All Chapters of BONDAGE มาเฟียพันธนาการรัก: Chapter 131 - Chapter 140

“ฉันขออยู่ที่นะคะ ทีคนที่พวกพี่เพิ่งรู้จักยังให้อยู่ได้ กับฉันที่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็กคงจะไม่ไล่ให้ฉันไปนอนที่อื่นใช่ไหมคะ?”“เมื่อก่อนกับตอนนี้คิดว่าทุกอย่างมันเหมือนเดิม? ทุกอย่างเปลี่ยนไปนานแล้วเคลร่า” เคอร์วินพูดขึ้นด้วยเสียงเย็นชาที่แฝงไปด้วยความเอือมระอากับนิสัยเอาแต่ใจของเธอ พลางส่ายหัวไปมาเบาๆ“จะอยู่ก็อยู่ แต่อย่ามาสร้างเรื่องทำให้ฉันรำคาญใจ ไม่งั้นเราคงต้องมาพูดคุยเรื่องตำแหน่งที่เธอทำในบริษัทฉันอีกรอบ” คาร์ลเตอร์เอ่ยบอก ยกแขนกอดอกจ้องไปที่เคลร่าจนเธอรู้สึกเสียวสันหลัง คำเตือนนี้ไม่ใช่คำขู่ เขาพร้อมจะทำให้เกิดขึ้นจริง!“ได้ค่ะ ฉันสัญญาว่าจะไม่ทำให้พวกพี่รู้สึกรำคาญใจไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม…”เคลร่าเดินมานั่งข้างโรมิโอเข้ามากอดแขนแกร่ง ทำตัวอย่างสนิทสนม เอาหน้าอกที่ใหญ่มาเบียดเสียดแขนของร่างหนา“เคลร่าคิดถึงพี่โรมนะคะ เรื่องหมั้นพี่โรมคิดอีกรอบไหมคะ ยัยนั่นมันไม่เหมาะสมกับพี่เลยนะคะ”เคลร่าซบลงที่ไหล่โรมิโอ เขาได้ยินเรื่องราวระหว่างโรมิโอกับสองแฝดมาบ้าง เรื่องที่แย่งนังลูกแก้ว! ‘ยัยนี่มันร้ายจริง ๆ อ่อยทุกคน ผู้หญิงคนนี้หวังเพียงแค่เรื่องเงินก็เท่านั้น!’‘นางคงจะกินคนเด

ห้องนอนห้องนอนที่ถูกเลือกให้กับลูกแก้วเป็นห้องนอนฝั่งริมสุดซ้ายของบ้านพักตากอากาศสุดหรูติดทะเลบริเวณโดยรอบไม่มีบ้านพักตากอากาศหลังอื่นเลย และห้องนี้ยังเป็นฝั่งที่ติดทะเลอีกต่างหาก ภายในห้องตกแต่งโทนขาวสะอาดตาดูเป็นมินิมอลแตกต่างจากการตกแต่งของบ้าน แต่เหมือนห้องที่ลูกแก้วชอบ เหมือนกับว่าห้องนี้ถูกตกแต่งขึ้นมาใหม่เพื่อเธอ“ถึงห้องแล้วครับ”“อยากได้อะไรอีกไหมบอกพี่มาได้เลยนะ”โรมิโอเอ่ยถามคนในอ้อมแขนขณะที่ค่อย ๆ วางลูกแก้วลงบนที่เตียงนอนนุ่ม “ไม่ได้อยากได้อะไรแล้วค่ะ”เขาจัดที่นอนหมอนให้เธอได้หนุนสบาย ๆ กดเปิดเครื่องปรับอากาศอุณหภูมิที่เธอชอบ และดึงผ้าห่มสีขาวมาคลุมให้ร่างบางเขารู้ว่าเธอนั้นติดผ้าห่มมาก ก่อนจะหันหลังเตรียมเดินออกไป หมับ! ลูกแก้วยื่นมือไปจับแขนมาเฟียหนุ่มไว้เมื่อเห็นว่าเขาทำท่าหันหลังเหมือนจะออกจากห้องไป“พี่โรมจะไปไหนคะ…”เสียงหวานเอ่ยถามติดจะอ้อมแอ้มเอ่ยออกมาเสียงเบา“พี่จะออกไปสั่งงานลูกน้องครับ ตัวเล็กมีอะไรหรือเปล่า”“หนูไม่อยากอยู่คนเดียว” น้ำเสียงออดอ้อนกับแววตาที่ดูเศร้า ๆ กับสรรพนามที่แทนตัวเองก็เปลี่ยนไป จากฉันกลายเป็นหนูเหมือนเวลาที่เธอจะอ้อนเอาอะไรจาก

