Semua Bab อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ: Bab 51 - Bab 60

"จำไว้นะ ต้องทำตามที่หมอสั่ง ฉันไม่ได้อยู่ที่นั่นด้วย อย่าดื้อล่ะ เพื่อให้โปรแกรมตั้งครรภ์ผ่านไปได้ด้วยดี"เอกชัยเตือนภรรยาเป็นรอบที่ร้อยก่อนที่กัลยาจะออกไปกับหมออรทัย ส่วนชยุตม์ออกไปก่อนแล้วโดยอ้างว่ามีธุระอื่น"ค่ะพี่ หนูเข้าใจแล้ว หนูไปโรงพยาบาลก่อนนะคะ" กัลยาบอกลาสามีพร้อมถือกระเป๋าเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนเอกชัยถอนหายใจยาว มองกัลยากับหมอผู้หญิงที่ยืนรออยู่ เขาไม่ได้สงสัยอะไรเลย แค่รู้สึกไม่อยากให้ภรรยาไปจะมีใครคอยดูแลเอาใจใส่เขาได้ดีเท่ากัลยาอีกล่ะ? พ่อแม่เขาก็คงไม่ทำ น้องสาวนี่หนักเลย แค่ใช้พิมไปซื้อน้ำหรือรับยายังยากสองวันที่อยู่โรงพยาบาล มีแค่กัลยาที่พึ่งพาได้ตอนที่เขาทำอะไรไม่ได้เพราะขาทั้งสองข้างถูกพันผ้าพันแผลเป็นมัมมี่"หนูไปแล้วนะคะพี่" กัลยาบอกลาแล้วหันหลังเตรียมเดินออกไป"เดี๋ยวก่อน!" เอกชัยรั้งไว้ หยุดฝีเท้าของภรรยากัลยาหันกลับมา "มีอะไรคะพี่?""ไม่อยากกอดสามีหน่อยเหรอ? จุ๊บหน่อยสิ" เอกชัยกางแขนออก หลับตาขออ้อมกอดกัลยายิ้มบาง ๆ เดินกลับไปที่เตียง กอดสามีและประทับริมฝีปากเบา ๆ"ไปจริง ๆ แล้วนะคะ เดี๋ยวถึงโรงพยาบาลแล้วหนูไลน์บอก" กัลยาบอกลาอีกครั้ง"อืม" เอกช

"กัลยาอยู่ไหน?" ชัยลัยถามซ้ำกับเอกชัยที่ยังคงนิ่ง สีหน้าแสดงความงุนงงออกมาเล็กน้อย "พี่กัลยากำลังทำโปรแกรมตั้งครรภ์อยู่ที่โรงพยาบาลแม่และเด็ก เพิ่งออกไปไม่นาน ประมาณชั่วโมงสองชั่วโมงก่อน" พิมตอบ ส่วนเอกชัยไม่อยากยุ่งกับอารมณ์หึงหวงของชัยลัย เขารู้ดีว่าชัยลัยมาทำไม และเริ่มเอือมกับพฤติกรรมเหมือนเด็กเอาแต่ใจของเธอ "ไปกับใคร? กับชยุตม์เหรอ?" คำถามนี้ทำให้เอกชัยหงุดหงิด "อย่าลากเมียฉันไปเกี่ยวกับปัญหาส่วนตัวของพวกเธอ เมียฉันเป็นคนดี เธอกำลังทำโปรแกรมตั้งครรภ์ ไม่ได้ไปเป็นชู้กับผัวเธอ ถ้าจะสงสัยก็สงสัยผัวตัวเอง อย่ามายุ่งกับเมียฉัน พวกเราก็มีปัญหาเหมือนกัน!" ชัยลัยถอนหายใจ "ฉันไม่ได้กล่าวหา แค่ถามว่ากัลยาไปกับชยุตม์หรือเปล่าแค่นั้นเอง ก็ฉันเป็นเมีย จะหึงจะสงสัยมันก็ปกติไม่ใช่เหรอ เพราะช่วงนี้พวกเขาเจอกันบ่อย" เอกชัยจิ๊ปาก "เขาเจอกันเพราะเป็นหมอกับคนไข้ ถ้าแบบนั้นโรงพยาบาลคงต้องปิดกิจการหมดแล้ว เธอก็เป็นหมอ น่าจะเข้าใจงานสามีตัวเองดีที่สุด คิดแบบมืออาชีพหน่อย ถ้าชยุตม์จะมีคนอื่น ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่เมียฉัน ผู้หญิงในโลกมีอีกเยอะแยะที่ชอบเขา เพราะเขาหล่อ แต่ไม่ใช่กัลยา" "ฉัน..." ย

ชยุตม์ยอมจำนนในท้ายที่สุด เขาส่งมือถือให้กัลยาแล้วลุกจากเตียง เดินไปที่หน้าต่างห้องและยืนอยู่ข้างเตียงคิงไซส์นั้นสายตาของเขาจับจ้องไปที่กัลยาที่กำลังรับโทรศัพท์จากเอกชัย หัวใจเขาเต้นแรง หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างควบคุมไม่ได้ ความรู้สึกหึงหวง เจ็บปวด และหงุดหงิดถาโถมเข้ามาพร้อม ๆ กันสีหน้าของเขาบ่งบอกชัดเจนว่าไม่พอใจที่กัลยายังติดต่อกับเอกชัยอยู่ รู้งี้เขาถอดซิมมือถือของเธอทิ้งตอนที่พาตัวมาด้วยก็ดี"ฮัลโหลค่ะพี่" กัลยาพูดสายด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานน้ำเสียงออดอ้อนนั้นยิ่งทำให้ชยุตม์ปวดใจและหึงจนหน้ามืดคุณหมอหนุ่มรูปหล่อถอนหายใจยาว รู้สึกอึดอัด พยายามทำใจให้สงบทั้งที่ข้างในกำลังเดือดพล่าน"ฮัลโหล กัลยา ถึงโรงพยาบาลแล้วใช่ไหม?" เอกชัยถาม "หมอตรวจหรือยัง? ทำไมไม่เห็นบอกกันบ้างเลย?""อ้าว ฉันบอกพี่ไปแล้วนะคะ เมื่อกี้ก็ส่งข้อความไปหาพี่ ไม่เห็นเหรอคะ?""ไม่เห็นมีเลย พี่ถึงได้โทรมานี่ไง แล้วตกลงถึงโรงพยาบาลแม่และเด็กตอนไหน? กี่โมง?"กัลยาเหลือบมองชยุตม์ที่ยังคงจ้องมองเธออยู่ ชายหนุ่มที่ไม่ได้ใส่เสื้อผ้าสักชิ้นกำลังตั้งใจแอบฟังบทสนทนาระหว่างเธอกับเอกชัยอย่างจดจ่อ"ถึงตอนสี่โมงเย็นค่ะ"

