บททั้งหมดของ Divorce is not an option, Mrs. Lombardi: บทที่ 1 - บทที่ 10

PAGOD NA NAPATINGALA ang mga mata ni Gail sa madilim na langit na walang habas ang patak ng ulan. Ilang beses na iginala niya ang mga mata sa paligid ng port kung saan ay kakadaong lang ng barkong sinakyan niya. Umuulan kung kaya naman ibang-iba ang pakiramdam niya kung ikukumpara iyon sa mga nakaraang pagpunta niya sa lugar. Buti na lang at hindi sila inabutan ng malakas na alon habang naglalayag patungo sa Isla ng Mindoro. Nakasaklob na sa ulo niya ang hood ng suot niyang jacket. Dinukot niya sa bulsa nito ang cellphone. Ilang segundo siyang napapikit nang magliwanag ang screen noon. Pasado alas-nuwebe na iyon ng gabi, malinaw sa digital clock sa screen ng cellphone niya.“Gabi na, gising pa kaya sila?” Sunod-sunod ang naging pagtunog ng notification ng cellphone. Gumalaw ang mga mata ni Gail upang isa-isahin lang iyong basahin at kapag nabasa na niya ay agad niyang tinatanggal. Purong birthday greetings and wishes iyon mula sa mga kaibigan niya at kakilala sa social media. Wala si

NAPAKURAP NG MGA mata niya si Gail. Tila nabingi na sa kanyang narinig na sinabi ng anak. Buong akala niya ay wala ng sasakit pa sa narinig niya kanina, mayroon pa pala. Hindi niya rin ito napaghandaan.“Saka ang sungit ni Mommy, Yaya. Lagi niyang sinisigawan at inaaway si Tita Nica—” “Hijo, saan mo nakuha ang ganyan mong ugali ha? Hindi ba dapat na masaya ka dahil umuwi ang Mommy mo dito? Ilang buwan mong hindi nakita.” “Ayoko nga na nandito si Mommy, Yaya.” “Kung maririnig ka ng Mommy mo, tiyak na masasaktan ang damdamin niya. Mahalin mo ang Mommy dahil siya ang nagbigay sa’yo ng buhay.”“Alam ko Yaya, pero si Daddy at ako si Tita Nica na ang pareho naming gusto. Yaya, hindi ba pwedeng si Tita Nica na lang ang maging Mommy ko?” Kasabay ng pagkagulat ng maid ay ang panghihina ng buong katawan ni Gail. Hindi na niya nasundan pa kung ano ang sinabi ng maid nitong kasama. Si Gail ang halos ang nagpalaki sa bata hanggang mag-apat na taon. In the past two years, laging si Jax at Leon

MATAPOS AYUSIN ANG kanyang sarili ay nagpalit na ng damit si Gail at nahiga na upang matulog. Kung hindi pa tumunog ang alarm ng kanyang cellphone tanghali kinabukasan ay hindi pa magigising si Gail. Ilang sandaling tinitigan niya ang oras na alarm ng kanyang cellphone. Iyon ang oras ng pagtawag niya kay Jax. Dahil half day lang ang school ng anak, minabuti niya na tawagan ito after ng klase. Iyon lang ang pagkakataon na nakakapag-usap sila nito.“Hindi ko na rin ngayon kailangang tumawag.” Pinatay ni Gail ang alarm kahit na may bigat sa kanyang puso. Ilang beses niyang sinulyapan ang cellphone. Kagat na ang labing sinupil ang sarili na tawagan at kausapin ang kanyang anak. Matapos niyang marinig ang sinabi nito sa kanyang Yaya ay sumama na ang loob niya.“Tutal ayaw naman na niya akong maging ina, pagbibigyan ko ang hiling niya.” Sa mga sandaling iyon ay panay ang sulyap ni Jax sa cellphone na nakapatong sa gilid ng lamesa. Kakarating lang nila ng bahay. Sinundo siya ng ama upang s

SUMAMA NA ANG hilatsa ng mukha ni Jax. Nagawa pa nitong tumingin sa labas ng kotse at huwag ng pansinin ang ama. Kumibot-kibot na ang bibig niya.“Hindi niya sinagot ang tawag ko kanina. Ilang beses ko siyang tinawagan, Daddy. Kaya bakit ako sasagot?” “Jax, may trabaho ang Mommy at malamang ay hindi niya napansin iyon. Hindi ba at tanghali siya madalas na tumatawag sa’yo? Tinawagan mo siya ng umaga. Hindi ito naka-schedule kaya malamang di nasagot.” “Kahit na, Daddy…” Hindi malaman ni Leon kung bakit siya nagpapaliwanag sa anak. “Are you siding with Mom?” “Hindi. Ini-explain lang ng Daddy kung ano ang maaaring nangyari kanina.” Patungo na sila ng school noon. Ihahatid siya ni Leon bago pumasok ito ng trabaho. Ilang beses pang tumawag si Gail at nang wala pa rin sagot ay ang landline na ang tinawagan niya. “Si Jax, Manang?” “Ayos naman po Madam, pumasok po ng school.” Doon pa lang nakahinga nang maluwag si Gail. Akala niya ay ano na ang nangyari sa anak. “Sigurado ka?” “Opo,

TULOY-TULOY SIYANG BUMALIK Tuloy-tuloy siyang bumalik sa kanyang workstation. Sinundan naman siya ng tingin ni Leon, nagtataka pa rin.“Anong problema niya? Nagrerebelde ba siya nang dahil hindi ko siya hinarap ng nakaraan?”Matapos ang kalahating oras ay tinawag siya ni Zion upang utusan lang na gumawa ng kape para sa kanyang asawa. Wala naman dapat angal doon si Gail dahil mula noon pa man ay gawain na niya ang bagay na iyon. Isa iyon sa paraan niya upang mas mabilis siyang mahalin ni Leon. Malalang effort ang inilaan niya upang maging masarap lang ang kape.“Make it two cups.” hirit pa ni Zion na bahagyang ngumiti sa kanya. Tumango lang naman si Gail. Nagbunga ang effort niya noon dahil mula ng matikman ni Leon ang gawa niyang kape, palaging kape na niya ang hinahanap ng asawa mapa-opisina man iyon o sa bahay nila. Bagay na palaging nagpapa-excite kay Gail dahil naniniwala siya na iyon na ang simula ng success niya na makuha ang loob ng asawa niya.“May bisita siya?” hindi niya na