ตามรักคืนใจ [ลูกแฝด] のすべてのチャプター: チャプター 51 - チャプター 60

บทที่ 48เจ็บกาย ปวดใจ"คุณหนูคะ ป้าภาทำเองค่ะ คุณหนูไปพักเถอะ"แม่ประภาจะพูดแบบนั้น แต่มือสวยของคุณหนูใหญ่ก็ยังจับก้านดอกไม้ ปักลงบนแจกันหรูช้าๆด้วยนัยน์ตาเหม่อลอย จนประภาถอดใจ ถอนหายใจพลางเดินออกไปจากบริเวณ ปล่อยให้คุณหนูสาวได้ยืนใช้วเลาเพียงลำพัง ณ หน้าประตูของคฤหาสน์ ห่าฝนที่อยู่ดีๆก็ตกลงมาจากฟากฟ้าราวกับพายุ ทำให้สาวใช้และพนักงานในบ้านพากันแตกตื่น วิ่งเก็บและย้ายข้าวของกันจ้าละหวั่นนัยน์ตาคู่สวยทอดมองฟ้าในยามราตรี ที่บัดนี้มีฝนตกลงมาจนไร้เสียงอื่นใด หัวใจดวงน้อยหนาวเหน็บขึ้นมาจับใจ นึกถึงแต่ใบหน้าคมของใครบางคน ที่ป่านนี้ไม่รู้ว่าเป็นอย่างไรบ้าง จะมีสักเศษเสี้ยวหนึ่งหรือเปล่า ที่นึกถึงเธอ อย่างที่เธอนึกถึงเขาอยู่ทั้งวันทั้งคืนในขณะเดียวกัน หน้าคฤหาสน์ตระกูลพัชรเดโช ที่ฝนกำลังตกลงมาห่าใหญ่ จนทุกคนในบ้านมายืนออกันอยู่หน้าประตู ทอดมองร่างของคุณชายเพียงคนเดียวของบ้าน ที่นั่งนิ่งไม่ไหวติง ปล่อยให้หยาดน้ำฝนตกลงกระทบเรือนร่างจนเปียกโชกไปทั้งตัวพิวาและจิต มอลูกชายด้วยความเป็นห่วง โดยเฉพาะคนเป็นแม่ที่ทนมองภาพตรงหน้าต่อไปไม่ไหวแม้แต่วินาทีเดียว เธอรีบสาวเท้ากลับเข้าบ้านโดยมีสามีอย่างพิว

เรียวขาเล็กค่อยๆก้าวย่างลงมายังชั้นหนึ่งของบ้าน ตรงไปยังห้องครัวที่มีแสงสว่างจากไฟดวงเล็ก น้ำเปล่าสีใสถูกรินลงในแก้ว ก่อนมือเล็กจะคว้ามันขึ้นจิบเบาๆด้วยนัยน์ตาที่เศร้าหมองดึกสงัดในคืนก่อนงานแต่งนี้ ช่างเงียบเชียบเหมือนหัวใจดวงน้อยที่ว้าเหว่และอ้างว้าง ของเจนิวาเหลือเกิน ยิ่งนัยน์ตาสวยทอดมองไปยังดอกไม้ และข้าวขอที่ตกแต่งประดับประดาไว้อย่างสวยงามและหรูหรา ก็ยิ่งพาให้นึกถึงใบหน้าคมของชายเพียงคนเดียวที่อยู่ในใจอย่างคนตัวโต'ยิ่งดึกเท่าไหร่ ก็ยิ่งคิดมากเท่านั้น'แก้วถูกวางลงเบาๆ เรียวขายาวค่อยๆก้าวเดินขึ้นไปยังด้านบนช้าๆ ก่อนจะหยุดลง ณ หน้าห้องในปลีกขวา ที่ถูกจัดเตรียมเอาไว้สำหรับเป็นห้องหอในคืนพรุ่งนี้ เรือนหอสำหรับคู่บ่าวสาวมือเล็กค่อยๆดันประตูออกช้าๆ ก่อนจะเอื้อมไปเปิดสวิซท์ ภาพห้องใหญ่ที่มีเตียงสีขาวสะอาดตา ดอกกุหลาบสีแดงที่โปรยอยู่บนเตียง และบนพื้น กลิ่นหอมอบอวลไปทั่วห้อง เทียนหอมที่ยังไม่ได้จุดไฟ วางไว้ประดับ สลับกับพุ่มดอกไม้สีขาวน่ามองแต่หัวใจของเธอกลับเหี่ยวเฉา เพราะคืนเข้าห้องหอที่ควรเป็นคืนที่หวานหอม และพิเศษสำหรับคู่บ่าวสาว สำหรับเธอและเขา คงไม่ต่างจากคืนสำหรับคนแปลกหน้านัก

