All Chapters of ตามรักคืนใจ [ลูกแฝด]: Chapter 61 - Chapter 70

“เป็นอะไร ยิ้มแฉ่งเชียว”เธอถามเพื่อนสนิทเสียงขำขัน ก่อนชลลี่จะยื่นไอแพดที่ปรากฎข่าวบางสิ่งมาให้เธอดู นัยน์ตาคู่สวยชะงักเล็กน้อย มองภาพของเธอและเจ้าบ่าวอย่างเดม ในอิริยาบถที่เขากำลังสวมแหวนให้ สายตาของเธอและเขามองจ้องสบกันราวกับตกอยู่ในภวังค์ ริมฝีปากสวยเม้มเข้าหากันแน่นด้วยพวงแก้มที่ร้อนฉ่าขึ้นเล็กน้อย“นอกจากจะเป็นข่าวเรื่องการแต่งงานของคนมีหน้ามีตาที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ยังตกเป็นท็อกอออฟเดอะทาวน์เรื่องความรักที่หวานชื่นนนนด้วยนะจ้ะ”ชลลี่ลากเสียงยาว กอดอกมอเพื่อนสาวตัวเองล้อๆ ใครดูก็รู้ว่าคู่ข้าวใหม่ปลามันที่พึ่งแต่งงกันไปนี้ มีมวลบางอย่างที่หวานชื่นยิ่งกว่าอะไร“พูดไปเรื่อยน่ะ”เจนิวาบอกปัด ไม่แม้แต่จะหันไปสบตาเพื่อนสาว “มัมมี๊ครับบบ แหวนที่แดดดี๊เลือกให้ สวยมากๆเลยครับ”เจย์เดนชูมือที่มีแหวนวงสวยสวมอยูด้วยรอยยิ้มแป้นแล้น ไม่ต่างจากน้องสาวฝาแฝดที่เดินเตาะแตะมาหาคนเป็นแม่ พลางมองแหวนเพชรเม็ดใหญ่ในมือตาวาว“แต่ของมัมมี๊สวยกว่าเยอะเลยค่ะ แดดดี๊นี่รักมัมมี๊จังง”ใบหน้าของคนเป็นแดงเถือกปานลูกตำลึง เมื่อลูกสาวพูดขึ้นมาโทงๆด้วยความไร้เดียงสา“ว้าย หลานป้านี่ฉลาดเหมือนป้าไม่มีผิดเลย”ชลลี่ป้อ

ท้องฟ้าเริ่มมืดลง พร้อมกับอากาศที่เริ่มหนาวขึ้นเล็กน้อย เหล่าแขกเหรื่อต่างเดินทางมาร่วมงานเลี้ยงกลางคืนของงานแต่งที่ใหญ่ที่สุดในเมืองตั้งแต่ที่เคยมีมา เสียงดนตรีสดบนเวที่ถูกจัดแสดงขึ้นจากวงดนตรีออกเชสตรา บรรเลงไปอย่างไพเราะท่ามกลางบรรรยากาศของยามค่ำคืน ประดับประดาไปด้วยแสงไฟนวลสลัว และของตกแต่งที่ระยิบระยับ ดอกกุหลาบสีขาวสลับกับสีครีมอ่อนๆจัดเรียงไว้ในแจกัน และบนเวทีเข้ากับบรรยากาศกลุ่มของชายหนุ่มรูปหล่อที่ก้าวเดินออกมาพร้อมกัน สะกดทุกสายตา วานิล เวฬ และวิน เดินตรงมายังโต๊ะที่เหลือว่างอยู่ด้านหน้า ชิดติดกับเวที หย่อนตัวลงนั่งบนโต๊ะหรู โดยมีพนักงานหลายคนรีบเดินเข้ามาดูแล“คุณหมอ”เสียงเล็กของใครบางคนเรียกสายตาของทั้งสามคน ให้หันไปมองเป็นตาเดียว ร่างเล็กในชุดเดรสสีชมพูตัวสั้น ดูน่ารักสดใส เดินเข้ามาในโต๊ะด้วยรอยยิ้มกว้าง“คุณชลลี่”วินยืนขึ้นขึ้นเต็มความสูง มองร่างเล็กตรงหน้าหัวจรดเท้า ด้วยนัยน์ตาคู่คมที่วาววับขึ้นเล็กน้อย พลางส่งยิ้มให้คนตัวเล็กเหมือนเช่นเคย สถานการณ์ทุกอย่างอยู่ในสายตาของเพื่อนอย่างวานิล และเวฬ คิ้วหนาได้รูปขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัยเล็กน้อย เมื่อเห็นเพื่อนอย่างหมอหน

