All Chapters of อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ: Chapter 111 - Chapter 120

"รัชนี! นมได้หรือยัง?" กัลยาร้องเรียกจากในห้องนอนหรูหราโทนสีชมพูขาว ที่ตกแต่งด้วยตุ๊กตาฮัลโหลคิตตี้อย่างครบครัน"ใจเย็น ๆ สิพี่ นี่กำลังยกไปให้ที่ห้องแล้ว" รัชนีขานรับพลางเดินจ้ำอ้าวไปที่ห้องของลูกพี่ลูกน้อง โดยใช้สองมือประคองถาดเอาไว้ เธอเปิดประตูห้องออกกว้างแล้วก้าวเข้าไปด้านในกัลยายิ้มบาง ๆ เมื่อเห็นรัชนียกนมสดอุ่น ๆ ที่สั่งไว้มาให้ เธอลุกจากเตียง เดินตรงไปหารัชนีและช่วยรับถาดนั้นมา"ขอบใจนะ" กัลยาเอ่ยกับหญิงสาวที่อายุน้อยกว่าเธอหนึ่งปี "ทั้งสวย ใจดี แล้วก็ขยัน ลูกพี่ลูกน้องของฉันนี่สุดยอดจริง ๆ" หญิงตั้งครรภ์เอ่ยชมลูกพี่ลูกน้องแท้ ๆ เพียงคนเดียวจากครอบครัวสโนห์รัชนีเป็นลูกของน้องสาวสโนห์ที่แต่งงานกับพ่อค้าขายของทอดริมถนน น้องสาวของเธอมีลูกเพียงคนเดียว นั่นก็คือรัชนี"ไม่เป็นไรเลยพี่ ดื่มนมก่อนสิ" รัชนีเดินไปที่เก้าอี้หน้าโต๊ะเครื่องแป้งแล้วนั่งลง "พี่อยากได้ขนมกินเล่นด้วยไหม? เดี๋ยวฉันไปหยิบมาให้"กัลยาส่ายหน้าพลางจิบสำหรับคนท้อง "ไม่อ่ะ ฉันยังอิ่มอยู่เลย ขอบใจนะ" เธอยิ้มหวาน "เธออยากกินขนมไหมล่ะ? ไปหยิบที่ห้องครัวได้เลยนะ เหมือนแม่จะตุนไว้เยอะเลย"รัชนีส่ายหน้า หญิงสาวหน้

"ฮัลโหล คุณชยุตม์ ได้ยินผมไหมครับ?" เสียงของเกียรติฟังดูตื่นตระหนกเพราะไม่ได้ยินเสียงตอบรับจากชยุตม์"ขะ...ขอโทษครับคุณเกียรติ พอได้ยินข่าวจากคุณ ผมก็ดีใจมากจนพูดไม่ออกเลย ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือนี้นะครับ" ชยุตม์หลุดจากภวังค์ในไม่กี่วินาที"ด้วยความยินดีครับคุณชยุตม์ หวังว่าข้อมูลจากผมจะส่งตรงถึงผู้เกี่ยวข้องได้เลยนะครับ พรุ่งนี้ศาลศาสนาจะส่งหมายเรียกพิจารณาคดีครั้งแรกไปให้คุณเอกชัย""แน่นอนครับ ผมจะรีบแจ้งข่าวดีนี้ให้กัลยาและครอบครัวของเธอทราบโดยเร็วที่สุด ขอบคุณอีกครั้งนะครับ""ครับผม ถ้าอย่างนั้นผมขอวางสายก่อนนะครับ ราตรีสวัสดิ์ครับ""ราตรีสวัสดิ์ครับคุณเกียรติ" ชยุตม์ตอบกลับและวางสาย เขาเก็บโทรศัพท์มือถือลงในช่องเก็บของหน้ารถพร้อมกับยิ้มกว้าง "อีกนิดเดียว อีกแค่นิดเดียวคุณก็จะได้เป็นภรรยาของชยุตม์ ปรีดีแล้ว"หลังจากคุยกับเกียรติเสร็จ ชยุตม์ก็หันมาจดจ่อกับการขับรถมุ่งหน้าไปยังโบกอร์ ซึ่งเป็นบ้านของพ่อแม่เขาความรู้สึกเหนื่อยล้าและง่วงนอนที่กวนใจมาตั้งแต่เมื่อกี้หายเป็นปลิดทิ้งทันทีที่ได้รับข่าวดีจากทนายความที่ไว้ใจได้เขาแทบอดใจรอไม่ไหวที่จะรีบบอกกัลยา แต่ก็ต้องตั้งสมาธิกั

