Todos os capítulos de Pregnant By The Playboy Surgeon(Jace Villareal) : Capítulo 41 - Capítulo 47

Ang sinag ng umaga na tumatama sa glass wall ng penthouse ay napakaganda, pero sa loob ng dining area, ang hangin ay tila napuno ng static electricity. Ang bawat kilos, bawat tunog ng paglapag ng baso, at bawat hininga ay may kalakip na kakaibang bigat. ​Gaya ng nakagawian, alas-siyete pa lang ng umaga ay gising na si Jace. Nakaupo siya sa kabisera ng hapunan, suot ang kanyang puting button-down shirt na wala pa ang coat at maluwag ang unang butones. Hawak niya ang kanyang iPad para magbasa ng medical journals, pero kung titingnang mabuti ang screen, limang minuto na siyang nakatitig sa iisang talata na hindi naman pumapasok sa utak niya. ​Walang hangover na makakapagpabura niyan. You are mine, Zoe. ​Ang sarili niyang mga salita kagabi ay paulit-ulit na umaalingawngaw sa kanyang pandinig. Ganap na siyang himasmasan mula sa nainom niyang alak kasama ang squad, at sa unang pagkakataon sa kanyang buhay... hindi niya pinagsisihan ang ginawa niya. Pero ang problema, hindi niya alam ku

Sa loob ng malawak at marangyang chief of surgery office sa Villareal Medical Center, ang lahat ay nakaayos ayon sa perpektong standard ni Dr. Jace Villareal. Ang mga medikal na libro ay nakahanay ayon sa sukat, ang mga papeles ay nakasalansan nang tuwid, at ang mamahaling fountain pen niya ay nakalagay sa gilid. ​Pero ang may-ari ng opisina? Kasalukuyang nakaupo sa kanyang ergonomic leather chair, nakatitig sa kawalan, at may hawak na piraso ng surgical gauze na kanina pa niya pinipilipit nang walang malay. ​“Bukas, paggising ko, walang hangover na makakapagpabura niyan. You are mine, Zoe.” ​Naipikit ni Jace ang kanyang mga mata nang mariin. Ang sarili niyang baritono kagabi, ang bango ng balat ni Zoe, ang tamis at pananabik sa bawat dampi ng kanilang mga labi habang nakasandal ang babae sa pader ng hallway... ang lahat ng iyon ay parang pelikulang paulit-ulit na nagpe-play sa kanyang utak. ​Kanina pang umaga, matapos ang almusal na punong-puno ng nakatutulig na tensyon, sinus

Alas-siyete y medya ng gabi. Opisyal nang nag-pack up ang set ng Astrid-Luxe Productions. Habang ang karamihan sa mga artista at crew ay nagsisialisan sa harapang bahagi ng studio kung saan nagkakagulo ang ilang matatandang paparazzi, tahimik namang naglakad si Zoe sa madilim at pribadong pasilyo patungo sa back exit. ​Kasabay niya sina Maya at Tin na panay ang lingon sa paligid, tinitiyak na walang nakasubaybay na camera. ​"Zoe, sigurado ka bang ligtas ka rito?" bulong ni Maya habang dahan-dahang binubuksan ang mabigat na bakal na pinto ng loading dock. "Madilim dito sa likod, baka kung ano—" ​Hindi natapos ni Maya ang kanyang sasabihin nang tuluyan silang makalabas. ​Nakatambad sa kanila ang isang makintab at bagong-bagong black customized SUV. Nakapatay ang mga ilaw nito, ngunit ang awra ng sasakyan ay sapat na para malaman mong pag-aari ito ng isang bilyonaryo. Sa tabi ng driver’s side door, nakasandal ang isang matangkad na lalaki. ​Si Dr. Jace Villareal. ​Nawala ang pormal

Ang mga kandila ay patuloy na sumasayaw, nag-iiwan ng marahang liwanag sa pagitan ng kanilang mga mukha. Hawak pa rin ni Jace ang kamay ni Zoe sa ibabaw ng mesa. Ang kanyang mga mata ay naghihintay—puno ng pag-asa ngunit handa sa kahit anong hatol na ibibigay ng kanyang Diamond. ​Dahan-dahang binawi ni Zoe ang kanyang kamay. Kahit na nagwawala na ang kanyang puso sa sobrang kilig at saya, pinilit niyang pairalin ang kanyang pagiging matatag. Ayaw niyang maging madaling makuha. Pagkatapos ng lahat ng pagtatago at takot na pinagdaanan niya, kailangan niyang makasiguro na ang halimaw na nasa harap niya ay tuluyan na ngang napaamo. ​Sinalubong ni Zoe ang tapat na titig ng doktor, bago dahan-dahang sumandal sa kanyang upuan at nagpakawala ng isang mapaglarong ngiti. ​"Wow. Big words, Dr. Villareal," panimula ni Zoe, nakataas ang isang kilay habang pinapanood ang bawat reaksyon sa mukha ng lalaki. "Galing talaga 'yan sa bibig mismo ng isang tanyag na playboy? Ang lalaking nagpapalit ng