Semua Bab อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ: Bab 91 - Bab 100

การมาของชยุตม์กับกัลยาที่สถานีตำรวจ ก็เพื่อมาแจ้งความเอาผิดเอกชัย ถึงแม้หลักฐานที่มีจะเป็นแค่รอยแดงที่ท้องกับเอวของหญิงสาว "ผมมาที่นี่เพื่อแจ้งความคดีการใช้ความรุนแรงในครอบครัวที่ญาติของผมโดนมาครับ" ชยุตม์อธิบายกับตำรวจตรงหน้า ตำรวจหญิงกับตำรวจชายมองหน้ากันก่อนจะนิ่งเงียบไป ชยุตม์เริ่มหงุดหงิดที่เรื่องไม่คืบหน้าสักที "ว่ายังไงครับ ดำเนินคดีได้เลยไหม? ผมอยากให้พาไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาล เพราะน้องผมโดนทำร้าย มีหลักฐานชัดเจน" เขาพูดต่อ แต่ตำรวจก็ยังเงียบ สายตากลับจับจ้องไปที่สภาพการแต่งตัวที่ดูซอมซ่อของเขา กัลยาคิดไว้แล้วว่าตำรวจอาจให้ความสนใจกับภาพลักษณ์ของชยุตม์มากกว่าคำให้การ "คุณตำรวจ!" ชยุตม์เริ่มเสียงแข็ง "ผมมาแจ้งเรื่องจริงจัง การกระทำของสามีน้องผมมันเกินไปแล้ว เขาต้องได้รับโทษ ไม่มีกฎหมายคุ้มครองเลยเหรอครับ?" "ครับ เราจะตรวจสอบเรื่องนี้" ตำรวจตอบเสียงเนือย "แต่ถ้าเป็นไปได้ รบกวนหาหลักฐานเพิ่มเติมก่อนนะครับ เผื่อว่ารอยที่เห็นอาจเกิดจากการกระแทกโดยไม่เจตนา เพราะเคสแบบนี้ส่วนใหญ่สุดท้ายก็จบลงด้วยความเข้าใจผิด" ปัง! คำพูดนั้นทำให้เลือดชยุตม์ความโกรธพลุ่งขึ้นทันที เขาไม

เอกชัยชักมือกลับหลังจากถูกชัยลัยเมิน เขานั่งลงด้วยสีหน้าเรียบ ๆ อันที่จริงแล้วเขาไม่อยากเจอผู้หญิงคนนี้เลย ถ้าไม่ติดว่าเธอสัญญาจะให้เงินสองร้อยล้าน เงินจากพ่อตาเขาใช้ไปครึ่งหนึ่งแล้ว ทั้งค่าเช่าตึกและรีโนเวท ตอนนี้ยังต้องหาทางหาเงินเพิ่ม และวิธีเดียวคือรีดไถเงินจากชัยลัยไปก่อน จนกว่าจะได้นักลงทุน เขารู้ดีว่าหานักลงทุนไม่ง่าย เพราะงั้นชัยลัยจึงยังเป็น "ทรัพย์สิน" อีกตัวที่เขาจะไม่ปล่อยไปง่าย ๆ "กัลยากลับบ้านพ่อแม่แล้วใช่ไหม?" ชัยลัยจ้องเขาเขม็ง "ตอบมา!" เธอตะคอก เอกชัยพยักหน้า ถอนหายใจเบา ๆ แต่ยังทำหน้าตาปกติดี "ใช่ กลับไปบันดุง เพิ่งไปได้สองวัน เดี๋ยวขาฉันหายก็จะไปรับกลับมา" ชัยลัยจิ๊ปาก "ทำไมปล่อยเธอไปได้! ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอ ให้รักษาชีวิตคู่ไว้จนกว่าฉันจะเห็นชยุตม์พัง! ถ้าเป็นไปได้ก็อย่าปล่อยกัลยาไปเลย ทรมานมันไปเรื่อย ๆ ให้มันรู้สึกแบบฉัน!" เอกชัยเริ่มขึ้นเสียง "ก็แค่กลับบ้านเอง ทำไมต้องทำเป็นเรื่องใหญ่? ฉันกับกัลยาไม่ได้มีปัญหาอะไร แล้วเธอจะมาใส่อารมณ์กับฉันทำไม? ฉันรู้ว่าต้องทำยังไงอยู่แล้ว ต่อให้เธอไม่บอก ฉันก็ไม่หย่ากับกัลยาหรอก!" "โง่จริง ๆ!" ชัยลัยสวน "ปล่อยเธอก

ชยุตม์กับพ่อแม่ของกัลยากำลังพยายามทวงความยุติธรรมให้เธอ เปิดโปงความผิดของเอกชัยตลอดสองปีที่อยู่กับลูกสาวคนเดียวของสโนห์และปรีชา ในฐานะพ่อ ปรีชาไม่ยอมให้ลูกถูกทำร้ายง่าย ๆ โดยเฉพาะเมื่อเอกชัยถึงขั้นลงไม้ลงมือ แถมยังใช้เล่ห์เหลี่ยมจนหลอกเอาเงินก้อนโตไปได้ หลังจากเดินทางกันมาพอสมควร ชยุตม์กับปรีชาก็มาถึงธนาคารชื่อดังแห่งหนึ่ง ทั้งคู่ลงจากรถ แล้วเดินไปยังประตูกระจกที่ยามสองคนเปิดต้อนรับพร้อมรอยยิ้ม ยามทักทายปรีชาอย่างสุภาพ แล้วพาไปยังโซนลูกค้าพิเศษ ชยุตม์ได้แต่ตะลึงและแอบรู้สึกด้อยลงเล็ก ๆ เมื่อรู้ว่าว่าที่พ่อภรรยารวยมาก ตอนแรกที่เห็นบ้านกัลยา เขาก็เพิ่งรู้ว่าเธอเป็นลูกคนรวย และตอนนี้ก็เพิ่งรู้ว่าปรีชามีเงินเก็บมหาศาล ชยุตม์เดินตามหลังเหมือนบอดี้การ์ด มองปรีชาที่กำลังคุยกับเจ้าหน้าที่ธนาคาร ระหว่างที่ปรีชาคุยงาน ชยุตม์ก็แอบออกมาหามุมโทรศัพท์ ชายหนุ่มเดินออกจากธนาคาร ยกมือถือแนบหู "ฮัลโหล มีอะไรเหรอ ชยุตม์?" ปลายสายถาม ชยุตม์หันมองด้านหลังให้แน่ใจว่าไม่มีใครได้ยิน "เธอยุ่งไหม?" "ไม่ยุ่ง มีอะไรให้ช่วยเหรอ?" พลอยถาม "จะขอให้ช่วยใช่ไหม?" "อืม" ชยุตม์ตอบสั้น ๆ "ว่าไง

