All Chapters of หมิงเอ๋อทะลุมิติมาหนีสงคราม: Chapter 91 - Chapter 98

หมิงเอ๋อที่พอถูกจี้จุดก็หันมามองชายหนุ่มตาเขียวปั้น"เจ้าโมโหอะไรถ้าไม่บอก ข้าจะรู้ได้เช่นไร?"ชายหนุ่มตอบน้ำเสียงนิ่งๆเขารู้ว่านางโกรธตนเอง แต่แค่ไม่รู้ว่านางโกรธตนด้วยเรื่องอะไร ตลอดการเดินทางเขาก็ตามใจนางทุกอย่างแล้ว"เพราะท่านไม่เคยใส่ใจข้านะสิ ถึงไม่รู้ว่าข้าโกรธเรื่องอะไร ท่านมันไม่มีหัวใจ "พอพูดจบก็เหมือนอารมณ์ภายในระเบิดออกมา น้ำตาเม็ดโตๆไม่รู้มาจากไหนก็ไหลออกมาจากในตากลมจนองค์ชายองค์ชายเฟยหลงตกใจจะรีบเข้ามาปลอบ แต่ก็ช้ากว่าชายหนุ่มผู้เงียบสงบ ซงซุยฮวนเมื่อเห็นเด็กสาวหลั่งน้ำตาพร้อมปากที่สั่นเทา เขาก็เดินเข้าไปปลอบโดยใช้สองมือประคองใบหน้าเด็กสาวอย่างทนุถนอม"แล้วเจ้าโกรธข้าเรื่องอะไร ข้าจะได้ขอโทษเจ้าถูก"ยิ่งได้ยินว่าชายหนุ่มยังไม่รู้ว่าตนเองผิดเรื่องอะไร เด็กสาวก็ยิ่งโมโหจนร้องไห้ออกมาเสียงดัง "ท่านไม่สนใจข้า ขนาดมีชายอื่นมาค่อยเอาใจข้า ท่านยังไม่คิดสนใจ ข้าจะเลิกชอบท่านแล้วนะคอยดู อื่อๆๆ"เด็กสาวพูดไปก็ร้องไห้ไป ยิ่งพูดน้ำตายิ่งไหล แต่พอสักพักก็นึกขึ้นได้"ข้าร้องไห้แล้วขี้เหร่แนๆ ท่านอย่ามองนะ"ถึงจะโมโหชายหนุ่มมากเพียงใด แต่ความเป็นสตรีก็ยังรักสวยรักงาม ไม่อยากให้คนที่ตนเ

ที่บ้านของพรานมัว ตอนนี้มัวหมี่ฮวามีอายุเกือบ2ขวบแล้ว กำลังน่ารัก พรานมัวรักและหลงบุตรสาวมาก ส่วนอินฮวาตอนนี้ก็ตั้งครรภ์บุตรคนที่สองได้7เดือน ท้องนี้อินฮวาแพ้ท้องมากจนทำอะไรไม่ได้เลย เรื่องทอผ้าต้องยกให้ถานยี่สาวใช้ส่วนตัวเป็นผู้คอยคุมเครื่องทอผ้า ทั้งเครื่องทอผ้าไหมและเครื่องทอขนแกะ ส่วนต้นฝ้ายก็ออกดอกได้เยอะและเป็นฝ้ายคุณภาพดี อินฮวาใช้คะแนนแลกเครื่องทอมาอีกหนึ่งเครื่องเพื่อใช้ทอผ้าฝ้าย ที่โรงทอผ้าตอนนี้พรานมัวได้ขยายพื้นที่เพิ่มขึ้น เพราะมีทั้งเครื่องทอและเครื่องพิมลายผ้า แต่ละเดือนอินฮวาทอผ้าได้หลายสิบผืน ผ้าฝ้ายนางจะให้สามีนำไปเปิดร้านขายที่ในตัวเมือง ส่วนผ้าไหมก็นำไปประมูลเช่นเดิม และด้วยต้นหม่อนที่นางปลูกนั้นถูกรดด้วยน้ำในมิติ ทำให้คุณภาพใบหม่อนมีความพิเศษ หนอนไหมก็คายไหมออกมาเงางาม พอทอออกมาผ้าไหมจะมีความเงางามเป็นพิเศษ และด้วยอินฮวาท้องแก่ ทำให้พรานมัวไม่กล้าทิ้งภรรยาไว่กับสาวใช้ เขาจะคอยอยู่บ้านเลี้ยงดูบุตรสาวและนวดขาให้ภรรยาเวลานางเป็นตะคิว ร้านจึงต้องให้น้องสาวไปช่วยดูแลให้บางวันเขาก็พาบุตรสาวไปเดินดูฝูงแกะที่คนงานพาพวกมันไปเดินเล่นหลังบ้าน ส่วนหญ้าพรานมัวจะเข้าไปต

