LOGINเมื่อเธอถูกเพื่อนในกลุ่มของโรมถามว่าอยากลองมีs-xกับโรมไหม ลูกแก้วก็ตอบไปอย่างมั่นใจว่า ‘อยากค่ะ‘
View MoreSET Vehemence_III
บทนำ เหมือนกับว่าทุกอย่างมันกำลังจะดีแล้วแท้ๆ แต่เพราะอะไรถึงทำให้เขาเกลียดเธอได้มากมายขนาดนี้ มันไม่ใช่ความผิดของเธอเลย แล้วทำไมเขาถึงได้เอาแต่โทษเธอด้วย… ก่อนหน้ามันเหมือนกับว่าเธอกำลังได้ครอบครองหัวใจของเขา…แต่ทำไมตอนนี้กลายเป็นคนที่เขาเกลียดที่สุด… ‘โรมิโอ’ เลือกจะแก้แค้นเพียงเพราะเขาคิดว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมันมาจากเธอ โทษว่าเธอเป็นคนทำ ทั้งที่ความจริงแล้วนั้น… ‘ลูกแก้ว’ เธอยังคงเชื่อมั่นว่าสักวันหนึ่งเขา ชายที่เธอรักจะรับรู้ความจริงและรักเธอกลับ..ก็คงจะมีสักวัน (เรื่องนี้มีภาพประกอบ) 💎แนะนำตัวละคร💎 พระเอก โรม โรมิโอ มอเรล อายุ 29 มาเฟียหนุ่มเชื้อสายฝรั่งเศส-ญี่ปุ่น-ไทย มาเฟียผู้ควบคุมประเทศฝรั่งเศส เป็นมาเฟียที่มีอำนาจอีกคนในกลุ่ม Vehemence ภายใต้ใบหน้าที่งดงามราวกับเทพบุตรนั้นกลับซ่อนความโหดร้ายอำมหิตที่ไม่ว่าใครก็ไม่ต้องการจะพบเจอ.. นางเอก ลูกแก้ว กานต์รวี พงศ์วิวัฒน์ อายุ 24 สาวไทยลูกครึ่งจีน เป็นผู้หญิงตัวเล็ก ใบหน้าเรียวเล็กจนหน้าทะนุถนอมจุดเด่นที่ทำให้ใครหลายคนต้องตานั่นก็คือลักยิ้มทั้งสองข้างแก้ม เธอค่อนข้างหัวอ่อน เพ้อฝัน และความเพ้อฝันนี้นำพาให้เธอได้มาเจอกับเขา… •Set Vehemence มาเฟียอันตราย ⚔️ 1. - เดม่อน&ออสการ์ 🫧 [Vehemence_I] TWINS มาเฟียแฝดคลั่งรัก 3p //จบแล้ว 2. - เอริค 💣 [Vehemence_II] PSYCHO มาเฟียโรคจิตเสพรัก 3. - โรมิโอ🪡 [Vehemence_III] BONDAGE มาเฟียพันธนาการรัก ⚠️Trigger Warning⚠️ [Non-consent,Dub-Con,Sexual Harassment] การบีบบังคับ,ควบคุมจิตใจ,การคุกคามทางคำพูด | อ่านเพื่อความสนุกสนาน ความบันเทิงใจ หากนักอ่านไม่ชอบแนวนี้กดออกแล้วเลือกอ่านเรื่องอื่น ๆ ของคาริสได้เลยนะคะ คาริสเป็นนักเขียนตัวน้อย ใจก็น้อย ด่าตัวละครพอนะคะ | | สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามดัดแปลง ทำซ้ำ หรือเผยแพร่ต่อสาธารณะชนโดยไม่ได้รับอนุญาต ยกเว้นเพื่อการประชาสัมพันธ์หรือแนะนำนิยาย