เกิดชาตินี้ขอเป็นพระสนมท้ายวังเนื้อหอม

แนะนำเรื่องเสิ่นลี่เซียน ย้อนอดีตมาในร่างของต้นตระกูลที่เป็นพระสนมท้ายวังผู้ถูกทิ้ง และตัดสินใจจบชีวิตลง เมื่อนางกลับมาอีกครั้งเพื่อใช้ชีวิตแทนต้นตระกูล นางกลับมาในช่วงเวลาที่พลิกป้ายเลือกนางเป็นพระสนมปรนนิบัติฝ่าบาทอีกครั้งแต่มีหรือครั้งนี้นางจะผิดพลาด นางจะทำให้จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ได้ลุ่มหลงนางแ

วันนี้นางกำนัลจากตำหนักฝ่าบาทมาจัดการแต่งองค์ทรงเครื่องราวกับเอานางไปเล่นงิ้ว ใบหน้าของนางขาวเพราะถูกถมด้วยแป้งเกรด...เอ่อ...เกรดในอดีตก็แล้วกัน นางกังวลเหลือเกินว่าจะเป็นสิว หากเป็นเช่นนั้นจะรักษายาก คราวนี้นางได้เป็นสตรีขี้เหร่ที่สุดในวังเป็นแน่หลังจากเหล่านางกำนัลรุ่นป้ากลับไป เสิ่นลี่เซียนก็เรี

ขณะที่กำลังคิดอย่างปวดเศียรเวียนเกล้านั้น ซือกงกงวิ่งกระหืดกระหอบมา พร้อมกับนำพระราชโองการมาด้วย นางที่นั่งทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกอยู่เมื่อครู่ บัดนี้ต้องรีบมารับราชโองการ“พระสนมเสิ่นเสียนเฟย กิริยามารยาทงดงาม เพียบพร้อมด้วยกุลสตรี รับสั่งให้รับใช้ใกล้ชิดในห้องทรงพระอักษร จบราชโองการ”‘ฮะ!! งามพ

“ยังเหม็นอีกหรือ” เขาทำท่าดมที่ตัวจากที่อาบน้ำเสียนานไม่ช่วยอะไรเลยหรือไง เขาจะไม่เสด็จตำหนักใดอีกหากงานมากก็นอนตำหนักตัวเองจะดีกว่า สนมรักของเขาจะได้ไม่เหม็นกลิ่นน่ารำคาญพวกนี้“ซือกงกง เตรียมน้ำ ข้าจะอาบน้ำกับสนมรัก” เสิ่นลี่เซียนไม่คิดว่าเขาจะเอาข้ออ้างนี้มาอาบน้ำกับนาง นางซวยแล้วล่ะสิ อาทิตย์ยัง

“ฮือ...ซือกงกง ท่าน​ ท่านไม่ลืมพวกเรา” เสิ่นลี่เซียนอยากจะหลั่งน้ำตาออกมาให้ได้ นี่เหมือนสวรรค์มาโปรดนางแล้ว ยิ่งสิ่งที่กงกงหยิบออกมาทำให้ทั้งคู่ดวงตาเปล่งประกาย“ช้าแอบซ่อนมาได้เท่านี้ นี่เป็นถั่วตัด กับเนื้อไก่ย่างกินไปก่อนเถิด ฝ่าบาทกำลังยุ่งราชกิจไม่อาจจะจัดการเรื่องที่มาของท่านได้ ให้อดทนหน่อย”