บททั้งหมดของ หย่าหวนรัก: บทที่ 141 - บทที่ 150

“แล้วพ่อเลี้ยงล่ะรักหนึ่งดาวมากไหม” “พ่อเลี้ยงก็เอาใจนะจ๊ะ แต่เหมือนคุณหนึ่งอะไรนั่นจะไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ ฟีลเพื่อนมากกว่า” เมื่อได้ยินคำตอบของดวงแข ก็คิดอยากสมน้ำหน้าไอ้พ่อเลี้ยงหน้าหม้อนัก ทำเสียมากมายโดนเทนี่เอง “ดวงแขกลับกันเถอะ” เมื่อทั้งคู่กำลังกลับ ก็มีรถของใครคนหนึ

“ลูบคางไม่มีเคราเลย” ลูบเสร็จก็หัวเราะชอบใจเอานิ้วจิ้มที่แก้มของเขาไปมา “นั่งดี ๆ ครับ” “ดุจัง” เธอหันหน้าไปมองทางที่มืดด้านหน้า จนคนด้านข้างหันไปส่งยิ้มให้ กลบเกลื่อนใบหน้าที่ดุดัน เพราะต้องอดทนไม่ปล้ำเธอในรถเสียก่อนถึงบ้าน “อย่าดื่มหนักกับคนอื่นรู้ไหม” น้ำเสียงอบอุ่นทั้ง

“อื้ม...พี่ตฤณ...พี่ตฤณขา...เสียว...เสียว...อ๊า!” ตั้งแต่แต่งงานกันมาเรื่องบนเตียงนับครั้งได้ แต่ทุกครั้งเธอก็ยังตื่นเต้นกับรสรักอันเร่าร้อนของเขาไม่สร่างซา ความแข็งแกร่งเข้าไปล้ำลึกเท่าไหร่ ความเสียวซ่านก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น แม้ว่าช่วงล่างจะโจนจ้วงเข้ามาหนักแน่นเพียงใด แต่ว่าริมฝี

“เดี๋ยวผมให้เด็กยกเสื้อผ้าหนึ่งไปห้องของผมนะครับ หนึ่งมีอะไรขาดเหลือเรียกได้เลยครับ” “ไม่รบกวนคุณแน่นะคะ” หนึ่งดาวเห็นกระเป๋าลากสีชมพูก็บอกให้รู้ว่าคนที่ต้องกระเด็นจากบ้านหลังนี้ไปเห็นจะเป็นผู้หญิงคนนี้สินะ “อยู่ตามสบาย พักฟื้นให้ดีจะได้สุภาพแข็งแรง ผมไปนะครับ” ตฤณและเทียนไขจับจูงก

ตฤณและเทียนเห็นหนึ่งตกใจและล้มลงจึงวิ่งเข้าไปดูแล้วก็ให้ยศวีนำส่งโรงพยาบาล ส่วนเขากับเทียนตามไปสมทบทีหลัง หลังฉุกเฉินเต็มไปด้วยความวุ่นวาย ตอนนี้กิตติธรกำลังขึ้นเครื่องมาที่ไร่สายหมอก เพราะว่าตฤณรีบโทรบอกเรื่องหนึ่งให้มันมาจัดการเมียมันเอาเอง ส่วนเขาก็ได้แค่ยืนให้กำลังใจอยู่ห่าง ๆ