All Chapters of โปรเจคร้อนซ่อนรัก : Chapter 1 - Chapter 10

“เฉือนไปไม่เท่าไหร่ น่าเสียดายเหมือนกันนะ” เป็นเอกหันไปมองน้องชาย ตัวเขาดูแลบริษัทจรัสไพศาลค้าเหล็ก ปกติในส่วนของบริษัทเจเอสเค จะปล่อยให้อาเจ็กภพเป็นคนดูแล เหนือภพ จรัสไพศาลสกุลเป็นญาติผู้น้องของบิดา ชายหนุ่มวัยสี่สิบกว่า ที่ดูแลบริษัทเจเอสเคเจริญก้าวหน้าในมาหลายปี ทำให้ราคาหุ้นในตลาดหลักทรัพย์สูงขึ้นเรื่อย “ช่างมันเถอะอาตี๋ ไม่กี่ร้อยล้าน ถือว่าแบ่งๆ กันไป เจ็กว่าให้เจ้าเทพไปจัดการโครงการก่อนให้เรียบร้อยจะดีกว่า โครงการนั้นหลายพันล้าน อย่าให้มีข้อผิดพลาดก็แล้วกัน” “จริงครับเจ็ก เราอยู่วงการเดียวกัน ถ้าเราคิดจะกินรวบทุกอย่าง คนอื่นจะหันไปรวมหัวมากินโต๊ะเราในภายหลัง” “เออๆ แล้วแต่แกเลยล่ะกัน” พี่ชายคนโตหันไปประชดน้องชาย เป็นเกียรติพี่ชายคนรองนั่งยิ้มน้อยๆ “ช่างมันเถอะน่าเฮียเอก เราไปจับเอาโครงการใหญ่คราวหน้า ได้ยินกว่าโปรเจคฝั่งตะวันออกกำลังจะมาปลายปีนี้” “แกหูไวตาไวเหมือนกันนี่?” ตอนนี้เป็นเกียรติก็ได้เข้ามาช่วยบริหารบริษัทค้าเหล็กเช่นเดียวกับพี่ชาย มีเพียงน้องชายคนเล็กที่แยกไปช่วยอาเจ็ก

“นั่นหมู่บ้านจัดสรรของพงษ์นาวากุลเหรอ?” “ครับ พวกเขามักจะไปสร้างละแวกเดียวกับที่เราสร้าง เห็นว่าเชื่อมั่นในข้อมูลของเจเอสเคว่าต้องทำเงินแน่ๆ แต่ที่เขาทำคือ สร้างบ้านในราคาที่ต่ำกว่าพวกเราเพื่อทำตลาดรองครับ” “เป็นคู่แข่งที่ฉลาดมาก” “ใช่ครับ หมู่บ้านนี้ขายหมดก่อนของเราหลายเดือน พอขยับไปเป็นเขตวงแหวนรอบนอก เราจึงทำทั้งหมู่บ้านระดับพรีเมี่ยมและราคาปานกลางที่เน้นคุณภาพ” ในช่วงเศรษฐกิจตกต่ำการขายอสังหาริมทรัพย์ฝืดขึ้นแต่บริษัทเจเอสเคของจรัสไพศาลสกุลยังคงได้รับความไว้วางใจจากกลุ่มคนที่มีรายได้สูง บ้านหรูที่พวกเขาสร้างถูกจองเข้ามาเรื่อยๆ บริษัทพงษ์นาวาก่อสร้างหรือพีซีกรุ๊ป ไม่อาจจะทำตลาดได้เท่าจึงได้คิดหากลยุทธ์ใหม่ โดยการตามไปกว้านซื้อที่ดินบริเวณใกล้ๆ และทำหมู่บ้านจัดสรรราคาต่ำลงและคุณภาพสมราคา ด้วยตลาดที่กว้างกว่าทำให้ขายหมดอย่างรวดเร็ว “อาเจ็กแก้เกมได้เร็วดีจริง” “ไหนๆ เราก็มาทางนี้แล้ว เราก็ถือโอกาสไปดูย่านใกล้ๆ กันครับ หมู่บ้านของเจเอสเคกับของพีซีที่อยู่แทบจะรั้วเดียวกัน” วศินซึ่ง