"เปิดประตูก่อนดีไหม"เขาว่าเสียงทุ้ม แต่ยังไม่ทันที่่สมองจะได้ประมวลผลอะไรเพิ่ม เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอีกครั้งเจนิวารีบสาวเท้าไปหยุดยังหลังประตู ก่อนจะถอนหายใจเล็กน้อย เรียกสติที่กระเจิดกระเจิงให้กลับมาประตูถูกเเง้มเปิดออกช้าๆ พร้อมกับใบหน้าและลำตัวเล็กที่บดบังวิสัยทัศน์ด้านในไว้"เจ ทำไมแกมานอนห้องนี้วะ"คิ้วสวยของเพื่อนสนิทอย่างชลลี่เลิกคิ้ว ไม่คิดว่าเพื่อนสาวจะมานอนห้องหอก่อนคืนวันงาน"อะ....อ่อ ฉันนอนไม่หลับเลยเข้ามาเช็กอะไรดูหน่อย กลิ่นดอกไม้ดันทำให้ผลอยหลับไปเลยซะได้"แม้คำตอบจะไม่ได้คลายข้อสงสัยอะไร แต่ชลลี่ก็พยักนีบส่งๆด้วยความงัวเงีย"ฉันจะมาบอกว่าอาบน้ำได้แล้ว เดี๋ยวช่างแต่งหน้าจะเข้ามารอห้องข้างล่าง"ใบหน้าสวยพยักรับ ก่อนจะมองตามแผ่นหลังชลลี่ที่เดินลับตาไป ประจูบานใหญ่ถูกปิดลง พน้อมกับเจนิวาที่ถอนหายใจอย่างโล่งอกพรึ่บ!"ว้าย!"ร่างบางสะดุ้ง เมื่อวงแขนหนาอันร้อนผ่าวสอดเข้ามาคว้าเอวคอดของเธอให้ไปปะทะลำตัวหนา จนแผ่นหลังบางแนลชิดไปกับร่างกำยำที่เต็มไปด้วยลอนมัดกล้าม"ปล่อยนะคะ"เธอแหว มือก็พยายามแะลำแขนหนาที่รัดเอวคอดอยู่ออกหน้านิ่วคิ้วขมวด"คิดถึงพี่ไหม"น้ำเสียงทุ้มนุ่มถา