“นี่น่ะหรอจ้ะ คนที่บอกว่าจะไม่รักๆ”มือเล็กที่ตักอาหารอยู่ถึงกับชะงัก ก่อนจะมองจานทั้งสองใบตรงหน้า นี่เธอถึงขนาดที่ตักอาหารไปเผื่อเขาโดยที่ไม่รู้สึกตัวด้วยซ้ำหรอเนี่ย“ก็แค่กลัวว่าจะเป็นลมเป็นแล้งไปก่อนเท่านั้นนั่นแหละ”เธอตอบส่งๆ แต่ก่อนที่จะได้ยกอาหารกลับโต๊ะ เสียงคุ้นหูทางด้านหลังก็ดังขึ้นซะก่อน“คุณเจนิวาครบ”ร่างเล็กหันไปประจัญหน้ากับร่างหนาคุ้นตาของใครบางคน“คุณตะวัน”ริมฝีปากสวยยิ้มกว้าง มองตะวันในชุดสูทตัวหรู ที่ยืมยื้มกว้างอยู่ตรงหน้าของเธอ“พอมีเวลาให้ผมสักครู่ไหมครับ”“แน่นอนค่ะ”ชลลี่ที่เห็นแบบนั้นก็ถึงกับยิ้มอหยๆ ก่อนจะรีบเดินกลับโต๊ะ ปล่อยให้เพื่อนสนิทกับคุณชายหนุ่มได้ใช้เวลาส่วนตัวกันแค่สองคน ร่างเล็กของชลลี่หย่อนตัวลงนั่งโดยไร้เงาของเจ้าสาว ทำเอาเดมถึงกับเลิกคิ้ว หันหน้าไปถามด้วยความสงสัย“เจล่ะชลลี่”ใบหน้าสวยที่ยิ้มแหยๆ เริ่มพาให้คิ้วหนาขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนจะเบนสายตาไปมองทางที่คนตัวเล็กเดินไป และต้องชะงัก เมื่อพบว่าเจนิวาไม่ได้ยืนอยู่ลำพัง หากแต่มีร่างหนาของใครบางคนยืนอยู่ตรงหน้า ทั้งยังสนทนาอย่างออกรสออกชาตด้วยรอยยิ้มมีความสุขอีก ‘ตะวัน เศรษฐภัทร’ ผู้ชายที่ก่อ

"สัญญาณอะไรคะ ฉันว่าคุณคงเพี้ยนหนักแล้วล....อื้อออออ!!!"ริมฝีปากหนานะมันลงบนริมฝีปากอวบสวยของเธออย่างไม่ทันตั้งตัว น่าแกร่งขยับบขึ้นคร่อมร่างเล็กไว้ มือก็คว้าข้อมือเล็กทั้งสองข้างที่กำลังดันไหล่เขาออก ตรึงไว้กับที่นอน“อื้อออ!”นัยน์ตาสวยที่เบิกว่าปิดดลงแน่น พยายามเม้มริมฝีปาก ไม่ให้ลิ้นร้อนของเขารุกล้ำเข้าไปในโพรงปากอุ่นได้ นัยน์ตาคู่คมของเกมวาววับขึ้นเล็กน้อย รวบมือเล็กเอาไว้ด้วยมือข้างเดียว ฝ่ามือหนาอีกข้างก็จับบนคางของคนใต้ร่าง ไม่ให้เธอหันหน้าหนีไปไหน“อ่อยอะอะ!”เสียงเล็กอู้อี้ สู้แรงที่มือหนาของเขาไม่ไหว เป็นจังหวะที่ลื่นร้อนสอดเข้าไปในโพรงปากอุ่น ก่อนจะช่วงชิมความหวานในโพรงปากเล็กด้วยความกระหาย “อื้อออ!”จ๊วบ!นัยน์ตาสวยปิดลงแน่น กลิ่นไวน์ที่ติดอยู่ในโพรงปาก เป็นสัญญาณบอกว่าคนตัวโตคงหนุ่มไม่ใช่น้อย เขาเมามายจนไม่สนใจอะไรสักนิด อีกทั้งตอนนี้ยังใช้ลิ้นร้อนกอดเกี่ยว พางตวัดชิมความหวานของเธอไปจนแทบไร้เรี่ยวแรงเสียงรสจูบอันเชื่องช้าแตาหนักหน่วงดังไปทั่วห้อง มือเล็กที่ถูกตรึงไว้กำเข้หากันแน่น เธอกำลังจะขาดแอากาศหายใจ้ะราพรสตูลอันเอาแต่ใจของเขาในไม่ช้า สมองของเธอค่อยๆขาวโพลน จนไม่

“ตายจริง! ไอ้สองแสบ มาหาป้าเลยนะ”ชลลี่หน้าตื่นรีบเดินเข้าไปหาคนที่พึ่งเดินลงมาจากด้านบนอย่างหลานทั้งสอง และคนเป็นคุณพ่อมือใหม่ ที่เดินจูงมือยิ้มร่าลงมา ถึงว่า หน้าของเพื่อนสาวอย่างเจนิวาที่นั่งอยู๋ตรงข้ามนั้นบูดบึ้งจนแทบดูไม่ได้ ที่แท้หลานทั้งสองก็ไปป่วนแต่เช้านี่เอง“อรุณวัสดิ์ครับ”เดมหันไปทักทายสิระด้วยรอยยิ้มบางๆ หย่อนตัวลงนั่งขนาบข้างภรรยา สายตาคู่คมก็เหลือมองใบหน้าสวยครึ่งซีกด้วยความพอใจ รู้สึกเหมือนว่าได้เป็นครอบครัวจริงๆกับเธออย่างไม่ต้องสงสัย“ตักข้าวให้คุฯชายกับเด็กๆสิประภา”ประภารีบพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้ม รีบตักข้าวให้สมาชิกคนใหม่ของบ้านด้วยรอยยิ้ม“วันนี้ผมจะขออนุญาตพาเจไปจดทะเบียนสมรสนะครับ”ใบหน้าสวยชะงักเล็กน้อย ผิดกับคนเป็นปู่ที่พยักหน้ารับเล็กน้อย“เจย์เดนกับเจนนี่ไปด้วยได้ไหมคะ”ใบหน้าเด็กน้อยเต็มไปด้วยประโยคคำถาม“ว่าไงเจ”เดมรีบหันมาถามภรรยาเสียงนุ่ม จนชลลี่ที่นั่งอยู่บนโต๊ะตาโต ลอบมองบทสนทนาของเพื่อนาวและสามี้วยรอยยิ้มเล็กๆ“ไม่จำเป็นต้องถามหรอกค่ะ ทำตามใจได้เลย”เสียงเรียบๆดูราวกับไม่ใส่ใจ แต่ก็แอบประชดประชันถึงการมักทำตามใจตัวเองของเขาในบ่อครั้ง ทำเอาคนตัวโตถอนห