ที่จวนนายอำเภอ ผู้ช่วยนายอำเภอกลับมาถึงส่งเงินให้นายอำเภอเหยียนถิงจง ที่นั่งรอฟังข่าวกับฉางป๋ายโจ เจ้าของหอประมูลฉางฉัยที่เปิดใหม่ เขาพยายามสืบจนรู้ว่าหออี้เฟิงได้ยาหายากมาจากไหน เขาให้ลูกน้องไปติดต่อขอซื้อหลายครั้งนังเด็กนั้นก็ไม่คิดตกลงขาย เขาจึงต้องลงมือสั่งสอน "ท่านหมอน้อยนั้นก็จัดการได้ไม่ยากเท่าไร "นายอำเภอพูดแล้วก็แบ่งเงินหนึ่งหมื่นห้าพันตำลึงให้อีกฝ่ายตามความเคยชิน นายท่านฉางถือเป็นผู้ที่ส่งเสริมนายอำเภอเหยียนเพราะเป็นญาติกันเพื่อแลกกับการที่นายอำเภออำนวยความสะดวกเรื่องต่างๆให้อีกฝ่าย ทั้งเรื่องที่จับคนหน้าตาสวยๆไปประมูลที่หอประมูล ตอนแรกนายอำเภอเหยียนจะได้ตำแหน่งที่กุ้ยหลินตามที่ได้ติดสินบนไว้ แต่เพราะนายอำเภอคนเก่ายังมิยอมเกษียณ เขาจึงถูกส่งมาที่เจอเจียงเพราะนายอำเภอที่นี้เกิดป่วยและเสียชีวิตลง นายท่านฉางคิดว่าถ้าหอประมูลย้ายมาที่เจอเจียงอาจจะทำอะไรสะดวกกว่าเพราะมีนายอำเภอเป็นคนของตน แต่ก็ติดที่เมืองใกล้เคียงมีหอประมูลอยู่แล้ว และเป็นหอประมูลที่ล้มยากเสียด้วย เพราะหลายครั้งที่เขาให้คนไปก่อเรื่องที่นั้น แต่ทุกครั้งก็ถูกคนของหออี้เฟิงจัดการกลับมา "ดูนางก็จัดการไม่ยากเท่าไ

เมื่อสาวใช้ตรวจอาการแล้วจึงสั่งจ่ายยารักษาให้ผู้ช่วยนายอำเภอและผู้ช่วยนายท่านฉางคนละชุด "ยาต้มกิน3เวลาหลังอาหารพร้อมยาทาตุ่มหนอง ไม่เกิน7วันอาการจะดีขึ้น รักษาเสร็จแล้วเจ้าค่ะเชิญพวกท่านกลับได้"ชูเฉียวพูดจบก็เตรียมจะเดินกลับเข้าบ้านหลัว คุณหนูรู้อยู่แล้วว่าพวกเขาต้องทนไม่ไหวแล้วมาหานาง นางจึงให้สาวใช้เป็นคนรับมือแทน นางขี้เกียจจะเสวนาด้วย"เดี๋ยว..ทำไมเจ้าถึงเป็นคนรักษา ไม่ใช่ท่านหมอน้อย!"ผู้ช่วยนายอำเภอถามออกมาอย่างไม่พอใจ"ท่านหมอน้อยกำลังไปทำคลอดให้คนไข้ ข้าน้อยจึงเป็นคนมารักษาให้เจ้าค่ะ แต่ถ้าพวกท่านจะรอท่านหมอน้อยให้รักษาก็ได้นะเจ้าค่ะ แต่ไม่รู้ว่าท่านหมอน้อยจะกลับมาตอนไหนเจ้าค่ะ"ชูเฉียวตอบนิ่งๆไม่แสดงสีหน้าอะไรที่สุดนายอำเภอก็ทนไม่ไหวจึงต้องยอมรับยาที่ผู้ช่วยของท่านหมอน้อย ก่อนจะให้ลูกน้องรีบพากลับจวนเพื่อจะให้ลูกน้องไปต้มยาให้กินเรื่องที่หมิงเอ๋อไปทำคลอดนั้นคือเรื่องจริง เพราะอินฮวาเจ็บท้องคลอด นางจึงไปทำคลอดให้อาสะใภ้ท้องสองอินฮวาคลอดง่ายกว่าคนแรก เวลาผ่านไปแค่หนึ่งชัวยามนางก็คลอดบุตรสาวคนที่สองออกมาอย่างปลอดภัย พรานมัวที่อุ้มบุตรสาวรออยู่นอกห้องก็ดีใจที่ภรรยาคลอดอย่างปลอด