Todos los capítulos de CRUEL GUY กับดักร้ายนายเลือดเย็น: Capítulo 1 - Capítulo 10

"เย้!!! สอบเสร็จแล้ว โล่งไปที!!!!! ฮู้วววววว"ความอัดอั้นของการสอบไฟนอลถูกปลดปล่อยออกไปผ่านเสียงตะโกนดังๆไปยังบึงน้ำกว้างของมหาวิทยาลัย เสียงนั้นคือเสียงของดาว เพื่อนสนิทของฉันเอง ส่วนฉัน นลิน นะ เรียนรัฐศาสตร์การทูตปีสุดท้ายแล้ว คาดว่าต้องจบแน่ๆ เพราะฉันมั่นใจข้อสอบมากเลยล่ะ มั่นใจว่าต้องผ่าน และฉันต้องเรียนจบ"ลาก่อนชีวิตมหาลัยยยยยยย!!!"ฉันตะโกนสมทบดาวออกไปอีกคน เพราะกว่าจะผ่านไฟนอลเทอมสุดท้ายไปได้ เล่นเอาแทบกระอักเลือด(ตาย)แน่ะ"ลิน หาไรกินดีกว่าปะ วันดีๆแบบนี้มันต้องฉลอง"ดาวหันหน้ามาบอกฉันหลังจากที่เราสองคนหอบแฮ่กๆไปทั้งคู่ เพราะตะโกนไปเต็มเสียงจนแทบหมดเรี่ยวหมดแรงไปเลยอ่ะ (พอดีคนมันลืมตัวทำไงได้>ไปดิ ว่าแต่ ที่ไหนอ่ะดาว ลินไม่เอาร้านแพงๆนะ คือลิน""รู้แล้วน่า ไปเหอะ ปะ"ดาวบอกฉันยิ้มๆแล้วจูงมือฉันไป จริงสินะ ฉันลืมบอกว่าตอนนี้ เอ่อ บ้านฉันกำลังมีปัญหาเรื่องเงินน่ะ ฉันเลยต้องประหยัดหน่อย"ร้านนี้เหรอดาว"ดาวลากฉันมาถึงร้านของกินใกล้ๆมหาลัยนี่แหละ "อือฮึ ร้านนี้รับรอง ไม่แพง ราคาสบายกระเป๋า""อืม" ฉันพยักหน้าแล้วเดินเข้าไปในร้านพร้อมกับดาว เราสองคนสั่งชาเขียวมาคน

Ray____ GP.Sun,April 30👤R.ay(Photo)👤dewky-&อ๊าย เรย์ นายหล่อขาดบาดใจที่สุดอ่ะ👤vivienเรย์ อย่าทำเราใจสั่นสิ 👤noo Geeeeeงื้อออออ พี่เรย์ หันหน้ามามองหนูหน่อยยยยยvivien invited Ammy____cute to the group.Ammy____cute joined the group...."ไงลิน ใจสั่นเลยใช่ป่ะ คิๆ มะๆ ดูต่อๆ"ดาวบอกแล้วเอาโทรศัพท์คืนไป สไลด์ดูรูปในไลน์ย้อนหลังไปเรื่อยๆ ตอนนี้ยังยิ้มไม่หุบเลย "ดาว ลินว่าหนักแล้วจริงๆนะเนี่ย เก็บอาการหน่อยเร็ว เดี๋ยวคนอื่นผ่านไปผ่านมาเขาจะมองเอานะ""มองก็มองสิคะ คนมันกำลังร่านอ่ะ ห้ามได้ที่ไหนกัน คิๆ"แล้วดาวก็กลับไปก้มหน้าเลื่อนๆๆหน้าจอไปเรื่อยๆตามเดิม คงลืมเรื่องถ่ายรูปไปแล้วจริงๆตึ๊ง!"อุ๊ย! อีเกรซทักมา"ดาวเงยขึ้นมาบอกฉันแล้วก้มไปกดๆๆต่อ สักพักก็เงยมามองฉันอีก"ลิน"คราวนี้เรียกฉันแล้วทำหน้าเศร้า"ห้ะ อะไรเหรอ""อีเกรซมันบอกว่าเรย์เปิดกลุ่มเอาไว้สำหรับให้สาวๆที่อยากนอนด้วยเข้าไปแอด""ห้ะ! ว่าไงนะ"ฉันตกใจจนหัวใจร่วงไปอยู่ตาตุ่ม ไม่ตกใจได้ไง ก็ดาวเพิ่งจอยกลุ่มให้ฉันไปสดๆร้อนๆ แบบนี้เขาก็คิดว่าฉันอยากนอนกับเขาน่ะสิ"งั้นรีบออกจากกลุ่มเถอะดาว"

