครงการยังไม่พอ
Read more
บทที่ 4 นัดลับๆ
“นั่นหมู่บ้านจัดสรรของพงษ์นาวากุลเหรอ?” “ครับ พวกเขามักจะไปสร้างละแวกเดียวกับที่เราสร้าง เห็นว่าเชื่อมั่นในข้อมูลของเจเอสเคว่าต้องทำเงินแน่ๆ แต่ที่เขาทำคือ สร้างบ้านในราคาที่ต่ำกว่าพวกเราเพื่อทำตลาดรองครับ” “เป็นคู่แข่งที่ฉลาดมาก” “ใช่ครับ หมู่บ้านนี้ขายหมดก่อนของเราหลายเดือน พอขยับไปเป็นเขตวงแหวนรอบนอก เราจึงทำทั้งหมู่บ้านระดับพรีเมี่ยมและราคาปานกลางที่เน้นคุณภาพ” ในช่วงเศรษฐกิจตกต่ำการขายอสังหาริมทรัพย์ฝืดขึ้นแต่บริษัทเจเอสเคของจรัสไพศาลสกุลยังคงได้รับความไว้วางใจจากกลุ่มคนที่มีรายได้สูง บ้านหรูที่พวกเขาสร้างถูกจองเข้ามาเรื่อยๆ บริษัทพงษ์นาวาก่อสร้างหรือพีซีกรุ๊ป ไม่อาจจะทำตลาดได้เท่าจึงได้คิดหากลยุทธ์ใหม่ โดยการตามไปกว้านซื้อที่ดินบริเวณใกล้ๆ และทำหมู่บ้านจัดสรรราคาต่ำลงและคุณภาพสมราคา ด้วยตลาดที่กว้างกว่าทำให้ขายหมดอย่างรวดเร็ว “อาเจ็กแก้เกมได้เร็วดีจริง” “ไหนๆ เราก็มาทางนี้แล้ว เราก็ถือโอกาสไปดูย่านใกล้ๆ กันครับ หมู่บ้านของเจเอสเคกับของพีซีที่อยู่แทบจะรั้วเดียวกัน” วศินซึ่ง
Read more
บทที่ 5 หุ้นส่วนตัวร้าย
เป็นเทพกลับออกจากคอนโดหญิงสาวตอนตีสี่ครึ่ง พอกลับถึงที่พักตนเอง เขาก็อาบน้ำนั่งเปิดดูราคาหุ้นที่ซื้อไว้ เมื่อวานเกิดเรื่องวุ่นวายจึงไม่ได้เช็คราคาแม้เขาจะเป็นนักลงทุนที่ซื้อหุ้นคุณค่าแต่ก็ประมาทไม่ได้ ต้องคอยดูความเคลื่อนไหวของตลาดอยู่เนืองๆ ข้อความจากคนทางไกลเด้งเข้ามาในโทรศัพท์มือถือ เขาอ่านแล้วยิ้มออกมา ในที่สุดคนที่จะช่วยให้แผนของเขาสำเร็จก็มาแล้ว ...ระหว่างเขากับเมขลา มีเพียงกุญแจเดียว คือ ไอ้กร.... กริ๊ง! กริ๊ง! กริ๊ง! “มาซะทีนะมึง อยู่ไหนน่ะ?” “บ้านสิวะ คอนโดมึงเป็นไงบ้าง? “ดีเลยล่ะ มึงเอาสักห้องไหม?” แม้จะบอกว่าเขาซื้อ แต่ที่จริงคอนโดมิเนียมหรูที่เขาอยู่เป็นหนึ่งในโครงการของเจเอสเค เขาได้ส่วนลดเต็มที่ในฐานะลูกชายผู้ถือหุ้นใหญ่ “มึงขอส่วนลดอาเจ็กให้กูเต็มที่หน่อยดิ แถวนั้นใกล้บริษัทกูเหมือนกันจะได้ไปอยู่เป็นเพื่อนมึง” “เออๆ แต่ชั้นกูเต็มแล้วนะ เหลือชั้นสามสิบเก้า” “เดี๋ยวกูออกไปหา ไปดูห้องด้วย” ธนกร จงพิพัฒน์ทรัพย์ เท้าเพิ่งแตะพื้นดินประเท
Read more
บทที่ 6 โว้คผับ
