All Chapters of The Obsessive CEO’s Contract Wife: Chapter 141 - Chapter 150

Hinawakan ni Sebastian ang kamay ni Mira at diretso itong inilabas mula sa private room.Maging si Mira ay hindi napigilang mabigla sa naging asal nito. Hindi niya inaasahang ganito kabilis itong kikilos, lalo na't si Helena mismo ang nagkusang magtanong sa kanya dahil inakala nitong papayag si Mira dahil lamang sa pagiging magalang. Ngunit hindi nito inasahan na si Sebastian mismo ang tatanggi para sa kanya.Sa loob ng sasakyan,Ilang beses na sumulyap si Mira kay Sebastian. Mula nang magkita sila ngayong araw hanggang sa mga sandaling iyon, para itong nababalot ng makapal na ulap ng masamang mood. Halata sa malamig nitong mukha at tahimik na kilos na may gumugulo sa isip nito, ngunit wala siyang kahit kaunting ideya kung sino o ano ang nagpasimuno ng ganoong ugali.“Masama ba ang mood mo?”Hindi siya sinagot ni Sebastian.Dahil wala rin naman siyang mapapala sa patuloy na pagtatanong, napabuntong-hininga na lamang si Mira at tuluyang nanahimik. Ayaw na niyang pilitin itong magsalita

Napakaganda ng mood ni Mira noong araw na iyon, at maging ang trabaho niya ay naging maayos din. Wala siyang gaanong aberyang kinaharap, kaya naman magaan ang pakiramdam niya mula umaga hanggang hapon.Nang hapong iyon, niyaya pa niya ang mga kasamahan niya sa department at siya na mismo ang nag-treat sa mga ito ng milk tea at iba’t ibang dessert. Masaya siyang nakipagkuwentuhan sa kanila habang hinihintay ang kanilang mga order, at halatang mas maganda ang disposisyon niya kaysa sa mga nakaraang araw.Kumuha si Mira ng litrato habang hawak ang kanyang milk tea. Ngunit higit na kapansin-pansin sa larawan ang singsing na suot niya sa kanyang ring finger, na malinaw na nakikita sa kuha at tila sadyang kumikislap sa ilalim ng ilaw.Agad niya iyong ipinost sa Instagram, at hindi nagtagal ay sunod-sunod na ang mga likes na pumapasok sa kanyang post. Dati naman ay nakapag-post na rin siya ng mga murang singsing, kaya ngayong muli siyang nag-upload ng larawan na may suot na singsing, walang

Nasa mga kamay ni Mira ang mga baraha, ngunit hindi naman nakasalalay sa kaniya kung mananalo siya o matatalo. Si Sebastian ang tunay na kumokontrol sa takbo ng laro. “Laruin mong mabuti ang mga baraha mo,” sabi ni Sebastian habang umuupo sa tabi niya. Habang abala sa laro, isa-isa niyang binabalatan ang mga hipon at inilalagay ang laman sa plato ni Mira.Bahagyang ngumiti si Mira sa sinabi nito. “Sige.”Parang unti-unting gumaganda ang buhay niya. Malayo na ito sa kung ano man ang una niyang inakala para sa sarili niya, at sa totoo lang, nagsisimula na siyang magustuhan ang ganitong uri ng pamumuhay—simple, payapa, at may isang taong palaging nasa tabi niya. Gusto niyang tumagal pa nang kaunti ang ganitong buhay.Hindi man kailangang ipilit ang salitang pag-ibig sa pagitan nila, maganda na ang buhay na mayroon sila ni Sebastian ngayon. Para kay Mira, sapat na muna iyon.Pagkatapos nilang kumain, kusa nang tumayo si Mira upang maghugas ng mga pinagkainan. Sakto namang nakatanggap si S

Nais sana ni Mira na tanungin si Sebastian kung ano ang ginagawa nito.Ngunit naisip niya na sa lagay ng kaniyang katawan ngayon, kahit humiga pa ito sa tabi niya, ano naman ang magagawa nito? Kaya hindi na siya nagtanong.Humiga si Sebastian sa likuran niya, isiningit ang isang braso sa ilalim ng kaniyang ulo, idiniit ang dibdib sa likod niya, at ang isa pa nitong kamay ay maingat na pumasok sa ilalim ng kaniyang palda upang ipatong sa ibabang bahagi ng kaniyang tiyan.Agad na bumalot ang init ng palad ni Sebastian sa malamig na bahagi ng kaniyang puson. Unti-unting tumagos ang init nito sa kaniyang balat, at kasabay noon ay tila dahan-dahan ding nababawasan ang sakit na kanina pa nagpapahirap sa kaniya.Hindi kailanman inakala ni Mira na gagawa si Sebastian ng ganito para sa kaniya.“Sebastian, marunong ka pala nito.”Gaya ng inaasahan, marahil ay dahil minsan na itong umibig, kaya alam na nito kung paano alagaan ang isang tao.Ipinatong ni Sebastian ang baba sa tuktok ng ulo ni Mir

Sinabi ni Sebastian na may kailangan siyang gawin, at totoo naman iyon. Noong una, balak talaga ni Mira na sumama sa kaniya, ngunit nang makita niyang halos lahat ng mga taong makikipagkita kay Sebastian ay may pambihirang tindig at kilos at halatang sanay sa mga pormal at seryosong pagtitipon, napagpasyahan niyang huwag na lamang sumama.“Hindi ka sasama?” tanong ni Sebastian.Umiling si Mira. “Hindi. Hahanap na lang ako ng café at maghihintay sa’yo roon.”Hindi naman siya pinilit ni Sebastian, kaya pagkatapos noon ay nagkanya-kanyang lakad ang dalawa.Nainip si Mira habang mag-isang nakaupo sa café. Kumain siya ng kaunting dessert, uminom ng isang tasa ng mainit na gatas, at nagpadala ng mensahe kay Bea upang tanungin kung libre ba ito at maaari silang mag-shopping nang magkasama.Sa halip na sumagot nang maayos, nagpadala si Bea ng makapal na bungkos ng mga dokumento.[Busy hanggang mamatay.][Hindi na kita guguluhin. Kaya mo ’yan.]Kapag wala ka talagang trabaho, saka mo mararamda