Sa oras na iyon, puno ng ingay at damdamin ang silid ng ospital kung saan nandoon si Mistica.Naroon ang kanyang mga magulang at pati na rin si Amanda.Tiningnan ni Aida, ang ina ni Mistica, ang kanyang anak na may halong pagdadalamhati at sakit sa puso, at nagsalita, "Kailan pa nakaranas ng ganitong kapabayaan at kawalan ng katarungan ang aking anak? Sadyang sobra-sobra na talaga ang ginagawa ni Amara." galit niyang sabi.Tumango naman si Amanda at nagsalita, "Buti na lang, ipinagtanggol ka at gumanti si Nardo para sa iyo. Magpahinga ka nang mabuti ha, Mistica?"Pinunasan ni Mistica ang kanyang mga luha, habang kitang-kita sa kanyang mukha ang labis na pagkadismaya at pagkabalisa. "Mom Tita, wala po talaga akong ginawang masama. Wala naman akong galit o alitan sa batang iyon, kaya bakit ko siya sasaktan?""Alam namin, napakahirap talaga ng batang iyan. Matiyaga at mabait pa nga si Nardo na pinatira siya kahit isang gabi lang, pero parang sumpa na siya ngayon na kumakapit sa pamilya n
Read more