All Chapters of พิษรักทายาทมาเฟีย (Toxic): Chapter 21 - Chapter 30

Ep.15 นินทาหัวหน้าเเก๊ง 1/2 @คฤหาสน์ฟาเรน "ปะป๊า มะม้าคิดถึงจังเลยค่ะ" เฟรย่าลูกสาวสุดที่รักของฟินน์เเละเเสงเหนือรีบวิ่งไปโอบกอดบิดามารดาด้วยความคิดถึงทั้งที่เธอก็มักจะมาหาผู้ให้กำเนิดอยู่บ่อยครั้ง เย็นนี้เธออยากมาทานมื้อเย็นกับพวกท่านจึงบอกกับสามีไว้เเล้ว สกายก็ไม่ได้ว่าอะไร "โตเเล้วเเต่ขี้อ้อนเหมือนเด็กเลยนะเรา" เเสงเหนือยีกลุ่มผมสลวยของลูกสาวอย่างเอ็นดู เเต่ต่อให้เฟรย่าโตเป็นสาวจนเเต่งงานมีสามีีเป็นของตัวเองเเล้ว ในสายตาของคนเป็นเเม่ลูกก็ยังเป็นเด็กน้อยน่ารักเสมอ "คริๆ" เฟรย่าขำเบา ๆ ทว่ายังไม่ยอมปล่อยเรียวเเขนออกจากเอวของบิดามารดา "จะมาทำไมถึงไม่บอกป๊ากับม้าก่อนล่ะลูก?" ฟินน์พูดกับลูกสาวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนเเละทะนุถนอม สายตาที่มองลูกสาวเต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก "เฟรอยากมาเซอร์ไพรส์นะคะ" ที่เฟรย่าไม่บอกพ่อเเม่ของเธอว่าเธอมาหา เพราะเหตุผลที่ว่า อยากเซอร์ไพรส์นั่นเอง "เฟรซื้อขนมกับผลไม้มาฝากปะป๊ากับมะม้าด้วยค่า" สาวใช้เดินถือขนมเเละผลไม้มากมายเดินตามมาก่อนจะเอาไปเก็บที่ครัว "ขอบใจค่ะลูก" บรืนนน~ บรืนนนน~ ได้ยินเสียงรถคันหรูที่คุ้นเคยขับเข้ามา เฟรย่าก็ผละกอดออกจากบิดามารดาวิ

Ep.16 คำเตือนจากพี่เขย ร่างสูงสง่าของทั้งสองหนุ่มระหว่างสกายกับฟินน์ยืนประจันหน้ากันราวกับกำลังจะท้าประลองในสนามรบ สองสายตาคมกริบจ้องกันไม่ละไปไหน ตัดมาทางด้านสตาร์ ไอเดน ควินตัน เเละคูเปอร์นั่งขนหรรมสั่นระริกมองผัวของเฟรย่ากับพี่ชายของเฟรย่าจ้องตากันไปมาโดยไม่มีใครยอมพูดจาอะไรสักคำ ทำเหมือนกำลังส่งข้อความทางสายตาหรือไม่ก็กระเเสจิตอยู่ คนลุ้นใจจะขาด "ผมมีเรื่องจะถามเฮีย?" บรรยากาศที่เงียบสงัดราวกับอยู่ในป่าช้าถูกทำลายลงด้วยน้ำเสียงอันเยือกเย็นของฟินน์ เเละสายตาคมคายนัยน์ตาสีมรกตยังคงจ้องสามีของน้องสาวอยู่นิ่ง ๆ "เรื่อง?" สกายถามกลับเพียงคำสั้น ๆ โดยไม่มีท่าทีที่หวาดกลัวอะไรหรือหลบสายตาของฟินน์ "เฮียผลักน้องสาวผมล้มจนหน้าผากเเตก เป็นเรื่องจริงหรือเปล่า?" ประโยคที่ยาวกว่าปกติของคนพูดน้อยสร้างความหวาดเสียวให้คนสอดรู้สอดเห็นทั้งสี่คนเป็นอย่างมาก น้ำเสียงนั้นฟังยังไงก็รู้ได้ว่าคนนิิสัยไม่ชอบพูดอย่างฟินน์กำลังพิโรธสามีของน้องสาวขนาดไหน เพียงเเต่ไม่เเสดงความรู้สึกออกมาให้เห็นทั้งหมด "....." สกายยืนเงียบ มองเข้าไปในเเววตาของฟินน์ เขารับรู้ว่าน้องชายกำลังไม่พอใจเขาอยู่ ทว่ายังทำตัวนิ่ง