"ทำยังไงดีนะ พรุ่งนี้จะถึงกำหนดที่พวกนั้นจะมาทวงหนี้แล้วด้วย"ฉันคิ้วขมวดไปพลาง พยายามไล่หางานที่เปิดรับสมัครจากหน้าจอโทรศัพท์ไปพลาง"งานที่เพิ่งไปสัมภาษณ์มาเมื่อวันก่อนก็ไม่เห็นจะติดต่อกลับมาสักที"ความเครียดของฉันมันยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ สิ่งที่ฉันกลัวที่สุดไม่ใช่ความลำบาก แต่กลัวว่าพวกเฮียกวงจะมาทำอะไรแม่ฉันต่างหาก ซึ่งฉันไม่ยอมแน่ๆ"เงินตั้งห้าหมื่น วันเดียวจะหาจากที่ไหนกัน" ฉันถอนหายใจแล้วถอนหายใจอีก แล้วอยู่ๆน้ำตามันก็ไหลออกมาเองตึ๊ง!เสียงไลน์แจ้งเตือนอะไรไม่รู้ รู้แต่ว่ามันทำให้ฉันนึกถึงอะไรบางอย่างขึ้นมาแบบไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ว่าทำไม ฉันถึงได้นึกถึงหน้าผู้ชายเลือดเย็นคนนั้นขึ้นมาได้"เรย์"ฉันนึกถึงทั้งหน้าเขา ทั้งคำพูดของดาวที่บอกกับฉันวันนั้น ฉันไม่รู้ว่าอะไรดลบันดาล แต่จิตใต้สำนึกของฉันมันบอกว่าฉันไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว"ยังไงแม่ก็สำคัญที่สุดนะลิน ส่วนอย่างอื่น...เสียไปก็ไม่เห็นจะเป็นไร"ฉันกัดฟันบอกตัวเอง น้ำตาก็ยังไหลลงจากตาไม่หยุด ไม่ใช่ว่าไม่เสียใจ ไม่ใช่ว่าไม่เสียดายศักดิ์ศรีที่ตัดสินใจจะทำแบบนี้ แต่แค่ฉันคิดดีแล้ว ว่าอะไรสำคัญกว่าอะไร -NALIN ENDตึ๊ง!

