All Chapters of The Scorned Wife’s Billionaire Revenge On Her Scumbag Husban: Chapter 11 - Chapter 20

Tahimik lamang ang kuya ni Angela habang pababa ang elevator. Alam ko kung sino siya, pero may kakaiba sa kanya. Hindi ko nakikita sa kanya ang bakas ng pandidiri na palaging ipinapamukha sa akin ni Angela. Kahit minsan na din akong nilapitan at kinausap ni Angela ay ramdam kong hindi niya ako gusto. Tahimik lang siya, tila isang tunay na edukadong ginoo na hindi mapanghusga sa panlabas na anyo. Naalala ko ang narinig kong pag-uusap nila kanina ni Lukas. Alam niyang ako ang asawa ni Lukas. Paniguradong alam din ni Angela.Paglabas ko, naramdaman ko ang pag-vibrate ng phone ko. Si Kuya Gabriel.Sinagot ko ito. “Paalis na ako ng elevator, Kuya,” maikli kong sagot bago ibaba ang tawag.Malayo na ang kuya ni Angela nang makarating ako sa gate. Agad akong nilapitan ni Kuya Gabriel para alalayan. Kinuha niya ang aking maleta at maingat na inilagay sa kotse. Lampas alas-dose na kami nakarating sa bahay. Sa sobrang pagod, mabilis lang akong naghugas at agad na nilamon ng mahimbing na tulog.S

Maliya’s POV Bumalik kami ni Tita Shelly sa yoga studio kinabukasan, ikalawang araw ko na ito. Suhesyon ni Coach Marivic na kahit dalawang beses sa isang linggo ay malaking bagay na raw para mapapagaan ang pagbubuntis ko maging sa panganganak ko. Sa totoo lang, naging mabigat ang loob ko na bumalik ulit dito. Simula kasi nang makita ko si Angela kahapon, tila may nakadagang bato na sa dibdib ko. Siya ang nang-agaw sa asawa ko, pero ako itong tila takot na makaharap siya. Wala akong lakas ng loob na tawagin siyang ‘kabit’ sa harap niya. Pakiramdam ko ay lalamunin lang niya ako ng ganda at kumpiyansa. Kung hindi lang dahil sa napakamahal na tuition na binayaran ni Tita Shelly, mas pipiliin ko pang magkulong na lang sa bahay. Laking pasalamat ko na lang at hindi ko siya nakasalubong ngayong umaga. Pagdating ng tanghalian, kumain na kami, hinandaan ako ni Tita Shelly ng stewed tomato brisket at broccoli. Habang kinakain ko ang mga masustansyang pagkaing inihanda niya, naging emosyonal a

Hindi mapigilan ni Maliya ang mabilis na pagtibok ng kanyang puso. Agad niyang ibinaba ang kanyang paningin at tumitig sa velvet box na hawak niya. Malapit na siyang palayasin ni Luke, pero heto ang Old Madame at binibigyan siya ng regalo. Hindi ba alam ng matanda na balak na siyang hiwalayan ng kaniyang apo? Malamang ay hindi pa ito nasasabi ni Luke sa pamilya niya, pero para kay Maliya, hindi na iyon mahalaga.Habang nakikipag-usap si Mrs. Argente sa kaniyang apo, paminsan-minsan nitong kinakausap si Maliya. Damang-dama ni Maliya ang pagbabago sa trato ng Old Madame sa kanya—dahil lang ito sa batang babaeng dinadala niya.“Lumalaki na ang tiyan mo araw-araw, mahirap na ang magtrabaho,” sabi ng matandang babae. “Sa bahay ka na lang mag-alaga ng bata, huwag ka nang pumasok sa kumpanya.”Tumango si Maliya. “Opo, Grandma.”Sa hapunan, magkakasama ang matandang mag-asawang Argente kasama si Luke na apo nila, at Maliya. Hindi tumabi si Maliya kay Luke. Sa halip, naupo siya sa tapat nito.

Kitang-kita ko ang pagbabago ng hitsura ni Angela, agad na lumamig ang kanyang mukha sa pambabara ni Ate Sarah. Pero tila walang pakialam si Ate Sarah. Ni hindi na niya tinapunan ng tingin ang babaeng nasa harap namin at binaling ang atensyon sa akin.“Maliya, tara na!” sabi niya habang hinihila ang braso ko palayo.Habang naglalakad kami, hindi ko mapigilang mapansin ang masamang timpla ni Ate Sarah. “Ate Sarah, may nangyari ba na hindi maganda sa inyo?” tanong ko, hindi makatiis sa kuryosidad.“Wala naman,” maikli niyang sagot, pero bakas ang pait sa kanyang boses. “Sadyang naiirita lang ako sa kanya. May mga tao talagang mahirap sikmurain.” Pait niyang ngiti sa akin.Naramdaman kong nakatingin pa rin sa amin si Angela mula sa malayo. Sandali akong napabaling sa gawi niya at doon nga ay natagpuan ko ang poot sa kanyang mga mata, bago ito pumasok ng confort room. Maya-maya, may naalala ako. Ang perlas.“Ate Sarah, pasensya na, pero pwede ba pabalik muna sa table para kunin ang bag ko

Matagal bago ko tuluyang naibaba ang telepono. Ramdam ko ang panginginig ng aking kamay.“Kailangan mo bang bumalik?” tanong ni Professor Adrian. Narinig niya ang boses ni Lukas—ang boses na hindi nagtatanong, kundi nag-uutos, dahil pinindot ko ang loud speaker.Pagkatapos ng ilang sandali ng katahimikan, sumagot ako, “Babalik ako.” Gusto kong malaman kung ano pa ang sasabihin niya. Gusto kong makita kung hanggang saan pa ang kaya niyang gawin para sa babaeng iyon.Apatnapung minuto ang lumipas, huminto ang sasakyan sa harap ng pamilyar na gate ng villa.“Dito ka ba tutuloy ngayong gabi?” tanong ni Professor.“Siguradong hindi,” sagot ko nang may mapait na katiyakan. “Professor Adrian, pakihintay na lang po ako rito.” Alam ko ang takbo ng utak ni Lukas. Para sa kanya, ang pakikipag-usap sa akin ay isang malaking istorbo, isang pagsasayang ng kanyang mahalagang oras. Hindi ito magtatagal.Tumango si Professor. Pumasok ako sa villa gamit ang password na tila hindi na nararapat sa akin.