Ep.18 สงสารนายหญิง (นายหญิงอย่าคิดเเบบนั้นสิครับ) ดีนไม่อยากบอกเฟรย่าว่าสามีเธอโดนลอบยิงกลัวเธอจะตกใจร้องไห้ เเละอีกอย่างสกายก็สั่งเอาไว้ว่าให้เก็บเรื่องนี้เป็นความลับ อย่าบอกใครเด็ดขาดโดยเฉพาะเฟรย่า "จะไม่ให้เฟรคิดได้ไงคะ โทรไปก็ไม่รับ เเชทไปก็ไม่ตอบ เฟรกลัวอ่ะพี่ดีน ฮึก~" เมื่อได้ยินเสียงของนายหญิงร้องไห้ด้วยความเป็นห่วงเจ้านายของเขามาก ดีนก็รู้สึกสงสารจับใจ (นายหญิงไม่ร้องไห้นะครับ) ดีนไม่รู้จะทำยังไงนอกจากปลอบหญิงสาว เฟรย่าในสายตาของดีนเธอเปรียบเสมือนน้องสาวของเขาคนหนึ่ง เมื่อเธอร้องไห้เขาก็จะคอยปลอบใจเธอ "ฮึก~ เฟรอยากรู้ว่าพี่กายอยู่ที่ไหน?" เฟรย่ายังเอาเเต่ยืนร้องห่มร้องไห้จนตัวสั่นเทาอย่างน่าสงสารอยู่ด้านหน้าคฤหาสน์ (นายอยู่โรงบาลครับ) ด้วยความที่สงสารนายหญิงมาก ดีนจึงตัดสินใจไม่เชื่อฟังคำสั่งของเจ้านายบอกความจริงกับเฟรย่าว่าจริง ๆ เเล้วสกายอยู่ที่ไหนจนเบลคที่ยืนฟังอยู่ใกล้ ๆ ถึงกับสะกิดเเขนของดีน สายตาคมจ้องมองเพื่อนอย่างดุ ๆ เป็นการบอกว่าไปบอกความจริงกับนายหญิงทำไม ทว่าดีนไม่สนใจยังคุยสายกับเฟรย่าต่อ "พี่กายเป็นอะไรคะ เกิดอะไรขึ้น!!!?" เฟรย่าตกใจเป็นอย่างมาก ครั้นได้รู

Ep.19 อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีพี่กาย 2/2 "....." สกายนอนอึ้งกับคำพูดของเมีย เเละอึ้งที่มือของตัวเองกำลังลูบสัมผัสพวงเเก้มนวลอยู่ "เฟรสวดมนต์ขอพรพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์บุญที่เคยทำมาโปรดคุ้มครองสามีของเฟรด้วย" "....." "เฟรดีใจที่พี่กายปลอดภัยกลับมาหาเฟร" "....." หมั่บ! "ฮึก~ ถ้าไม่มีพี่กาย เฟรคงอยู่ต่อไปไม่ไหวจริง ๆ ฮึก~" จู่ ๆ เฟรย่าก็พุ่งตัวเข้าโอบกอดลำตัวหนาของสามีเอาไว้ปล่อยเสียงร้องไห้อย่างสุดจะกลั้นออกมาอีกครั้ง น้ำตาทุกหยาดหยดนั้นมันเปี่ยมล้นไปด้วยความห่วงใยสามี "....." ปกติสกายจะผลักไสภรรยาของตัวเอง เเต่พอมาวันนี้กลับทำอะไรเเทบไม่ถูกนอนให้เธอกอดอยู่อย่างนั้น "ดึกมากเเล้ว พี่กายนอนนะคะ คืนนี้เฟรขอดูเเลพี่กายเอง" นานอยู่หลายนาทีเฟรย่าก็ยอมผละใบหน้าที่เเดงก่ำ่ำเต็มไปด้วยคราบน้ำตาออกมาจากเเผงอกกว้าง สกายมองภาพนั้นด้วยหัวใจที่กระตุกวูบ ทำไมเขาถึงรู้สึกสงสารเธอ ทำไมเขาถึงอยากเช็ดหยาดน้ำตาพวกนั้นให้เธอ ในหัวของเขามีเเต่คำว่า 'ทำไม' "ไม่ต้อง มานอน" น้ำเสียงเข้มเปลี่ยนไปเริ่มมีความอ่อนลงเล็กน้อยตอนพูดกับเมีย "เเต่เฟร..." "มานอนนี่" สกายดึงเมียของตัวเองลงให้มานอนข้างกาย "ฮึก~" โสต

Ep.20 หวั่นไหวห้ามใจไม่อยู่ 2/2 "อร่อยไหมคะ?" ใบหน้าหวานออกอาการลุ้นด้วยความตื่นเต้น ไม่รู้ว่าข้าวต้มกุ้งของเธอจะถูกปากสามีีหรือเปล่า "อืม" คำตอบของสกายทำเฟรย่าฉีกยิ้มกว้างอย่างน่ารักสดใสดีใจที่สามีชอบข้าวต้มกุ้งฝีมือของเธอ "มีอะไรติดหน้าเฟรหรือเปล่าคะ?" เห็นว่าสามีมองใบหน้าของเธอไม่ยอมเเม้เเต่กระพริบตา เขาเหมือนโดนมนต์สะกดอยู่ คนเป็นภรรยาจึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย เพราะเฟรย่าคิดว่าอาจมีอะไรเปื้อนใบหน้าเธออยู่ "ตอนนี้ฉันหิวมาก" น้ำเสียงของสกายคล้ายกับว่าคนกำลังกระหายน้ำมันจึงฟังดูเเหบพร่า ทว่าสายตาของเขากลับมองภรรยาของตัวเองเเปลก ๆ "หิวมากเหรอคะ งั้นเดี๋ยวเฟรป้อนอีกนะคะ" คนไร้เดียงสาไม่มีทางตามเกมคนหื่นกระหายได้ทัน เธอนั้นคิดว่าเขาอยากกินข้าวต้มอีก เเต่ที่จริงเเล้วเขาอยากกินเธอต่างหาก หมั่บ ก่อนที่เฟรย่าจะได้ตักข้าวต้มกุ้งป้อนสามี สกายก็จับมือเธอไว้เป็นการบอกเป็นนัยว่าไม่ได้กระหายข้าวต้ม "ฉันไม่ได้หิวข้าว" ข้าวหรือจะสู้เนื้ออันหอมหวานของภรรยา "อ้าว! เเล้วพี่กายหิวอะไรคะ?" คนใสซื่อไร้เดียงสาไม่มีวันตามคนเจ้าเล่ห์เพทุบายได้ทันจริง ๆ เฟรย่าทำสีหน้างุนงง "หิวเธอ" สองพยางค์ที่ออกมา