เป็นเทพยิ้มน้อยๆ “กว่าจะเข็นจบก็ห้าปีเลยนะ มัวแต่อู้ไปเรียนทำอาหารอยู่นั่น” เป็นเทพรู้ว่าธนกรต้องการเป็นเชฟฝีมือดี แม้เขาจะเป็นหน้าม้าในการชักชวนอีกฝ่ายไปเรียนที่อังกฤษแต่ต้องช่วยปิดบังเรื่องการเรียนทำอาหารของเพื่อนซี้ด้วย ธนกรทั้งเรียนปริญญาตรีและเข้าคอร์สเรียนทำอาหารอยู่เรื่อยๆ กระทั่งถึงปีสุดท้าย เขาดรอปจากมหาวิทยาลัยไปเรียนทำอาหารอย่างจริงจัง แล้วค่อยย้อนกลับมาเรียนปริญญาตรีจนจบ “เอาน่าๆ ยังไงก็จบมาแล้ว ถือว่าสุดยอดก็แล้วกัน” “เชียร์ส!” เป็นเทพลุกขึ้นยืนชูแก้วเบียร์วุ้นขึ้นสูง เสียงเฮฮาพร้อมยกแก้วขึ้นชนกันดังลั่น เจเจจองโต๊ะที่อยู่แถวเรือนกระจกส่วนต่อแยกไปด้านข้าง ตกแต่งแบบสวนอังกฤษ ทำให้มีหมู่ไม้ประดับบังตาเล็กน้อย “กินข้าวให้อิ่มนะ เดี๋ยวเราย้ายไปนั่งผับด้านในกัน ลดตั้งห้าสิบเปอร์เซ็นต์ คืนนี้เต็มไปที่ไปเลย” ราเมศยืนมองจากระเบียงลอยที่อยู่ไม่ไกล เขาสะดุดตาผู้ชายใบหน้าเกลี้ยงเกลาขาวผ่องที่นั่งอยู่ติดกับเป็นเทพ “ธิ แกว่าสองคนนั้นเป็นแค่เพื่อนกันไหม?” นิธิ มหาทรัพย์ มองตามสาย

เพื่อนผู้ชายทั้งสองเมาแล้วเรื้อนขยับไปเต้นกับผู้หญิงโต๊ะข้างๆ ยิ่งดึกดนตรีก็ยิ่งเร้าใจ เจเจเต้นอย่างเมามันอยู่ข้างธนกร ชายหนุ่มหน้าหวานกังวลกลัวว่าตัวเองจะไม่มีคนไปส่งที่คอนโด จึงได้ส่งข้อความไปถามเป็นเทพอีกครั้งว่าจะตามมาไหม? ‘ยังไม่เสร็จเลยกร ให้เมย์ไปรับดีไหม?’ ‘ดี ไม่กล้านั่งแท็กซี่กลัวอันตราย’ ชายหนุ่มคอยติดตามข่าวที่เมืองไทย เขากลัวว่าตัวเองเมาหากเกิดเหตุร้ายขึ้นจะไม่มีคนช่วยเหลือได้ รอให้เมขลามารับน่าจะดี แต่ระหว่างที่รอเขาก็ดื่มไปจนนับจำนวนไม่ถูก “สองคนนั้นหายไปไหนล่ะ?” “นู้นๆ ไปกับผู้หญิงโต๊ะโน้นแล้วคน อีกคนนัวเนียอยู่เสานั้น” เจเจชี้ให้ ธนกรดูแล้วก็หัวเราะ เพื่อนทั้งสองต่างก็มีหญิงสาวแต่งตัวเซ็กซี่เป็นคู่ควง “พวกมันคงมีที่ไปต่อแล้ว เหลือแต่เราสองคนนี่ล่ะ” “แกจะกลับยังไงล่ะเจเจ?” “ไม่ต้องห่วง ฉันจะฝากรถไว้ที่นี่ เดี๋ยวพี่ชายฉันก็มารับ แล้วแกล่ะ เทพจะมารับไหม?” “ส่งคนมารับแล้ว สบายใจได้” “ดีๆ งั้นเราก็ดื่มและก็เต้นกันต่อไป” ร

คนตัวโตอุ้มคนเมาที่ถูกถอดเสื้อผ้าจนเปลือยเปล่าไปยังอ่างอาบน้ำ ร่างของคนเมาถูกจับให้นั่งที่ขอบอ่าง ราเมศเปิดฝักบัวที่มีน้ำอุ่นออกมาล้างหน้าและทำความสะอาดธนกรทุกซอกทุกมุม “พิงมาสิ เดี๋ยวผมอาบน้ำให้คุณเอง อีกอย่างก่อนที่เราจะไปถึงขั้นต่อไปร่างกายของคุณต้องถูกเตรียมพร้อม” ราเมศลุกขึ้นไปหยิบเอาอุปกรณ์สวนทวารมาแล้วกางขาเรียวของร่างงามออก “กร ผมจะทำให้คุณสบายตัวนะ” คนหน้าหวานยังคงใบหน้าแดงระเรื่อด้วยฤทธิ์สุรา ราเมศซับน้ำบนร่างกายให้แล้วสวมชุดคลุมสีขาว ช้อนร่างบางไปวางบนเตียง เชือกผูกเอวถูกกระตุก โคมไฟส่องแสงนวลสาดบนผิวอกขาวผ่องของคนที่นอนระทวย “คุณเมศ หนาวจัง” ใบหน้าหวานส่งเสียงออดอ้อน ใบหน้าคมคายส่งสายตาหื่นข้างบน โถมร่างลงจูบริมฝีปากคนที่บิดกายยั่วยวนอย่างดูดดื่ม มือลูบไล้ไปตามผิวขาวนวล สัมผัสเร่าร้อนปลุกความปรารถนาในตัวคนที่เก็บกดเอาไว้ให้ทะลักทลาย ราเมศก้มลงมองดูสิ่งที่อยู่ในกำมือของตนเอง เขาไม่เคยยอมทำแบบนี้ให้คู่นอนคนใดมาก่อน แต่ใบหน้าหวานที่ส่งเสียงครางระส่ำคล้ายกับการรัวกลองที่เร่งเร้าให้เขาต้องพิชิตศ