After Divorce: Lost in Lust and Love のすべてのチャプター: チャプター 131 - チャプター 140

“Old man!” Nagmamadaling lumapit si Ethan kay Eman habang hawak ang cellphone niya, halata ang pagkabahala sa mukha niya.Agad namang naibaba ng matanda ang hawak niyang tasa ng tsaa ay agad na binigyan ng pansin si Ethan na nagmamadaling inilahad ang kamay sa harapan niya, agad na bumungad ang dalawang taong nasa ibabaw ng kama. Kahit hindi ipaliwanag ng kahit sino, alam ni Eman na may nangyari sa mga ‘yon.“Ang babaeng nagligtas sa iyo ng araw na nahimatay ka sa daan, nasisira ang pangalan niya ngayon sa internet. Pinakakalat na ang nagligtas sayo na si Ms. Garde ay kabit ni young master Jam!” Paliwanag niya, mukhang hindi rin makapaniwala sa nakita at nabasa.“Ano?!” Napasinghap si Eman sa narinig, agad niyang napatayo mula sa upuan niya at mabilis na kinuha ang cellphone sa kamay ni Ethan. Mabilis niyang tinignan ang picture sa screen, at totoo nga na ang babaeng nasa picture ay ang parehong babaeng nagligtas sa kaniya.“Ang masakit dito ay kapatid pa niya ang inagawan niya ng lal

“Ayos ka lang ba?” Tanong ni Eman kay Rain pagpasok niya sa mansyon, puno ng pag-aalala ang ekspresyon ng mukha niyang nakatingin sa kaniya. “Alam kong nabigla ka sa nangyari, h’wag kang mag-alala dahil walang makakalabas na kahit ano sa publiko. Gagamitin ko ang lahat ng koneksyon ko para protektahan ang imahe mo,” saad nito ng may paninigurado.Umiling lang ng marahan si Rain at napayuko, puno ng kahihiyan ang isip niya. Hindi man lang niya magawang harapin o tignan ng diretso sa mata ang matanda, pakiramdam niya ay wala siyang mukhang maihaharap dito lalo na sa nangyari at naabutan niya kanina.Tanging pagkagat sa labi ang nagawa niya at huminga ng malalim. “Pasensya na po kayo at nadamay pa kayo sa gulo, h’wag po kayong mag-alala dahil ako po mismo ang gagawa ng paraan para hindi na kayo madamay. Sasabihin ko rin po sa publiko na ako na ang tumatapos ng kasal, alam ko naman pong ginawa ninyo lang ‘yon para protektahan ako dahil tinulungan kita… pero hindi ninyo naman po kailangan

‘Nagbibiro ka lang, hindi ba?” Puno ng pag-asang tanong ni Jake kay Rain.“Pasensya na, Jake.” Napayuko na lang si Rain, hindi rin niya alam kung paano ipapaliwanag ng maayos kay Jake ang lahat. Alam niyang kahit na anong sabihin niya ay hindi niya maipapaintindi kay Jake ang lahat ng gano’n na lang, dahil kahit siya ang nasa p’westo ni Jake ngayon ay mahihirapan siyang intindihin ang lahat.“Rain, naririnig mo ba ang sarili mo? Gusto mong tapusin ang mayroon sa ating dalawa ng gano’n na lang kadali?” Napabuga ng hangin si Jake at pinatong ang dalawang palad sa magkabila niyang bewang, at napatingala.Ilang beses niyang huminga ng malalim at napakurap ng paulit-ulit, sa paraan na ‘yon ay pilit niyang pinakakalma ang sarili. Ngunit kahit anong pigil niya sa emosyon ay hindi niya maiwasan na makaramdam ng kaunting galit, kaya ng muli niyang binalik ang tingin kay Rain ay may kaunting talim ‘yon.“Anong ginawa niya? Anong sinabi niya sa’yo para gawin ‘to?” Tanong niya ng sunod-sunod. “Ra

“Anong ginagawa natin sa harap ng bahay mo?” Malamig na tanong ni Rain ng huminto ang kotse ni Jam sa harap ng mataas na gate. “Gabi na, may sarili akong bahay na dapat kong uwian at hindi dito.”“Sariling bahay?” Sarkastikong balik ni Jam sa kaniya. “Sariling bahay pero may ibang lalaking p’wedeng maglabas pasok doon? Dinala kita rito para masiguradong hindi ka magkakaroon ng oras para makipagkita sa lalaking ‘yon,” sambit niya gamit ang malamig na tono. “Ikakasal na tayo, dapat lang na masigurado kong wala ng ibang lalaking umaaligid sa’yo hanggang dumating ang araw ng kasal nating dalawa.”Pagak naman na natawa si Rain sa narinig, hindi niya akalain na hindi pa rin sapat ang ginawa niyang pakikipaghiwalay kay James. “Ganiyan ba talaga kadumi ang tingin mo sa akin, na sa sobrang landi kong babae pagkatapos kong makipaghiwalay sa kaniya ay makikipagkita ulit ako?”“Bakit hindi? Sa tingin mo ba porket hiniwalayan mo siya at tapos na ‘yon, maniniwala na akong walang koneksyon sa pagita

“Anong gusto mong pagusapan?” Seryoso ang tono ng boses ni Jam at nilapag ang tasang bitbit sa lamesa, kung tungkol na naman sa kasal at ipipilit mong h’wag ng ituloy—”“Gaano ka kagalit sa akin?” Putol ni Rain sa sinasabi niya, ang nakabukang bibig ni Jam ay agad na napatikom at nagkaroon ng kakaibang ekspresyon ang mukha niya.Pinatong niya ang dalawa niyang kamay sa magkabilang bewang at tinagilid ang ulo. “Ano na namang klasing tanong ‘yan, nagsisimula ka na naman ba ng away para magkadahilan ka na umalis dito?” Sarkastiko niyang tanong.“Wala akong balak na makipag-away sa’yo, gusto kong makapag-usap tayo ng maayos.” Lumunok si Rain ng laway. “Sa tingin mo ba… sa tingin mo ba kung ikakasal tayong dalawa may pag-asa na maging maayos ang pagsasama natin?” Muling nangilid ang mga luha sa mata niya.Mas lalong nangunot ang noo ni Jam, hindi niya maintindihan kung bakit tinatanong ni Rain ang mga ganoong klase na tanong. Halata rin ang kakaibang kilos ng mga kamay nito na halatang kin