หมิงเอ๋อทะลุมิติมาหนีสงคราม のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

ที่ศูนย์พักพิงผู้ลี้ภัยแห่งหนึ่ง ชาวบ้านกำลังยืนเข้าแถวเพื่อรอตรวจสุขภาพกันอย่างเนืองแน่น โดยมีเจ้าหน้าที่อาสาสมัครค่อยช่วยเหลือและจัดระเบียบแกผู้ลี้ภัยที่แต่ละคนสภาพน่าเวทนา บางคนเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งเนื้อตัวมอมแมม เพราะประเทศอยู่ในช่วงสงคราม จึงทำให้ประชาชนได้รับความเดือดร้อน ด้วยเหตุนี้จึงมีองค์กรอาสาสมัครระหว่างประเทศเข้าช่วยเหลือประชาชนที่เดือดร้อนจากภัยสงคราม ฝูหมิงเอ๋อก็เป็นเจ้าหน้าที่อาสาสมัครที่มาช่วยเหลือ เธอเคยเป็นแพทย์หญิงฝีมือดีที่โรงพยาบาลหลายแห่งต่างต้องการตัว แต่ด้วยคนในองค์กรเกิดความแก่งแย่งชิงดีกันไปมาทำให้หญิงสาวเกิดความเบื่อหนายจึงขอย้ายมาอยู่หน่วยงานอาสาสมัคร แต่พอมาเป็นอาสาสมัครเธอต้องต่อสู้กับพวกโจรที่ค่อยดักปล้นของที่อาสาสมัครเอามาช่วยชาวบ้าน ดีว่าเธอพอมีวีชาป้องกันตัวอยู่บ้างจากสมัยเป็นนักเรียนเคยเป็นนักกีฬ่าเทควันโคแข่งขันระดับประเทศ และพอรู้ว่าต้องเจอกับอะไรเธอเลยเข้าคลอสฝึกยิงปืนจึงพอจะต่อสู้กับพวกโจรได้บ้าง หลายครั้งที่ต้องปะทะกันเธอต้องจับปืนต่อสู้กับพวกก่อการร้ายครั้งนี้เธอถูกส่งมาประเทศSที่กำลังเกิดสงครามกับผู้ก่อการร้ายในประเทศแล้วเกิดความสูญเสียต่อป

เมื่อได้รับอณุญาตครอบครัวหลัวก็รีบเดินเข้าไปในเมือง"ท่านพ่อ ไปร้านขายยาก่อนเจ้าคะ ลูกจะเอายาไปขาย"หมิงเอ๋อบอกผู้เป็นบิดาทั้งหมดจึงเดินหาร้านโอสถ จนเห็นป้ายร้านก็เดินเข้าไปในร้านทันที"จะซื้ออะไรหรือ?"หลงจู้ร้านถามขึ้น "พวกข้าจะมาขายเจ้าคะ"หมิงเอ๋อเอ่ยขึ้น"เช่นนั้นมานั้งก่อน ขายอะไรละ?"หลงจู้มองๆแล้วก็เป็นชาวบ้านหนีภัยสงคราม จะมีอะไรมาขายในร้านโอสถกัน"ยาเพิ่มกำลังเจ้าคะ ข้าสามารถสาธิตให้ท่านดูก่อนได้นะเจ้าคะ"หมิงเอ๋อไม่เสียเวลา นางนำเครื่องดื่มชูกำลังออกมาให้หลงจู้ดู"ไหนมาให้ข้าลองดูก่อน..ถ้าของดีข้าให้ราคาดีแนนอน""ของดีแนเจ้าคะ ท่านลองดื่มดู รับรองเห็นผลทันตา"นางพูดแล้วก็ส่งเครื่องดื่มชูกำลังให้อีกฝ่ายดื่มหลงจู้รับมาดื่ม พอเครื่องดื่มผ่านลำคอลงไปก็รู้สึกสดชื่นอย่างบอกไม่ถูก จากที่รู้สึกเพลียๆก็ตื่นตัวทันที"ของดี...เจ้ามีเยอะมั้ย?""ท่านให้ราคาเท่าไรเจ้าคะ?"เด็กสาวถามก่อนเผื่อได้ราคาไม่ดีได้ขายแต่น้อย ถึงยังไงของๆนางก็ไม่มีวันหมดอยู่แล้ว"ข้าให้ขวดละ250อีแปะถือว่ามากสุดแล้ว มากกว่านี้ไม่ได้""ได้เจ้าคะ ข้าขายในราคานี้ ข้ามีร้อยขวด รับรองท่านได้กำไรกว่าเท่าตัวแนเจ้าคะ" "ได้ๆ..

