Semua Bab The Obsessive CEO’s Contract Wife: Bab 1 - Bab 5

Bumukas ang pinto sa isang marahang klik—ang tunog na dapat sana’y nagdala ng init, sorpresa, marahil tawanan. Sa halip, sumabog ang mundo ni Mira sa katahimikan.Sa sofa, nagkakabuhol ang mga kamay at paa, hubad na balat, hingal na paghinga—si Carlo at ang isa pang babae, magkayakap na parang walang umiiral sa mundong ito kundi ang kanilang mga katawan.Sa loob ng isang segundo, hindi gumalaw si Mira. Talagang nagulat ito na makita ang kaniyang 2-year boyfriend na si Carlo Salazar. Hindi siya makapaniwala sa kaniyang nakikita. Parang sa isang iglap lamang ay tila bigla itong hindi naniwala sa tunay na pagmamahal.Nawalan ng laman ang isip niya, saka naging marahas na malinaw.Habang papunta siya roon, paulit-ulit niyang inensayo ang sandali. Kung paano siya lilitaw sa lugar ni Carlo nang hindi inaasahan, may ngiti sa labi, may maleta sa tabi. Kung paano niya sasabihing nakapag-transfer na siya pabalik ng Makati para sa trabaho... na tapos na ang dalawang taong long-distance.Kumulo

Natuto si Mira ng isang mahalagang bagay matapos niyang mahuli si Carlo na may kasamang ibang babae sa kama. Ang kahihiyan ay may bisa lamang kung papayagan mo itong yurakan ka.Kaya nang lumabas siya ng apartment ni Bea noong hapong iyon, isa lang ang malinaw sa isip niya. Hinding hindi na siya muling yuyuko para sa isang lalaking tulad niya ni Carlo.Matalas ang malamig na hangin ng taglamig sa Makati, kumakagat sa pisngi niya habang naglalakad sila ni Bea sa loob ng mall. Maingay at puno ng tao ang paligid, pero kakaiba ang pakiramdam ni Mira, parang hiwalay siya sa mundo, na para bang bumagal ang lahat habang ang isip niya ay patuloy na nauuna.“Hindi ka na mukhang malungkot,” maingat na sabi ni Bea, sinisilip siya mula sa gilid ng mata.“Hindi na,” tapat na sagot ni Mira. “Pagod na lang ako. Tapos na.”Papaliko na sana sila papunta sa escalator nang biglang huminto si Bea. Humigpit ang hawak niya sa braso ni Mira. Sinundan ni Mira ang tingin niya at biglang lumubog ang sikmura ni

Sa isang ordinaryong gabi napansin ni Mira na may mali kay Sebastian.Naupo ito sa sofa, suot pa rin ang coat kahit nasa loob na ng bahay, nakasandal ang ulo sa sandalan, bahagyang nakapikit ang mga mata. Madilim ang ilaw sa sala, tahimik ang siyudad sa labas, ngunit ang lalaking nasa harap niya ay tila may pasan na bigat na mas mabigat pa sa katahimikan.“Gabi ka na naman umuwi,” kaswal na sabi ni Mira habang inilalapag ang bag niya.Hindi agad sumagot si Sebastian.Nang tuluyan nitong imulat ang mga mata, doon niya nakita ang hindi niya inaasahan. Mapula ang mga mata nito, punong puno ng pagod na hindi na kayang itago ng yabang o lamig. Sa unang pagkakataon mula nang makilala niya ito, mukhang… marupok si Sebastian.“Magpahinga ka,” sabi ni Mira matapos ang sandali. “Umuubo ka na naman.”Bahagyang umangat ang sulok ng labi ni Sebastian, isang ngiting walang saya. “Para kang doktor.”Kumunot ang noo ni Mira. “Seryoso ako.” Tumingin si Sebastian sa kanya, hindi yung karaniwang malami