สงวนลิขสิทธิ์เป็นของไรท์ claris! เท่านั้น | ฝากกดติดตามคลาริสด้วยนะคะนักอ่านที่น่ารัก หากชอบนิยายแนวที่ไรท์เขียนจะมีมาอีกเรื่อย ๆ เลยค่ะ กดติดตามกันไว้น้า“ใครสนใจเธอ” คาร์ลเตอร์พูดต่อ“ฉันเอ่ยชื่อท่านประธานเหรอคะ!” ไม่ไหวแล้วนะจิกกัดเธอตลอดเลย เป็นอะไรนักหนา!“มันไม่สนแต่ฉันสนนะ” เคอร์วินหันหน้าโน้มตัวหันมาด้านข้างยิ้มเจ้าเล่ห์ส่งไปให้เธอ“เสือก! จะไม่ให้สนได้ไงพี่ไม่อยากให้ ‘แฟน’ พี่ต้องลำบาก” โรมิโอเน้นตรงคำว่าแฟนหนักแน่นมาก“นี่ถ้าไม่ใช่เพราะความคิดเด็กน้อยของหมาแถวนี้ ตัวเล็กคงได้นอนหลับสบายบนรถของพี่!”“เหอะ! ไอ้ลูกหมาบ้าน้ำลาย”เคอร์วินด่าพร้อมเตะไปที่เบาะที่นั่งของโรมิโอ“มึงสิไอ้ควายบ้าน้ำลาย”โรมิโอตะโกนด่าเคอร์วิน“มึงสองคนนั่นแหละเป็นทั้งหมาทั้งควาย!”คาร์ลเตอร์ด่าทั้งโรมิโอและเคอร์วิน“พวกมึงจะเอาใช่ไหม!”โรมิโอหันไปมองทั้งสองแฝดอย่างเอาเรื่อง“โอ๊ย! หยุดเลย! ทะเลาะกันเป็นลูกหมาหิวนมแม่เลย ทั้งสามคนนั่นแหละ!”“อายุเท่าไหร่กันแล้วคะ! ไม่รำคาญบ้างเหรออยู่กันเงียบ ๆ แบบก่อนหน้านี่จะขอบคุณมาก! แต่ถ้าไม่หยุดก็จอดรถเลยค่ะฉันจะไปเอง!” พูดออกไปด้วยความเหลืออดเหลือทน และตอนนี้เธอไม่กลัวใครแล้วด้วย! หงุดหงิดเสียมากกว่าทั้งสามเงียบไม่มีใครพูดอะไรต่ออีกเลยเมื่อเจอเธอวีนใส่ ลูกแก้วหันมองออกนอกหน้าต่างด้วยใจที่ยังหงุดหงิด เธอเค
“ตัวเล็กครับ พี่เข้าใจที่ตัวเล็กบอกนะ แต่บอกแล้วพวกพี่จะทำหรือไม่ทำมันอยู่ที่ตัวพวกพี่”“และแน่นอนว่า อย่าคาดหวังเลยครับ”พูดจบก็ย้ายมือขึ้นไปลูบที่หัวเธอบนผมยาวสลวยสีน้ำตาลประกายม่วงอมแดงไปมา ดึงลงมาซบที่อก เขารู้ว่าเธอหวังดีแต่ความหวังดีของเธอมันไม่ได้ช่วยอะไรเลย…“ปัญหาที่เกิดขึ้นมันหนักเกินกว่าที่จะทำเป็นลืมกันไปได้ พี่กับพวกมันถ้าอยากจะให้ดีกันคงต้องรอให้ตายแล้วเกิดใหม่” เกิดใหม่เขาก็ไม่แน่ใจด้วยซ้ำไปว่าจะสามารถญาติดีกับพวกมันได้ คนที่เกลียดกันต่อให้เกิดใหม่อีกกี่ชาติก็ยังเป็นคนที่เกลียดกันอยู่ดีนั่นแหละจากนั้นก็เดินไปขึ้นรถ..