บททั้งหมดของ After Divorce: Triplets For The Second Chance, Mr. Billionai: บทที่ 91 - บทที่ 100

"May paraan ka para iligtas si Mistica? Bakit hindi ka agad kumilos?" Balisang tanong ni Aida."Huwag kang magmadali. Kung walang matibay na ebidensya, hindi mapaparusahan si Mistica sa pag-amin lamang ng iba." muling sagot ni Manuel."Hindi lang sapat sa akin na makaiwas siya sa parusa. Ikakasal na si Mistica kay Nardo, at hindi maaaring magkaroon ng anumang bahid sa kanyang pangalan o kasaysayan." patuloy na sabi Aida."Alam kong anak ko siya, kaya natural na isasaalang-alang ko ang lahat ng bagay para sa kanya."May kakaiba at mahiwagang ekspresyon sa mukha ni Manuel.Sa oras na iyon naman, nasa himpilan ng pulisya si Mistica, at nakatitig lamang nang tuwiran sa pulis na nasa harapan niya."Uulitin ko, wala talaga akong kilala sa mga taong iyon, at wala akong kinalaman sa anumang ginawa nila. Kung bakit sila nakasakay sa aming bangka, wala rin akong kaalam-alam. Tutal, nakadaong lang naman iyon doon, at hindi naman ako laging nagbabantay dito. May kapitan naman ang sasakyan. Kung g

Itinulak palayo ni Nardo ang braso ni Amara.Tila totoo at matindi ang kanyang galit.Sa paningin niya, si Amara noon ay mahinahon, mabait, at maunawain, at hinding-hindi kikilos nang ganito.Ngunit ngayon, nakikita niyang matigas at walang awa na si Amara, at agad na lang pinapahirapan si Mistica sa kaunting dahilan lamang; sa tingin niya ay napakasama at kasuklam-suklam na nito.Nakaupo si Mistica sa sahig, puno ng luha ang kanyang mukha, ngunit sa kanyang mga mata ay halata ang tagumpay.Lumingon si Nardo, itinayo si Mistica at inalalayan itong palayo.Lumingon si Mistica at sumulyap kay Amara mula sa gilid ng kanyang mata. Ang pagtrato at pagtingin sa kanya ni Nardo ay tila isang medalya ng tagumpay sa kanyang paningin.Tila sinasabi ng kanyang mga mata: Nagwagi na naman ako."Talaga naman..." Humakbang ng dalawang beses si Ella, itinuro ang dalawa, ngunit sobrang tindi ng kanyang galit kaya hindi siya makapagsalita nang maayos."Nakuha mo ba talaga ang pangyayari sa bidyo kanina?

Ang tatlong taong nakatali sa harapan niya ay biglang nanlaki ang mga mata at nagpupumiglas nang malakas sa sahig, na parang mga uod. Dahil nakasara ang kanilang mga bibig, mga halinghing at huni lamang ang kanilang lumalabas, tila nakikiusap na patawarin sila.Nagsindi ng sigarilyo ang lalaki, dahan-dahang humithit, at tumatawang nagsalita, "Baka naman gusto ninyong si Amara pa ang maghukay ng lupa at makakita sa lahat ng ito?" Si Raul ay napatahimik."Bitayin sila. Hanapin niyo rin ang mga nanggulo kagabi, at bitayin din sila." mariing utos ni Karl."Opo." Agad na tumango si Raul.Puno ng luha ang mga mata ni Mistica. Dahil nakita na niya ang tindi ng kalupitan ng lalaki, lalo pa siyang kinabahan at natakot.Gayunpaman, nagliligpit pa rin si Amara sa kanilang bahay, at dahil nag-aalala rin na baka may mangyaring masama kay Sally, tumawag siya kay Ella upang magtanong at alamin ang kalagayan nito.Nakahinga nang maluwag si Amara nang malaman niyang maayos at walang naging aberya ang

Nagpatuloy pa siya: "Nardo, ngayong gabi, dumiretso sila sa aming bahay at sinimulan nilang wasakin at sirain ang lahat ng gamit. Huhuhu..."Hindi na mapigilan ni Mistica ang kanyang pag-iyak.Nabalitaan lamang ni Nardo ang mga problemang dinaranas ng pamilya Barreto noong nasa opisina pa siya, at hindi niya inakalang ganito kalala ang makikita niyang pangyayari pagdating niya roon.Talaga namang sobra na ang kanilang ginagawa.Dahil sa mga ganitong mapanghamong kilos, lalong naging malinaw sa kanya na ang lalaking nasa harapan niya ay higit pa sa isang may-ari lamang ng bahay-pagawaran."Bakit ba kailangan mong makipag-away sa kanya?" tanong ni Nardo kay Amara habang nanginginig ang kanyang mga ngipin sa galit.Ngumisi si Amara at sumagot: "Bakit hindi mo siya tanungin kung bakit siya pa rin ang nagpupumilit na pumunta rito na parang naghahangad ng sarili niyang kapahamakan?""Ano pa ba ang nagawa mo sa pagkakataong ito? Sinaliksik at nalinawan na ng pulisya ang lahat tungkol sa nang

Ang matanda, na sumunod na lumabas pagkaalis ni Amara ay may nahagip na aninag sa loob ng sasakyan nito.Humakbang nang kaunti pa ang matanda palapit."Lolo."Kinabahan si Amara at agad na tumawag: "Lolo, gabi na po, dapat po ay umuwi na kayo at magpahinga."May halong pagtatakang nagtanong ang matanda, "May kasama ka pa ba sa loob ng sasakyan? Parang may nakita kasi akong gumalaw at biglang nagtago kanina.""Lolo, baka napagkamalan lang po ninyo? Paanong may tao sa loob ng sasakyan ko? Lolo, aalis na po ako. Umuwi na rin po kayo." magalang na sagot ni Amara.Binuksan ni Amara ang pinto sa harap ng sasakyan, at inihatid siya papunta roon ni Karl. Sumakay naman din ang lalaki sa upuan ng driver."Amara, sandali lang."Humakbang palapit ang matanda, at naramdaman ni Amara ang biglang panginginig ng kanyang buong katawan at pinawisan siya nang malamig.Dahil pagkabukas pa lang niya ng pinto ng sasakyan, kitang-kita agad nito sina Mike at Miko na nakaupo sa likod, at isang sulyap lang ng