สโนห์มองหน้าลูกสาวพลางถอนหายใจยาว ไม่คิดเลยว่าจะได้ยินคำสารภาพแบบนี้จากลูกตัวเอง ถ้ามองอีกมุม การนอกใจมันก็ผิดจริง แต่ในชีวิตคู่แบบที่กัลยาเจอ ก็ไม่แปลกที่เธอจะโหยหาความรักจริง ๆ จากผู้ชายคนอื่น "แม่โกรธหนูไหมคะ?" กัลยาก้มหน้า มือกำเข้าหากันแน่นบนตัก "หนูยอมรับผิดทุกอย่าง แต่หนูมีเหตุผลนะคะ ถึงทำแบบนั้น หนูผิดจริง แต่ก็เพราะพฤติกรรมของพี่เอกชัยเอง" สโนห์ถอนหายใจอีกครั้ง แล้วลูบไหล่ลูก "ทำไมต้องทำแบบนั้นล่ะลูก ถ้าอยู่ด้วยกันไม่ได้ก็ควรหย่า แล้วค่อยเริ่มต้นใหม่ การนอกใจมันไม่ดีนะลูก กฎแห่งกรรมมันมีจริง" กัลยาพยักหน้าเบา ๆ แล้วค่อย ๆ เลื่อนลงไปนั่งคุกเข่าตรงหน้าแม่ "หนูรู้ว่าหนูผิดมาก แต่ทุกอย่างมันย้อนกลับไปไม่ได้แล้ว" สโนห์จับแขนลูกจะให้ลุกขึ้น แต่กัลยายังนั่งอยู่ที่เดิม "เอาเถอะ ยังไงตอนนี้ลูกก็จะหย่ากับเขาแล้ว อย่างมากก็คงแค่คุยกันผ่านมือถือใช่ไหม?" กัลยาเงยหน้าขึ้นแล้วส่ายหัว น้ำตาไหลพรากลงมา สโนห์ขมวดคิ้ว "หมายความว่ายังไง? เคยเจอกันเหรอ?" กัลยาก้มหน้าอีกครั้ง จับมือแม่แล้วจูบเบา ๆ "ขอโทษค่ะแม่ หนูทำผิดร้ายแรง หนูนอกใจกับลูกพี่ลูกน้องของพี่เอกชัย เขาเป็นหมอสูติฯ ที่แ

"เมื่อกี้พ่อพูดว่าอะไรนะ? มีข่าวดีเหรอ? เรื่องอะไร?" สโนห์ถามสามีที่เอนตัวพิงโซฟาพร้อมกางแขนทั้งสองข้างออก "เดี๋ยวพ่ออธิบายให้ฟังนะ รอได้ดื่มกาแฟฝีมือลูกพ่อก่อน พ่อเหนื่อยมากเลย ไปวิ่งวุ่นกับตาฝ้ายมาทั้งวัน โน่น ไปถามเจ้าตัวเอา" ปรีชาหันไปมองชยุตม์ "ตอนอยู่ที่สถานีตำรวจ พวกเราถูกบอกให้รอเป็นชั่วโมง พอได้นั่งคุยกับตำรวจก็ยังเรื่องเยอะ โชคดีน้องฝ้ายโทรหาคนรู้จักอีก เลยทำเรื่องได้ แล้วก็รับหลักฐานใหม่เพิ่ม ตอนนี้เหลือแค่รอหมายเรียกจากตำรวจที่จะไปจับเอกชัย แต่ฝ้ายบอกว่ายังอยากหาหลักฐานเพิ่มก่อนให้คดีเดินหน้า" ปรีชาอธิบายยาวเหยียด สโนห์พยักหน้าฟัง พลางเหลือบมองชยุตม์ที่นั่งเงียบ ๆ แอบมองไปทางครัว ตอนแรกที่เห็นสายตาชยุตม์มองลูกสาว เธอไม่ได้คิดอะไร แต่ตอนนี้รู้แล้วว่าสายตานั้นคือสายตาของความรัก จากคนสวนกำมะลอที่มีต่อกัลยา "แล้วเอายังไงดีคะพ่อ? รอให้กัลยาหย่ากับเอกชัยก่อน แล้วค่อยดำเนินคดีดีไหม? ถ้าให้แม่แนะนำนะ ควรให้หย่าขาดจากกันก่อน จะได้เคลียร์ทีละเรื่อง" ปรีชาหันไปมองฝ้าย "ว่าไงฝ้าย ตามที่แม่พูดโอเคไหม?" ชยุตม์พยักหน้าทันที "แบบนั้นดีกว่าครับพ่อแม่ ควรให้กัลยาหย่าก่อน จะได้ก