After Divorce: Lost in Lust and Love のすべてのチャプター: チャプター 141 - チャプター 150

Titig na titig si Rain sa sarili niyang repleksyon habang nakatayo sa whole body mirror, marahan niyang hinaplos ang suot niyang wedding dress na ginawa para talaga sa kaniya. Hindi rin niya maiwas ang mapansin kung gaano kadetalyado ang design no’n sa gusto niyang wedding dress simula pa noon.“Miss Rain,” ilang mahinang katok ang nakakuha ng atensyon ni Rain at napalingon sa pinto ng marahan ‘tong bumukas, tumambad ang nakangiting mukha ng dalawang babae. “Magsisimula na po ang wedding ng ilang minuto. Handa na po ba ang lahat?” Magalang na tanong ng isa sa kanila.“Ah…” Muli siyang tumingin sa malaking salamin at sinipat ang kabuuan niya, mula sa sandals, wedding dress, make-up, at ayos ng buhok. Napangiti siya ng maliit at binalik ang atensyon sa mga babae at tumango sa kanila, akmang bubuhatin na niya ang dulo ng dress niya ng mabilis na lumapit ang dalawang babae sa kaniya.“Kami na ang bahalang umalalay sa dress mo ma’am,” sambit nila.Walang nagawa si Rain kundi ang hayaan sil

“Sabihin mo sa akin, Jake. Talaga bang gising na si mama?” Pangungulit ni Rain kay Jake sakay pa lang nila sa eroplano, simpleng t-shirt at pantalon lang ang suot niya na binili sa tabi-tabi para makapagpalit agad.“Totoo ang sinasabi ko, Rain. Wala akong dahilan para magsinungaling sa’yo,” sambit ni Jake at sinapo ang magkabila niyang pisngi. “Gising na talaga ang mama mo, kasi kung hindi… hindi naman kita pipigilan sa kasal mo dahil nakapag-usap na tayo ng maayos at nirerespeto ko ang desisyon mo, pero mama mo ang pinaguusapan natin at hindi basta kung sino lang.” Malumanay pa rin ang tono ni Jake, ngunit halata na roon ang kaunting inis. “Kung hindi ka nagtitiwala sa akin, hindi ka na sana sumama. Kaya ko namang i-check si tita, babalitaan na lang kita kung ano ang lagay niya,” dagdag pa niya na nakapagpatahimik kay Rain.“H-Hindi naman ‘yon ang ibig kong sabihin,” napakagat ng ibabang labi si Rain at pinagsiklop ang mga daliri niya. “Nabigla lang ako sa balita, hindi ko akalain na

“Are you sure about it?” pag-uulit na tanong ni Jam sa kaharap niyang nurse sa front desk. “It’s Rosy Garde, look at your list of patients again," utos niya.Isa sa mga nurse ay halos umikot ang mata dahil sa utos niya, ngunit sa huli ay wala silang nagawa kundi muling mag tipa sa harap ng computer, tulad ng nauna ay tinipa muli nila ang pangalan na sinabi ni Jam ngunit wala pa ring lumabas.“Sir, we are telling the truth. There is no patient here with that name,” sambit ng isa sa mga nurse. “We have no reason to hide it from you, I think you went at the hospital,” dagdag pa nito at nag-aalangan na tumingin kay Jam.Napakuyom ng palad si Jam, gusto niyang makipagtalo ngunit alam niyang walang saysay ‘yon. Kung wala ang taong hinahanap niya sa hospital, wala siyang ibang maisip na ibang dahilan kundi nagsisinungaling sa kaniya si Rain at ayaw lang talaga nito na magkita ulit sila.Padabog siyang lumakad palabas ng hospital, mabibigat ang paghinga niyang lumakad sa madilim na daan at ta

Dahan-dahang binuksan ni Jam ang pintuan dahilan para makuha niya ang atensyon ng dalawa, ang kaninang sigurado niyang pustura ay agad na nawala. Bigla siyang nakaramdam ng hiya, lalo na ng makita ang salubong na kilay ng ina ni Rain habang nakatingin sa kaniya. “Jam, anong ginagawa mo rito? Hindi ka nag r-reply sa mga message ko, paano ka nakarating dito?” Hindi makapaniwalang sambit ni Rain at mabilis na lumakad palapit sa kaniya, nagulat man ay andoon ang saya na mga mata nito ng makita siya. Nawala naman ang kaunting kaba sa dibdib ni Jam dahil doon, kahit paano ay nagkaroon siya ng kumpyansa sa sarili na may karapatan siyang pumunta at magpakita doon. Tumikhim siya at sumulyap sa in ani Rain, doon lang din natauhan si Rain at agad na humakbang palayo ng kaunti sa kaniya. Nahihiya ‘tong tumingin sa kaniyang ina na si Mira. “M-Mama, si Jam nga po pala,” mahina ang tono ng boses niya, halos hindi makatingin sa ina na hanggang ngayon ay diretso ang tingin kay Jam at puno ng t

“Rain?” tawag ni James. Kararating lang niya at may bitbit na paper bags. Ang mga mata ni James ay nakatutok ngayon kay Jam na nakatayo sa gilid ni Rain. May maangas at nagmamalaking ngisi na nakapaskil sa mga labi nito. Ang kanang braso rin nito ay malayang nakapulupot sa bewang ni Rain, animo’y may aagaw rito anumang oras. At hindi niya hahayaang mangyari iyon.“J-James, si Jam... sumunod siya rito,” sambit ni Rain kahit halata naman iyon. “Hindi kita nasabihan dahil nagulat din ako. Maraming tinanong si Mama at nag-usap din kami. Nagpaliwanag ako.”“You don’t need to explain,” sambit ni James. Sa wakas ay binitiwan na niya ang titigan nila ni Jam. “Wala naman akong magagawa kung gusto niyang sumunod dito,” makahulugan niyang sabi.“Of course,” sabat ni Jam mula sa gilid. Mas hinapit pa niya si Rain palapit sa kaniya. “Sino ka nga naman para makialam sa gusto kong gawin? Sino ka para pigilan ako? Susundan ko ang fiancée ko kahit saan at kahit kailan ko gusto. Wala kang magagawa roo