รถที่ว่าก็คือรถของสองแฝด ส่วนเหล่าบอดี้การ์ดก็ตามไปกับรถอีกคัน“ให้ฉันนั่งหน้าไหมคะ แต่พี่ห้ามทะเลาะกันได้ไหม”จะให้ไปนั่งข้างหลังด้วยกัน ก็กลัวว่าทั้งสามคนจะทะเลาะตีกันอีก“ไม่เป็นไรครับ ตัวเล็กนั่งข้างหลังจะสบายกว่า พี่ไม่หึงหน้ามืดตามัวมากหรอก(เหรอ?)”“เอางั้นก็ได้ค่ะ” แต่ก่อนเธอจะเข้าไปนั่ง โรมิโอจับที่ต้นคอเธอแล้วจูบลงบนหน้าผากของเธอ จงใจทำให้สองแฝดรู้ว่านี่คือผู้หญิงของเขา ห้ามพวกมันแตะต้อง!~กริบ~ระหว่างทางที่นั่งมาบนรถทั้งสามคนไม่มีใครพูดอะไร
ลูกแก้วที่ยืนมองอยู่ข้างหลังพวกเขา ที่ห่างออกไปไกลอยู่พอสมควรเพราะก่อนหน้านั้นคาร์ลเตอร์ดันให้เธอออกไปไกลขึ้น แต่จากตอนนี้ที่เธอประเมินดูสถานการณ์แล้วนะ คิดว่า ‘ย้ำ’ ว่าคิดว่าพวกเขาคงจะสงบสติอารมณ์กันได้แล้ว เธอจึงเลือกที่จะเดินเข้าไปหาผู้ชายทั้งสามคนที่ก่อนหน้านี้จะยิงกันตายอยู่แล้วเธอเดินเข้าไปกอดที่แขนของโรมิโอลูบที่แขนเขาขึ้นลงเหมือนกับการปลอบ และอยากให้เขาใจเย็นลง“มีอะไรก็ค่อย ๆ พูดกันดีกว่านะ อย่าชักปืนจ่อใส่หน้ากันอย่างเมื่อกี้นี้เลยนะคะ” พร้อมกับมองไปที่เคอร์วิน สายตาที่อ่อนโยนกับน้ำเสียงหวาน ๆ ที่พวกเขาชอบ และความจริงใจของเธอนี้มันจะส่งผ่านไปถึงผู้ชายทั้งสามคนไหมนะ…“ปัญหาที่ดีแต่ใช้ความรุนแรงแก้ไข ไม่สิคือเรียกเป็นวิธีแก้ไขปัญหาไม่ได้ด้วยซ้ำ ความรุนแรงและการใช้กำลังมันไม่ได้มีผลดีหรือช่วยให้ปัญหาที่มีมามันจบลงหรอกนะ มีแต่จะทำให้ทุกอย่างมันแย่ลง” ต้องใช้คำไหนมาพูดให้พวกเขาเลิกฆ่าฟันกันเองนะ เธอพยายามจะกลั่นกรองคำพูดให้ดีที่สุด“เรื่องที่ผ่านมาแล้วปล่อยให้มันผ่านไปไม่ได้เหรอคะ…ลืมมันไปไม่ได้จริง ๆ น่ะเหรอคะ”เธอยังพูดต่อไปเรื่อยๆ เธอก็ไม่รู้หรอกนะว่าคำพูดของเธอมันจะท
“ทำไมฉันจะต้องไปเรียกชื่อเล่นคุณด้วย..”“ฉันสั่ง!”‘ ไอ้เผด็จการเอ๊ย! ไอ้ลูกหมา ดีแต่สั่งไอ้ชาติ...&$!#%¥€ !!! ’ เธอถึงกับสบถด่าเขาเป็นคำหยาบ แต่ทำได้แค่ด่าอยู่ในใจนะ พูดออกมาเธอคงได้โดนเขาตัดลิ้นเอาไปโยนทิ้งให้ตัวอะไรกิน ทำไมรอบตัวเธอถึงได้มีแต่ผู้ชายน่ากลัวอย่างนี้กันคาร์ลเตอร์พูดจบก็ดึงเธอไปอยู่ข้างหลัง เขาเดินเข้าไปห้าม เอ๊ะ หรือ ว่าเข้าไปมีเรื่องเพิ่มกันแน่..“มึงสองคนจะพอได้หรือยัง!”