All Chapters of เสี่ยขายี่หวาอยากเป็นเมีย: Chapter 11 - Chapter 20

"500 ล้าน"คนในงานอ้าปากค้างไม่เว้นแม้แต่เจ้าสัวเอกราชที่มองคู่อริหนุ่มอย่างไม่อยากจะเชื่อหู เป็นไปได้ที่ลูกสาวของเขาจะมีอิธิพลกับไอ้อิฐ เนื่องจากเงินประมูลที่สูงถึงขนาดนี้ไม่ใช่เรื่องปกติที่คนอย่างเสี่ยอิฐจะยอมเสียไปกับอะไรง่ายๆ ไร้ประโยชน์เกริกกำมือแน่น หันไปมองร่างสวยบนเวทีอย่างนึกเสียดาย เวินมากมายขนาดนั้นเขาไม่สามารถเสียมีนไปเพราะผู้หญิงคนเดียวได้จริงๆ ถึงจะเสียดายอยู่มาก แต่ก็คงต้องยอมรามือ"นับครั้งที่ 1"ปากสวยเม้มเข้าหากันแน่นอย่างประหม่า มองใบหน้าเรียบนิ่งของเสี่ยอิฐที่มองเธอไม่วางตา มือหนายกไวน์ขึ้นจิบอย่างสบายใจต่างจากคนตัวเล็กบนเวทีที่แทบจะล้มพับไปอยู่รอมรอ"นับครั้งที่ 2""และ....นับครั้งที่ 3! ปิดการประมูลครับ!"ผู้คนในงานต่างปรบมือกันกราว เสียงพิธีกรไม่ได้เข้าโสตประสาทของยี่ฟวาแม้แต่น้อย หัวใจดวงเล็กรู้สึกปวดหนึบ ไม่รู้ต้องบอกว่ายังไง แต่ความเบาใจที่เป็นคนตัวโตที่เธอคุ้นเคยนั้นกลับทำให้ยี่หวาโล่งอกซะจนไม่รู้จะอธิบายออกมายังไง"เชิญคุณยี่หวาครับ"เรียวขาเล็กก้าวลงจากเวทีช้าๆ ก่อนจะค่อยๆเดินไปหาคนเป็นพ่อนิ่ง"หึ ทำได้ดีมาก"รอยยิ้มน่ารังเกียจตรงหน้าทำให้ยี่หวากำมือเข้าห

"เอ้า เสี่ยไม่มาส่งหรอจ้ะถึงได้ขับรถมาเอง"ยี่หวายักไหล่ก่อนจะโยนกระเป๋าขึ้นรถหรูของเพื่อนสนิท มือเล็กเปิดประตูรถเปิดประทุนคันหรู ก่อนจะเข้าไปนั่งพลางหยิบแว่นดำขึ้นมาสวม"ไปเหอะ เดี๋ยวก็ค่ำกันพอดี"ออกัสและแบมบูมองหน้ากันเล็กน้อย เพื่อนสนิทชายคนเดียวของกลุ่มเหยียบคันเร่งพร้อมกับเปิดเพลงดังสร้างมู้ดให้กับสาวๆ ในรถทันทียี่หวาที่นั่งอยู่เบาะหลังไม่ได้สนใจอะไรนัก ตาสวยหันมองข้างทางด้วยอาการเหม่อลอย'อย่างฉันจะต้องมัดใจเสี่ยด้วยวิธีไหนได้นะ ถึงจะสู้สาวๆ พวกนั้นของเสี่ยได้'คิดถึงเรื่องเสี่ยหนุ่มไปหัวก็ชวนปวด นี่อุตส่าห์โกหกว่าหนีออกมากับมหาลัย แต่ก็แค่ไปเที่ยวตามประสาเท่านั้น อย่างน้อยๆ ก็ขอเวลาพักผ่อนจากทั้งเรื่องเตี่ยแล้วก็เรื่องเสี่ยหน่อยก็แล้วกัน ว่าควรไปต่อหรือพอแค่นี้ติ้ง!มือเล็กยกโทรศัพท์เครื่องหรูขึ้นดู ก่อนจะพบว่าเงินในบัญชีเข้า 500,000 พร้อมกับข้อความที่ปรากฎบนหน้าจอจากแชทที่คุ้นตาเสี่ยอิฐ : เที่ยวให้สนุก ดูแลตัวเองให้ดีๆ มีอะไรก็โทรมาตาสวยมองข้อความบนหน้าจอก่อนจะปิดมันลงและเอนหัวพิงกับเบาะนุ่มของรถอย่างเหนื่อยล้า...นัยน์ตาคู่คมจ้องมองข้อความที่ขึ้นอ่าน แต่กลับไม่มีสัญญา

