All Chapters of เกิดชาตินี้ขอเป็นพระสนมท้ายวังเนื้อหอม: Chapter 51 - Chapter 60

“ท่านอ๋อง...เจ็บตรงไหนหรือไม่...!!” เซี่ยหมิงหลันรีบเข้ามาดูท่านอ๋องแต่ขนาดท้องที่อุ้ยอายนั้นไม่สามารถก้มลงได้ จึงมีเพียงเส้าเฉียนกับจื่อตันที่ยืนอยู่ด้านนอกช่วยพยุงท่านอ๋องขึ้นไปนั่งหมิงหลันให้สองสาวใช้เอาน้ำมาเพื่อนางจะเช็ดหน้าให้กับท่านอ๋อง แต่ใบหน้าเดี๋ยวดำเดี๋ยวแดงทำให้นางซ่อนรอยยิ้มไว้มิได้“

วันแล้ววันเล่าผ่านไป จวบจนนางใกล้คลอดเต็มที ท่านหมอเทวดาทั้งหลายก็ผลัดเปลี่ยนกันมาตรวจดูครรภ์นางทุกวันเนื่องจากก่อนไปท่านอ๋องกำชับไว้อย่างดี แม้จะมีคนผลัดกันเข้ามาดูแลกันมากจนล้นตำหนัก แต่ภายในใจหมิงหลันกลับรู้สึกเหงาและว้าเหว่ นางคิดถึงท่านพ่อ ท่านแม่ และท่านพี่ของนาง ไม่รู้ว่ายามนี้ท่านพี

หมิงหลันใช้เวลาอยู่ในจวนเป่ยจิ้งอ๋องอย่างสงบสุขจนผ่านไปร่วมสามเดือนตั้งแต่เขาจากไป ยามนี้จื่อเซิ่งอายุได้สองเดือนแล้ว กินเก่งแล้วก็อ้อนเก่งอีกด้วย “จื่อเซิ่งอิ่มแล้วหรือลูก” เด็กน้อยละจากเต้าอวบของมารดาแล้วก็ยิ้มหน้าบานอารมณ์ดี การได้อยู่กับผ้าขาวอย่างเด็กน้อยแบบนี้ทำให้นางไร้กังวลและละความ

เช้าวันต่อมาเป่ยจิ้งอ๋องตื่นแต่เช้า เพื่อจะไปเฝ้านางตอนให้นมจื่อเซิ่ง เขาอยากอุ้มลูกชายสักครั้ง ตั้งแต่กลับมาเมื่อวานก็มิได้อุ้มชูเลยสักเพียงนิด ซูเจียวกับเยี่ยนฟางที่เปิดประตูตำหนักออกมา เห็นผู้เป็นใหญ่ของตำหนักนี้ยืนสงบนิ่งอยู่ด้านหน้าพร้อมท่านองครักษ์ทั้งสองก็ตื่นตระหนัก “ถวายบ

เว่ยซือหลางเดินหน้างอคอตกออกมาจากห้องของภรรยาตัวเอง ทั้งตั้งมั่นจะเริ่มต้นใหม่กับนาง แต่กลับเป็นตัวเองที่ทำทุกอย่างพัง “เส้าเฉียน จื่อตัน กลับ!” เสียงห้วนกล่าวก่อนเดินนำออกไป วันนี้เสียเวลามาเกือบค่อนวัน แล้วก็ไม่ได้อะไรเลยทั้งยังทำนางร้องไห้อีก เมื่อเขาจากไปแล้ว เซี่ยหมิงหลันก็ปาด