Lahat ng Kabanata ng Divorce is not an option, Mrs. Lombardi: Kabanata 191 - Kabanata 200

GAIL FELT THAT Jaxon agreed readily now, but she might regret it in two or three days and want to go back to Leon and Nica’s side. Hindi sumagot ang bata ng ilang minuto.“Of course, Mommy. I already promised Lola.”Hindi na nagkomento pa si Gail.“Oh right, I haven't told Dad about it yet. I'll call him and tell him.” anang batang tinakbo na ang bag upang kunin na ang cellphone.Sinagot na agad ni Leon ang tawag ng anak. Hindi na nagpatumpik-tumpik pa ang bata. Sinabi niya agad ang dapat na sabihin sa ama. “Dad understands, Jax. If you need anything, just call me and I'll have someone deliver it to you. Tawag at huwag text para alam ko agad.”“Okay, Daddy!”Mabilis ng pinatay ng bata ang tawag sa ama. Inaalala na ng matandang Buencamino na hindi papayag si Leon, sinubukan pa nga ng matanda na pigilan ang batang tumawag dito.“Ano apo? Pumayag ba ang Daddy mo?”“Of course, Lola. Kapag sinabi ko kay Dad na gusto ko, lalo pagdating kay Mommy hindi siya tatanggi. You see, Dad is so good

PAGPASOK NG BAHAY ni Gail ay diretso siyang naligo dahil naramdaman niya ang panlalagkit. Nahiga na siya ng kama at tuluyang nakalimutan ang gagawing pagtawag sa kanyang anak. Nagising siya kinabukasan sa mapang-istorbong tawag ni Jaxon. Paos ang boses niya itong sinagot, ngunit hindi na iyon umabot at tuluyan ng namatay. Siyang tawag naman ng landline ng bahay ng kanyang Lola. Agad niya iyong sinagot bago pa man matapos mag-ring.“Lola…” “Hindi ka umuwi kagabi. Hinintay ka ng anak mo hanggang sa makatulog siya.” “Oo nga Lola, sobrang busy kasi sa trabaho. Hindi na ako nagkaroon ng time na umuwi.” “Kausapin mo ang anak mo at nagtatampo sa’yo. Hinintay ka niyang umuwi.” Biglang nakaramdam ng guilt si Gail sa sinabi ng matandang babae. “Sige, Lola.” Ilang sandali lang ang hinintay ni Gail bago niya narinig ang boses ng anak sa kabilang linya.“Mom?” “Mmm?” “Saan ka natulog? Bakit hindi ka umuwi? Umuwi ka ba kay Daddy?” Buong akala ni Jaxon na kapag doon na siya tumira, gabi-gab

MGA ILANG MINUTO rin na tumitig ang mga mata ni Gail kay Caden. Tahimik na prino-proseso na ng isipan niya ang alok nito. Maya-maya ay iniiling ni Gail ang kanyang ulo.“Pasensya na Caden, marami akong kailangan pang tapusin. Hindi ako pwedeng umalis hangga't hindi tapos ang lahat ng iyon.”Nais na sabihin ni Caden na pwede naman silang mag-order ng take out at doon na lang sa office nito kumain. Iyon nga lang, ayaw niyang mapasama ang imahe ni Gail sa mga makakakita. Hindi pa sila lubusang hiwalay ni Leon. Tiyak makakasama ang gagawin niya.“Ah sige, siguro sa susunod hindi mo na ako magagawang tanggihan.”Ngumiti si Gail, ngiting hindi pinipilit. “Oo naman. Hindi talaga pwede ngayon eh.”After seeing Caden downstairs, Gail hurriedly went upstairs. Matapos panoorin nang matagal ang paglalakad ni Gail palayo, sa wakas ay nag-iwas na ng tingin si Caden. Hinarap na ang kasamang staff ng company. “I would like to ask you for a favor.”“Ano po ‘yun, Mr. Serrano?”Sinabi ni Caden ang kai

NANG DUMATING ANG kanilang pagkain, kusang bumaba si Danna sa kandungan ni Gail upang maayos na makakain ngunit panaka-naka ang naging sulyap sa kanya ng bata. Biglang naisip ni Gail ang anak na naman na si Jaxon, mas masaya sana kung kasama nila ito ngayon doon. Ipinilig niya ang ulo, tiyak na busy ang anak. Tumatawag lang ito sa kanya kapag mayroong kailangan. At kapag wala, wala na itong pakialam pa sa kanya. Hindi siya nito kailangan ngayon. Pihadong busy ang bata at baka nga hindi man lang siya nito magawang isipin ngayon. Kung maisip man ay bilang replacement lang kapag busy ang ama.“Kumusta ang mga dishes, Gail?” nakangiting tanong ni Caden na feel na feel ang gala nila kasama si Danna, baka sa mukha ang galak.“Okay sila. Masarap halos ang lahat. I enjoy it.” tango ni Gail na ikinangiti pa ng malaki ni Caden. Caden booked movie tickets for kids after 1 p.m. kaya naman after nilang kumain ay nagtungo na sila ng cinema upang kunin doon ang tickets nila. Before entering the the

SEEING THIS, LEON had no choice but to hug him tightly as he lunged at him. Sinubsob na ng bata ang mukha sa leeg ng ama. Hindi alintana ang mga bisita na napatingin na noon sa bata. Tahimik na ito doong umiyak. Hindi niya matanggap ang sinabi ng pinsan. After greeting the guests at magpaalam saglit, Leon carried Jaxon out of the living room and asked after they had walked a distance. “Anong meron? Bakit ka umiiyak? Inaway ka ba ni Lyro? Sinaktan ka ba niya? Jax, tell me…”Jaxon was about to repeat what his cousin had just said, but before he could even finish speaking, the thought of his mother spending time with other children who were even cuter than him brought tears to his eyes. Selos na selos na siya agad kahit pa sabihin na hindi niya pa alam kung tunay nga ba iyon o hindi. “Sabihin mo sa Daddy, inaway ka ni Lyro?” ulit ni Leon nang makitang umiiyak lang si Jaxon.Nakarating na rin iyon sa kaalaman ng kanilang Lolo. Sinabi ni Leonila dahil umiyak na rin si Lyro dahil pakiramd