เอกชัยขับรถมุ่งหน้าไปยังสถานีตำรวจที่ใกล้ที่สุดด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกันไปหมดเขาบีบพวงมาลัยรถแน่น เอกชัยจ้องเขม็งไปข้างหน้าพร้อมกับพ่นลมหายใจออกมาอย่างแรงลมหายใจของเขาหอบถี่พร้อมกับจังหวะหัวใจที่เต้นระส่ำระสาย ความโกรธพุ่งพล่านหลังจากได้อ่านหนังสือฟ้องหย่าจากกัลยา... ภรรยาที่เขามักจะเอาไปอวดอ้างต่อหน้าคนอื่นเสมอกริ๊ง!เพิ่งจะมาได้ครึ่งทาง เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นอีกครั้ง"จิ๊! ใครวะเนี่ย! ไม่รู้หรือไงว่าคนกำลังอารมณ์เสีย!" เขาบ่นอย่างหงุดหงิด มือข้างหนึ่งหยิบมือถือออกมาจากช่องเก็บของหน้ารถและเห็นสายเรียกเข้าจากชัยลัยชายหนุ่มหนวดบางรับสายจากอดีตภรรยาของชยุตม์อีกครั้ง "มีอะไรอีก? ฉันกำลังรีบ ฉันกำลังขับรถไปสถานีตำรวจ""อย่าเพิ่งวู่วามสิคุณ! คุณต้องมีแผนก่อนถึงจะเอาชนะพี่ชยุตม์ได้ คุณก็รู้ใช่ไหมว่าอดีตพ่อสามีของฉันเป็นตำรวจเกษียณน่ะ ลืมเรื่องนี้ไปแล้วหรือไง? อย่าเพิ่งรีบ ระงับอารมณ์ไว้ก่อน!"กึก!รถที่แล่นมาด้วยความเร็วค่อย ๆ ชะลอลง เอกชัยนำรถเข้าชิดซ้ายและจอดริมถนนใบหน้าที่แดงก่ำของเขาเปลี่ยนเป็นซีดเผือดในทันที"อย่าโง่ไปหน่อยเลยคุณ! ถ้าคุณอยากจะเอาชนะพี่ชยุตม์ คุณ

เวลาสิบเอ็ดโมงเช้า ขณะที่กำลังนั่งอยู่ในห้องทำงาน ปรีชาได้รับสายสำคัญจาก เกียรติ ทนายความที่ไว้ใจได้ของ ชยุตม์ ปรีดีเขารับสายทันที "คดีหย่าของลูกสาวผมเป็นยังไงบ้างครับคุณเกียรติ? มีข่าวเรื่องคำตัดสินของศาลหรือยังครับ?" เขาถามอย่างกระตือรือร้น อดใจรอไม่ไหวที่จะได้ยินข่าวจากคนเพียงคนเดียวที่ไปร่วมศาลในฐานะตัวแทนครอบครัวของกัลยา"ศาลมีคำตัดสินออกมาแล้วครับคุณปรีชา กัลยาลูกสาวของคุณกับเอกชัยสามีของเธอหย่าขาดจากกันอย่างเป็นทางการแล้วครับ"ข่าวนี้ทำให้ปรีชายิ้มกว้างออกมาได้สำเร็จ "ค่อยยังชั่ว ดีใจที่ได้ยินแบบนี้นะครับ ทุกอย่างเหมือนความฝันเลย ไม่คิดว่าขั้นตอนมันจะราบรื่นขนาดนี้" น้ำตาแห่งความยินดีไหลอาบแก้ม "ในที่สุดลูกสาวผมก็เป็นอิสระจากสามีบ้าๆ ๆ อย่างเอกชัยสักที"คำขอบคุณพรั่งพรูออกจากปากของปรีชาไม่หยุด เขายังแทบไม่เชื่อว่าทุกอย่างจะผ่านไปได้ง่ายดายขนาดนี้ ทั้งที่ตอนแรกคิดว่ามันจะยุ่งยากซับซ้อน"จริงครับ ขั้นตอนง่ายขึ้นเพราะบังเอิญคุณเอกชัยไม่มาศาล โชคดีที่เขาไม่มาทำเรื่องวุ่นวายครับ""ค่อยยังชั่ว บางทีเขาอาจจะกำลังยุ่งอยู่กับการจัดการเรื่องคดีฟ้องร้องยักยอกเงินนั่นแหละมั้ง" ปรีช

ชัยลัยจิ๊ปากอย่างหงุดหงิดเมื่อได้ยินเสียงร้องไห้ของเอกชัยที่ไม่หยุดสักที แถมยังเมินคำพูดของเธอมาตั้งนานแล้ว"พี่อยู่ไหน? เดี๋ยวฉันไปหานะ ฉันกลัวพี่จะฆ่าตัวตายอีกเพราะหย่ากับกัลยา"คำถามของชัยลัยไม่ได้รับคำตอบ เอกชัยยังคงจมอยู่กับความเสียใจและความสำนึกผิดอย่างลึกซึ้งหยดน้ำตาไหลลงมาไม่หยุด คร่ำครวญถึงสถานะใหม่ของตัวเองที่กลายเป็นพ่อหม้ายไร้ลูก ความฝันทั้งหมดพังทลาย ความหวังที่จะเป็นบอสใหญ่แตกเป็นเสี่ยง ๆ เหลือเพียงความเสียใจที่กัดกินใจ"ยกโทษให้พี่นะ กัลยา พี่เสียใจ กลับมาบ้านของเรานะ" เอกชัยสะอื้นไห้ไม่หยุดเสียงจิ๊ปากดังขึ้นอีกครั้ง ชัยลัยเริ่มรำคาญเสียงร้องไห้ของปรีชา "พี่ ไปที่ร้านประจำได้ไหม? มาเจอกัน หรือฉันไปหาพี่ก็ได้ ฉันกลัวพี่จะเกิดอุบัติเหตุ แผนเราจะพังเอา"เอกชัยยังคงนิ่ง เศร้าไม่หาย"เถอะน่าพี่ จะเป็นแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่? จะปล่อยให้ชยุตม์แต่งงานกับกัลยาจริง ๆ เหรอ? ถ้าเป็นแบบนั้น พี่จะเสียกัลยาไปจริง ๆ นะ พี่จะไม่มีวันได้เธอกลับมาอีก ลุกขึ้นมาสิพี่! อย่าทำตัวอ่อนแอ ฉันรู้ว่าพี่เจ็บ ฉันก็เคยอยู่จุดนั้น แต่ฉันลุกขึ้นมาได้ เพราะฉันเชื่อว่าฉันจะได้ชยุตม์กลับมา พี่ก็ต้