《หมิงเอ๋อทะลุมิติมาหนีสงคราม》全部章節：第 81 章 - 第 90 章

ที่หมู่บ้านฝูเหยา แม่หลัวก็นั่งบ่นกับสามีเรื่องที่บุตรสาวที่ยังไม่กลับ"หมิงเอ๋อไปหลายเดือนแล้วนะเจ้าค่ะท่านพี่""ลูกก็ส่งข่าวมาแล้วไม่ใช่เหรอว่าจะอยู่รอจนพระชายาคลอดแล้วถึงกลับ มีคุณชายซงไปด้วย ไม่ต้องเป็นห่วง"พ่อหลัวรู้ว่าซงซุยฮวนมีฝีมือพอตัวคงสามารถคุมครองบุตรสาวได้"แต่นี้ครึ่งปีแล้วนะเจ้าค่ะ ข้าไม่คิดว่าจะนานขนาดนี้""อย่าห่วงเลย ลูกของเราเก่ง ใครทำอะไรนางยาก"พ่อหลัวรู้นิสัยบุตรสาวดี บุตรสาวผู้นี้มีความโหดในตัว นางลงมือได้เหี้ยม เด็ดขาด ถ้าใครคิดจะทำอะไรนางคงยากจะเอานางลงหลีซานกับเหวยเหว่ยวิ่งกลับมาจากบ้านฉีผิง สองพี่น้องไปเล่นกับจือซวาน ตอนนี้จือซวานได้ลูกหมาสายพันธุ์เขตทางเหนือที่มีขนฟูหนา คังเต๋อเหลียง เดินทางไปตอนเหนือเพื่อรับงานสร้างจวนขนาดใหญ่ แล้วไปเห็นเจ้าลูกหมาที่ขายในตลาดจึงคิดถึงลูกเลี้ยงว่าชอบสัตว์จึงซื้อมาฝากเมื่อเดือนที่แล้ว จือซวานที่แรกเห็นลูกหมาตัวอ้วนขนฟูก็ดีใจมาก เด็กชายเห่อถึงขนาดนำไปนอนด้วย แถมยังตั้งชื่อให้มันอย่างน่ารักว่าต้าหวังอินฮวาเมื่อรู้ว่าหลานชายได้สัตว์เลี้ยงใหม่ก็พาบุตรสาวไปดูแล้วป้อนน้ำอำมฤตให้มันกิน เพียงแค่5วันเจ้าต้าหวังก็ไม่มีกลิ่นสาบแถมขนย

หมิงเอ๋อเร่งเดินทางโดยพักเฉพาะจำเป็น นางป้อนน้ำในมิติให้ม้าทุกตัวเพื่อให้พวกมันไม่เหนื่อยง่าย หญ้าก็เข้าไปตัดใหญ่ในมิติให้มาให้พวกมันกินเพื่อเอาใจพวกมันที่ต้องเดินทางไม่ค่อยได้หยุดส่วนการกินของคนก็อาศัยล่าสัตว์ป่ากิน คนที่ซงซุยฮวนให้มาคุ้มครองนางนั้นน่าจะมีฝีมือไม่ใช้น้อย เพราะตลอดการเดินทางพวกเขาจะไม่เข้าใกล้ขบวนไหนเลย อาจด้วยไม่คิดไว้ใจตลอดการการเดินทาง หมิงเอ๋อจะเข้าไปในมิติเพื่อปรุงยาพิษไว้ป้องกันตัว ประสบการณ์ชีวิตที่ผ่านมาทำให้เด็กสาวรู้ว่าอย่าได้คิดวางใจสิ่งใด ต้องเตรียมตัวให้พร้อมตลอดเวลา สัตว์ป่าไม่น่ากลัวเท่ามนุษย์การเดินทางครั้งนี้ดันมาตรงกับฤดูร้อน ทำให้การเดินทางต้องฝ่าแดดร้อน นางให้เหล่าผู้คุ้มกันกินน้ำในลำธารมิติตลอดเพื่อทำให้รางกายสดชื่น น้ำในลำธารถึงจะไม่มีคุณสมบัติสมบัติแบบในอ่างแต่ก็กำให้ฟื้นฟูกำลังขึ้นมาได้บางส่วน และช่วยทำให้ร่างกายสดชื่น ตลอดการเดินทางกลุ่มของนางไม่เคยต้องไปหาน้ำกิน เพราะนางจะเตรียมให้ทุกคนเอง ตกกลางคืนก็เตรียมยาทากันแมลงให้ทุกคน ส่วนนางมีมุ้งกั้นรอบๆรถม้าผ่านไป2เดือนหมิงเอ๋อก็เดินทางใกล้มาถึงเมืองหลวง รถม้าของนางก็ได้เจอกับสตรีบาดเจ็บสาหัส