ตาสวยเบิกขึ้นช้าๆ ก่อนจะเงยมองคนตัวโตที่สวมกอดตัวเองอยู่อย่างงัวเงีย"บ่ายแล้ว ไปกินข้าวกันเถอะ"มือหนาวางบนหัวเล็กเบาๆ ก่อนจะลูบอย่างเอ็นดู"อือออ....."มือเล็กยกขึ้นบิดขี้เกียจเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าเบาๆด้วยรอยยิ้ม"โอเคค่ะ"ว่าจบมือหนาก็ช้อนตัวของคนตัวเล็กไว้ในมือ ลงจากเตียงพร้อมกับเดิมเข้าห้องน้ำ มือหนาวางร่างเปลือยเปล่าลงในอ่างหรูช้าๆ ก่อนจะเปิดน้ำสีใสลงภายในอ่างนัยน์ตาคู่สวยไล่มองใบหน้าคม ลอนหน้าท้องได้รูปสวย จนมาหยุดอยู่ที่แกนที่หดตัวอย่างน่าเอ็นดู ถ้าแข็งขึ้นมาก็น่ากลัวใช่เล่น ริมฝีปากสวยยกยิ้มเจ้าเล่ห์'สมบูรณ์แบบจริงๆ'"คิดลามกอะไรอยู่"ลำตัวหนาค่อยๆ นั่งลงอีกฝั่งของอ่าง ก่อนจะเลิกคิ้วมองใบหน้าสวยที่ดูชอบกล"ป่าวสักหน่อย"ยี่หวายู่ปากค่อยๆ นั่งชันเข่า มือเล็กก็ยกขึ้นใช้น้ำลูบลำแขนสวย นัยน์ตาคู่คมมองเด็กสาวตรงหน้าด้วยรอยยิ้มบางๆ จนยี่หวาหรี่ตาพลันยกยิ้มร้าย"เสี่ย"อิฐเลิกคิ้ว มองคนที่หรี่ตาจับผิดตัวเองอย่างสงสัย"ว่าไง"มือเล็กยันขอบอ่างก่อนจะลุกขึ้นนั่งยองๆ และโน้มตัวไปใกล้ใบหน้าคม หน้าอกอวบที่แข็งเป็นไตทำให้อิฐกลืนน้ำลายเบาๆ ก่อนจะเบนสายตาขึ้นมองใบหน้าสวยที่ยิ้มเจ้าเล่ห์แ