"ข้ามีมันเทศมา3หัว ถึงจะไม่มีค่าอะไรมากแต่ก็อยากให้พวกเจ้าช่วยรับไว้แทนคำขอบคุณจากครอบครัวอู๋ของเรานะ"ต้องบอกว่าในสถานการณ์ตอนนี้เสบียงถือเป็นของหายาก ต้องเก็บถนอมไว้เป็นอย่างดี การที่บ้านอู๋นำมันเทศมาให้3หัวนั้นถือว่าไม่ถึงกับมาก แต่ก็ไม่ใช้น้อยพ่อหลัวจะไม่รับไว้ก็เหมือนไม่รับไมตรีกันจึงต้องรับไว้"ขอบคุณมากขอรับ"เมื่อพ่อหลัวยื่นมือไปรับมันเทศ ป้าอู๋ก็ยิ้มเต็มใบหน้า ก่อนจะลากลับไปและการที่พ่อหลัวได้ช่วยขบวนลี้ภัยจากกลุ่มโจร ทำให้เป็นที่ยอมรับของคนในกลุ่ม "มิน่าบ้านหลัวถึงกล้าอยู่ท้ายขบวนทั้งๆที่มีบุรุษแค่คนเดียว"ยายเฒ่าเฟิงที่นั้งพักระหว่างที่ขบวนแวะพักเท้าสัตว์เอ่ยออกมากับเพื่อนร่วมขบวน"ข้าเห็นนะ เมื่อคืนบ้านหลัวใช้ดาบสั้นฟันพวกโจรทีเดียวตายเลย"ป้าอู้เล่าเหตุการณ์เมื่อคืนให้ทุกคนฟัง อย่างออกรสชาติ"เห็นว่าอดีตหลัวหวังเหว่ยเคยเป็นทหาร แต่เพราะบาดเจ็บจึงถูกปลดระวาง ถ้าไม่บาดเจ็บอนาคตต้องสดใสแนๆ"เมียหัวหน้าขบวนเอ่ยขึ้น สามีนางเคยไปถามความเป็นมาของบ้านหลัวจึงพอทราบข้อมูล "แถมยังใจบุญรับเลี้ยงเด็กบ้านหลงอีก ข้าเคยเห็นทารกหญิงนั้นนะ ร่างกายอ่อนแอมาก เลี้ยงไปก็อาจไม่รอด แต่ก็ยังซื้อไว