วังหลวง ฮ่องเต้อู๋หลงกำลังร้อนใจเรื่องพระสนมหงฮวาหลางที่หายตัวไประหว่างไปสวดมนต์ขอพรให้ไทเฮาทั้งๆที่นางกำลังท้องแก่8เดือนกว่าพระองค์รู้มาตลอดว่าเสด็จแม่ไม่ทรงโปรดสนมผู้นี้ แต่ตนกลับรู้สึกพอใจในตัวนาง หลายครั้งที่เสด็จแม่หาทางกลั่นแกล้งนาง แต่พระองค์ให้ขันทีค่อยสอดส่อง ถ้าเจอว่านางถูกรังแกให้มารายงานพระองค์ จะได้ไปช่วยนางได้ทันจนสนมฮวาหลางตั้งครรภ์มังกร พระองค์ซึ่งทรงดีพระทัยมากจนเลื่อนขั้นให้นางจากสนมขั้นตาอิ้ง เป็นกุ้ยเหริน แต่เสด็จแม่ก็ทรงคัดค้าน ตอนแรกพระองค์ก็ไม่เข้าพระทัยว่าเหตุใดพระมารดาของตนถึงรังเกียจหงฮวาหลาง จนให้คนไปสืบจึงรู้ว่าเพราะเสด็จพ่อเคยมีใจให้มารดาของหงฮวาหลาง แต่เพราะรักสตรีผู้นั้นมากกลัวนางเข้ามาในวังจะเกิดอันตรายจึงเลือกที่ให้นางอยู่นอกวังและให้นางใช้ชีวิตอย่างมีความสุข แต่ตลอดชีวิตของเสด็จพ่อก็ไม่เคยลืมนาง เสด็จแม่เคยคิดส่งคนไปสังหารหนามหัวใจ แต่ถูกเสด็จพ่อยื่นคำขาดว่าถ้าสตรีผู้นั้นเสียชีวิตจากน้ำมือพระนาง พระองค์จะสั่งปลดตำแหน่งรัชทายาท เสด็จแม่จึงยอมลามือแต่ไม่คิดว่าพระโอรสของพระองค์จะรักบุตรขอสตรีที่พระนางทรงเกลียด ครั้งนี้ตอนที่คัดเลือกนางสนมเป็นช่วงที่พ

