All Chapters of After Divorce: Triplets For The Second Chance, Mr. Billionai: Chapter 121 - Chapter 130

Hinawakan ni Karlo ang kanyang ulo. "Mom, kakauwi ko lang, papatayin niyo na ba ako?""Kapag narinig 'yan ng Daddy mo, babayo ka talaga sa kanya.""Pero totoo naman ang sinabi niya. Hindi man siya madalas magsalita ng maganda, pero tama 'to," wika naman ng isa.Bumaba naman ang Matanda mula sa elevator habang inaalalayan ng kaniyang personal na tauhan."Dad, kayo rin naman ang nagsasalita ng kalokohan," sabi ni Amanda sabay tingin sa matanda na may halong pagkadismaya."Anong kalokohan? Walong taon na ang nakararaan, hinayaan na niyang sumagot ang anak niya sa sarili niyang ama. Kung ganoon niya kagusto si Mistica, bakit hindi siya na lang ang magpakasal sa kanya? Anong mali sa sinabi ni Karlo?"Dahil sa pagsuporta ng matanda, buong yabang na tumakbo ang binata sa tabi nito. "Lolo, kayo talaga ang pinakamatalino at pinaka-makatwiran dito."Napanguso na lang si Amanda at hindi na alam ang sasabihin. "Dad, paano naman ako sa mga sinasabi niyo? Saan niyo ako ilalagay?" Umupo ang matanda

"Nakuha ko na."Inilabas ni Manuel ang isang cellphone at iniabot kay Mistica."Natagpuan ito ng mga tauhan natin malapit sa Ferris wheel."Nagsalita naman si Aida mula sa gilid, "Tingnan mo agad kung cellphone ba talaga ito ni Amara."Nanliwanag ang mga mata ni Mistica at agad na kinuha ang cellphone, tiningnan at pinagmasdan niya ito nang maigi.Basag ang screen at hindi na bumukas."Siguro ito na 'yan," akala niya ay tama lang dahil ipinahanap naman niya ito agad kay Manuel matapos ang insidente.Nang makita niya ang cellphone, tuluyan nang gumaan ang pakiramdam niya at nawala ang kaba.Kapag wala ang cellphone na ito, wala nang hawak na ebidensya si Amara. At ngayong nagpadala na ng tao si Ernesto para tulungan siya, sigurado na siyang tapos na ang kaligayahan ni Amara.Nanlisik ang mga mata ni Mistica at sumimangot nang may halong kasamaan."Amara, tingnan natin kung paano ka makakalaban sa akin ngayon.""Babawiin ko lang lahat ng hiya at inis na dinanas ko nitong mga nakaraang a

Gusto lang niyang saktan at tusukin nang paulit-ulit ang puso ni Amara.Pagkasabi noon, tinaasan niya ng kilay si Amara at hinihintay na makita ang lungkot o sakit sa mukha nito.Pero nagulat siya. Walang bakas ng lungkot o hiya si Amara. Nakatayo lang ito nang kalmado at parang wala lang sa kanya ang mga pang-iinsulto nila.Dahil sa kalmadong mukha ni Amara, parang humampas lang siya sa hangin at walang epekto ang mga salita niya.Hindi niya maintindihan kung paano nagagawang manatiling kalmado nito. Wala na bang hiya ang babaeng ito?Hmph, nagpapakatapang lang 'yan!Hindi nagtagal ay dumating na rin ang abogado at mga tauhan ni Ernesto.Sumulyap muna sila kay Amara nang pumasok.Nakakamangha dahil kahit siya ang dapat na nasa mahinang posisyon, kalmado lang ito at may taglay na matinding awtoridad at tapang. Parang hindi ito ang idedemanda, kundi siya pa ang huhusga sa kanila.Talagang magaling at kilala ang abogadong kinuha ni Ernesto. Sa ilang salita lang at maayos na pagpapaliwan

Nanginginig pa rin si Mistica habang nakakapit kay Nardo at paulit-ulit na sinasabing siya ay inaapi at walang kasalanan.Tumingin si Nardo sa kanya nang nakayuko, at sa malamig niyang boses ay isa lang ang sinabi."Mistica... ito ang tunay na ikaw, 'di ba?"Paulit-ulit na umiling ang babae."Nardo ako lang 'yun... nanggigil lang talaga ako! Dahil kahit wala naman akong ginawang masama kay Sally, dinampot pa nila ako sa presinto! Sobrang galit ako kaya napagod at napaisip ako nang mali, kaya ko nagawa 'yun."Napahikbi siya at kumapit nang mahigpit."Pero hindi ko naman talaga intensyong saktan ang bata! Nardo, maniwala ka... nagpadala lang ako sa init ng ulo..." Lalong dumilim at nanlamig ang mukha ni Nardo habang nakikinig."Kaya ang pag-iimbento mo ng kwento at paninira mo kay Amara sa harap ko... dahil din 'yun sa 'gigil' at galit mo?""H-hindi... ako lang... siya na nga ang may hawak ng kutsilyo sa akin noon! Sigurado akong sasaktan niya ako! Wala akong ginawang masama sa kanya..

Madilim at mabigat ang mukha ni Nardo. Puno ng lamig at kawalanang pakialam ang mga mata at ni hindi kumilos para pigilan ito.Lumingon naman siya sa mga magulang niya, pero kasabay noon ay dumapo rin ang tingin ng Matanda sa kanila, isang tingin na tila nanghahamon: Subukan niyong humarang...Hindi nangahas humarang si Manuel sa pamilyang Morales. Gusto man sanang tumakbo at tumulong ni Aida, pero hinila at pinigilan lang siya ng asawa.Alam nila kung ano ang mas matimbang... ang mapahiya sandali, o ang maging kaaway ng makapangyarihang pamilyang Morales habambuhay.Nanginginig at umiiyak na tumingin si Mistica sa kanila, puno ng pagmamakaawa ang mga mata."Mommy, Dad... tulungan niyo ako... tulungan niyo ako please..." Ayaw na ayaw niyang lumuhod at yumukod. Sobrang kahihiyan ito para sa kanya, lalo na at maraming nakatingin at saksi.Matagal na katahimikan bago bumuntong-hininga nang malalim si Manuel at dahan-dahang humakbang palapit sa anak.Nang makita itong lumapit, may gumuho