ปล่อยให้พวกผู้ใหญ่จัดการขยับที่กั้น ส่วนนางนั้งกินขนมวาฟเฟิลกับพี่ๆรอแล้วกันเหล่าบุรุษต่างลงไปช่วยขยับที่กั้นออก แล้วเคลื่อนขบวนผ่านไป หมิงเอ๋อมองพี่สาวทั้งสองแล้วนึกถึงคำพูดของพวกโจร ถึงพี่สาวของนองนางจะยังเป็นแค่เด็กสาววัยยังไม่ปักปิ่น แต่ทั้งสองก็มีแววความงามเมื่อโต ไอ้พวกโจรมันคิดสกปรกของหญิงสาวเช่นนั้นหรือ"ท่านพ่อ เดี๋ยวข้ามานะเจ้าคะ ต้องกลับไปเก็บกวาดให้เรียบร้อยก่อน""เจ้าไปคนเดียวจะไม่อันตรายหรือ ให้พ่อไปด้วยดีหรือไม่""ท่านอยู่คุ้มครองทางนี้ดีแล้วกันเจ้าคะ ข้าไปไม่นาน เช่นไรเดี๋ยวก็ต้องแวะพัก ข้าตามทันอยู่แล้วเจ้าคะ"นางพูดจบก็เดินหายไปในความมืด"ข้าว่าตั้งแต่นางถูกตะขาบกัดครั้งนั้นนางก็แปลกไปนะเจ้าคะ"หมิงหลานเอ่ยขึ้น นางชอบน้องสาวในตอนนี้มากกว่า ดูเด็ดขาดดี แถมยังมีขนมมาแบ่งให้กินตลอดเด็กสาวขี่เจ้าเสี่ยวเฮยกลับไปผาหินขาด พอถึงนางก็ลงแล้วหยิบปืนสั้นออกมาเดินตรวจชีพจรที่ละคน คนไหนที่ยังมีลมหายใจนางจะใช้ปืนเล็งที่หัวแล้วยิง นางทำแบบนี้จนไม่เหลือคนรอดชีวิต อยู่ไปก็เป็นภัยกับสตรี เช่นนั้นก็ไปเข้าแถวรอดื่มน้ำแกงยายเมิ่งเถอะพวกเจ้า จัดการเรียบร้อยถึงขี่เจ้าเสี่ยวเฮยกลับไปที่ขบวน

"กระหม่อมตามไปจนเจอว่าสองพ่อลูกนั้นอยู่ในขบวนลี้ภัยพะยะคะ"ทหารของวังเมฆาสะกดรอยตามสองพ่อลูกตามคำสั่งของท่านอ๋อง "พวกหนีจากสงครามหรือ!?""พะยะคะ กระหม่อมสอบถามคนในขบวนแล้ว คนบ้านหลัวมีกัน7ชีวิตมีบุรุษแค่หลัวหวังเหว่ยกับบุตรชายอายุ2เดือนหลัวหลีซาน นอกนั้นเป็นสตรีหมดพะยะคะ""ดูก็เป็นแค่ชาวบ้านปกติ แต่เด็กน้อยผู้นั้นกลับมีฝีมือรักษาที่น่าทึ้งมาก""เห็นว่าหลัวหวังเหว่ยผู้นั้นเคยเป็นทหารแต่ถูกปลดระวางเพราะได้รับบาดเจ็บแถมยังเคยช่วยชีวิตชาวบ้านจากการถูกโจรปล้นด้วยพะยะคะ""แล้วตอนนี้สถานการณ์การรบเป็นเช่นไรบ้าง?"แม่ทัพเชียวหม่าจงสกัดไว้ที่เมืองอี้เจินพะยะคะ แต่ไม่รู้ว่าจะต้านได้นานแค่ไหนพะยะคะ""พวกหนีสงครามมาถึงนี้แล้ว หมายความว่าเราอาจจะเริ่มไม่ปลอดภัย บอกให้ทุกคนเตรียมตัวไว้ ให้ทหารขี่ม้าย้อนกลับไปดู "สงครามครั้งนี้เกิดจากที่ทั้งสองแคว้นมีปัญหาเรื่องการอภิเษกสมรสขององค์หญิงเว่ยหลูแคว้นฮันกับท่านอ๋องชินแคว้นเหลียง แต่องค์หญิงกับปฏิเสธแถมยังดูถูกท่านอ๋องชินว่าเป็นพวกขี้โรค แต่งไปเดี๋ยวก็ต้องตาย นางไม่อยากเป็นหม้าย พอเรื่องไปเข้าถึงหูฮองเต้แคว้นเหลียง พระองค์ก็ทรงพิโรธ จึงให้ทหารมาบุกแคว้น