น้ำตาหยดเล็กค่อยๆ ไหลลงพร้อมกับลำตัวที่สั่นเทา เมื่อเสียงปืนจากทางด้านนอกหยุดลง ความกลัวที่ก่อเกิดขึ้นภายในใจก็มีอยู่เต็มอก กลัวว่าคนตัวโตที่เธอนอนกอดจะเป็นอันตรายไปจริงๆเสียงหอบหายใจติดขัดพร้อมกับมือเล็กที่ยกขึ้นจับหน้าอกตัวเองไว้แน่น ความทรงจำในอดีตครั้งเมือแม่ของยี่หวาถูกศัตรูของผู้เป็นพ่อยิงจนจากไป ยี่หวาไม่อยากให้เกิเหตุการณ์เลวร้ายที่เธอจำฝังใจตลอดชีวิตอีกแล้วก๊อก!ลำตัวเล็กค่อยๆ ยืนขึ้นช้าๆ ตาสวยสั่นคลอนทั้งน้ำตา มองประตูที่ถูกเคาะขึ้นอย่างหวาดกลัว กลัวว่าจะไม่ใช่คนตัวโตที่ยืนอยู่หลังประตูบานใหญ่ก๊อก!ๆแต่เสียงเคาะอีกสองครั้งทำให้มือเล็กรีบเปิดประตูบานหนาออก ก่อนจะพบกับร่างสูงที่เสื้อยืดสีขาวเปื้อนไปด้วยคราบเลือดสีแดงสด“ฮึก!......เสี่ย”มือเล็กรีบโอบกอดคนตัวหนาไว้แน่นทั้งน้ำตาพร้อมกับลำตัวที่สั่นเทา จนมือหากอดเอวคอดเอาไว้แน่นอย่างปลอบประโลม“ยี่หวา เราต้องรีบไปกันแล้ว”ยี่หวาค่อยๆ ผละออกจากอ้อมกอด ก่อนจะมองใบหน้าคมอย่างไม่เข้าใจ“ไปไหนคะ”“เราต้องรีบไปก่อนที่พวกมันจะมา”มือหนาจูงมือเล็กออกมายังด้านนอก ตาสวยเบิกกว้างมองร่างแน่นิ่งและเลือดที่ไหลนองบนพื้นอย่างตกใจ ตาคมมองไปรอบ

"คะ?"ยี่หวาคิ้วขมวด ไม่เข้าใจที่คนตัวโตพูดออกมา"เธอกำลังตั้งท้อง"หน้าสวยค่อยๆ นิ่งลงช้าๆ ก่อนที่นัยน์ตาเล็กจะสั่นระริก ท้อง? นี่เธอไม่ได้หูฝาดไปใช่รึเปล่า"ฉันจะรับผิดชอบเธอเองยี่หวา"หน้าสวยส่ายไปมาช้าๆ ก่อนจะมองนัยน์ตาคมของคนตัวโตด้วยน้ำตาที่คลอเบ้า"ไม่จำเป็นเลยค่ะ"คิ้วหนาขมวดเล็กน้อย พลางมองใบหน้าสวยที่ดูช็อคเหมือนกับว่าสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัวนักอย่างไม่เจ้าใจ"หวาไม่อยากให้เสี่ยต้องมารับผิดชอบอะไรทั้งนั้น หวาไม่ได้อยากให้ลูกเกิดมาโดยขาดความรักจากพ่อ"น้ำตาหยดเล็กไหลลงอาบแก้มสวยช้าๆ พร้อมกับนัยน์ตาที่เหม่อลอย"ฮึก.....หวา หวายังไม่พร้อม"สิ่งเดียวที่อยู่ในหัวยี่หวาตอนนี้คือความเสียใจ เสียใจที่ตัวเองพลาด และเสียใจที่อาจจะถึงเวลาต้องปล่อยคนตัวโตตรงหน้าไปแล้วจริงๆ"เธอรักฉันไหมยี่หวา"นัยน์ตาคมจดจ้องใบหน้าสวยพร้อมกับฝ่ามือหนาที่วางลงบนแก้มนุ่มเบาๆ ตาสวยที่แดงก่ำมองสบตาคมด้วยความสับสัน"รักค่ะ.....ฮึก! รักตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันด้วยซ้ำ"นิ้วหนาเกลี่ยน้ำตาที่ไหลลงช้าๆ ออกก่อนจะยกยิ้มเอ็นดูคนตัวเล็กตรงหน้า"ฉันยังบอกไม่ได้ ว่าฉันรักเธอไหม แต่ฉันกล้าพูดว่าเธอเป็นคนเดียวที่ทำให้ฉันร