ข่าวเรื่องพระชายาหลิงหลิงไปประสูตพระธิดาที่เมืองกุ้ยหลิน ไม่ได้ถูกปิดบัง ไม่มีใครสงสัยเรื่องที่อยู่ๆพระชายาก็อุ้มทารกน้อยกลับมาเมืองหลวง เจินอ๋องให้คำตอบกับคนที่สงสัยว่าเพราะรู้ว่าตั้งครรภ์ตอนอยู่เมืองกุ้ยหลินจึงไม่ได้เดินทางกลับด้วยเพราะครรภ์พระชายาไม่แข็งแรง จึงรอให้คลอดก่อนแล้วค่อยเดินทางกลับเมืองหลวงๆเท่านั้นเองและด้วยพระชายาเป็นห่วงสุขภาพขององค์หญิงน้อย ตั้งแต่กลับมาถึงเมืองหลวงก็ไม่คิดออกงานสังคม พระนางใช้เวลาดูแลองค์หญิงน้อยและพระนางยังให้ท่านหมอน้อยมาช่วยตรวจสุขภาพขององค์หญิงน้อยอยู่เนืองๆ โดยที่องค์ชายเฟยหลงไปรับไปส่งท่านหมอน้อยอยู่ตลอด องค์ชายเฟยหลงพยายามหาเรื่องไปหาท่านหมอน้อยบ่อยๆ การเจอกันครั้งนี้เห็นได้ชัดว่านางโตขึ้นมาก แถมหน้าตายังมีความจิ้มริ้มชวนมองเมื่อองค์หญิงจีนหลงมาอยู่เมืองหลวงได้1เดือน เจินอ๋องก็ได้จัดงานเลี้ยงฉลองให้องค์หญิงน้อย องค์ฮ่องเต้ก็ทรงรับขวัญหลานสาวตัวน้อยเป็นเครื่องประดับมากมาย ทำให้หลายคนคิดว่าพระอนุชาผู้นี้คงมีน้ำหนักในพระทัยฝ่าบาทอยู่ไม่ใช้น้อย "หลานสาวของเจินช่างน่าเอ็นดูเสียจริง "ฮ่องเต้อู๋หลงทรงมางานเลี้ยงฉลองเพื่อมาหาองค์หญิงน้อย ยิ่งฝ

สาวใช้ล้างตัวให้คุณหนูน้อยเรียบร้อย ก่อนจะห่อตัวด้วยผ้าไหมอย่างดีแล้วอุ้มมาให้เจ้านายเซียะฟงที่อยู่ข้างภรรยาตลอดเวลาเมื่อเห็นสาวใช้อุ้มบุตรสาวมาใกล้ให้สาวใช้นำบุตรสาวมาวางในอ้อมแขนของภรรยาโดยมีตนเองประคองสองแม่ลูกอีกที"พี่ฟงดูลูกที่สิเจ้าค่ะ นางช่างน่าเอ็นดูเสียจริง"หนิงเหม่ยเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเคลือ นางเพิ่งเข้าใจความรักที่มารดามีให้ตนก็ตอนนึ้เอง สาวน้อยผู้นี้คือลมหายใจของนางก็ว่าได้"น่าเอ็นดูมาก ปากนิดจมูกหน่อยเหมือนน้องไม่มีผิด"บุตรสาวตัวน้อยช่างน่าทนุถนอมยิ่งนักหนิงเหม่ยรู้สึกตื่นตันจนพูดไม่ออก ได้แต่ยิ้มบางๆให้สามี"พี่เขยอุ้มหลานสาวออกไปให้ท่านลุงท่านป้าเห็นหลานสาวคนแรก ส่วนข้าจะได้ช่วยดูแลพี่ใหญ่ทางนี้เจ้าค่ะ มีบุรุษอยู่ด้วยอาจไม่ค่อยสะดวงเท่าไรเจ้าค่ะ"เซียะฟงเมื่อได้ฟังเช่นนั้นก็ก้มลงไปหอมกระหม่อมน้อยๆของภรรยาก่อนจะพูดปลอบใจ"พี่ไม่ได้ไปไหนไกล แค่พาลูกออกไปให้ท่านย่าและท่านแม่เห็นหลานสาวคนแรกเท่านั้น น้องไม่ต้องกลัวนะ"หนิงเหม่ยเมื่อมีสามีอยู่ใกล้ๆก็ไม่ได้รู้สึกกลัวแบบตอนแรก ยิ่งสามีพูดปลอบให้นางได้คลายความกังวลนางจึงยิ้มบางๆส่งให้"เจ้าค่ะ"เมื่อไม่มีบุรุษอยู่ด้วย หมิงเอ