All Chapters of จำนนรักฮูหยินท้ายจวน: Chapter 31 - Chapter 40

แล้วคนชั่วอย่างอวี้เหวินจิ้งก็ไม่ยอมปล่อยให้นางได้นอนง่าย กว่าจะผ่านคืนวสันต์เรี่ยวแรงของลู่เซวียนเฉ่าก็หมดลง นางนอนหลับตาพริ้มให้เขาเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้นาง ด้วยไร้เรี่ยวแรงจะขัดขืน “เจ้าคิดจะวางแผนทำอันใดอีก” อวี้เหวินจิ้งถามนางอีกครั้ง เขาอยากรู้เรื่องเกี่ยวกับนางทุกเรื่อง หากนางต้องการอัน

เฉากังเข้ามารายงาน ขณะที่อวี้เหวินจิ้งและลู่เซวียนเฉ่านั่งอยู่ด้วยกัน แต่ทว่าลู่เซวียนเฉ่ากลับมีสีหน้าแช่มชื่นเล็กน้อย ไม่มีอารมณ์หึงหวงเขาจนชายหนุ่มรู้สึกไม่ค่อยพอใจ “เฉากังออกไปได้แล้ว” อวี้เหวินจิ้งไล่บ่าวในจวนตัวเองออกไป วันนี้ไม่มีสาวใช้ตามมาด้วย เนื่องจากนางบ่นว่าเรือนคับแคบ ไปแค่วันเ

ลู่เซวียนเฉ่าถูกรั้งตัวไว้จนเริ่มสาย กว่าเขาที่งอนนางเมื่อคืนจะปล่อยให้นางมาร่วมชมการสอบสวนของแม่เลี้ยงได้ เมื่อมาถึงเสียงร่ำไห้ของเผยหลิงหลิงทำให้นางปวดแก้วหูไปหมด “คารวะท่านพ่อ ข้าได้ยินเสียงเอะอะแต่เช้าไม่ทราบว่ามีเรื่องอันใดกันเจ้าคะ” ลู่เซวียนเฉ่าเอ่ยถามทันที ทั้งมองสตรีที่เคยหยิงผยอง

“ไท่จื่อ!!” อวี้เหวินจิ้งไม่คิดว่ากระทั่งสหายก็มาด้วย เกินที่เขาคาดไปมาก ทุกคนในจวนคุกเข่าประสานมือไม่กล้าขัดคำสั่งฟ้า “ใต้เท้าลู่ กระทำการละเลยไม่ดูแลบุตรสาวปล่อยให้ยากลำบาก ไม่พอยังหูเบาเชื่อฟังคำอนุชั่วช้า ลงโทษให้ปลดจากตำแหน่งราชครู คืนสู่คนธรรมดาสามัญไม่อาจรับราชการได้อีกเผยห

ตกกลางคืนลู่เซวียนเฉ่ากำลังนั่งปักผ้าแก้เหงาอยู่ลำพังได้ยินเสียงอึกกระทึกด้านหน้าเรือนจึงให้จางถิงถิงบ่าวอีกคนออกไปดูว่าเกิดสิ่งใดขึ้น แต่เมื่อเห็นว่าเป็นนายน้อยนางจึงหุบปากแล้วเชิญนายหญิงออกมาชมเองจะดีกว่า “นายหญิงเจ้าคะ...หน้าเรือนเจ้าคะ” จางถิงถิงวิ่งตื่นตูมไปเรียกเจ้านายของตนเอ