บททั้งหมดของ หย่าหวนรัก: บทที่ 131 - บทที่ 140

ชายหนุ่มหยิบโทรศัพท์สมาร์ทโฟนขึ้นมาปัดหน้าจอ แล้วก็ดูชื่อ แต่ไม่ใส่ใจจะโทรกลับ เขาหันกลับไปทำงานต่อ “น่าจะโทรผิดล่ะมั้ง” เขาพูดไปโดยไม่รู้ว่าเธอเห็นแล้วว่าใครโทรมา ‘เขากล้าโกหกเธอ มันมีอะไรงั้นเหรอ ถึงไม่ยอมคุยต่อหน้า’ หญิงสาวลุกขึ้นปิดหนังสือแล้วเดินออกไปนอกออฟฟิศ เธอต้องออกไปทำใจ

เขาให้มือข้างหนึ่งสอดเข้าที่ขาของเธอยกขึ้นพาดบ่า แล้วยัดเอ็นร้อนเข้าช่องทางอันฉ่ำแฉะของเธอสุดลำ ความคับแน่นของภรรยาทำให้เขาใบหน้าเหยเกด้วยความเจ็บปวด แต่ว่าเขาชอบยิ่งนัก ตฤณดันความใหญ่โตเข้าไปทีเดียวมิดลำ แม้จะเข้ายากแต่เขาก็แข็งแรงพอจะทำให้มันเข้าทีเดียว ลำท่อนเคลื่อนผ่านช่องทางอ่อนนุ่มที่

ตฤณขับรถมุ่งตรงสู่กรุงเทพทันทีในเย็นวันนั้น เขาไม่ทานข้าวเย็นแม้ว่าเธอจะชวนแล้วก็ตาม ในใจของเทียนไขมันเหมือนกำลังท่วมท้นไปด้วยน้ำตา เธอมองท้ายรถที่ขับลับตาไปอย่างกังวลใจ “ฉันจะไว้ใจคุณได้ไหม” เธอรำพันคนเดียว ยกมือขึ้นปิดปากกลั้นเสียงสะอื้อไว้จนรู้สึกจุกไปทั้งอก เทียนไขหันหลังให้กับ

เทียนไขกลับถึงบ้านก็เข้าครัวไปทำอาหารกับป้าเดือนแรม วันนี้เธอเอาชะอมที่คนงานในไร่ปลูกไว้มาทำชะอมชุบไข่ แล้วก็ให้ดวงแขไปหาซื้อปลาทูนึ่งมาทอด ส่วนผักเครื่องเคียงต่าง ๆ ป้าเดือนแรมหาเอาจากข้างรั้วกับในสวนครัวหลังบ้านใหญ่ “วันนี้เทียนจะตำน้ำพริกสูตรพิเศษให้ทุกคนทานค่ะ อย่าลืมบอกคุณพ่อด้วยนะคะ”

เมื่อทานข้าวเสร็จเขาก็บังคับให้เธอเข้าไปทำงานที่ออฟฟิศด้วยกัน โดยสารพัดข้ออ้าง จนเธอต้องทำตาม แต่เมื่อถึงออฟฟิศแล้วมีหรือคนอย่างเทียนไขจะหยุดนิ่ง เธอเดินไปรอบ ๆ สำรวจออฟฟิศจนไปพบเข้ากับกล่องใบหนึ่งซึ่งเก็บซ่อนอยู่ในตู้ในสุด “กล่องอะไรอ่ะคุณ” “กล่องดวงใจมั้ง” เขาพูดเล่นไปอย่างนั้นโด