"นาย ว่าอะไรนะ""ค่าตัวเธอเท่าไหร่""หะ...ห้าหมื่น""เยอะไป""แต่ฉันจำเป็นต้องใช้เงินเท่านี้ ถ้าไม่ได้ ฉันไม่ขาย""ขาย? หึ ใช้คำได้ตรงดี งั้นบอกหน่อย มีเหตุผลอะไรถึงต้องใช้เงินเยอะขนาดนั้น"เรย์เดินเข้ามาใกล้ฉันอีกก้าว"เธอเองก็เรียนจบแล้ว ทำไมไม่หาเงินวิธีอื่น""ฉันหางานทำไม่ได้ ฉันจำเป็นจริงๆ ฉันต้องใช้เงิน"เหตุผลนี้ฉันพูดจริงๆไม่ได้โกหก แต่สิ่งที่ฉันไม่ได้บอกไป คือถ้าไม่ใช่เรย์ ฉันก็คงไม่ยอมขาย ฉันเองก็ไม่รู้ว่าทำไม"งั้นเราคงต้องตกลงอะไรกันอีกนิดหน่อย เพราะฉันไม่ใช่สถานสงเคราะห์ ฉันไม่ให้อะไรใครฟรีๆ แล้วถ้าจะให้ ฉันต้องได้คุ้มเสีย""จะอะไรฉันก็ยอมทั้งนั้น นายว่ามาเลย""ไปคุยกันที่คอนโดฉัน"เรย์พูดจบก็ลากฉันออกจากห้องน้ำ คราวนี้มีคนอยู่ในห้องน้ำหญิง แต่เรย์ไม่สนใจ ยังคงดึงฉันไปตามแรง เขาคงไม่รู้ว่าฉันอายจนแทบจะเอาปี๊บคลุมหัวอยู่แล้ว ...หญิงชายอยู่ด้วยกันในห้องน้ำ คนที่เห็นเขาคงไม่คิดว่าเราชวนกันเข้าไปเล่นเป่ากบกันหรอกใช่มั้ย(-...-!?)-NALIN END@CONDO (คอนโดเรย์)"เข้ามาสิ ยืนนิ่งอยู่ทำไม"ผมบอกนลินหลังจากที่เปิดประตูห้องแล้วเดินนำเข้ามาแล้ว แต่เธอก็ยังยืนก้มหน้าก้มตาอยู่หน้าประตู

"โอ๊ย ซี้ด"ฉันตื่นมาตอนเช้าแล้วรีบร้อนจะลงจากเตียงจนเผลอลืมไปว่าตอนนี้ร่างฉันระบมไปหมด ฉันไม่รู้ว่าเมื่อคืนเรย์เข้ามาในตัวฉันกี่ครั้ง รู้แต่ว่าตอนนี้ฉันเดินแทบไม่ไหว"เสียมันไปแล้วจริงๆสินะ"อยู่ๆความเศร้าก็คืบคลานมาหาฉัน ความเจ็บจุกตรงท้องน้อยเป็นหลักฐานได้ดีว่าฉันใช้ความสาวของฉันแลกเงินไปแล้วจริงๆ"ลินขอโทษนะจ๊ะแม่ แต่ลินไม่มีทางเลือกจริงๆ"ฉันบอกตัวเองแล้วพยายามทำใจโดยการยกมือขึ้นมาปาดน้ำตาที่มันไหลออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ทิ้งไป ตอนนี้ฉันต้องเข้มแข็งสิถึงจะถูก ไม่ใช่อ่อนแอแบบนี้ "ยิ้มสิลิน ยิ้มนะ"แล้วฉันก็พยายามยิ้มปลอบใจตัวเอง ปาดน้ำตาไปพลางแล้วค่อยๆก้าวลงจากเตียงไปหยิบเสื้อผ้ามาใส่จนครบ ส่วนเรย์เหรอ ฉันตื่นมาก็ไม่เห็นแล้ว ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาไปไหน"แล้วเงินล่ะ?"ฉันเพิ่งนึกเรื่องนี้ขึ้นมาได้ เมื่อคืนเรย์ยังไม่ได้ให้เงินฉัน จะว่าฉันเห็นแก่เงินก็ได้นะ ก็ตอนนี้เงินมันสำคัญกับฉันจริงๆ เงินนั่นมันจะทำให้แม่ฉันปลอดภัย"ไม่คิดว่าจะลุกไหว""เรย์!"ฉันตกใจจริงๆนะ ที่อยู่ๆเรย์ก็เปิดประตูห้องเข้ามา "เอ่อฉัน"ฉันไม่ค่อยจะกล้ามองหน้าเขาหรอก เพราะฉันไม่ใช่แค่ตกใจ แต่อายเรื่องเมื่อคืน