สามวันถัดมาลูกแก้วใช้เวลาพักผ่อนและอยู่กับโรมิโอตลอดทั้งสามวันสองคืนกับโรมิโออย่างมีความสุข แม้จะมีตัวป่วนอย่างเคลร่าแต่ก็ไม่ได้มีผลกระทบต่อความสัมพันธ์ของเธอกับโรมิโอเลย และแถมความสัมพันธ์ของโรมิโอกับสองแฝดก็ดีขึ้น (มั้ง) อาจจะไม่มากแต่ก็ดีกว่าเมื่อก่อนแหละนะ เพราะโรมิโออนุญาตให้เธอเรียกสองแฝดว่าพี่ได้อย่างสนิทสนม ไม่รู้ว่าโรมิโอไปคุยอะไรกับสองแฝดมา แต่การปฏิบัติของสองแฝดที่มีต่อเธอก็เปลี่ยนไป กลายเป็นพี่ชาย เพื่อน ที่คอยดูแลและเป็นห่วงเธอ ไม่ได้แสดงความรู้สึกในทางชู้สาวกับเธออีกเลย หรืออาจจะเพราะคำพูดของเธอก่อนหน้านี้ด้วยหรือเปล่า ที่ทำให้พวกเขาคิดอะไรขึ้นมาได้บ้าง แต่ถึงเธอจะเดาหรือออกความคิดยังไงก็คงจะเดาใจพวกเขาไม่ถูกช่วงหัวค่ำสามหนุ่มที่ไม่ค่อยจะลงรอยกันเท่าไหร่..(ไม่ลงรอยมากๆ) ต้องมาช่วยกันทำอาหารให้กับลูกแก้วรวมถึงทำให้เคลร่าทานด้วย แล้วอะไรที่ทำให้ทั้งสามคนต้องมาลงมือช่วยกันทำอาหารอย่างนี้กันนะย้อนไปก่อนหน้านั้นไม่นาน…“แม่ครัวที่จะมาทำอาหารวันนี้ไม่ว่างว่ะ เอาไงดีวะ”เคอร์วินที่เพิ่งจะวางสายโทรศัพท์จากแม่ครัวที่โทรมาขอโทษที่มาไม่ได้เพราะต้องพาหลานไปโรงพยาบาล เคอร

“ไปช่วยพวกพี่แฝดเลย ถ้าพี่โรมไม่ไปก็ไม่ต้องมาคุยกันเลยวันนี้!” ลูกแก้วดันหลังโรมิโอให้เดินลงบันไดบ้าน พร้อมทำเสียงขู่เหมือนลูกแมว แต่เสียงขู่นี้ก็ทำเอามาเฟียโหดกลัวจนตัวสั่นได้ “โหตัวเล็กอะ พี่ไม่อยากไป ขอรอทำกับข้าวทีเดียวไม่ได้เหรอครับ..” โรมิโอกำลังจะทำเสียงออดอ้อนขอไม่ให้ตัวเองต้องออกไปเดินตลาดสด แต่ต้องหยุดชะงักทันที“หนึ่ง สอง..”เสียงหวานเริ่มนับหนึ่ง สายตาจ้องเขม็งมาที่โรมิโอ เธอเข้าใจว่าเป็นมาเฟียจะต้องติดนิสัยเสียตรงที่ชอบออกคำสั่ง แต่ไม่ควรมาออกคำสั่งกับบุคคลที่เป็นเพื่อน เธอจะแก้นิสัยเสีย ๆ ของเขาตรงนี้ให้ได้“ไปแล้วครับๆ” โรมิโอรีบเดินลงบันไดตามทั้งสองแฝดไปขึ้นรถจากนั้นทั้งสามหนุ่มมาเฟียก็ต้องออกไปจ่ายตลาดด้วยตัวเอง โดยที่ไม่มีเหล่าบอดี้การ์ดตามมาด้วย ไม่ได้อยากให้แตกตื่น พวกเขาเลือกใส่ชุดสบาย ๆ อย่างเสื้อเชิ้ตสีขาวโอเวอร์ไซส์ เหมือนพวกนักท่องเที่ยวธรรมดาระหว่างที่เดินเลือกซื้อของในตลาด สายตาของคนต่างหันมองพวกเขาอย่างให้ความสนใจ พวกเขาเหมือนพวกดาราที่มาถ่ายหนัง อยู่ไกล ๆ ยังมองเห็นออร่า สามหนุ่มต่างปรึกษาหารือกันว่าเย็นนี้จะทำอะไรกินกันดี จนคาร์ลคิดอะไรบางอย่างออ

ริมชายหาด 🌅“ไปตามพวกสาว ๆ มา” คาร์ลเตอร์สั่งบอดี้การ์ดให้ไปตามลูกแก้วกับเคลร่าที่รออยู่ในบ้านมา“ครับ” ลูก้าโค้งตัวก่อนเดินออกไป ระหว่างที่เดินไปเขาทันได้ยินคำพูดบางคำจากสองสาวที่ยืนคุยกันอยู่หน้าบ้าน“เธอคิดว่าพี่โรมจริงจังกับเธอจริงเหรอ แน่ใจนะว่าเขาไม่ได้อยู่เพราะสงสาร”“เขาจะอยู่เพราะอะไรก็ช่าง สุดท้ายเขาเลือกฉันไม่ได้เลือกเธอ”ลูกแก้วสะบัดแขนออกจากการถูกจับโดยเคลร่า“ถ้าแกไม่เข้ามาแทรก ฉันกับพี่โรมก็จะได้แต่งงานกัน!”“อ๋อเหรอ? แต่ดูเขาไม่ได้อยากแต่งกับเธอเลยนะ”“แก!” เคลร่ายกมือเตรียมฟาดลงบนใบหน้าร่างบางแต่ถูกหยุดไว้โดยลูก้าที่เอ่ยเสียงพูดแทรกขึ้นมา“ขออนุญาตครับ นายท่านให้มาตามคุณผู้หญิงไปรับประทานอาหารครับ”“อย่าคิดว่าเรื่องมันจะจบแค่นี้ ฝากไว้ก่อนเถอะ!”“อ๋อ! ไม่ใช่ธนาคารเนอะ!” ลูกแก้วกระแทกเสียงใส่ก่อนสะบัดหน้าเดินหนีแต่เคลร่าก็รีบเดินออกหน้าลูกแก้วเพื่อที่ว่าตัวเองจะได้มานั่งข้างโรมิโอ แต่ก็เปล่าประโยชน์ ตรงที่โรมิโอจัดไว้นั้นคือเป็นที่สำหรับเขากับลูกแก้วเพียงสองคนหลังทานอาหารเสร็จพวกเขายังคงนั่งรับลมมองดูทะเลพร้อมพระอาทิตย์ตกดิน ช่างเป็นภาพที่สวยงาม น้ำทะเลที