"อุบ! อูก!!!"ไม่ต้องตกใจหรอกครับ เสียงผมอาเจียนเองแหละ คือไม่รู้เป็นอะไรเหมือนกัน มันเป็นมาได้อาทิตย์นึงแล้วล่ะครับ เท่าที่จำได้นะ ก็หลังจากที่กลับมาจากทะเลได้สักสองสามอาทิตย์อ่ะ"อูก!!!""เรย์ เป็นไงบ้าง ดีขึ้นยัง"นลินถามผมเรื่อยๆครับ มือเธอก็ลูบหลังผมไป ผมรู้ว่าเธอเป็นห่วงครับ รู้ว่าเธออยากได้คำตอบ ไอ้ผมเองก็อยากตอบอยู่หรอก แต่ปัญหาคือ..."อูก!!!"ผมยังงานเข้าไม่หายเลยไง ไอ้อ้วกห่านี่มันยังออกไม่หมดพุงเลยยังตอบเมียไม่ได้ จนเวลาผ่านไปสักพักนั่นแหละครับ ผมถึงรู้สึกว่าอะไรที่แดกเข้าไป แม่งก็ออกกลับหมด"ดีขึ้นยัง""อืม น่าจะโอเคแล้วแหละ"บอกตรงๆ นี่ผมก็เพิ่งได้ชะโงกหน้าขึ้นมาจากชักโครกนี่แหละ "งั้นล้างหน้าล้างตาหน่อยนะ"นลินบอกแล้วพยุงผมไปที่อ่างล้างหน้าครับ เธอเปิดน้ำแล้วล้างหน้าล้างตาให้ผม ส่วนผมเหรอ ก็แม่งโคตรเวทนาตัวเองไง ตอนนี้นะ แสบคอก็แสบ แรงก็ไม่มี มึนหัวก็มึน กินอะไรเข้าไปก็ออกกลับหมด คือแม่งผมไม่เข้าใจว่ะ คือผมเป็นเหี้ยอะไรวะ!"ฉันว่านายไปหาหมอหน่อยมั้ย"นลินบอกผมระหว่างที่พยุงผมออกมาจากห้องน้ำครับ ความจริงเธอถามผมแบบนี้มาหลายครั้งแล้วแหละ ตั้งแต่วันแรกที่อาการ
Read more