ริมฝีปากหนาซี้ดเบาๆ เมื่อฝ่ามือเล็กฟาดเข้าที่ไหล่ของเขาอย่างเต็มแรง "เงียบเลยค่ะ ไม่งั้นจะโดนหนักว่านี้แน่"คนโดนคาดโทษรีบเม้มปากเข้าหากัน เป็นเชิงว่าเขาจะไม่พูดอะไรอีกแน่นอน น้ำจากฝักบัวค่อยๆไหลลง ชะโลมร่างเปลือยเปล่าที่ท่อนล่างมีเพียงบ็อกเซอร์ จนมันเปียกโชก นียน์ตาคู่สวยรีบเสมองไปที่อื่น กลืนน้ำลายลงคอด้วยใบหน้าสวยร้อนผ่าวยิ่งเนื้อผ้าเปียกชื้น ก็ยิ่งทำให้แนบไปกับสะรีระของคนตัวโต จนเธอไม่กล้าแม้แต่จะหันไปมองผ่านๆด้วยซ้ำ"เป็นอะไรรึเปล่า"คิ้วหนาเลิกขึ้นเล็กน้อย ถามคนตัวเล็กเสียงทุ้ม ไมาใช่ว่าเดมไม่รู้ แต่เขาแค่อยากแกลางว่าที่เจ้าสาวของตัวเองต่างห่าง"ปะ.....เปล่าค่ะ ฉันจะไปจัดการเรื่องชุดให้ อาบเองนะคะ"เสียงตะกุกตะกักว่าขึ้น มือก็รีบยัดฝักบัวให้เขาส่งๆ สาวเท้าออกจากห้องน้ำอย่างรวดเร็ว ไม่รอให้คนตัวโตได้รั้งเอาไว้แต่อย่างใด"หึ"เดมหัวเราะในลำคออย่างพอใจ จัดการอาบน้ำให้ตัวเองเท่าที่จะทำได้อีกฝั่งของประตู คนตัวเล็กเดินกลับเข้ามาภายในห้อง ในมือถือเสื้อยืด กางเกงขาสั้น และบ็อปเซอร์ตัวใหม่ที่พึ่งฝากให้คนสวนออกไปซท้อมาให้เป็นพิเศษ ก๊อกๆ"คุณเดมคะ"เสียงหวานจากอีกด้านของประตูเรียกคนใน

"ขบวนรถมาแล้วค่ะ!"เพื่อนเจ้าสาวอย่างชลลี่สาวเท้าออกไปด้านหน้า เสียงรถแห่ที่ดังกระหึ่ม มาพร้อมกับเพลงขันหมาก รถหรูทะยอยมาจอดเต็มลานหร้าบ้านเรียงเป็นตับ พร้อมกับผู้คนมากมายที่เดินออกมา รวมทั้งครอบครัวของเจ้าบ่าวทุกคนเดินกันให้จ้าละหวั่น เจ้าสาวถูกนำตัวมาไว้ในห้องพิธี ส่วนคนอื่นๆก็อกกไปต้อนรับขวบนคนมาใหม่"ไอ้ลูกเวรนี่มันจะทำให้ฉันปวดสมองตายจริงๆใช่ไหมเนี่ย"พิวาพูดขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ขบวนเจ้าบ่าวที่ไร้แม้แต่เงาหัวของเจ้าบ่าว แบบนี้มีแต่เสียกับเสีย คนเป็นปู่อย่างพิเชษเองก็ได้แต่ยืนนิ่ง มือก็จับไม้เท้าในมือไว้แน่น ผิดกับจิตที่เม้มริมฝีปากเข้าหากัน ตาก็กวาดมองหาลูกชายไปทุกทิศทาง"เจ้าบ่าวมาแล้วครับ"ทุกสายตาหันไปตามเสียงของหมอหนุ่มอย่างวิน ร่างของเจ้าบ่าวที่เดินแทรกผู้คนออกมาจากท้ายขวบน ด้วยชุดเจ้าบ่าวสีขาวตัวหรู หน้า ผม ถูกตกแต่งอย่างพอดิบพอดี"ไอ้ลูกเวร"พิวาหันไปด่าลูกเสียงเบาอย่างคาดโทษ แต่เดมไม่ได้ใส่ใจอะไรอีกแล้ว เรียวขายาวก้าวออกมานำด้านหน้าขบวนด้วยรอยยิ้มกว้าง มือก็ยกขึ้นจัดชุดสูทตัวหนูไปมาให้เรียบร้อย"เสร็จนี่เรามีเรื่องต้องคุยกันแน่ ไอ้หลานไม่รักดี"คนที่เดินอยู่ข้างๆอย่