สโนห์กำลังเตรียมตัวจะไปโรงพยาบาลแม่และเด็ก ที่ซึ่งกัลยากำลังเข้าคอร์สเตรียมตั้งครรภ์อยู่ในขณะที่ปรีชา ผู้เป็นสามีดูเหมือนจะไม่ค่อยเห็นด้วยกับความต้องการของสโนห์เท่าไหร่ เพราะตอนนี้มันดึกมากแล้ว"เอาไว้พรุ่งนี้ดีกว่าน่าคุณ นี่มันก็ดึกป่านนี้แล้ว" ปรีชาบอกกับภรรยาที่หิ้วกระเป๋าเตรียมพร้อมแล้ว "ถ้าไปพรุ่งนี้เราอาจจะได้คุยกับหมอที่ดูแลกัลยา แต่ถ้าไปตอนนี้ หมอคงไม่อยู่แล้วล่ะ""ไปตอนนี้แหละพ่อ สงสารกัลยาที่ต้องอยู่คนเดียว ถ้าหมอไม่อยู่ ก็คุยกับพยาบาลเอาก็ได้ ที่สำคัญคือฉันจะได้ไปอยู่เป็นเพื่อนลูกไง ปล่อยให้อยู่คนเดียวน่าสงสารออก"ปรีชาพยักหน้าเบา ๆ จำยอมต้องทำตามใจภรรยา"ผมว่าเอาไว้พรุ่งนี้ดีกว่าครับคุณสโนห์ ดึกป่านนี้แล้ว เผื่อมีอันตรายอะไรขึ้นมา เราควรเอาอุบัติเหตุของเอกชัยมาเป็นบทเรียนเตือนใจพวกเรานะ จะได้ระมัดระวังการเดินทางให้มากขึ้น ยิ่งดึก ๆ แบบนี้ด้วย" จิระวัฒน์ พ่อของเอกชัยเอ่ยขึ้น"จริงอย่างที่คุณจิระวัฒน์ว่านะ เอาไว้พรุ่งนี้ดีกว่า" ปรีชาพยักหน้าเห็นด้วย"ใช่ครับแม่ พรุ่งนี้ค่อยไปเถอะ อีกอย่างกัลยาก็มีหมอที่เก่งที่สุดดูแลอยู่แล้ว ป่านนี้เธอคงกำลังพักผ่อนอยู่แหละครับ" เอกชั

เมื่อไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว แทนที่จะเสียเที่ยวที่อุตส่าห์ดั้นด้นมาถึงย็อกยาการ์ตาโดยไม่ได้อะไรเลย ชัยลัยจึงพยายามหว่านล้อมรปภ.สองคนให้ยอมปล่อยเธอกลับขึ้นไปที่ห้อง"ช่วยให้ฉันได้เจอชู้ของสามีหน่อยนะคะ ฉันสัญญาว่าจะไม่ทำอะไรเลย แค่อยากคุยกับมันดี ๆ เท่านั้น" ชัยลัยทำหน้าราวกับจะร้องไห้ ขอร้องรปภ.สองคนให้ปล่อยเธอตอนนี้เธออยู่ในลิฟต์กับรปภ.ผู้ชายสองคน กำลังลงไปชั้นล่างสุด"ฉันไม่ทำอะไรจริง ๆ ค่ะ ฉันสัญญา" ชัยลัยย้ำอีกครั้ง พยายามทำให้พวกเขาเชื่อรปภ.สองคนยังคงเงียบแล้วมองหน้ากัน หนึ่งในนั้นเหลือบไปมองมือของชัยลัยที่กำเงินแบงก์สีแดงไว้หลายใบจากรอยยิ้มของหมอเสริมความงามคนนั้น ดูออกชัดเจนว่าเธอไม่ได้เดือดดาลเหมือนเมื่อกี้แล้ว"เอาไงดี?" รปภ.คนหนึ่งกระซิบ พลางเอาศอกสะกิดแขนเพื่อน "ก็ถือว่าเอาไปให้เมียที่บ้านละกัน เมียฉันใกล้คลอดแล้ว"รปภ.ร่างสูงใหญ่ที่มีหนวดหนาครึ้ม ยักไหล่อย่างลังเล ทั้งที่จริง ๆ เขาเองก็ต้องใช้เงินเหมือนกัน ทั้งเมียคนแรก เมียคนที่สอง ไหนจะลูก ๆ ที่ชอบขอเงินค่าขนมอีก"ฉันสัญญาว่าจะไม่ทำอะไรเกินเลยค่ะ ฉันก็รู้ดีว่าถ้าทำร้ายคนอื่นมันมีผลยังไง ฉันเป็นหมอที่ค่อนข้างมีชื่