“เสือก! / เสือก!” ทั้งโรมิโอ เคอร์วินต่างหันหน้ามาด่าคาร์ลเตอร์อย่างพร้อมเพรียงกัน“กูไม่ได้อยากยุ่งนักเหรอนะ แต่พวกมึงทะเลาะกันเป็นเด็กไม่รู้จักโต ไม่อายลูกน้องก็อายผู้หญิงที่ชอบบ้างเถอะ”“พูดเหมือนมึงไม่ชอบเธอ มึงบอกไอ้โรมสิว่ามึงเองก็อยากได้ผู้หญิงของมัน”เคอร์วินหันมามองหน้าพี่ชายฝาแฝดก่อนหันไปหาโรมิโอโรมิโอที่ได้ยินอย่างนั้นจากที่หันปืนมาที่หน้าเคอร์วินก็เริ่มจะเปลี่ยนทิศทางมาที่คาร์ลเตอร์“พวกมึงเป็นอะไรกันนักวะ! ถึงได้ชอบเข้ามาวุ่นวายชีวิตกู! ผู้หญิงมีเป็นร้อยเป็นล้านคน มึงต้องมาชอบผู้หญิงของกูจริง ๆ เหรอวะ” “แล้วตอนมึงยุ่งกับผู้หญิงที่กูชอบล่ะ! มึงเคยสนเหี้ยอะไรบ้างไหม”เคอร์วิน
ปากช่องขับรถจากกรุงเทพเข้าต่างจังหวัดเป็นเวลาเกือบสองชั่วโมง ก็ได้เดินทางเข้าสู่เขตเมืองนครราชสีมา อำเภอปากช่อง ซึ่งเป็นทางผ่านที่จะเข้าจังหวัดสระบุรี บ้านของลูกแก้วอยู่เขตติดต่อกับปากช่อง“ตัวเล็ก ถึงปากช่องแล้วนะ” เอื้อมมือไปสะกิดที่แขนเบาๆ ให้เธอตื่น“อื้ออ ฮ้าวว~ พี่โรมขับรถเร็วเหมือนกันนะค
มือเล็กกุมขมับขยุ้มผมตัวเสยขึ้น การที่เธอทำอย่างนี้แปลว่ามีความเครียด ครอบครัวเธอตอนนี้เป็นหนี้รายวัน เป็นสิ่งที่เธอกลัวมาตลอดแต่ก็เลี่ยงไม่ได้ เธอพยายามเก็บออมเงินเพื่อจะเอาไปปิดต้น แต่ตอนนี้คงได้แต่ช่วยที่บ้านจ่ายดอกเบี้ยไปก่อน…“มีเรื่องอะไรหรือเปล่า” เสียงเข้มเอ่ยถามเสียงเรียบแต่แฝงความเป็นห่ว
เช้าวันถัดมาโรมิโอจัดการโทรไปลางานให้เธอเรียบร้อย เขารู้ว่ายังไงเธอก็ไปไม่ไหว และใช่ เขาโทรไปหาคาร์ลเตอร์ด้วยตัวเอง ส่วนคาร์ลเตอร์ก็แค่ตอบรับคำลางาน เขาเข้าใจดีเลยว่าทำไมเธอถึงมาทำงานวันนี้ไม่ได้…ร่างบางที่นอนอยู่ในอ้อมกอดมาเฟียหนุ่ม เธอเพียงสวมใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาเท่านั้น เมื่อช่วงหกโมงโร
จับที่ข้อเท้าล็อคตึงไปกับที่นอน เธอที่ยกเท้ามายันอีกข้างก็ถูกมือหนาอีกข้างของเขาจับแล้ววางล็อคไปกับเตียงนอนเช่นกันโรมิโอแทรกตัวเองมาอยู่ระหว่างช่วงล่างของเธอ เขาดึงขาเธอให้เข้ามาใกล้ตัวเอง จนตอนนี้เจ้าแก่นกายใหญ่ที่มันคับแน่นจนเป้ากางเกงตุงชนกับจุดอ่อนไหวของเธอ“แบบนี้ต้องโดนอะไรดีล่ะคะ?”“คะ?”