เป็นเทพยิ้มน้อยๆ “กว่าจะเข็นจบก็ห้าปีเลยนะ มัวแต่อู้ไปเรียนทำอาหารอยู่นั่น” เป็นเทพรู้ว่าธนกรต้องการเป็นเชฟฝีมือดี แม้เขาจะเป็นหน้าม้าในการชักชวนอีกฝ่ายไปเรียนที่อังกฤษแต่ต้องช่วยปิดบังเรื่องการเรียนทำอาหารของเพื่อนซี้ด้วย ธนกรทั้งเรียนปริญญาตรีและเข้าคอร์สเรียนทำอาหารอยู่เรื่อยๆ กระทั่งถึงปีสุดท้าย เขาดรอปจากมหาวิทยาลัยไปเรียนทำอาหารอย่างจริงจัง แล้วค่อยย้อนกลับมาเรียนปริญญาตรีจนจบ “เอาน่าๆ ยังไงก็จบมาแล้ว ถือว่าสุดยอดก็แล้วกัน” “เชียร์ส!” เป็นเทพลุกขึ้นยืนชูแก้วเบียร์วุ้นขึ้นสูง เสียงเฮฮาพร้อมยกแก้วขึ้นชนกันดังลั่น เจเจจองโต๊ะที่อยู่แถวเรือนกระจกส่วนต่อแยกไปด้านข้าง ตกแต่งแบบสวนอังกฤษ ทำให้มีหมู่ไม้ประดับบังตาเล็กน้อย “กินข้าวให้อิ่มนะ เดี๋ยวเราย้ายไปนั่งผับด้านในกัน ลดตั้งห้าสิบเปอร์เซ็นต์ คืนนี้เต็มไปที่ไปเลย” ราเมศยืนมองจากระเบียงลอยที่อยู่ไม่ไกล เขาสะดุดตาผู้ชายใบหน้าเกลี้ยงเกลาขาวผ่องที่นั่งอยู่ติดกับเป็นเทพ “ธิ แกว่าสองคนนั้นเป็นแค่เพื่อนกันไหม?” นิธิ มหาทรัพย์ มองตามสาย
Read more
บทที่ 7 วันศุกร์แห่งชาติ
ปึง! ชายหนุ่มร่างสูงค่อนข้างหนาตบโต๊ะ พร้อมกวาดตามองคนสนิทสามคนที่ยืนอยู่ต่อหน้า “อีกแล้ว! ถูกฉกไปอีกแล้ว ทำไมเราถึงได้พลาดตลอด?” “พี่รามใจเย็นครับ ผมสืบดูแล้ว คนของเจเอสเคเตรียมตัวเรื่องนี้รอบคอบมากจริงๆ ไม่มีช่องโหว่ให้เราเจาะได้เลย” นิธิขมวดคิ้วมุ่น ครั้งนี้สมควรที่ราเมศจะโมโห โครงการระดับพันล้านถูกคู่แข่งฉกไปได้อีกแล้ว “คุณสองคนไม่มีอะไรจะแก้ตัวบ้างเหรอ?” น้ำเสียงเขาขึงเครียด จ้องมองผู้จัดการและรองผู้จัดการด้วยสีหน้าแสดงความไม่พอใจ “ไม่มีครับ ครั้งนี้ผมยอมรับว่าสู้เจเอสเคไม่ได้จริงๆ” “แล้วคุณล่ะ?” เขากวาดตามองไปยังอีกคน “ผมทำเต็มที่แล้ว ข้อมูลเขาแน่นมาก ซ้ำราคาที่เสนอก็เหมือนจะรู้ว่าเราจะยื่นราคาไหน? ผมได้ยินมาว่าทางนั้นติดต่อข้างในไว้เรียบร้อยทุกช่องทาง ยากที่เราจะชนะได้” ราเมศกำหมัดแน่น “โครงการใหญ่ถูกชิงไปสามโครงการแล้ว แค่เหนือภพคนเดียวเราก็รับมือยากแล้ว นี่ยังมีเป็นเทพมาอีก” “พี่รามครับ ผมว่าเราไปเจาะเอาโครงการย่อยมาเพิ่มก็ดีนะครับ รวมกันหลายโครงการก็คงทำกำ
Read more
บทที่ 8 เหยื่อของราม
เพื่อนผู้ชายทั้งสองเมาแล้วเรื้อนขยับไปเต้นกับผู้หญิงโต๊ะข้างๆ ยิ่งดึกดนตรีก็ยิ่งเร้าใจ เจเจเต้นอย่างเมามันอยู่ข้างธนกร ชายหนุ่มหน้าหวานกังวลกลัวว่าตัวเองจะไม่มีคนไปส่งที่คอนโด จึงได้ส่งข้อความไปถามเป็นเทพอีกครั้งว่าจะตามมาไหม? ‘ยังไม่เสร็จเลยกร ให้เมย์ไปรับดีไหม?’ ‘ดี ไม่กล้านั่งแท็กซี่กลัวอันตราย’ ชายหนุ่มคอยติดตามข่าวที่เมืองไทย เขากลัวว่าตัวเองเมาหากเกิดเหตุร้ายขึ้นจะไม่มีคนช่วยเหลือได้ รอให้เมขลามารับน่าจะดี แต่ระหว่างที่รอเขาก็ดื่มไปจนนับจำนวนไม่ถูก “สองคนนั้นหายไปไหนล่ะ?” “นู้นๆ ไปกับผู้หญิงโต๊ะโน้นแล้วคน อีกคนนัวเนียอยู่เสานั้น” เจเจชี้ให้ ธนกรดูแล้วก็หัวเราะ เพื่อนทั้งสองต่างก็มีหญิงสาวแต่งตัวเซ็กซี่เป็นคู่ควง “พวกมันคงมีที่ไปต่อแล้ว เหลือแต่เราสองคนนี่ล่ะ” “แกจะกลับยังไงล่ะเจเจ?” “ไม่ต้องห่วง ฉันจะฝากรถไว้ที่นี่ เดี๋ยวพี่ชายฉันก็มารับ แล้วแกล่ะ เทพจะมารับไหม?” “ส่งคนมารับแล้ว สบายใจได้” “ดีๆ งั้นเราก็ดื่มและก็เต้นกันต่อไป” ร
Read more
บทที่ 9 ครั้งแรกของกร
เมขลาเดินวนเวียนไปมาในโว้คผับ พลันสายตาไปสะดุดยังร่างหนึ่งที่คุ้นตา หญิงสาวรีบหลบ ‘นิธิอยู่นี่ คงจะมากับพี่ราม ไม่ได้ๆ จะให้เห็นฉันไม่ได้’ เธอรอจนผู้ติดตามพี่ชายเดินขึ้นไปบันไดชั้นลอย เมขลาขมวดคิ้ว เหมือนนิธิจะคุ้นเคยกับที่นี่ เธอร้อนใจที่หาธนกรไม่เจอจึงรีบออกมาที่รถแล้วกดโทรศัพท์หาคนรัก “เฮียเทพ เมย์หาพี่กรไม่เจอเลยค่ะ” “อ้าว! มันบอกให้ไปรับเองนะ บอกขนาดนั้นไม่น่าจะแอบกลับเอง เมย์เข้าไปถามหาอีกทีซิ มีคนแอบหิ้วมันไปหรือเปล่า?” “ได้ค่ะ จะกลับไปดูอีกที” เด็กเสิร์ฟที่ยืนเฝ้าประตูมองเห็นหญิงสาวสวยดูร้อนใจคล้ายกำลังมองคนก็เข้าไปถามไถ่ เมขลาเอาภาพของธนกรในโทรศัพท์ของเธอให้ดู “คนนี้เหรอครับ ออกไปกับเพื่อนแล้วครับ เพื่อนผู้ชายมาพากลับ” หญิงสาวพยักหน้า รีบออกไปรายงานให้เป็นเทพได้รู้ “ไม่เป็นไร สงสัยเพื่อนจะพาไปส่งแล้วล่ะ แต่ว่า...คืนนี้พี่อยู่คนเดียวนะ เมย์ไม่ห่วงพี่บ้างเหรอ?” หญิงสาวเม้มปาก เกือบตกลงไปหาเขาแล้ว แต่เธอสัญญากับตัวเองว่าจะต้องทำให้เขาเปิดปากความลับท
Read more
บทที่ 10 ตกเป็นของเขา
คนตัวโตอุ้มคนเมาที่ถูกถอดเสื้อผ้าจนเปลือยเปล่าไปยังอ่างอาบน้ำ ร่างของคนเมาถูกจับให้นั่งที่ขอบอ่าง ราเมศเปิดฝักบัวที่มีน้ำอุ่นออกมาล้างหน้าและทำความสะอาดธนกรทุกซอกทุกมุม “พิงมาสิ เดี๋ยวผมอาบน้ำให้คุณเอง อีกอย่างก่อนที่เราจะไปถึงขั้นต่อไปร่างกายของคุณต้องถูกเตรียมพร้อม” ราเมศลุกขึ้นไปหยิบเอาอุปกรณ์สวนทวารมาแล้วกางขาเรียวของร่างงามออก “กร ผมจะทำให้คุณสบายตัวนะ” คนหน้าหวานยังคงใบหน้าแดงระเรื่อด้วยฤทธิ์สุรา ราเมศซับน้ำบนร่างกายให้แล้วสวมชุดคลุมสีขาว ช้อนร่างบางไปวางบนเตียง เชือกผูกเอวถูกกระตุก โคมไฟส่องแสงนวลสาดบนผิวอกขาวผ่องของคนที่นอนระทวย “คุณเมศ หนาวจัง” ใบหน้าหวานส่งเสียงออดอ้อน ใบหน้าคมคายส่งสายตาหื่นข้างบน โถมร่างลงจูบริมฝีปากคนที่บิดกายยั่วยวนอย่างดูดดื่ม มือลูบไล้ไปตามผิวขาวนวล สัมผัสเร่าร้อนปลุกความปรารถนาในตัวคนที่เก็บกดเอาไว้ให้ทะลักทลาย ราเมศก้มลงมองดูสิ่งที่อยู่ในกำมือของตนเอง เขาไม่เคยยอมทำแบบนี้ให้คู่นอนคนใดมาก่อน แต่ใบหน้าหวานที่ส่งเสียงครางระส่ำคล้ายกับการรัวกลองที่เร่งเร้าให้เขาต้องพิชิตศ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status